Chinese
乃至轮回未空之际，于彼时入于对境之等持与智慧。前与此二者之体性乃止观。第九与第十如前所说之遍智与一切种智。十一、四种圆满清净者，谓依于禅定而获得舍身取身自在之所依，及获得化无为有、转有为无自在之所缘，与每一刹那皆能入于无数等持之意，及获得无量陀罗尼门自在之智慧，是为圆满清净，于一一之后加持，其体性乃止观。十二、自在有十种相，谓随欲舍弃寿命之行而摄之寿命自在，及随欲心入于等持而摄之心自在，与如所思而使资具现前而摄之资具自在，此三者乃布施之果，谓布施受用成为寿命之因，如来随应众生之所思，及随所思而布施资具故。随欲转变身语之业而摄之业自在，及随欲于何处受生而摄之生自在，乃戒之果，谓劝勉众生身语之业无过失如所思，及具戒者成就所愿故。随欲转变地等为黄金之物而摄之信解自在，乃忍辱之果，谓随顺众生之信解故。随欲成就而摄之愿自在，乃精进之果，谓昔不舍为众生义而精进故。以神通所摄之神变自在，乃静虑之果，谓昔如众生之 所需而等持故。随欲现证智慧之智慧自在，及能随欲宣说十二部经而摄之法自在二者，乃慧之果，谓昔随众生之所欲而现证智慧，及随顺所欲而施设经等故。十
English
Until the end of samsara, during that time, entering into the samadhi and wisdom of the object. The nature of both the former and the latter is shamatha-vipassana. The ninth and tenth are as previously explained, omniscience and all-knowing. Eleven, the four completely pure ones are: the basis of gaining control over abandoning and taking bodies based on meditation; the object of gaining control over transforming non-existence into existence and transforming existence into non-existence; the mind of entering into countless samadhis in each moment; and the wisdom of gaining control over immeasurable doors of dharani, which is complete purity. The nature of adding blessings after each one is shamatha-vipassana. Twelve, there are ten aspects of mastery: mastery over life, which is summarized by abandoning the activities of life as desired; mastery over mind, which is summarized by entering samadhi as desired; and mastery over resources, which is summarized by making resources appear as desired. These three are the result of generosity, because giving enjoyment becomes the cause of life, the Tathagata follows the thoughts of sentient beings, and resources are given as desired. Mastery over actions, which is summarized by transforming the actions of body and speech as desired, and mastery over birth, which is summarized by being born wherever desired, are the result of discipline, because sentient beings are encouraged to have faultless actions of body and speech as desired, and those with discipline fulfill their wishes. Mastery over faith, which is summarized by transforming earth and other things into golden objects as desired, is the result of patience, because it follows the faith of sentient beings. Mastery over wishes, which is summarized by accomplishing as desired, is the result of diligence, because in the past, diligence was not abandoned for the sake of sentient beings. Mastery over magical powers, which is summarized by clairvoyance, is the result of contemplation, because in the past, it was held in equipoise according to the needs of sentient beings. Mastery over wisdom, which is the manifestation of wisdom as desired, and mastery over Dharma, which is summarized by being able to explain the twelve divisions of scripture as desired, are the result of wisdom, because in the past, wisdom was manifested according to the desires of sentient beings, and sutras and other things were arranged according to desires. Ten
Tibetan
་གསུམ་པ་དང་བཅུ་བཞི་པ་ནི་སྔར་རྣམ་ཀུན་ཏུ་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །བཅོ་ལྔ་པ་བསྲུང་བ་མེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཉེས་སྤྱོད་མཐའ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཀུན་སྤྱོད་ངན་པ་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཀྱིས་དོགས་པས་བསྙེངས་པའམ་འཇིགས་པས་གསང་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་དགོངས་པ་མི་མངའ་བའོ། །བཅུ་དྲུག་པ་དྲན་ཉེ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི། ཆོས་སྟོན་པ་ཁ་ཅིག་གུས་པས་ཉན་འདོད་ཅིང་རྣ་བ་གཏོང་ལ་ཀུན་ཤེས་པའི་སེམས་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་པ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ཁ་ཅིག་སྔ་མ་དང་ཁ་ཅིག་ཕྱི་མ་ལྟར་གཉིས་ཀ་ལ་ཆགས་སྡང་གཉིས་ཀས་དབེན་པ་ཁོ་ནར་བཏང་སྙོམས་སུ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པར་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བཅུ་བདུན་པ་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཉིད་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་དགོས་པ་ ན་དེའི་དུས་ལས་མི་འདའ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བཅོ་བརྒྱད་པ་བག་ཆགས་ཡང་དག་བཅོམ་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ངོ་བོའི་ས་བོན་སྤངས་པས་ཉོན་མོངས་སྤངས་ཀྱང་མ་སྤངས་པ་ལྟར་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཟད་པའོ། །བཅུ་དགུ་པ་སྐྱེ་འགྲོ་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཉིད་ནི། ཉིན་མཚན་ལན་དྲུག་ཏུ་སུ་ནི་དགེ་རྩ་སྨིན། སུ་ནི་དེ་ལས་བཟློག །སུ་ནི་མངོན་མཐོའི་སྣོད། །སུ་ནི་ངེས་ལེགས་ཀྱི་སྣོད་ཅེས་སོགས་སོ་སོར་རྟོག་པས་སྐྱེ་འགྲོ་མཐའ་དག་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་ཉིད་དོ། །ཉི་ཤུ་པ་ནི་རྣམ་ཀུན་ཏུ་བསྟན་པ་ལྟར་རོ། །ཉེར་གཅིག་པ་མཁྱེན་པའི་སྡེ་ཚན་ནི་རྣམ་མཁྱེན་དང་རྩ་བའི་དང་ཞེས་པའི་སྒྲས་བསྡུས་པ་ལམ་ཤེས་དང་གཞི་ཤེས་སྔར་བཤད་པ་དེ་དག་ཀྱང་འདིའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་བསྡོམས་ཏེ་སྐུར་བཞག་པ་ནི། བྱང་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་སློབ་ལམ་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་དུ་གྱུར་པ་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐུ་ཐ་དད་པར་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་གི་ཡིན་ལ་སློབ་དཔོན་ཡང་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ཐ་མི་དད་པར་འདོད་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས། །འདོད་པ་བརྗོད་ པ་དང་དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ནི། སྐུ་བཞིར་འདོད་པ་ལས་གཞན་སྐུ་གསུམ་དུ་འདོད་པ་དག་གིས་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་
Chinese
第三和第十四如前所述。第十五，三种无守护是：如来之身语意行完全清净一切过失，因此，如来没有因害怕他人知晓颠倒恶行而羞愧或恐惧并加以隐瞒的想法。第十六，三种近念是：有些说法者，乐于恭敬听闻，倾听并专注于觉知之心，对此感到欢喜；与此相反则生嗔恨；有些说法者，既不像前者也不像后者，对两者都无有贪嗔，只是以中舍之心安住于正念。第十七，不忘失之法性是：必须利益众生时，不超越其时的特征。第十八，习气完全断除是：断除了烦恼和所知二障的习气种子，虽然断除了烦恼，却如未断除般，一切行持都已穷尽。第十九，对众生的大悲心是：日夜六时观察谁的善根成熟，谁的善根不成熟，谁是增上生的器，谁是决定胜的器等等，对一切众生都具有利益之心。第二十如前所述。第二十一，智慧的分类是：以“一切智”和“根本”等词概括的道智和基智，之前所说的那些也是此处的功德。第二，总结并安立为“身”是：菩提分等修道之心的心和心所完全转依，成为究竟道，所有无有能取所取的戏论的智慧自性，也应显明宣说为异体的智慧法身。这是光明等一些人的观点，论师也随之而行。第二，破斥不承认差别之观点，分二：陈述观点和破斥观点。第一，陈述观点是：除了承认四身之外，只承认三身者也认为，佛地无漏的心和心所的……
English
The third and fourteenth are as previously explained in all respects. The fifteenth, the three kinds of unguardedness, are: the body, speech, and mind activities of the Tathagata are completely purified of all faults. Therefore, the Tathagata does not have the thought of concealing anything out of shame or fear that others might know of his inverted and evil conduct. The sixteenth, the three kinds of mindfulness, are: some teachers of the Dharma are delighted to listen respectfully, pay attention, and focus their mind on knowing everything; conversely, they become angry; some teachers are neither like the former nor like the latter, being free from both attachment and aversion to both, and simply abide in mindfulness with equanimity. The seventeenth, the nature of not forgetting, is: the characteristic of not exceeding the time when it is necessary to benefit sentient beings. The eighteenth, the complete eradication of habitual tendencies, is: having abandoned the seeds of the nature of habitual tendencies of the afflictions and the obscurations to knowledge, although the afflictions have been abandoned, it is as if they have not been abandoned, and all actions are exhausted. The nineteenth, the great compassion for beings, is: contemplating six times day and night who has ripening roots of virtue, who does not, who is a vessel for higher realms, who is a vessel for definite goodness, and so forth, having the intention to benefit all beings. The twentieth is as previously explained in all respects. The twenty-first, the category of wisdom, is: the path wisdom and the base wisdom, summarized by the words "all-knowing" and "root," and those previously mentioned are also qualities here. Second, summarizing and establishing as "body" is: the mind and mental factors of the path of learning, such as the bodhipakṣa, having completely undergone transformation, becoming the ultimate path, all of which is the nature of wisdom without the elaboration of grasper and grasped, should also be manifestly proclaimed as the wisdom dharmakāya of different entities. This is the view of some, such as Nāngdzé, and the teacher also follows it. Second, refuting the view that does not acknowledge difference, divided into two: stating the view and refuting it. First, stating the view is: those who acknowledge only three bodies, other than those who acknowledge four bodies, also believe that in the state of Buddhahood, the uncontaminated mind and mental factors...