Tibetan
པས་ཕྱེ་ན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མིན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྟོགས་པ་བཞིའོ། །བརྒྱད་པ་ཆོས་སྐུའི་ཆོས་བཞི་ནི། །དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ལ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མ་ལུས་པས་ཀྱང་དག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་མཚན་ཉིད། གདུལ་བྱའི་ནང་ནས་བྱང་སེམས་འབའ་ཞིག་ལ་སྣང་བའི་གཟུགས་སྐུ་གང་སྤྲུལ་སྐུའི་བདག་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་ལོངས་སྐུའི་མཚན་ཉིད། ལོངས་སྐུའི་བདག་རྐྱེན་ལས་གྱུར་པའི་སྐུ་གང་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་འགྲོ་བ་དུ་མའི་འདུལ་བྱེད་སྤྲུལ་སྐུའི་མཚན་ཉིད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུའི་མཚན་ཉིད། ཆོས་སྐུའི་བདག་རྐྱེན་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་དཀར་བའི་ཡོན་ཏན་མཛད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། །དེ་ཡན་གྱིས་ལུས་རྣམ་པར་བཞག་པ་དེ་སོང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གསུམ། ཤེས་བྱ་མཁྱེན་པ་གསུམ། ཉམས་ལེན་སྦྱོར་བ་བཞི། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུའི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ཤེས་བྱ་མཁྱེན་པ་གསུམ་བཤད་པ་ ལ་གསུམ། ཐོབ་བྱ་རྣམ་མཁྱེན། ཐོབ་བྱེད་ལམ་ཤེས། སྤང་བྱ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་རྣམ་མཁྱེན་བཤད་པ་ལ་བཞི། ལམ་གྱི་རང་བཞིན་སེམས་བསྐྱེད་པ། སེམས་བསྐྱེད་དག་བྱེད་གདམས་ངག་ནོད་པ། །གདམས་པའི་འབྲས་བུ་ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག། གདམ་པའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་གསུམ། སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བའི་རྟེན། བརྟེན་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན། རང་བཞིན་དེས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་རྟེན་ལ་ལུས་རྟེན་དང་སེམས་རྟེན་གཉིས། དང་པོ་ལུས་རྟེན་ནི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་མདོ་ལས་ལྷའི་བུ་དུ་མས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རྒྱ་མཚོའི་ཞུས་པ་ལས་ཀླུ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གིས་སེམས་བསྐྱེད་པར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་པས་སོ་ཐར་རྟེན་དང༌། མི་ཁོམས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དགོས་པ་མིན་ནོ། །སེམས་རྟེན་ནི། རྒྱལ་བ་ལ་དམིགས་པའི་དད་པ། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཐོས་པ་དང་གསུམ་ཡིན་ཏེ། དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མེར། །རྒྱལ་དང་རྒྱལ་བའི་ཆོས་ལ་དད་གྱུར་ཅིང༌། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ལ་དད་བྱེད་པ། །བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད་ལ་དད་གྱུར་ན། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེའོ། །ཞེས་
Chinese
如果分开来说，有四种：所有非异熟法，所有异熟法，所有法无自性，以及所有法无二，在一刹那间证悟这四种。第八是法身的四法：自性清净的法界，以及所有客尘都清净，这是自性身的特征。从所化众生中，唯有菩萨才能见到的色身，成为化身的俱生因，这是报身的特征。从报身的俱生因所产生的身，是调伏清净与不清净的众多有情的化身。圆满成佛之境的究竟智慧是法身的特征。以法身为俱生因而产生的极清净功德是事业的特征。以上是关于身体的分类。第二，详细解释支分，分为三部分：所知三智，修持四加行，以及果法身支分的详细解释。第一，解释所知三智，分为三部分：所要获得的遍智，获得的方法道智，以及所要断除的基础智的支分的详细解释。第一，解释遍智，分为四部分：道的自性发菩提心，清净菩提心的窍诀的接受，窍诀的果决定胜解支分，以及如实修持窍诀的意义。第一，道的自性发菩提心，分为三部分：菩提心生起的所依，所依菩提心的自性，以及自性所产生的利益。第一，所依分为身所依和心所依两种。首先，身所依如《道智经》中所说，众多天子发菩提心，以及《龙王海请问经》中所说，两万一千龙发菩提心一样，因此不需要别解脱戒的所依，也不需要远离一切无暇之处。心所依是：对佛的信心，对众生的慈悲，以及听闻菩萨的利益这三者。如《宝灯经》中所说：若对佛及佛之法生起信心，若对菩萨们的行为生起信心，若对无上菩提生起信心，则能生起大士之心。
English
If divided, there are four aspects: all non-vipaka dharmas, all vipaka dharmas, all dharmas are without characteristics, and all dharmas are non-dual, realizing these four in a single instant. The eighth is the four dharmas of the Dharmakaya: the essence is naturally pure, and also pure from all adventitious stains, which is the characteristic of the Svabhavikakaya. The Rupakaya that appears only to Bodhisattvas among those to be tamed, which becomes the co-emergent cause of the Nirmanakaya, is the characteristic of the Sambhogakaya. The body that arises from the co-emergent cause of the Sambhogakaya, which tames many pure and impure beings, is the characteristic of the Nirmanakaya. The ultimate wisdom of the completely perfected state of Buddhahood is the characteristic of the