Tibetan
་གསུངས་ཏེ། བདག་གམ་སེམས་ཅན་ནམ་སྲོག་གམ་གང་ཟག་མི་དམིགས་ན་ཇི་ལྟར་བདག་གི་ཁམས་དང་སེམས་ ཅན་གྱི་ཁམས་དང་གང་ཟག་གི་ཁམས་གདགས་པར་བྱ། ཞེས་སེམས་ཅན་བཏགས་རྟོག་གི་གཉེན་པོ་དང༌། བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པས་གཟུགས་ལ་བསླབ་པར་མི་བགྱི་སོགས་ཀྱི་ཆོས་བཏགས་རྟོག་གི་གཉེན་པོ་དང༌། ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་མཐོང་བས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སྟོང་མིན་གྱི་གཉེན་པོ་དང༌། བྱང་ཚེ་དམིགས་པ་ལ་མི་ཆགས་མི་དམིགས་པ་ལ་མི་ཆགས་པ་ལགས་ན། ཞེས་ཆགས་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་གི་བར་དུ་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་རབ་འབྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་དང༌། གང་གི་ཕྱིར་ཡང་བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་དངོས་པོར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་རྣམ་པར་དགོད་པར་འགྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་མ་བྱས་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་རྣམ་པར་དགོད་པ་གང་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །ཞེས་པ་ཐེག་གསུམ་དུ་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་དེའི་སྤྲུལ་པ་ལ་ཡོན་བསྟབ་པ་ནི་དེ་ལྟར་དོན་ཆེ་ཞིང་དེ་ལྟར་ངོ་མཚར་ཆེའོ་ཞེས་ཡོན་མ་དག་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། འདི་ནི་ཡུམ་མོ་འདི་ནི་ཡུམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་དོ་ཞེས་ རྣམ་པར་དཀྲུག་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སྤྱོད་པ་རྣམ་འཁྲུག་གི་གཉེན་པོའོ། །གཉིས་པ་བཏགས་འཛིན་དགུ་ནི། མདོ་ལས། རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་ལ་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། ཡུམ་འདིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གི་ཚུལ་ཕྱེད་དེ་ཆོས་དེ་དག་འཁོར་བ་མ་དམིགས་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡུམ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་ཞི་ལམ་ལ་རྨོངས་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། ཡུམ་འདི་ནི་ཆོས་གང་གིས་ཀྱང་ལྡན་པའམ་མི་ལྡན་པའམ་བསྟན་དུ་ཡོད་པའམ་བསྟན་དུ་མེད་པའམ། ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའམ་ཐོགས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་ལ་རྨོངས་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། ཡུམ་འདི་ནི་བདུད་དང་བདུད་ཀྱི་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་དང་གང་ཟག་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནས་མུ་སྟེགས་ཅ
Chinese
说，如果不观自身或众生，或命，或补特伽罗，如何安立自身之界、众生之界、补特伽罗之界？这是对众生假立分别的对治。以大般若经行持，不应修习色等法，这是对法假立分别的对治。见诸法自性空，应修习无所作。这是对非空的对治。菩萨不执著所缘，不执著非所缘。这是对贪执的对治。直至无上圆满菩提之间，不应分别诸法。这是对分别的对治。无论如何，不应以大般若经行持。这是对实有执的对治。那么，如何安立声闻乘、独觉乘、大乘这三乘呢？世尊说：善现，对于未作、未显现的诸法，没有任何安立可得。这是对三乘分别的对治。对如来及其化身供养，是如此有意义，如此稀有。这是对不净供养的对治。这即是般若，这即是般若之法性，不应扰乱。这是对行持扰乱的对治。二是九种假立执著。经中说：善现，一切智是声闻和独觉的。道智是菩萨的。一切种智是如来、阿罗汉、正等觉的。这是对三智障蔽的对治。此般若能辨别一切法之殊胜性，因不观彼等法之轮回，故名般若。这是对寂灭道愚昧的对治。此般若非与任何法相应或不相应，非可说或不可说，非有碍或无碍。这是对真如等愚昧的对治。此般若是魔和魔众之天，以及声闻和独觉乘之补特伽罗乃至外道
English
He said, "If one does not perceive self, sentient beings, life, or individuals, how can one establish the realm of self, the realm of sentient beings, and the realm of individuals?" This is the antidote to the imputation of sentient beings. By practicing the Great Perfection of Wisdom Sutra, one should not train in forms, etc. This is the antidote to the imputation of phenomena. Seeing that all phenomena are empty of their own characteristics, one should train in non-conceptualization. This is the antidote to non-emptiness. Bodhisattvas are not attached to what is perceived, nor are they attached to what is not perceived. This is the antidote to attachment. Until unsurpassed perfect enlightenment, one should not differentiate phenomena. This is the antidote to differentiation. For whatever reason, one should not practice the Great Perfection of Wisdom Sutra. This is the antidote to objectification. Then, how are the Hearer Vehicle, the Solitary Buddha Vehicle, and the Great Vehicle, these three vehicles, to be distinguished? The Blessed One said: "Subhuti, for phenomena that have not been made or manifested, there is no distinction to be found." This is the antidote to the imputation of the three vehicles. Offering to the Tathagata and his emanations is so meaningful and so wonderful. This is the antidote to impure offerings. This is Prajna, this is the Dharma-nature of Prajna, do not disturb it. This is the antidote to disturbing conduct. The second is the nine imputations. The sutra says: "Subhuti, omniscience is that of the Hearers and Solitary Buddhas. Knowledge of the path is that of the Bodhisattvas. Knowledge of all aspects is that of the Tathagatas, Arhats, Perfectly Awakened Ones." This is the antidote to obscurations of the three omnisciences. This Prajna discerns the supreme nature of all phenomena, and because it does not perceive the cycle of those phenomena, it is called Prajna. This is the antidote to ignorance of the path of peace. This Prajna is not associated or unassociated with any phenomenon, nor is it expressible or inexpressible, nor is it obstructive or unobstructed. This is the antidote to ignorance of Suchness, etc. This Prajna is the gods of Mara and the hosts of Mara, and the individuals of the Hearer and Solitary Buddha vehicles, and even the heretics.
Tibetan
ན་གཞན་གྱི་བར་དང་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཆོད་མི་འཕྲོག་པའོ། །ཞེས་མི་མཉམ་པར་རྨོངས་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། བྱང་ཆེན་ཡུམ་ཟབ་མོ་འདིའི་དོན་ལ་དཔྱད་པས་མི་རྟག་པའི་དོན་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་དང་ བདག་མེད་དང་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པའི་དོན་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བདེན་པ་ལ་རྨོངས་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་བདག་གི་དོན་ཞེའམ་དོན་མ་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་ཉོན་མོངས་ལ་རྨོངས་པའི་གཉེན་པོ་དང༌། གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཐོབ་པར་བགྱིད་དམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གཉིས་མེད་ལ་རྨོངས་པའི་གཉེན་པོ་དང་དགུའོ། །འདིའི་སྐབས་སུ་ཉི་སྣང་དང་ལེ་བརྒྱད་མར་ཀུན་རྨོངས་རྟོག་པའི་ངོ་བོར་བཞེད་ལ་འགྲེལ་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་སུ་ཀུན་རྨོངས་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་བཞེད་དོ། །རྟོག་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་གི་འཛིན་སྟངས་དང་གཉེན་པོས་སྤོང་ཚུལ་རྣམས་ནི་མཐོང་སྤང་དང་འདྲའོ། །གསུམ་པ་བརྟེན་པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ནི། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ལ་ལ་ཞིག་ལྗང་བུ་སྐྱེད་པར་འདོད་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་དེས་ལྗང་བུ་དེའི་རྩ་བ་མ་དམིགས་ཡལ་ག་དང༌། སྡོང་པོ་དང་ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་མ་དམིགས་པར་ལྗང་བུ་དེའི་སྡོང་བུ་སྐྱེད་དེ་དུས་དུས་སུ་ཆུས་བྲན་ཞིང་དེའི་སྡོང་བུ་རིམ་གྱིས་ཡལ་ག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར། དེ་བཞིན་དུ་ལོ་མ་མེ་ཏོག་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར་ནས་དེ་ལྗང་བུ་དེའི་ལོ་མ་མེ་ཏོག་འབྲས་བུ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆེན་རྣམས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇུག་སྟེ་དེ་དག་རིམ་གྱིས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་ཅིང་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ལོ་མ་ནི་སེམས་ཅན་ངན་སོང་ལས་འདྲེན་པ་དང༌། མེ་ཏོག་ ནི་ལྷ་མིར་སྐྱེ་བ་དང༌། འབྲས་བུ་ནི་འབྲས་བུ་ལྔ་དང་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པར་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། །འདིའི་སྐབས་སུ་རྩ་བར། །འབྲས་བུ་མཆོག་གིས་སྤ་བ་ཡི། ཞེས་པའི་དོན་ཡང་ཉི་སྣང་ལས་ཤིང་ལྗོན་པ་གཞན་གྱིས་སྤྱད་བྱའི་འབྲས་བུའི་ཁུར་གྱིས་ནོན་པ་ལྟར་བྱང་སེམས་དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཉེར་འཚེའི་རྒྱུ་འབྲས་བུ་ལྔ་གཞན་ལ་སྟེར་བའི་མཐུས་སྤ་བ་ལ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་སྒོམ་ལམ་དང༌། རྣམ་རྟོག་སྤོང་བ་དང་ཡོན་ཏན་རྟེན་པའི་སྒོམ་ལམ་གསུམ་ལས་དང་པོ་གཉི
