Tibetan
ས་སྒོམ་ལམ་དགུག་དང་ཕྱི་མ་འདི་ས་བཅུ་པ་ལ་བཞག་གོ། །བཞི་པ་བར་ཆད་མེད་པའི་རྩེ་མོ་ལ་གསུམ། བར་ཆད་མེད་རྩེའི་ངོ་བོ། །རྒྱུ་སྤང་བྱའོ། །དང་པོ་ངོ་བོ་ནི། ཐེག་དམན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་པ་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལམ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་ཅིང་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་མཉམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བཅུ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྒྱུ་ནི། རབ་འབྱོར་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་བདག་པོ་ནི་དྲན་པ་རྣམ་པ་ནི་ཞི་བ། མཚན་ཉིད་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སོ། །མདོ་ཚིག་ཕྱི་མ་འདིས་ཞི་བ་ལ་རྣམ་པར་བཤད་པ་གཉེན་པོས་གསར་དུ་བཞག་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པ་བཟློག་ནས་གདོད་མ་ནས་ཞི་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ཞེས་ཉི་སྣང་བ་ལས་གསུངས་ སོ། །དེ་ལྟར་ཉི་སྣང་དང་ལེ་བརྒྱད་མ་དག་ལྡན་རྣམས་སུ་རྣམ་མཁྱེན་དང༌། འགྲེལ་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་དང་སྙིང་མཆོག་སོགས་སུ་བར་རྩེའི་དམིགས་པ་སོགས་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ནི་མི་འགལ་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་དམིགས་རྣམ་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་ཕན་ཚུན་མཚོན་པའི་ཆེད་དོ། །འདིར་དམིགས་རྣམ་དང་བདག་རྐྱེན་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་གོང་དུ་བར་རྩེ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུར་བཤད་པ་ན་དེའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དུ་བཤད་པ་དེ་ལས་འཕྲོས་ནས་དེའི་དམིགས་རྐྱེན་སོགས་ཀྱང་བསྟན་པ་སྟེ། འདིས་ནི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་བ་དང་ལོག་རྟོག་གིས་ནི་བར་རྩེའི་སྐབས་སུ་འགལ་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པས་བར་རྩེ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་སྤང་བྱ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་དང༌། དེས་ཟབ་པར་འཕངས་པའོ། །དང་པོ་དངོས་ཀྱི་དོན་ལ་གསུམ། །བསལ་བྱ་རྣམ་རྟོག །སེལ་བྱེད་ཀྱི་ལན། བསལ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་བསལ་བྱ་རྣམ་རྟོག་ལ་བཞི། ཡུལ་གང་ལ་རྟོག་པ། ཚུལ་ཇི་ལྟར་རྟོག་པ། །དེ་ལྟར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་མཚན། ལོག་པར་རྟོག་མཁན་གྱི་གང་ཟག་གོ། །དང་པོ་གང་ལ་རྟོག་པ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་བར་རྩེའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ལའོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་རྟོག་པ་ནི། དེ་དག་མི་འཐད་དོ། །ཞེས་ སེམས་པ་སྟེ་ངོ་བོ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མོ། །འོ་ན་ལོག་ཤེས་སུ་འགལ་སྙམ་ན། གཞན་གྱི་ཁས་བླང་འགལ་བས་མི་འཐད་སྙམ་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་རང་གིས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐེ་ཚོམ་སྟེ་ལྟོས་པ་ཐ་དད་ལ་ལྟོས་ནས་བློ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས
Chinese
地修道次第和后面的这个安立在十地。第四个无间顶有三个方面：无间顶的自性，因，所断。第一，自性是：如同小乘的阿罗汉入定一样，与一切种智以及其他道没有间隔，福德的力量与如来相等，是菩萨十地的等持。第二，因是：善现，一切种智的所缘是无事物，主宰是忆念，相是寂静，体性是无体性，等等。后面的经句是为了遣除对寂静的解释是否是新安立的对治，而是为了显示从本以来就是寂静，如《日光》中所说。如此，《日光》和《八千颂》等中说是现观，而在《释论》大小和《心要》等中说是无间顶的所缘等，这并不矛盾，因为二者在所缘和相上是随顺的，是为了互相表示。这里说所缘相和俱生缘的理由是，上面说无间顶是现观的无间之因时，从那里的紧随之缘引申出来，也显示了它的所缘缘等。这显示了现观的顺缘具足，而邪分别则显示了在无间顶的时候远离了一切违缘，因此是为了成立无间顶是现观的无间之因。第三，所断有二：真实的意义和由此而深刻地引申。第一，真实的意义有三个方面：遣除的分别，遣除的回答，遣除后产生等持的方式。第一，遣除的分别有四个方面：在什么境上分别，以什么方式分别，如此分别的理由，邪分别者的补特伽罗。第一，在什么境上分别，是在前面所说的无间顶的所缘和相上。第二，以什么方式分别呢？认为那些不合理。心想，体性是怀疑。如果认为与邪见相违，那么，除了认为与其他的承诺相违而不合理之外，自己并没有完全确定，因此是怀疑，因为依赖于不同的所依，心会变成两种。或者依靠量士夫的力量而确定。
English
The ground meditation path and the latter are placed on the tenth ground. Fourth, the peak of non-interruption has three aspects: the nature of the peak of non-interruption, the cause, and what is to be abandoned. First, the nature is: like the Arhat of the Lesser Vehicle entering into samadhi, it is the samadhi of the bodhisattva of the tenth ground, which is equal to the power of all-knowingness and the tathagata without interruption by other paths, and the power of merit. Second, the cause is: Subhuti, the object of all-knowingness is non-existent, the master is mindfulness, the aspect is peaceful, and the nature is non-nature, and so on. The latter verse is to dispel the thought that the