Tibetan
འཆད། གཞན་ཡང་འགྲེལ་ཆེན་ལས། འཕྲུལ་གྱི་སྤྱན་ལ་ལས་དང་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ནི་ལྷ་རྣམས་ལ་རང་གི་ལས་ཀྱི་མཐུས་དབང་པོ་དྭངས་པའི་མིག་ཐོབ་ནས་གཟུགས་ཐོགས་མེད་དུ་མཐོང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པའི་མཐུས་ཐོབ་པ་སྟེ་དེས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་མཐོང་བར་ཡང་བཤད་དོ། །འདིར་འཕྲུལ་གྱི་སྤྱན་ནི་ལྷའི་སྤྱན་ནོ། །ཀ་ཤིས་མདོར་བསྡུ་ན་སྤྱན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། གཟུགས་འཛིན་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འཛིན་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་འཛིན་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་བྱ་འཛིན་པའོ། །གཟུགས་འཛིན་པའང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ དང་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ས་མཚམས་ནི། །དང་པོ་གཉིས་ཚོགས་ལམ་ནས་ཡོད། གསུམ་པ་མཐོང་ལམ་མཉམ་གཞག །བཞི་པ་མཐོང་ལམ་རྗེས་ཐོག །ལྔ་པ་ལ་རྗེས་མཐུན་པས་བདུན་པ་ནས་དང༌། མཚན་ཉིད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཁོ་ནར་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་རྒྱུ་ནི། ཕྱིན་དྲུག་ལ་སློབ་པ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྒོམ་པའོ། །བཞི་པ་འབྲས་བུ་ནི། མཐར་ཐུག་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བ་དང༌། གནས་སྐབས་སུ་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པ་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ཐབས་རྣམས་ཤེས་པས་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་བའོ། །གསུམ་པ་སྒྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་གདམས་པ་སྟེ། འདི་ལ་ལྔ། རྟེན་གྱིས། བརྟེན་པའི་མཚན་ཉིད། ཁྱད་པར། ས་མཚམས། དགོས་པའོ། །དང་པོ་རྟེན་གྱིས་ནི། མངོན་ཤེས་དང་པོ་ལྔ་བསམ་གཏན་བཞིའི་དངོས་གཞི་དག་པ་གང་རུང་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་ལ་དྲུག་པ་ནི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་པོ། །དེ་ཡང་ཀུན་བཏུས་པའི་ལུགས་ཀྱི་བསམ་གཟུགས་བརྒྱད་ཀའི་དངོས་གཞི་ལས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྟེན་དུ་རུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རབ་མཐའི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་དུ་འདོད་དོ། །མཛོད་ལས། ། ཟག་ཟད་མངོན་ཤེས་སྟོབས་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ཟག་པ་ཟད་པའི་སྟོབས་དང་ཟག་ཟད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་འདྲ་བར་ས་ཐམས་ཅད་པར་བཤད་པ་ནི་བྱེ་སྨྲའི་ལུགས་ཡིན་པས་མི་གནོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཤིན་ཏུ་དག་ཐོབ་ནས། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང༌། །ཇི་ལྟར་རྣམ་གནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས། །མཐུ་གྲུབ་པ་ཡི་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་རྟེན་བསམ་གཏན་བཞི་པ་དང་གནས་ཡེ་ཤེས་མི་རྟོག་པ་དང་ནི་ལྡན། ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཆོས་ཡིད་ལ་བྱས་ན་མཐུ་འགྲུ
Chinese
讲。 此外，在《大疏》中说：神通之眼是业和修习的果报。第一种是诸天以自己业力的力量，获得根识清净的眼睛，从而能无碍地见到事物。第二种是瑜伽士通过修习禅定而获得，据说由此能见到众生的死亡和转生。这里说的神通之眼是天眼。迦湿弥罗论师总结说，眼有四种：执持色相，执持胜义谛，执持世俗谛，以及执持一切所知。执持色相也有两种：业的果报和修习的果报。如是说。第二，地界是：前两种从资粮道开始就有。第三种是见道位同时具有。第四种是见道位后得位具有。第五种因为随顺于第七地而有，具有特征者唯有佛陀才有。第三，因是：修学六度以及修习神足。第四，果是：最终证得无上菩提，暂时而言，在成办利他事业时，自己通晓那些方法，从而不依赖他人。第三，圆满成办一切功德，是对六种神通的教导。这有五点：所依，所依的特征，差别，地界，必要。第一，所依是：前五种神通依赖于四禅的本体清净的任何一种来修习，而第六种是依赖于达到极致的第四禅来修习。也就是说，按照《摄类学》的观点，八种禅定的本体中，所有能作为特殊功德之所依的，都认为是极顶禅定和无色定。《俱舍论》中说： “漏尽神通如力然。”意思是说，如同漏尽力一样，漏尽神通在一切地都有，这是分别说者的观点，因此没有妨碍。因此，《经庄严论》中说： “获得极清净的第四禅后，完全掌握无分别智慧，如何作意于诸法之安立，就能获得成就神通之殊胜者。”意思是说，所依是第四禅，并且具有安住的无分别智慧。如果作意于如何安立的法，就能成就神通。
English
Explanation: Furthermore, the Great Commentary states: The miraculous eye is the result of actions and meditation. The first is that gods, through the power of their own actions, obtain an eye with purified faculties, and thus see forms without obstruction. The second is obtained by yogis through the power of meditating on samadhi, and it is also said that they see the death and rebirth of sentient beings. Here, the miraculous eye is the eye of the gods. Kashmira summarizes that there are four types of eyes: holding form, holding ultimate truth, holding conventional truth, and holding all knowable things. Holding form also has two types: the result of actions and the result of meditation. Thus it is said. Second, the boundary