Chinese
。这是总的和分支的意义。首先，总的意义有二：作者是身，所作是事业的自性。首先，身有二：身的数量，本体。首先，身的数量有四种分法：分为二、分为三、分为五、分为四。第一种是《宝鬘论》中说：“诸佛之色身，从福德资粮生，法身略而言，生于智慧王。”以及《六十正理论》中说：“以此善根愿一切众生，积聚福德智慧资粮，愿从福德智慧所生之，二胜成就速证得。”这里将法身和色身归纳为二。同样在《宝性论》中也说：“自利他利胜义身，以及依彼世俗身。”这里将自性身视为自利胜义身，将报身和化身视为他利世俗身。第二种是分为三，如《经庄严论》中说：“以三身摄佛身，当知三身自他利，此义依处而宣说。”这里说报身是自利，化身是他利。法性身是二者的依处。在《宝性论》中也说：“彼等甚深与广大，以及自性大功德，法之最胜自性中，等等三身即融入。”以及圣者龙树将法、报、化三身归纳后赞颂三身等等。第三种是分为五，如《释论》中说：“报身唯有十地菩萨才能见到，如是所说之智慧之基，即是大报身，以及安住于初地等者所见之化身，称为报身而分为二。”或者说，化身分为异熟和非异熟两种，从而分为五身。胜解白莲经也说化身分为二，从而宣说了五身。寂猛金刚说：自性身、法身和智慧身三者，加上色身二者，合为五身。媚金刚阿阇黎则认为自性身、圆满报身和异熟
English
. This is the meaning of general and branch. First, the general meaning has two: the author is the body, and what is done is the nature of the activity. First, the body has two: the number of bodies, the essence. First, there are four ways to divide the number of bodies: divided into two, divided into three, divided into five, and divided into four. The first is in the "Ratnavali": "The form bodies of the Buddhas arise from the accumulation of merit. The Dharma body, in brief, arises from the king of wisdom." And in the "Sixty Stanzas on Reasoning": "By this virtue, may all beings accumulate the accumulations of merit and wisdom, and may the two supreme achievements arising from merit and wisdom be quickly attained." Here, the Dharma body and the form body are summarized into two. Similarly, in the "Uttaratantra Shastra", it is also said: "The self-benefit, the other-benefit, the ultimate body, and the dependent conventional body." Here, the Svabhavikakaya is regarded as the self-benefit ultimate body, and the Sambhogakaya and Nirmanakaya are regarded as the other-benefit conventional body. The second is divided into three, as in the "Ornament of the Sutras": "The three bodies encompass the Buddha's body, it should be known that the three bodies are for the benefit of oneself and others, and this meaning is explained based on the support." Here it is said that the Sambhogakaya is for self-benefit, and the Nirmanakaya is for the benefit of others. The Svabhavikakaya is the support of the two. In the "Uttaratantra Shastra", it is also said: "They are profound and vast, and the great qualities of self-nature, in the supreme nature of Dharma, the three bodies such as these are integrated." And the noble Nagarjuna summarized the three bodies of Dharma, Sambhoga, and Nirmana, and praised the three bodies, and so on. The third is divided into five, as in the "Commentary": "The Sambhogakaya can only be seen by the Bodhisattvas of the tenth Bhumi, the basis of the wisdom as described is the great Sambhogakaya, and the Nirmanakaya seen by those who abide in the first Bhumi, etc., is called the Sambhogakaya and divided into two." Or, the Nirmanakaya is divided into two types, Vipaka and Avipaka, thus dividing into five bodies. The White Lotus Sutra of Understanding also says that the Nirmanakaya is divided into two, thus explaining the five bodies. Acharya Jampal Drakpa said: The Svabhavikakaya, the Dharmakaya, and the Jnanakaya are three, plus the two Rupakayas, making a total of five bodies. Acharya Gegpai Dorje considers the Svabhavikakaya, the complete Sambhogakaya, and the Vipaka
Tibetan
༌། སྤྲུལ་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལྔར་བཞེད་དོ། །བཞི་པ་སྐུ་བཞིར་དབྱེ་བ་ནི། སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོའི་རྒྱན་སྣང་དང༌། འགྲེལ་ཆུང་གཉིས་དང༌། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པ་སྟེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་སྐུའི་ངོ་བོ་ལ་གཉིས། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སོ། །དང་པོ་སྐུ་ལ་བཞི། །ངོ་བོ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དང་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། །སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བས་འདུས་མ་བྱས་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་དང་དབྱེར་མེད་པས་དབྱེར་མེད་པ་དང༌། གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་པས་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་གསུམ་ལས་གྲོལ་བས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པས་དྲི་མ་མེད་པ་དང༌། །རྟོག་པའི་ཡུལ་མིན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་མེད་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པ་སྟེ་ཕྱི་མ་གསུམ་འོད་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྡུས་ནས་མཚན་ཉིད་ལྔ་དང༌། རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་གཞལ་དུ་མེད་པ་དང༌། བགྲང་བ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་གྲངས་མེད་པ་དང༌། རྟོག་གའི་ཡུལ་མིན་པའི་ཕྱིར་བསམ་དུ་མེད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པས་འབའ་ཞིག་པ་དང༌། བག་ཆགས་མ་ལུས་པ་སྤངས་པས་དག་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་ལྡན་པར་རྒྱུད་བླ་མ་ལས་བཤད་དོ། །ཡོན་ཏན་ཕྱི་མ་འདི་གཉིས་དང༌། མཚན་ཉིད་གསུམ་པས་ནི། འདི་སློབ་ལམ་དང་ལམ་མ་ཞུགས་ལ་ཡོད་པ་ཡང་བཀག་གོ། །སྐུ་འདི་ནི་སེམས་ གྱི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ལམ་སྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་གནས་མ་ལུས་པ་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་བཀའ་སྩལ་པས་ན། འདི་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་འདུས་མ་བྱས་གཞན་ཞིག་ཏུ་འདོད་པ་ནི་དབུ་སེམས་གང་དང་ཡང་མི་མཐུན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འདོད་ན་དེ་གདོད་མ་ནས་ཀྱང་ཡོད་དགོས་པས་གཞི་དུས་སུ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། །ཉེས་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་འདུས་མ་བྱས་ལའང་མཚུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་གཞི་དུས་ནས་ཀྱང་མི་འདོད་ན་འདུས་མ་བྱས་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གཞུང་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་ཏེ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་ནོ། །གསུམ་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ནི། །ཁྱད་པར་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སྐུ་སྟོན་པ་དང་གསུམ་བརྗོད་པ་དང༌། །ཐུགས་མཛད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང༌། དེ་དག་ལ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་
Chinese
。化身和法身被认为是五种身。第四种是四身的划分：即僧伽贤的《庄严光明》和两部《释小》，以及追随它们的人们的观点，这些将在后面阐述。第二，关于身的体性，有两种：身和智慧。第一，身有四种：自性身、智慧身、报身和化身。第一，自性身是：由于远离生、灭、住三者，所以是无为法；由于与功德法无别，所以是无别；由于无能取所取二者，所以是断绝二边；由于从烦恼、所知、等持的三个障碍中解脱，所以是远离客尘；由于自性清净，所以是无垢；由于不是分别的对境，所以是无分别；由于是佛的对境，所以是瑜伽的对境，这后三者归纳为光明的体性，因此具有五种体性；由于广大，所以是无量；由于超越计数，所以是无数；由于不是思虑的对境，所以是不可思议；由于唯有佛才有，所以是独一；由于断除了所有习气，所以具备清净究竟的五种功德，这是从《宝性论》中解说的。这后两种功德和第三种体性，也遮止了此身存在于学道和未入道者身上。此身是心的自性，通过道和禅定的力量，完全转变成其自性的状态，不止一次地被如此宣说。因此，认为此身不是如来藏的另一种无为法，与中观和唯识都不相符。如果认为它是如来藏，那么它必须从本初就存在，因此在基础位时就存在自性身了吗？这种过失也同样适用于不是如来藏的无为法，因为如果不认为如来藏从基础位就存在，那么就仅仅是成为了无为法而已。第二，智慧法身是：佛地的无漏心和心所，这些将在经论中阐述，是二种色身的俱有缘。第三，报身是：具有五种殊胜，即身示现和语宣说，以及意作事业相续不断，并且对这些
English
It is considered that there are five kayas, including the Nirmana-kaya and the Dharma-kaya. Fourth, the division into four kayas is: the view of Master Simhabhadra's 'Ornament of Light' and the two 'Smaller Commentaries,' and those who follow them, which will be explained later. Second, regarding the essence of the kaya, there are two: kaya and jñana. First, there are four kayas: Svabhavikakaya, Jñanakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya. First, the Svabhavikakaya is: because it is free from the three—arising, ceasing, and abiding—it is unconditioned; because it is inseparable from the qualities, it is inseparable; because there is no grasping and being grasped, it is free from the two extremes; because it is liberated from the three obscurations—afflictions, knowledge, and samadhi—it is free from adventitious stains; because it is naturally pure, it is without stains; because it is not an object of thought, it is non-conceptual; because it is an object of the Buddhas, it is an object of yoga. The latter three are summarized as the nature of luminosity, thus having five natures; because it is vast, it is immeasurable; because it transcends counting, it is countless; because it is not an object of thought, it is inconceivable; because it exists only in the Buddhas, it is unique; because it has abandoned all habitual tendencies, it possesses the five qualities of ultimate purity, as explained in the Uttaratantra. These latter two qualities and the third nature also preclude this kaya from existing in those on the path of learning and those who have not entered the path. This kaya is the very nature of mind, which has been transformed into its complete state through the power of the path and meditation, and it has been declared more than once. Therefore, to consider this kaya as another unconditioned phenomenon that is not the Tathagatagarbha is inconsistent with both Madhyamaka and Cittamatra. If it is considered to be the Tathagatagarbha, then it must exist from the beginning, so does the Svabhavikakaya exist at the ground stage? This fault is also applicable to the unconditioned that is not the Tathagatagarbha, because if the Tathagatagarbha is not considered to exist from the ground stage, then it is merely becoming unconditioned. Second, the Jñanakaya is: the uncontaminated mind and mental factors of the Buddha-bhumi, which will be explained in the scriptures, are the co-operative cause of the two Rupakayas. Third, the Sambhogakaya is: possessing five excellences, namely, showing the kaya and speaking the three, and the activity of the mind is continuous, and to these