explanation of peace is a newly established antidote, but to show that it has been peaceful from the beginning, as stated in the "Sunlight". Thus, it is said that in "Sunlight" and "Eight Thousand Verses", it is manifest knowledge, while in the "Commentary" (large and small) and "Heart Essence", it is the object of the peak of non-interruption, etc., which is not contradictory, because both are in accordance with the object and aspect, and are for the purpose of mutual representation. The reason for explaining the object and aspect and the co-emergent condition here is that when it is said above that the peak of non-interruption is the uninterrupted cause of manifest knowledge, it is inferred from the immediately following condition there, and its object condition, etc., are also shown. This shows that the favorable conditions for manifest knowledge are complete, and false discrimination shows that all adverse conditions are absent at the time of the peak of non-interruption, so it is to establish that the peak of non-interruption is the uninterrupted cause of manifest knowledge. Third, what is to be abandoned has two aspects: the real meaning and the profound inference from it. First, the real meaning has three aspects: the discrimination to be eliminated, the answer to the elimination, and the way in which samadhi arises after elimination. First, the discrimination to be eliminated has four aspects: on what object to discriminate, in what way to discriminate, the reason for discriminating in this way, and the person who falsely discriminates. First, on what object to discriminate is on the object and aspect of the peak of non-interruption mentioned earlier. Second, in what way to discriminate? Thinking that those are unreasonable. The nature of the mind is doubt. If it is thought to contradict wrong knowledge, then it is doubt because one is not completely certain except for thinking that it is unreasonable because it contradicts the promises of others, because depending on different objects, the mind will become two. Or it is determined by the power of valid cognition.
Tibetan
་པ་མ་རྙེད་པས་ཕུག་ཐེ་ཚོམ་ལས་མི་འདའ་བ་ལ་དགོངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་བདེན་གཉིས་འགལ་བར་འཛིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་མེད་པས་དམིགས་པ་མི་འཐད་པ་དང༌། རྟོགས་བྱ་མེད་པས་རྟོགས་ཚུལ་མི་འཐད་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་མེད་པས་ཀུན་མཁྱེན་མི་འཐད་པ་དང༌། དབྱེ་བ་མེད་པས་བདེན་གཉིས་མི་འཐད་པ་དང༌། འཁོར་གསུམ་མེད་པས་སྦྱིན་སོགས་མི་འཐད་པ་དང༌། རྟོགས་བྱ་མེད་པས་སངས་རྒྱས་མི་འཐད་པ་དང༌། འགོག་ལམ་མེད་པས་ཆོས་མི་འཐད་པ་དང༌། འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པས་དགེ་འདུན་མི་འཐད་པ་དང༌། འཁོར་གསུམ་ལ་མི་དམིགས་པས་ཐབས་མཁས་མི་འཐད་པ་དང༌། ཡོད་མེད་དུ་མི་རྟོག་པས་ཐུབ་པའི་རྟོག་པ་མི་འཐད་པ་དང༌། རྟག་སོགས་མེད་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པ་མི་འཐད་པ་དང༌། འབྲས་བུ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་གསུམ་སྒོམ་པ་མི་འཐད་པ་དང༌། བླང་བྱ་མེད་པས་གཉེན་པོ་མི་འཐད་པ་དང༌། དོར་བྱ་མེད་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ མི་འཐད་པ་དང༌། མཚན་གཞི་མེད་པས་མཚན་ཉིད་མི་འཐད་པ་དང༌། བསྒོམ་བྱ་མེད་པས་སྒོམ་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་འཛིན་པའོ། །བཞི་པ་ལོག་པར་རྟོག་མཁན་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་བདེན་གཉིས་སུ་ཡོད་མེད་མི་འགལ་བའི་ཚུལ་མི་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་རྩོད་པ་རབ་ཏུ་སྨྲ་བའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལོག་པར་རྟོག་གོ། །འདིའི་སྐབས་སུ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ཅུང་ཟད་དཔྱད་པ་ལ་གཉིས། བདེན་གཉིས་གཏན་ལ་དབབ་དགོས་པ་དང༌། གཏན་ལ་དབབ་བྱ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དང་པོ་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་སྙེད་ཅིག་གསུངས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་བདེན་གཉིས་ལས་བརྩམས་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། ཡབ་སྲས་མཇལ་བ་ལས། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པས་གཞན་ལས་མ་གསན་པར། །བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཉིད་ཀྱིས་སྟོན་པར་མཛད། །གང་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་དེ་བཞིན་དོན་དམ་སྟེ། །བདེན་པ་གསུམ་པ་གང་ཡང་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་དང༌། དབུ་མའི་རྩ་བ་ལས་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང༌། །དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པའོ། །ཞེས་དང༌། བདེན་གཉིས་ལས། བདེན་གཉིས་རྣམ་དབྱེ་ཤེས་པ་དག །ཐུབ་པའི་བཀའ་ལ་མི་རྨོངས་ཏེ། །དེ་དག་མ་ལུས་ཚོགས་བསགས་ནས། །ཕུན་ཚོགས་ཕ་ རོལ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། དབུ་མ་སྙིང་པོར། །ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་ཀྱི་སྐས། །མེད་པར་དོན་དམ་ཁང་ཆེན་གྱི། །སྟེང་དུ་འཛེག་པར་འགྱུར་བ་ནི། །མཁས་ལ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམ
Chinese
因为没有找到，所以认为无法超出怀疑的深渊。第三种是以执着于二谛相违的方式。也就是，因为没有对境，所以安立所缘不合理；因为没有所证，所以证悟的方式不合理；因为没有所知，所以一切智不合理；因为没有差别，所以二谛不合理；因为没有三轮，所以布施等不合理；因为没有所证，所以佛不合理；因为没有灭道，所以法不合理；因为没有增减，所以僧不合理；因为不缘三轮，所以方便善巧不合理；因为不思有无，所以能仁的思虑不合理；因为没有常等，所以颠倒的思虑不合理；因为不现前果，所以菩萨的三道修持不合理；因为没有应取，所以对治不合理；因为没有应舍，所以不顺品不合理；因为没有基，所以自性不合理；因为没有应修，所以修持不合理。第四种是邪分别者：不了解菩萨善巧方便，二谛中有无不相违之理，一切善于辩论的人都会邪分别。此处略微分析二谛的边际，分为二：必须确定二谛；所要确定的二谛的自性。第一，诸佛所说的一切，都只是以二谛为基础。如《父子相会经》云：世间知者不从他闻，以这二谛如实宣说，何为世俗何为胜义谛，无有第三谛。又如《中观根本慧论》云：诸佛依二谛，为众生说法，一为世俗谛，二为胜义谛。又如《二谛论》云：若知二谛之差别，则不迷于能仁教，彼等无余积资粮，将往圆满彼岸处。又如《中观心要论》云：无有真实世俗梯，欲登胜义大殿堂，智者绝无如是理。因此，具有分别念的诸位
English
Because it is not found, it is thought that it cannot go beyond the abyss of doubt. The third is in the manner of clinging to the two truths as contradictory. That is, because there is no object, it is unreasonable to establish the object; because there is no object to be realized, the way of realization is unreasonable; because there is no object to be known, omniscience is unreasonable; because there is no difference, the two truths are unreasonable; because there are no three wheels, giving and so on are unreasonable; because there is no object to be realized, the Buddha is unreasonable; because there is no cessation and path, the Dharma is unreasonable; because there is no increase or decrease, the Sangha is unreasonable; because the three wheels are not focused on, skillful means are unreasonable; because there is no thought of existence or non-existence, the thought of the Able One is unreasonable; because there is no permanence and so on, the inverted thought is unreasonable; because the fruit is not manifested, the practice of the three paths of the Bodhisattva is unreasonable; because there is nothing to be taken, the antidote is unreasonable; because there is nothing to be abandoned, the unfavorable conditions are unreasonable; because there is no basis, the characteristic is unreasonable; because there is nothing to be meditated on, meditation is unreasonable. The fourth are those who wrongly discriminate: Bodhisattvas who are skilled in means do not understand the principle that existence and non-existence do not contradict each other in the two truths, and all those who are good at arguing will wrongly discriminate. In this case, slightly analyzing the boundaries of the two truths, there are two: it is necessary to determine the two truths; the nature of the two truths to be determined. First, everything that the Buddhas have said is based solely on the two truths. As it is said in the Sutra of Meeting Father and Son: The Knower of the World does not hear from others, but truly proclaims these two truths, what is conventional and what is ultimate, there is no third truth. And as it is said in the Root Verses on the Middle Way: The Buddhas teach the Dharma based on two truths, one is the conventional truth, and the other is the ultimate truth. And as it is said in the Two Truths: Those who know the difference between the two truths will not be confused about the teachings of the Able One, and they will accumulate all the merits and go to the perfect shore. And as it is said in the Essence of the Middle Way: Without the ladder of true conventionality, wanting to climb to the top of the great palace of ultimate truth, it is not suitable for the wise. Therefore, those who have discriminating thoughts