Tibetan
ང་བའི་རྟགས་ནི། བདེན་པའི་ཚིག་གིས་སྨོན་ལམ་བརྗོད་པས་གྲོང་ལ་སོགས་པ་མེས་ཚིག་པ་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གཞན་མི་མ་ཡིན་པས་བཟུང་བ་གཏོང་བ་གཉིས་སོ། །འདི་གཉིས་སེམས་ཅན་ཡིན་མིན་གྱི་གནོད་པ་ཞི་བར་བྱེད་པ་སྟེ་མཐུའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྟགས་གཉིས་སོ། །འདིའི་སྐབས་སུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཡིན་ལ་མེ་ཞི་བ་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་མ་ཡིན་ལ་མེ་ཡང་མ་ཞི་བ་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཡིན་ཀྱང་ཆོས་སྤོང་གི་ལས་ཀྱི་ལྷག་མ་མྱོང་བས་མེ་མ་ལུས་པ་མ་ཞི་བ་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་མིན་ཀྱང་བདུད་ཀྱི་མཐུས་མེ་ཞི་ནས་དེས་རློམ་པ་སྐྱེ་བ་སྟེ་མུ་བཞི་ཡོད་ལ་ཕྱི་མ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །སད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྟགས་བཞི་ནི། བདུད་དང་སྡིག་གྲོགས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱི་ནང་གི་དགེ་བཤེས་བརྟེན་པ་དང༌། དགེ་རྩ་རྫོགས་པར་འདོད་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སློབ་པ་དང༌། ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པར་ལྟ་བས་དེ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པ་དང༌། གཟུགས་སོགས་ལ་མི་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་ ཉི་བའོ། །འདི་བཞི་ནི་ལམ་ལ་སློབ་པའི་རྒྱུ་དང༌། བསླབ་པའི་ཡུལ་དང༌། སློབ་ཚུལ། བསླབ་པའི་ཕན་ཡོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྟགས་སོ། །གཉིས་པ་རྩེ་མོའི་རྩེ་མོ་ནི་བསོད་ནམས་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་མཚོན་ནས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ཕྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བསོད་ནམས་བརྒྱད་དང༌། ནང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བསོད་ནམས་བརྒྱད་དོ། །འཛམ་གླིང་སོགས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་མཆོད་ཅིང་དགེ་རྩ་བསྔོས་པ་ལས་ཀྱང་རྩེ་མོ་བས་ཡུམ་དོན་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་གཞན་ལ་སྟོན་པ་བསོད་ནམས་འཕེལ་བ་དང༌། ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་ཤེར་ཕྱིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མི་འབྲལ་བ་དང༌། ཆོས་སྤྲོས་བྲལ་ལ་མི་སྐྲག་པའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པ་དང༌། འཛམ་གླིང་གི་སེམས་ཅན་དགེ་བཅུ་སྙོམས་འཇུག་ཚད་མེད་ཐོབ་པ་ལས་ཀྱང་བསོད་ནམས་འཕགས་པའི་ཡུམ་དོན་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། ལྷའི་རིས་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་འགྲོ་ཞིང་ལྷ་རྣམས་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་འོང་བ་དང༌། རྣམ་མཁྱེན་ཡིད་བྱེད་དང་མི་འབྲལ་བས་བདུད་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དང༌། བྱང་སེམས་གཞན་ལ་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་དང་མཚུངས་པར་གུས་པ་དང་བརྒྱད་ནི་ཕྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའོ། །བསམ་གཟུགས་ ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཀྱང་དེའི་དབང་གིས་མི་སྐྱེ་བ་དང༌། ཉན་རང་
Chinese
