Tibetan
་གྱིས་འདུ་བྱེད་ཅེས་སོགས་བཀའ་སྩལ་པས་དོན་རིམ་པ་ལྟར། དང་པོ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བ་ན་སུས་ཀྱང་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་མ་བྱས་པར་སྤྱིར་རྒྱུ་རྐྱེན་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་དེ་འབྱུང་བ་དང༌། གཉིས་པ་ནི་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་རྐྱེན་རྟག་པ་ལས་མི་སྐྱེའི་མི་རྟག་པ་ལས་སྐྱེ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་ཞིང་མི་རྟག་ཀྱང་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་ལས་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མི་འབྱུང་གི་རང་རང་གི་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བའོ། །འདིས་ནི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་མ་གཏོགས་གཉིས་ཀའི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་བརྩམས་ནས་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་དུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་ཀུན་བཏུས་ལས། གཡོ་བ་མེད་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་དང༌། མི་རྟག་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ནུས་པའི་རྐྱེན་ལས་ བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་སོ་སོའི་དབྱེ་བསྡུ་ལ། དབྱེ་བ་དང་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་དབྱེ་བ་ནི། མ་རིག་པ་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་བཅུ་གཉིས་ཏེ། དེ་ཡང་ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་བརྩམ་པའོ། །འདི་དག་གི་རང་བཞིན་ནི། སྤྱིར་མ་རིག་པ་ལ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་མིན་གཉིས་ཡོད་ཀྱང༌། གཉིས་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་མངོན་གྱུར་དུ་ལྡན་པས་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྩ་བར་མི་འཐད་པས་དང་པོ་ཡིན་ལ། འདི་ལ་ཡང་ལས་རྒྱུ་འབྲས་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རྨོངས་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ཡང་འདུ་བྱེད་གསུམ་ཀུན་ནས་སློང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །འདིས་འདུ་བྱེད་ཇི་ལྟར་ཀུན་ཏུ་སློང་བ་ནི། རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་གྱི་ཕུང་པོ་འདིའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པས་རྨོངས་པ་ན་བདག་ཏུ་འཛིན་ལ་དེ་ལས་ཀྱང་བདག་ལ་ཆགས་པར་འགྱུར་བས། གང་གི་ཚེ་བདག་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་དེའི་ཚེ་བདག་ལ་བདེ་བར་འདོད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་བར་མི་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་བདག་ཚེ་འདི་ཙམ་ལ་བདེ་བར་འདོད་པས་ནི། མི་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པས་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་བདེ་བར་འདོད་པས་ནི། དགེ་བ་བཅུ་ལ་འཇུག་པས་ལྷ་མིའི་རྒྱུ་བསོད་ནམས་དང༌། བདེ་སྡུག་གི་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བ་གཙོ་བོར་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་སྲེད་པས་ནི། བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ལ་འཇུག་པས་ཁམས་གོང་མའི་རྒྱུ་མི་གཡོ་ བའི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ལས་གསུམ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་རྩ་བ་ནི་མ་རིག་པའོ། །དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་གང་གིས་ལས་གང་སློང་བ་ནི། ཀུན་བཏུས་ལས། རྨོངས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་རྨོངས་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ནའི་དོན་ལ་རྨོངས་པའོ། །འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་རྨོངས་པ་ལས་ནི་མི་དགེ་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་འབྱུང་ངོ༌། དེ་ཁོ་ནའི་དོན་ལ་རྨོངས་པ་ལས་ནི་བསོད་ནམས་དང་མི་གཡོ་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ཡང་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ལ་དགོངས་ཀྱི་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པ་གཅིག་པུ་སྟེ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ཡང་དེ་ཁོ་ནའོ། །འདི་ཡང་སྲིད་འཕེན་བྱེད་ཡིན་ཞིང་བདེན་པ་མཐོང་བ་ལ་འཕེན་བྱེད་མེད་པར་རྟེན་འབྲེལ་མདོ་འགྲེལ་ལས་གསུངས་པས་ཐོང་སྤང་གི་མ་རིག་པར་དོན་གསང་བཞེད་དོ། །འོན་ཀྱང་འཐད་པར་མི་སྣང་སྟེ། མཐོང་སྤང་ནི་གྲུབ་མཐས་བློ་བསྒྱུར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཀུན་བརྟགས་ལ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བཤད་ལ་བྱ་དང་རི་དྭགས་སོགས་གྲུབ་མཐས་བློ་ཡེ་མ་བསླད་དེས་ཀྱང་མ་རིག་པས་བསླད་པའི་ལས་གསོག་པ་དང༌། མ་རིག་པ་འདི་ནི་སྲིད་པའི་ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱིས་ཉོན་ཡིད་འཁོར་གྱི་མ་རིག་པ་ཉིད་ལ་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ སྒོམ་སྤང་ཏུ་རིགས་སོ། །འོ་ན་འཕགས་པ་ལ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་མ་རིག་པ་ཡོད་པར་ཐལ། ཉོན་ཡིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཕེན་བྱེད་ཀྱི་མ་རིག་པ་ཉོན་ཡིད་ཀྱི་འཁོར་ཡིན་པར་འདོད་ཀྱི། དེ་ལ་སྔ་མས་ཁྱབ་པར་མ་སྨྲས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཀླན་ཀར་འགྱུར། གལ་ཏེ་སྒོམ་སྤང་ཡིན་པས་འཕགས་པ་ལ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། སྒོམ་སྤང་ཡིན་ཀྱང་འཕགས་པ་ལ་མེད་པ་ནི་དུ་མ་ཞིག་བཤད་དེ། དཔེར་ན་ཡུལ་ལ་དམིགས་པའི་ཞེ་སྡང་དྲག་པོ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་འདུ་བྱེད་ནི། མ་རིག་པས་བསླང་བའི་ལས་ཏེ། འདི་ལ་གསུམ་མོ། །གསུམ་པ་རྣམ་ཤེས་ནི། ལས་དེས་བསླང་བའི་སེམས་རྒྱུད་དེ། འདི་ལ་ཡང་ལས་བསགས་དུས་ཀྱི་དེ་རྒྱུ་དུས་དང་སྐྱེ་གནས་སུ་ཉིད་མཚམས་སྦྱར་བ་དེ་འབྲས་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་སོ། །དེ་ཡང་ཀུན་གཞི་བཞེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་དེ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ལྟར་ན་ཡིད་ཤེས་སོ། །བཞི་པ་མིང་གཟུགས་ནི། ཚོར་སོགས་བཞིའི་མིང་དང༌། ནུར་ནུར་པོ་སོགས་ཀྱི་གཟུགས་སོ། །ལྔ་པ་སྐྱེ་མཆེད་ནི། །མིང་གཟུགས་འཕེལ་བས་མིག་ནས་ཡིད་ཀྱི་བར་རྫོགས་པ་སྟེ་མིང་གཟུགས་ཀྱི་ཚེ་དབང་པོ་དང་པོ་བཞི་མེད་དོ། །དྲུག་པ་རེག་པ་ནི། ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་སོགས་གསུམ་གཅོད་པ་སྟེ་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་དྲུག་གོ། །བདུན་པ་ཚོར་བ་ནི། རེག་པས་ཡུལ་གསུམ་ བཅད་པ་ལས་སིམ་གདུང་སོག
Chinese
如是说“行”等，是按次第讲的。第一，内外诸物生起时，没有任何人预先考虑而造作，而是总的来说，有因缘就会产生果。第二，有因，但不会从常恒的因中产生，而是从无常的因中产生。第三，从因缘生起且无常，但不是从一切因产生一切果，而是从各自具有产生能力的、随顺的因中产生。这说明了，除了属于相续之外，从二者的缘起出发，显示了具备三种特点。也就是在《摄类学》中说：“从不动的因产生，从无常的因产生，从有能力的因产生。”第二，各自的分类和归纳，即分类和归纳。第一，分类是从无明到老死之间的十二支，这是从内在的缘起出发的。这些的自性是：一般来说，无明有烦恼性和非烦恼性两种，但第二种即使是阿罗汉也显现具有，因此不适合作为在轮回中受生的根本，所以是第一种。而这又分为对业果和真实义的愚昧两种，这是发起三种行的因。这是如何发起诸行的呢？因为不了解仅仅是缘起的蕴的自性，所以愚昧时会执着为我，并因此对我产生贪执。当对我特别贪执的时候，就会希望我快乐，不希望我痛苦。其中，仅仅希望我在此生快乐，就会造作不善业，成为恶趣之因的非福业；希望我来世快乐，就会行持十善业，成为人天之因的福业；主要贪恋远离苦乐变化的舍受之乐，就会进入禅定和无色定，成为上界之因的不动业。这样，发起三种业的根本就是无明。那么，无明是如何发起各种业的呢？《摄类学》中说：愚昧有两种，对异熟果的愚昧和对
English
Thus, saying "actions" and so on, it is explained in order. First, when internal and external things arise, no one considers and creates them in advance, but in general, if there are causes and conditions, the result will arise. Second, there is a cause, but it will not arise from a constant cause, but from an impermanent cause. Third, it arises from causes and conditions and is impermanent, but not all results arise from all causes, but from the causes that have the ability to produce and are in accordance with each other. This explains that, apart from belonging to the continuum, starting from the interdependence of the two, it shows that it has three characteristics. That is, it is said in the Compendium of Topics: "It arises from immovable causes, it arises from impermanent causes, and it arises from powerful causes." Second, the classification and summary of each, that is, classification and summary. First, the classification is the twelve links from ignorance to old age and death, which is based on internal interdependence. The nature of these is: In general, ignorance has two types, afflicted and non-afflicted, but the second type is also manifested by arhats, so it is not suitable as the root of taking birth in samsara, so it is the first type. And this is divided into two types: ignorance of the law of cause and effect and the meaning of reality, which is the cause of arousing the three actions. How does this arouse the actions? Because one does not understand the nature of the aggregates that are merely interdependent, one will be attached to the self when one is ignorant, and from that one will become attached to the self. When one is particularly attached to the self, one will want oneself to be happy and not want oneself to suffer. Among them, merely wanting oneself to be happy in this life will lead to non-virtuous actions, which are the non-meritorious