is: the first two are from the path of accumulation. The third is the simultaneous state of the path of seeing. The fourth is the subsequent state of the path of seeing. The fifth is from the seventh because of conformity, and the characteristic one is only possessed by the Buddha. Third, the cause is: learning the six perfections and meditating on the feet of miraculous power. Fourth, the result is: ultimately attaining unsurpassed enlightenment, and temporarily, when accomplishing the benefit of others, one knows the methods oneself, and thus does not rely on others. Third, the perfection of accomplishing all qualities, the instruction on the six superknowledges. This has five points: the basis, the characteristic of the basis, the distinction, the boundary, the necessity. First, the basis is: the first five superknowledges are cultivated by relying on any of the pure entities of the four dhyanas, and the sixth is cultivated by relying on the fourth dhyana that has reached the ultimate perfection. That is to say, according to the system of the Compendium, all that can serve as a basis for special qualities from the entities of the eight samadhi-forms are considered to be the ultimate dhyana and the formless. From the Treasury: "Exhaustion of defilements, superknowledge, like power." It means that, like the power of the exhaustion of defilements, the superknowledge of the exhaustion of defilements is said to be in all grounds, which is the view of the Vaibhashikas, so there is no harm. Therefore, in the Ornament of the Sutras, it says: "Having obtained the extremely pure fourth dhyana, completely grasping non-conceptual wisdom, how to attend to the arrangement of phenomena, one will obtain the supreme accomplishment of miraculous power." It means that the basis is the fourth dhyana and is endowed with the non-conceptual wisdom of abiding. If one attends to the dharma of how to arrange, one will accomplish miraculous power.
Tibetan
བ་པར་གསུངས་སོ། །འོ་ན་མངོན་ཤེས་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་གནས་སམ་ཡིད་བྱེད་གང་ཞེ་ན། དང་པོའི་རྣམ་གནས་ནི་ལུས་ཡང་པ་དང༌། གཉིས་པ་ནི་སྒྲས་ཁྱབ་པ་དང༌། གསུམ་པ་ནི་བདག་ལུས་འདི་འདྲ་བ་ལ་སེམས་འདི་ལྟ་བུ་སྣང་བས་གཞན་ལ་ཡང་ལུས་འདི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པས་སེམས་འདི་འདྲ་བར་ཡོད་ཅེས་མོས་པའོ། །བཞི་པ་ནི་ཡིད་ཤེས་འགགས་མ་ཐག་པའི་མཚན་མ་བཟུང་ནས་ལུགས་བཟློག་ཏུ་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བའི་བར་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །ལྔ་པ་ནི་ཕྱོགས་རྣམས་སྣང་བས་ཁྱབ་པ་དང༌། དྲུག་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་བདག་མེད་དོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །འོ་ན་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་འགྱུར་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ མཁར་གཞོང་ལ་རྒྱ་ཤུག་བརྟེན་པ་དང༌། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་ལ་དེ་ལ་བརྟེན་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ཡང་མིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། །བརྟེན་པར་བཤད་པ་དེ་རྣམས་ས་གང་དང་གང་གི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་སྟེ། ཚུལ་འདི་ནི་ལམ་གྱི་སེམས་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་རིག་པར་བྱ་སྟེ་ཆོས་མངོན་པ་བའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བརྡའོ། །གཉིས་པ་བརྟེན་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། ས་གཡོ་བ་དང༌། གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་མང་པོ་དང༌། མང་པོར་གྱུར་ནས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་དང༌། དེ་དག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་སྒོམ་བྱུང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ནི་མངོན་ཤེས་ཡིན་ཏེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་ཤེས་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན་གནས་པའི་སྒྲ་ཆུང་ངུ་དང་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་ཐོས་པར་བྱེད་པའི་བསྒོམས་བྱུང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ནི་ལྷའི་རྣ་བའི་མངོན་ཤེས། སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་སོགས་ཤེས་པའི་བསྒོམས་བྱུང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས། རང་གཞན་གྱི་ཚེ་རབས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སྒོམ་བྱུང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་སྔོན་གནས་རྗེས་དྲན་གྱི་མངོན་ཤེས། ཕྱོགས་བཅུའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་དང་དེ་དག་གི་གཟུགས་མཆོག་དམན་འབྲིང་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་བྱེད་པའི་སྒོམ་བྱུང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཤེས། ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་དང་གཟུང་འཛིན་ དུ་རྟོག་པའི་ཤེས་སྒྲིབ་སོགས་ཀྱི་ས་བོན་སྤངས་བའམ་སྤོང་པར་བྱེད་པའི་སྒོམ་བྱུང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་ཤེས་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་རྣ་བའི་སྐབས་སུ་མདོ་ལས་མིའི་ལས་འདས་པ་ཞེས་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱིས་བསྒྲུབ་པ་
Chinese
如是宣说。那么，成就神通的行相或作意是什么呢？第一行相是身体轻盈，第二是声音遍满，第三是自己身体显现如此，心也如此显现，由此推知其他众生也具有如此的身体，也应具有如此的心。第四是于意识刚刚止息的相状，从逆向的次第，直至连接二者之间的所有过程都加以作意。第五是各方显现充满，第六是对诸法作意为无我。那么，所依和能依的道理是怎样的呢？这并非如同城基依靠乔木，或者种子生出苗芽依靠种子那样。那么是什么呢？所说的依靠，是指在何处、何种自性中生起，而安立依靠之名。此理应知是所有道之心的所依，这是俱舍宗的不共术语。第二，所依的体相是，土地摇动，一变为多，多变为一等等的境，以及如实显示这些的由修所生的等持和智慧，就是神通，也就是神变神通。以及能听到遍布所有世间界的一切细微和巨大的声音的由修所生的等持和智慧，就是天耳神通。以及能知晓其他有情的心，具有贪欲或不离贪欲等等的由修所生的等持和智慧，就是知他心神通。以及能忆念自己和他人无数世的由修所生的等持和智慧，就是宿命随念神通。以及能见到十方一切有情的死亡和出生，以及他们的 श्रेष्ठ（梵文，śreṣṭha， श्रेष्ठ，殊胜）劣等中等的由修所生的等持和智慧，就是天眼神通。以及断除或正在断除贪等烦恼，以及于能取所取 而分别的 ज्ञानवरण（梵文，jñānāvaraṇa，ज्ञानावरण，智障）等的种子，由修所生的等持和智慧就是漏尽神通。关于天耳通，经中说“超越人类的”，是指由禅定所成就。
English
Thus it is said. So, what are the aspects or mental activities for accomplishing clairvoyance? The first aspect is lightness of body, the second is pervasiveness of sound, and the third is that one's own body appears as such, and the mind also appears as such, from which it is inferred that other beings also have such a body and should also have such a mind. The fourth is to mentally engage with the characteristics of the moment when consciousness has just ceased, from the reverse order until connecting the two. The fifth is that all directions appear to be filled, and the sixth is to mentally engage with the fact that all phenomena are without self. So, what is the principle of the dependent and the dependence? This is not like a city foundation relying on a tall tree, or a sprout growing from a seed relying on the seed. So what is it? The reliance that is spoken of refers to the name given to reliance on where and in what nature it arises. This principle should be understood as the basis for all minds on the path, which is a unique term of the Abhidharma school. Secondly, the characteristic of the dependent is that the earth shakes, one becomes many, many become one, and so on, and the samadhi and wisdom arising from meditation that show these as they are, is clairvoyance, that is, the clairvoyance of magical powers. And the samadhi and wisdom arising from meditation that can hear all the subtle and great sounds that exist in all realms of the world, is the clairvoyance of the divine ear. And the samadhi and wisdom arising from meditation that knows the minds of other sentient beings, whether they have desire or are free from desire, is the clairvoyance of knowing the minds of others. And the samadhi and wisdom arising from meditation that can remember countless lifetimes of oneself and others, is the clairvoyance of remembering past lives. And the samadhi and wisdom arising from meditation that can see the death and birth of all sentient beings in the ten directions, and their श्रेष्ठ (Sanskrit, śreṣṭha, श्रेष्ठ, excellent) inferior and middling forms, is the clairvoyance of the divine eye. And the samadhi and wisdom arising from meditation that abandons or is abandoning the seeds of afflictions such as attachment, and ज्ञानवरण (Sanskrit, jñānāvaraṇa, ज्ञानावरण, knowledge obscuration) etc. that conceptualize the grasper and the grasped, is the clairvoyance of the exhaustion of outflows. Regarding the divine ear, the sutra says "beyond human," which means accomplished by meditation.