忍辱的徵象是：以真實的語言發願，使城鎮等地的火災平息，以及使其他非人所執持的眾生解脫。這兩者是平息眾生有情與非有情損害的徵象，是就加持力而言的兩種徵象。在此情況下，有不退轉而火息滅，有不退轉而火也不息滅，有雖不退轉但因感受捨法的業之殘餘而火未完全息滅，有雖非不退轉但因魔力而火息滅，因而生起以此為傲慢，有這四種情況，後者也與此相同。四種覺醒狀態的徵象是：依止能壓伏魔和惡友的內外善知識，因欲圓滿善根而於一切時處修學般若波羅蜜多，因視一切清淨之法為寂靜而對其無有貪著，以及以不耽著色等的方式修持般若波羅蜜多，而獲得佛陀的菩提和 智慧。這四者是就修學道的因、所學之境、修學之方式、修學之利益而言的徵象。第二個頂之頂是透過善根增長的方式來闡述的。也就是以外為主的八種善根，以及以內為主的八種善根。相較於供養與三千大千世界等同的眾生數量的佛陀並迴向善根，不如以頂之頂者憶念般若波羅蜜多的意義並向他人宣說，善根增長；日夜恆常憶念般若波羅蜜多而不分離；獲得不畏懼離戲論之法的忍辱；了悟菩提之因果諸法不可得；相較於贍部洲的眾生獲得具足十善、等持、無量，不如行持般若波羅蜜多的意義；為了諸天等眾生的利益而前往一切天界，為了守護諸天而來；以不離一切智之作意而壓伏一切魔；向他人宣說菩薩，如同佛陀般恭敬，這八者是以以外為主。即使入於禪定之色 ，也不會因此而轉生，以及聲聞緣覺
English
The signs of forbearance are: pacifying fires in towns, etc., by uttering prayers with truthful words, and liberating sentient beings possessed by other non-humans. These two are signs of pacifying harm from sentient and non-sentient beings, which are two signs in terms of empowerment. In this case, there are those who are irreversible and the fire is extinguished, those who are not irreversible and the fire is not extinguished, those who are irreversible but the fire is not completely extinguished because they experience the remainder of the karma of abandoning the Dharma, and those who are not irreversible but the fire is extinguished by the power of demons, and thus arrogance arises. There are these four possibilities, and the latter is the same as this. The four signs of the awakened state are: relying on internal and external spiritual friends who subdue demons and negative influences, studying the Prajnaparamita in all ways because one desires to perfect merit, having no attachment to all pure dharmas because one sees them as solitary, and practicing the Prajnaparamita in a way that does not indulge in forms, etc., thereby attaining the enlightenment and wisdom of the Buddha. These four are signs in terms of the cause of studying the path, the object of study, the way of studying, and the benefit of studying. The second, the peak of the peak, is explained by illustrating the way in which merit increases. That is, eight kinds of merit that are primarily external, and eight kinds of merit that are primarily internal. Rather than making offerings to Buddhas equal to the number of sentient beings in the trichiliocosm and dedicating the roots of virtue, the merit of contemplating the meaning of the Mother Prajnaparamita and teaching it to others increases; constantly contemplating the Prajnaparamita day and night without separation; obtaining the patience that does not fear dharmas free from elaboration; realizing that the cause and effect of enlightenment are unattainable; rather than sentient beings of Jambudvipa obtaining the ten virtues, meditative absorption, and immeasurable qualities, practicing the meaning of the Mother Prajnaparamita is superior; going to all the realms of the gods for the benefit of the gods and others, and coming to protect the gods; subduing all demons by not separating from the mental activity of omniscience; teaching the Bodhisattva to others, and respecting them as Buddhas, these eight are primarily external. Even if one enters into meditative absorption on form, one will not be born due to it, as well as Shravakas and Pratyekabuddhas.