actions that are the cause of bad destinies; wanting oneself to be happy in the next life will lead to the ten virtuous actions, which are the meritorious actions that are the cause of gods and humans; mainly craving the happiness of equanimity that is free from the suffering of the change of happiness and suffering, one will enter into meditation and formless meditation, which are the unwavering actions that are the cause of the upper realms. Thus, the root of arousing the three actions is ignorance. So, how does ignorance arouse various actions? It is said in the Compendium of Topics: There are two types of ignorance, ignorance of the ripening result and ignorance of
Chinese
是对于无明的愚昧。对于异熟果的愚昧，会产生不善的行。对于仅仅那个意义的愚昧，则是福德和不动摇的行。如是说。那样说也是考虑到时机的意乐，而原因的意乐则是仅仅对于那个真实性的愚昧，如先前所说。因此，十二缘起的第一个也是仅仅那个。这又是投生之因，并且证悟真谛则没有投生之因，如《缘起经释》所说，因此认为断除之无明是意义上的隐秘。然而这似乎并不合理。见断是由于宗派改变心意而产生的遍计所执，无碍这样说，但鸟和野兽等没有被宗派改变心意，它们也因无明而积累业，并且这个无明是轮回过患的根本，而且无著兄弟认为这是烦恼意的无明。因此， 属于修断。如果说圣者有投生之因的无明，因为有烦恼意。那么，投生之因的无明被认为是烦恼意的眷属，如果不说前者遍及后者，为什么会成为责难？如果说是修断所以圣者有，那么，虽然是修断但圣者没有的有很多，例如以境为目标的强烈嗔恨。第二，行是无明所引发的业，这有三种。第三，识是那个业所引发的心续，这也有在积累业时的那个因时和转生处连接，那是果时的识。那也是承许阿赖耶识的那些人的观点，如果按照其他人的观点则是意识。第四，名色是受等四者的名，以及软软的色等。第五，六处是名色增长而从眼到意的圆满，即名色之时没有最初的四个根。第六，触是境、根、识三者聚合而产生的，是区分境为悦意等三者，即从所依的角度来说是六。第七，受是触区分三种境而产生的乐受、苦受等。
English
It is ignorance of ignorance. From ignorance of the ripening of fruits, non-virtuous actions arise. From ignorance of the meaning of that very thing, meritorious and unwavering actions arise. So it is said. Saying that is also considering the intention of the time, but the intention of the cause is only ignorance of that very reality, as previously stated. Therefore, the first of the twelve links is also only that. This is also a cause of rebirth, and seeing the truth has no cause of rebirth, as stated in the "Commentary on the Dependent Arising Sutra," so they consider the ignorance to be abandoned as a secret in meaning. However, this does not seem reasonable. What is abandoned by seeing is the completely imputed that arises from changing the mind with tenets, Asanga explains without obstruction, but birds and wild animals, etc., whose minds have not been corrupted by tenets, also accumulate karma corrupted by ignorance, and this ignorance is the root of all the faults of existence, and the brothers Asanga consider this to be the ignorance of the afflicted mind. Therefore, It belongs to what is abandoned by meditation. If it follows that noble ones have ignorance that causes rebirth, because they have afflicted mind. Then, ignorance that causes rebirth is considered to be a retinue of the afflicted mind, but if it is not said that the former pervades the latter, why would it become a reproach? If it is said that because it is abandoned by meditation, noble ones have it, then there are many things that are abandoned by meditation but noble ones do not have, such as intense hatred aimed at an object. Second, action is karma aroused by ignorance, and there are three of these. Third, consciousness is the mind-stream aroused by that karma, and in this case also, that which connects the cause at the time of accumulating karma with the place of rebirth is the consciousness at the time of the result. That is also the view of those who accept the all-ground consciousness, but according to others, it is mental consciousness. Fourth, name and form are the name of the four, such as feeling, and the form of soft things, etc. Fifth, the six sense sources are the completion from the eye to the mind by the increase of name and form, that is, at the time of name and form, the first four faculties do not exist. Sixth, contact is what arises from the combination of object, faculty, and consciousness, and it is the separation of the object into three, such as pleasant, etc., that is, six from the point of view of the basis. Seventh, feeling is the pleasant feeling, painful feeling, etc. that arises from contact separating the three objects.