Tibetan
་ཀྱི་དེའི་བདག་མེད་ནི་ཡོད་ལ་དེ་ཡང་དགག་གཞི་ཕུང་སོགས་གསུམ་མམ་བདེན་པ་བཞིའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དགག་པ་སྟེ། མདོ་ལས། འདི་ན་བདག་དང་སེམས་ཅན་མེད། །ཆོས་འདི་རྒྱུ་དང་བཅས་ལས་བྱུང༌། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་ལུགས་སོ། །དང་པོ་ནི། །གཞན་དབང་ནི་དགག་གཞི་དང༌། བདག་གཉིས་སུ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆ་ནི་དགག་བྱ་དང༌། གཞན་དབང་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་གདོད་མ་ནས་སྟོང་པའི་ཆ་ཡོངས་གྲུབ་ཏུ་འདོད་དེ། གྲུབ་ནི་དེ་ལ་སྔ་མ་ཕོ། །རྟག་ཏུ་མེད་པར་གྱུར་པ་གང༌། ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཀུན་བརྟགས་རང་གི་ངོ་བོའམ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ལ་གཞན་དབང་དང༌། ཡོངས་གྲུབ་ནི་བཏགས་པས་སྟོང་གི་རང་གི་ངོ་བོས་ནམ་ཡང་སྟོང་པར་མི་འདོད་དོ། །མདོར་ན་འདིའི་ལུགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དགག་བྱ་ནི་ཆོས་བདག་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཀུན་བརྟགས་འབའ་ཞིག་ལ་འདོད་ཅིང་མཚན་ཉིད་ གཞན་གཉིས་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་གཞུང་རྩོད་མེད་གང་དུའང་རང་སྟོང་དུ་སྒྲུབ་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ནི། འདུས་བྱས་བཀག་ནས་འདུས་མ་བྱས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་བཀག་ནས་དངོས་མེད་དང༌། ཡོད་པ་བཀག་ནས་མེད་པ་དང༌། གཞན་དངོས་བཀག་ནས་རང་དངོས་དང༌། སྟོང་པ་བཀག་ནས་མི་སྟོང་པ་ཤུལ་དུ་སྒྲུབ་པ། མདོར་ན་ཆ་འགའ་ཞིག་འགོག་འགའ་ཞིག་སྒྲུབ་པ་བླང་དོར་ལས་མ་འདས་པ་ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་གྱི། སྤྲོས་པའི་དྲ་བ་མཐའ་དག་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད། ཆོས་གང་ཡང་མ་བརྟགས་ན་ཉམས། །དགའ་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འཁྲུལ་ངོར་སྣང་ཡང་དོན་དམ་པར་གདོད་མ་ནས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པས་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་རྩ་བ་ལས། འདུས་བྱས་གྲུབ་པར་མ་གྱུར་ན། །འདུས་མ་བྱས་ལ་ཅི་ཞིག་འགྲུབ། ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ཡན་ལག་གི་དོན་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དབྱེ་གཞི། དབྱེ་བའི་ངོ་བོ་གྲངས་ཉི་ཤུར་འདོད་དེ། དང་པོ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མདོ་ལས། །ནང་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་ལ་བརྗོད་དོ། དེ་ལ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་མེད་པ་དང༌། འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མིག་ནི་མིག་གིས་སྟོང་ངོ༌། །ཞེས་ གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་སྟོང་པའི་གཞི། སྟོང་པའི་ཚུལ། སྟོང་པའི་ཐ་སྙད། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་དང་བཞིས་བསྟན་ཏོ། །དང་པོ་ནི་དབང་པོ་དྲུག་གོ། །གཉིས་པ་སྟོང་ཚུལ་ལ་ཐེར་ཟུག་གི་དོན
Chinese
其无我存在，且其所破为蕴等三者，或于四谛差别而作破斥。经中云：“于此无我及有情，此法由因及缘生。”如是说。第二者二：谓说唯识者及说无自性者之宗规。初者：依他起为破斥之基，遍计所执之分是所破，依他起、遍计所执自始即空之分，则许为圆成实。谓已成者，于彼前者破。何者恒常不有耶？如是说。故遍计所执自性或体性空，然依他起及圆成实，则许为由假立而空，然自性则终不许为空。总而言之，此宗之不共所破为法我，且亦唯许于遍计所执，于其余二者，则于无著兄弟之论著中，于任何无诤处亦无成立自空者。第二、说无自性之宗规者：遮遣有为而成立无为，如是遮遣实物而成立非实物，遮遣有而成立无，遮遣他物而成立自物，遮遣空性而成立非空性于后。总而言之，非是仅遮止部分而成立部分，未离取舍之片面空性，乃是能断除一切戏论网之空性。若未曾观察任何法，则衰损。喜乐虽如幻术般于错觉前显现，然就胜义谛而言，自始即由自性空，故于任何体性亦不可得。中观根本论云：若有为不成，无为又成何？如是说。第二、支分之义中，空性乃是分类之基。分类之体性则许为二十种。初、内空性者，经中云：何为内空性？所谓内之诸法，谓眼、耳、鼻、舌、身、意。其中，以无有恒常安住及坏灭之故，眼由眼空。如是说。此中以空之基、空之理、空之名相、名相之理由等四者而宣说。初者，谓六根。第二、空之理者，谓恒常之义。
English
Its selflessness exists, and what is refuted is the three aggregates, etc., or the refutation is made in the distinction of the four truths. The sutra says: "Here there is no self and no sentient being, this dharma arises from cause and condition." So it is said. The second has two: the system of those who speak of consciousness-only and those who speak of no-self-nature. The first is: Other-powered is the basis of refutation, the part of the completely imputed is what is to be refuted, and the part of other-powered and completely imputed that is empty from the beginning is considered to be the thoroughly established. It is said that what is established is the negation of the former. What is constantly non-existent? So it is said. Therefore, the completely imputed is empty of its own nature or characteristics, but the other-powered and the thoroughly established are considered to be empty by imputation, but they never consider their own nature to be