Tibetan
བྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་དང་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་གཉིས་སྤོང་བའི་ནུས་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་གསུམ་རང་དོན། ཕྱི་མ་གསུམ་གཞན་དོན་ཏེ་དབྱེ་གཞི་གཉིས་ཀྱང་བགྲང་བས་བརྒྱད་དོ། །གཉིས་པ་ཆོས་ནི། རྒྱུད་བླ་ལས། །བསམ་མེད་གཉིས་མེད་རྟོག་མེད་པ། །དག་གསལ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ ཉིད་ཀྱི། །གང་ཞིག་གང་གིས་ཆགས་བྲལ་བ། །བདེན་གཉིས་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ཆོས། །ཆགས་བྲལ་ཉིད་ནི་འགོག་པ་དང༌། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་གིས་བསྡུས། །གོ་རིམ་ཇི་བཞིན་དེ་དག་ཀྱང༌། །ཡོན་ཏན་གསུམ་གསུམ་གྱིས་རིག་བྱ། ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རིམ་པ་ལྟར། སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་མིན་ཞིང་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་ཡུལ་ཡིན་པ་དང༌། ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ཉོན་ཅི་རིགས་པ་སྤོང་བ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་གཙང་བདེ་རྟག་བདག་སོགས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་བློ་སྤང་བ་གསུམ་ལས་སྔ་མ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དང༌། ཕྱི་མ་གཉིས་གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་ཆའོ། །ཡང་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉོན་མོངས་དང་ཉེ་ཉོན་གྱིས་དག་པ། ཤེས་བྱའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ། དུག་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་མུན་པ་རྣམས་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ཚན་གཉིས་ལས་དང་པོ་འགོག་བདེན་དང་ཕྱི་མ་ལམ་བདེན་ཡིན་ལ་དབྱེ་བ་དྲུག་དབྱེ་གཞི་གཉིས་དང་བརྒྱད་དོ། །འདིར་འགོག་ལམ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་འགོག་ལམ་ལ་བཟུང་དགོས་ལ་ལམ་བདེན་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་ཁོ་ནར་འགྲེལ་པ་ལས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་དགེ་འདུན་ནི། རྒྱུད་བླ་ལས། །ཇི་བཞིན་ཇི་སྙེད་ནང་གི་ནི། །ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་དག་པའི་ཕྱིར། །བློ་ལྡན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །བླ་མེད་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཉིད། ། ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་རིམ་པ་ལྟར། ཆོས་དང་གང་ཟག་ཞེས་བྱ་བའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་བདག་གཉིས་ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདག་མེད་པའི་མཐའ་རྟོགས་པའི་ཇི་ལྟ་བ་རིག་པ། བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་མཐོང་བའི་ཇི་སྙེད་པ་རིག་པ། ཡེ་ཤེས་དེ་གཉིས་རང་རིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པའི་ནང་གི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པའི་རིག་པ། ཆགས་པ་ཉོན་སྒྲིབ་དང༌། ཐོགས་པ་ཤེས་སྒྲིབ་གཉིས་ཅི་རིགས་པར་དག་པའི་གཟིགས་པ་དེ་དག་པའི་ཡོན་ཏན་དང་བཞི་ལྡན་ནོ། །གཉིས་པ་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྐྱབས་གསུམ་ནི། རྒྱུད་བླ་ལས། །སྟོན་པ་བསྟན་པ་སློབ་དོན་གྱིས། །ཐེག་པ་གསུམ་དང་བྱེད་གསུམ་ལ། །མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་བྱས་ནས། །སྐྱབས་གསུམ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན། ཞེས་པ་ལྟར་ཐུན་མོང་གི་མདོ་ལས་དགོས་པ་གསུམ་གྱི་ཕྱིར། གང་ཟག་དྲུག་གི་དབང་དུ་བྱས་
Chinese
从断除果痛苦和因烦恼二者的能力这三个方面来说，最初三个是自利，后面三个是利他，这样以二者为分类依据来数，就是八个。第二法，如《宝性论》所说：“无思无二无分别，清净明亮对治性，何者以何离贪著，二谛体性即是法，离贪即是灭谛与，道谛二者所摄持，如其次第彼等亦，当以三三功德知。”也就是说，按照次第，不是言语分别的对境，而是圣者等持的对境；断除有漏的业和烦恼；断除将二者的因执著为清净、安乐、常、我等的分别念这三者，前者是自性清净，后两者是远离垢染的部分。再者，道的体性是远离烦恼和近烦恼，使所知之实相显现，彻底摧毁三毒等的黑暗这三者。这样，从两个三方面来说，第一个是灭谛，第二个是道谛，分为六个，分类依据是两个，共八个。这里灭道要理解为大乘的灭道，而且道谛也只是解释为大乘的见道和修道。第三僧，如《宝性论》所说：“如实如量内证智，清净故具不退众，无上功德之自体。”也就是说，按照次第，对于名为法和补特伽罗的诸法，证悟二取寂灭之无我之边的如所有性智；见到以二我空性之真如遍布一切有情的如量智；以自证的方式证悟这二种智慧的内证智；以及随各自情况清净了贪著烦恼障和障碍所知障二者的见，这四者是清净的功德。第二，暂时的皈依三宝，如《宝性论》所说：“导师教法及学处，三乘与及三种行，随顺彼等信解者，安立三种皈依处。”如同共同的经部所说，为了三个必要，随顺六种补特伽罗
English
From the perspective of the three abilities to abandon the suffering of results and the two causes of afflictions, the first three are for self-benefit, and the latter three are for the benefit of others. Thus, counting with these two as the basis for classification, there are eight. Second, the Dharma, as stated in the Uttaratantra: "Without thought, without duality, without discrimination, Pure, clear, and with the nature of an antidote, Whatever is free from attachment by whatever means, That which has the characteristics of the two truths is the Dharma. Freedom from attachment is included in the cessation and the truth of the path. These should also be known by three qualities each in their respective order." That is to say, according to the order, it is not the object of speech and discrimination, but the object of the samadhi of the noble ones; abandoning the defiled actions and afflictions; abandoning the thoughts that cling to the causes of these two as pure, blissful, permanent, self, etc. Of these three, the former is naturally pure, and the latter two are parts of the sudden removal of stains. Furthermore, the nature of the path is the purification of afflictions and near afflictions, making the reality of what is to be known manifest, and completely destroying the darkness of the three poisons, etc. Thus, from the two sets of three, the first is the truth of cessation, and the second is the truth of the path, divided into six, with two as the basis for classification, totaling eight. Here, cessation and path should be understood as the cessation and path of the Great Vehicle, and the truth of the path is only explained as the seeing and meditation paths of the Great Vehicle. Third, the Sangha, as stated in the Uttaratantra: "As it is, as much as it is, the inner wisdom, Because of purity, possessing the irreversible assembly, The very nature of unsurpassed qualities." That is to say, according to the order, for the phenomena called Dharma and individuals, the knowledge of suchness that realizes the edge of selflessness, the pacification of the two graspers; the knowledge of the extent that sees the thusness, the emptiness of the two selves, pervading all sentient beings; the inner wisdom that realizes these two wisdoms in the manner of self-awareness; and the sight that purifies the attachment of afflictive obscurations and the obstruction of knowledge obscurations, as appropriate, these four are the qualities of purity. Second, the temporary refuge in the Three Jewels, as stated in the Uttaratantra: "The teacher, the teaching, and the object of learning, The three vehicles and the three practices, Depending on those who have faith in them, The three refuges are established." As stated in the common Sutra Pitaka, for the sake of three necessities, depending on six types of individuals.