Chinese
不被他人的障碍和罪恶的朋友们所断绝和夺取。这是对不明不平等性的对治。通过研究大乘甚深之母的意义，应实践于无常的意义。同样，应实践于痛苦和无我以及了解痛苦的意义，这是对不明真相的对治。不要思考贪欲、嗔恨和愚痴是否是我的利益。这是对不明烦恼的对治。我能获得无二之法吗？世尊说：不能。这是对不明二元的对治，共有九种。在此情况下，日藏和雷八玛尔认为一切迷惑的自性，而在大小释论中，认为一切迷惑是分别的对境。这四种分别的执着方式和通过对治断除的方式与见道所断相似。第三，依靠禅修道的功德是：例如，某人想要培育幼苗，但这个人不关注幼苗的根，不关注枝干、树干、叶子、花朵和果实，而是培育幼苗的树干，时时浇水，树干逐渐变得枝繁叶茂。同样，叶子、花朵和果实也变得繁茂，就像使用幼苗的叶子、花朵和果实一样，大乘行者们也为了众生而正确地进入无上圆满菩提，他们逐渐地实践六度，获得一切智。他们像叶子、花朵和果实一样，使一切众生得以亲近和生存。就像这样。其中，叶子是将众生从恶道中救度出来，花朵是转生为天人和人，果实是获得五果和一切智，经中是这样说的。在此情况下，根本文中说：以殊胜的果实而骄傲。其意义在日藏中说，就像树木被其他可以使用的果实所压弯一样，菩萨也因为将众生亲近的因，五果给予他人而感到骄傲。这样，依靠禅修道，断除分别念和依靠功德的禅修道这三种中的前两种。
English
Not being severed or taken away by the obstacles of others and evil friends. This is the antidote to ignorance of inequality. By examining the meaning of the profound Great Mother, one should practice the meaning of impermanence. Similarly, one should practice the meaning of suffering and selflessness, and understanding suffering, which is the antidote to ignorance of truth. Do not contemplate whether desire, hatred, and delusion are for my benefit or not. This is the antidote to ignorance of afflictions. Will I attain the non-dual Dharma? The Blessed One said: No. This is the antidote to ignorance of non-duality, totaling nine. In this case, Nyisang and Ley Gyamaar consider all bewilderment to be the nature of conceptualization, while in both the large and small commentaries, all bewilderment is considered to be the object of conceptualization. The ways of grasping and abandoning these four conceptualizations through antidotes are similar to those abandoned on the path of seeing. The third, the qualities of the dependent meditation path, are: For example, if someone wants to grow a sprout, but that person does not focus on the root of the sprout, nor on the branches, trunk, leaves, flowers, and fruits, but cultivates the trunk of the sprout, watering it from time to time, and the trunk gradually becomes lush with branches. Similarly, the leaves, flowers, and fruits also become lush, and just as one uses the leaves, flowers, and fruits of that sprout, the great Bodhisattvas also correctly enter into unsurpassed perfect enlightenment for the sake of sentient beings, and they gradually practice the six perfections and attain omniscience. They, like leaves, flowers, and fruits, cause all sentient beings to be nourished and live closely. Like that. Among them, the leaves are what deliver sentient beings from the lower realms, the flowers are rebirth as gods and humans, and the fruits are the attainment of the five fruits and omniscience, as stated in the sutras. In this case, in the root text, it says: "Proud with the supreme fruit." The meaning of this is explained in Nyisang as follows: Just as trees are bent over by the burden of fruits that can be used by others, so too, the Bodhisattva is proud because of the power of giving the five fruits, which are the cause of closeness to sentient beings, to others. Thus, of the three: the dependent meditation path, abandoning conceptual thoughts, and the meditation path of relying on qualities, the first two...