empty. In short, the uncommon object of negation in this system is the self of phenomena, and it is only considered to be the completely imputed, and in the treatises of the brothers Asanga and Vasubandhu, there is no proof of self-emptiness in any undisputed place. The second, the system of those who speak of no-self-nature, is: negating the conditioned and establishing the unconditioned, similarly negating the real and establishing the unreal, negating existence and establishing non-existence, negating otherness and establishing selfness, negating emptiness and establishing non-emptiness in its place. In short, it is not a partial emptiness that only negates some parts and establishes others, and does not go beyond acceptance and rejection, but it is the emptiness that cuts off all networks of proliferation. If no dharma is examined, it deteriorates. Although joy appears like an illusion in the face of delusion, in ultimate truth, it is empty of its own nature from the beginning, so it is not perceived as any entity. The Root Wisdom says: If the conditioned is not established, what will the unconditioned be established? So it is said. Second, in the meaning of the limbs, emptiness is the basis of division. The nature of the division is considered to be twenty. First, intrinsic emptiness, the sutra says: What is intrinsic emptiness? The so-called inner dharmas are the eye, ear, nose, tongue, body, and mind. Among them, because there is no constant abiding and destruction, the eye is empty of the eye. So it is said. Here, it is explained by the basis of emptiness, the manner of emptiness, the term of emptiness, and the reason for the term. The first is the six senses. The second, the manner of emptiness, is the meaning of constancy.
Tibetan
་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ནི་གནས་པའི་དོན་ཡིན་ལ་དེ་ལས་བཀག་པས་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པར་གནས་པ་མེད་ལ་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་འཇིག་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན་སྐྱེ་འགགས་མེད་པའི་ཕྱིར་མིག་སོགས་དེ་དེས་སྟོང་ཞེས་པའོ། །འཇུག་པའི་འགྲེལ་བཤད་དུ། །ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པའི་དོན་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་བ་ལ་བཤད་ནས། དེས་འགྱུར་བ་བཀག་པ་ན་རེ་ཞིག་གནས་ནས་ཕྱིས་འཇིག་གམ་སྙམ་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་འཇིག་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སྨོས་པས་སོ། །ཞེས་སོ། །འབུམ་གྱི་གནོད་འཇོམས་ལས། དེ་གཉིས་མེད་པའི་དོན་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པར་མེད་དེ་དེའི་ཕྱིར་དབང་པོ་དྲུག་ལ་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་དེ་གཞན་དུ་ན་དེ་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་དགོས་པས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་སྟོང་ཚུལ་འདི་ཀུན་ལ་འདྲའོ། །གསུམ་པ་སྟོང་པའི་ཐ་སྙད་ནི། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པའོ། ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། མིག་སོགས་ནང་གི་ཆོས་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པའི་སྟོང་གཞི་ནི་ཡུལ་ལྔའོ། །ཐ་སྙད་ནི་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པའོ། །ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སྟོང་གཞི་དབང་པོ་རྟེན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཡུལ་ ལྔའོ། །ཐ་སྙད་ནི་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པའོ། །རྒྱུ་མཚན་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དང་དབང་པོས་མ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པའི་སྟོང་གཞི་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་དུ་ཤེས་པའམ། འཇུག་པ་ལྟར་ན་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཐ་སྙད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་འདིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །ལྔ་པའི་སྟོང་གཞི་ནི་ཤར་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་བཅུའོ། །ཐ་སྙད་ནི་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་དབྱིབས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་སོ། །དྲུག་པའི་སྟོང་གཞི་མྱང་འདས་དང་ལམ་གཞི་མཐུན་པའོ། །ཐ་སྙད་ནི་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་ཐོབ་བྱའི་དོན་མཆོག་ཡིན་པས་སོ། །བདུན་པའི་སྟོང་གཞི་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་ཁམས་གསུམ་མོ། །ཐ་སྙད་ནི་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་པས་གཉེན་པོས་བསྒྱུར་ནུས་པའོ། །བརྒྱད་པའི་སྟོང་གཞི་ནི་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་འགགས་གནས་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། །ཐ་སྙད་ནི་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་སྐྱེ་བ་སོགས་ཀྱིས་དབེན་པའོ། །དགུ་པའི་སྟོང་གཞི་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐས་སྟོང་པའི་མཐའ་འདས་སོ། །ཐ་སྙད་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་མཐའ་འམ་ཆར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དབུས་ན་
Chinese
进入之门是安住之义，由此遮止，则在因缘聚合中无有安住，因此无有生，故亦无有灭。因此，由于无有生灭，故说眼等彼彼为空。入行论释中说：解释为恒常安住之义，不转变。由此遮止转变，为了遣除暂时安住之后最终会坏灭的想法，故说非坏灭。如是说。《十万颂》的破害论中说：无有二者之义，即无有常与无常，因此，六根在胜义中无有事物，否则必须成为二者的事物。如是说，此空性之理对一切皆相同。第三，空性的名相是：内空性。安立名相的理由是：眼等是内在的法。第二，空性的所依是五境。名相是外空性。安立名相的理由是：因为心未摄持。第三是：空性之所依为根所摄的五境。名相是内外空性。理由是心所摄持和根未摄持。第四空性之所依是：知晓一切法为空性，或如《入行论》所说，诸法无自性。名相是空性空性。理由是以此平息执着于空性。第五空性之所依是东方等十方。名相是大空性。理由是形状极大。第六空性之所依是涅槃与道之基础相同。名相是胜义空性。理由是所要获得的意义是殊胜的。第七空性之所依是缘起的三界。名相是有为法空性。理由是不成单方面，能被对治所转变。第八空性之所依是无生，与生灭住异体。名相是无为法空性。理由是远离生等。第九空性之所依是远离常断二边的边。名相是超越边际空性。理由是安立边或部分的原因在于中间。
English
The gateway to enter is the meaning of abiding, and by preventing from that, there is no abiding in the assembly of causes and conditions, therefore there is no birth, and therefore there is no destruction either. Therefore, since there is no arising and ceasing, it is said that the eyes and so on are empty of that. In the commentary on the Entering [the Middle Way], it says: Explaining it as the meaning of constantly abiding, not changing. By preventing change from that, in order to dispel the thought that it will abide for a while and then eventually be destroyed, it is said that it is not destroyed. Thus it is said. In the "Subduing Harm" of the Hundred Thousand [Verse Prajnaparamita Sutra], it says: The meaning of the absence of those two is neither permanent nor impermanent, therefore, the six senses do not have entities in the ultimate sense, otherwise they must become the entities of those two. Thus it is said, and this way of emptiness is the same for all. Third, the term for emptiness is: the emptiness of inner emptiness. The reason for applying the term is: the eyes and so on are inner dharmas. Second, the basis of emptiness is the five objects. The term is the emptiness of outer emptiness. The reason for applying the term is: because the mind does not grasp it. Third, the basis of emptiness is the five objects gathered by the senses and their supports. The term is the emptiness of inner and outer emptiness. The reason is that it is grasped by the mind and not gathered by the senses. Fourth, the basis of emptiness is: knowing all dharmas to be emptiness, or as the Entering [the Middle Way] says, all dharmas are without inherent existence. The term is the emptiness of emptiness. The reason is that this pacifies the clinging to emptiness. Fifth, the basis of emptiness is the ten directions, such as the east. The term is the emptiness of great emptiness. The reason is that the shape is extremely large. Sixth, the basis of emptiness is that Nirvana and the basis of the path are the same. The term is the emptiness of ultimate emptiness. The reason is that the meaning to be attained is supreme. Seventh, the basis of emptiness is the three realms born from conditions. The term is the emptiness of the unconditioned. The reason is that it is not established in one extreme, and can be transformed by the antidote. Eighth, the basis of emptiness is the unborn, which is different from arising, ceasing, and abiding. The term is the emptiness of the unconditioned. The reason is that it is devoid of birth and so on. Ninth, the basis of emptiness is the transcendence of the extremes of permanence and annihilation. The term is the emptiness of transcending extremes. The reason is that the reason for establishing an extreme or a part is in the middle.