Dharmakaya. The completely pure qualities and activities that arise from the Dharmakaya as the co-emergent cause are the characteristics of activity. That concludes the classification of the body. Second, the detailed explanation of the branches is divided into three parts: the three knowledges of what is to be known, the four practices of cultivation, and the detailed explanation of the branches of the resultant Dharmakaya. First, the explanation of the three knowledges of what is to be known is divided into three parts: the detailed explanation of the branches of the Omniscient Wisdom to be attained, the Path Wisdom of the method of attainment, and the Basic Wisdom to be abandoned. First, the explanation of Omniscient Wisdom is divided into four parts: the nature of the path is the generation of Bodhicitta, the acceptance of the instructions for purifying Bodhicitta, the branch of definitive understanding as the result of the instructions, and the actual practice of the meaning of the instructions without error. First, the nature of the path is the generation of Bodhicitta, divided into three parts: the basis for the arising of Bodhicitta, the nature of Bodhicitta that is relied upon, and the benefits of arising from that nature. First, the basis is divided into two: the physical basis and the mental basis. First, the physical basis is as stated in the Sutra of Path Wisdom, where many sons of gods generated Bodhicitta, and in the Sutra Requested by the Naga King Ocean, where twenty-one thousand Nagas generated Bodhicitta. Therefore, it does not require the basis of Pratimoksha vows, nor does it require being free from all states of disadvantage. The mental basis is: faith directed towards the Victorious Ones, compassion directed towards sentient beings, and hearing the benefits of Bodhisattvas, these three. As stated in the Lamp of the Jewels: If one has faith in the Victorious Ones and the Dharma of the Victorious Ones, if one has faith in the conduct of the sons of the Victorious Ones, if one has faith in the unsurpassed Bodhi, then the mind of great beings will arise.
Tibetan
དང༌། རྒྱན་ལས། དེ་ཡི་རྩ་བ་སྙིང་རྗེར་འདོད། ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་བརྟེན་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། མཚན་གཞི། མཚན་ཉིད། རབ་དབྱེའོ། །དང་པོ་མཚན་གཞི་ལ་བཞེད་ཚུལ་ལྔ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ནི་སྨོན་ལམ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ངོ་བོར་བཞེད་དེ། བྱང་ས་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཆོག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །ཞེས་འབྱུང༌། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་ནི། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་སེམས་པ་ལ་བཞེད་དེ་རྒྱན་འགྲེལ་ལས་དེ་ལྟར་གསུངས། འོན་ཀྱང་རྒྱན་ལས། །བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ནི། །སེམས་པ་འདུན་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཞེས་གྲོགས་འདུན་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་པ་སྨོན་ལམ་དུ་གསུངས་པས་སྐུ་མཆེད་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་འབབ་པའོ། །སློབ་དཔོན་འཕགས་པས་ནི། སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་ཞེས་ངོ་བོ་སེམས་ལ་བཞེད་ཅིང་དེ་ཡང༌། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་འབའ་ཞིག་ཡིན་པ་དང༌། ཀུན་གཞི་དང༌། ཉོན་ཡིད་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་ནས། དེ་དག་ལམ་བཞག་པར་དཀར་ཆོས་ཀུན་གྱི་རྟེན་དུ་རུང་བ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་མཚན་གཞིར་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོས་ཀྱང༌། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་་ སྟོན་པ་ན། །སྤྲོ་བ་ཆེ་དང་རྩོམ་པ་ཆེ། །དོན་ཆེ་བ་དང་འབྱུང་བ་ཆེ། །དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སེམས་འབྱུང་བ། ཞེས་པའི་རྐང་པ་ཐ་མས་སེམས་སུ་བཤད་པར་འདུག་སྙམ་དུ་དགོངས་ཤིང་དེ་ཡང་སེམས་པ་གྲོགས་སུ་ཡོད་པའི་སེམས་ཤིག་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བསྟན་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །དེ་ལ་སྤྲོ་པ་ཆེ་བ་ནི་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཡུན་རིང་པོར་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ལ་མི་སྐྱོ་བའོ། །རྩོམ་པ་ཆེ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་གོ་ཆ་ཇི་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པའོ། །དོན་ཆེ་བ་ནི་བདག་གཞན་ལ་ཕན་པའི་ཆེད་དོ། །འབྱུང་བ་ཆེ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པའོ། །དེ་ཡང་ཚིག་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པ་དང༌། དེའི་འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས་དོན་བྱེད་པ་དང༌། འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ཏོ། །དོན་གཉིས་ནི་བྱང་ཆུབ་དང་གཞན་དོན་ལ་དམིགས་པའོ། །སློབ་དཔོན་བུདྡྷ་ཤྲཱི་ནི་དོན་གཉེར་གྱི་འདུན་པ་ཉིད་སེམས་བསྐྱེད་དུ་འདོད་ཅིང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྫས་གཅིག་ཏུ་འདོད་དོ། །སློབ་དཔོན་་པ་ནི་ཡིད་དང་འདུན་པ་གཉིས་ཆར་ལ་འདོད་དེ་དག་ལྡན་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སེམས་ནི་ཡིད་དང་འདོད་པ་སྟེ།
Chinese
又，《庄严经论》中说： “它的根本被认为是慈悲。”就像这样。第二，所依菩提心的自性，有体性、定义、分类。第一，体性有五种观点。导师无著认为是发愿菩提心的体性。《菩萨地》中说：“菩萨们发愿的殊胜之处在于发起菩提心。”导师世亲认为，菩提心的体性是心，他在《庄严经论释》中这样说。然而，《庄严经论》中说：“稳固者的发愿是，具有意愿的心。”因为说具有意愿的心是发愿，所以兄弟俩的观点是一致的。导师圣天认为：“所谓发菩提心，心是识。”他认为体性是心，并且是五门识向外看，以及阿赖耶识和染污意是无记的。考虑到这些，他将能作为一切白法的所依，适合安立为道的意之识，作为体性来解释。同样，导师狮子贤也在《经庄严论》中阐述菩提心的定义时说：“大欢喜和大精进，大利益和大生起，具二义之心生起。”他认为最后一句说的是心，并且认为这是指具有意愿之心的心被显示为菩提心。其中，大欢喜是指以盔甲精进长期行持苦行而不厌倦。大精进是指以加行精进如实地成办盔甲。大利益是指为了自他利益。大生起是指成就大菩提。其中，前两句显示了士夫的行为，后两句显示了利益的行为，以及完全执持果的功德。二义是指缘于菩提和他利。导师佛护认为，追求利益的意愿本身就是菩提心，并且认为心和心所是同一实体。导师……认为是意和意愿两者，在《具足论》中说：“所谓发菩提心的事物，心是意和意愿。”
English
Furthermore, in the Ornament [for Clear Realization], it says: "Its root is regarded as compassion." Like that. Second, concerning the nature of dependent bodhicitta, there are the entity, definition, and divisions. First, there are five views on the entity. Master Asanga considers it to be the essence of aspirational bodhicitta. In the Bodhisattva Ground, it says, "The supreme aspiration of bodhisattvas is the generation of bodhicitta." Master Vasubandhu considers the essence of bodhicitta to be mind, as stated in the commentary on the Ornament. However, in the Ornament, it says, "The aspiration of the steadfast is a mind with desire." Since the mind with desire is said to be aspiration, the views of the two brothers converge. Master Āryadeva considers, "The so-called generation of bodhicitta, mind is consciousness," and he considers the essence to be mind, specifically the five sense consciousnesses that only look outward, as well as the ālaya-vijñāna and the afflicted mind, which are neutral. Considering these, he explains the mental consciousness, which can serve as the basis for all white dharmas and is suitable for establishing the path, as the entity. Similarly, Master Simhabhadra also, when explaining the definition of bodhicitta in the Ornament of the Sutras, [says]: "Great joy and great effort, great benefit and great arising, the arising of a mind possessing two meanings." He thinks that the last line refers to mind, and he thinks that a mind with intention is shown as bodhicitta. Among these, great joy is not being weary of practicing austerities for a long time with armor-like diligence. Great effort is accomplishing the armor as it is with application diligence. Great benefit is for the sake of benefiting oneself and others. Great arising is accomplishing great enlightenment. The first two lines show the actions of a person, the next two show the actions of benefit, and the qualities of fully grasping the result are shown. The two meanings refer to focusing on enlightenment and the benefit of others. Master Buddhadasa considers the desire for benefit itself to be bodhicitta and considers mind and mental factors to be the same entity. Master... considers both mind and intention, saying in the Possession of Qualities, "The so-called entity of generating bodhicitta, mind is mind and intention."