Tibetan
གི་རིགས་འཇིག་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་སེམས་བསྐྱེད་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པ་ལྷག་པར་གྱུར་པ་དང༌། འདི་གཉིས་རིགས་གཉིས་ཀྱི་ནུས་པ་ལྷག་པར་གྱུར་པའོ། །ཡང་ན་རིགས་ཅན་དང་རིགས་ཀྱིས་སོ། །ཕྱིན་དྲུག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་སེམས་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང༌། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་ཞེན་པ་མེད་པ་དང༌། །ཡུམ་དུ་ཕར་ཕྱིན་ཀུན་བསྡུས་པར་ཤེས་ནས་དེ་ལ་སློབ་པ་དང༌། བསླབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པ་དང༌། གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བས་རྫོགས་བྱང་ལ་ཐག་ཉེ་བ་དང་བརྒྱད་ནི་ནང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའོ། །གསུམ་པ་བཟོད་པའི་རྩེ་མོ་ནི། རྩེ་མོས་སྤེལ་བའི་རྟོགས་པ་རང་དབང་དུ་གྱུར་ཅིང་བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཚོན་ནས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་རང་དོན་རྟོགས་པ་བརྟན་པ་དང༌། གཞན་དོན་སྙིང་རྗེ་བརྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་ཆོས་སེམས་བསྐྱེད་ནས་བཟུང་སྟེ་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་མཐོང་ལམ་གྱི་བར་སུམ་ཅུ་པོ་ལས་ཅི་རིགས་པ་ལ་རྟོགས་པ་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་དང༌། གཉིས་པ་ནི། དེའི་ཚེ་རང་དོན་ཞི་བར་མི་ལྟུང་བའི་ཆེད་དུ་ཐབས་ལ་མཁས་ པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་ཅིང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའོ། །བཞི་པ་ཆོས་མཆོག་གི་རྩེ་མོ་ནི། ངེས་བརྟན་གྱིས་བརྟན་པར་བྱས་པའི་རྟོགས་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བའི་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པས་མཚོན་ནས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང༌། མི་ལྡོག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ཡི། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་བསམ་པ་ཐག་པས་ཡི་རང་བ། །སྟོང་གསུམ་རི་རབ་སྲང་ལ་གཞལ་བས་ཚད་བཟུང་རུང༌། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་དགེ་བ་དེ་ནི་དེ་ལྟ་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གླིང་བཞི་ལ་སོགས་སྟོང་གསུམ་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྲང་ལ་གཞལ་བ་དང༌། ཆུ་ཐིགས་སྐྲ་རྩེས་བླང་བ་དཔེར་མཛད་ནས་དེའི་ཚད་གཟུང་རུང་གི། བྱང་སེམས་བཞིའི་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པའི་དགེ་རྩ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡི་རང་བའི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཚད་བཟུང་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བྱང་སེམས་བཞི་ནི། ཐེག་པ་ལ་དང་པོར་ཞུགས་པ། སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་བྱང་སེམས་བཞི་ཡིན་ལ། དེ་བཞི་ཡང༌། རྣམ་རྟོག་བཞིའི་གཉེན་པོ་མཐོང་སྒོམ་གྱི་རྟོགས་པ་བཞི་ལ་གནས་པ་དང༌། སྦྱོར་རྩེ་བཞི་དང༌། མོས་སྤྱོད་མ་དག་པ་ས་བདུན་དག་པ་ས་ག
Chinese
由于摧毁了（烦恼）的种姓，而成为殊胜的佛种姓，以及获得佛果之因——发心等能力变得超胜，这二者是两种种姓的能力变得超胜。或者说，通过有种姓者和种姓。平息六度的不顺品之心，以及对色蕴乃至一切智之间没有执着。知晓般若波罗蜜多中汇集了一切，并于此修学，获得一切圆满的学处，以及由于远离了能取等的见解，而接近圆满菩提，这八者是内在成为主要的。第三个是忍位顶峰：以顶峰所增长的证悟获得自在且获得稳固的方式来表示而宣说。这有自利证悟稳固和利他慈悲稳固两种。第一种是：从一切智性三者的阶段中所说的法——从发心开始到远离二边的见道之间三十者中，对任何适当者获得稳固的证悟。第二种是：那时，为了不堕入自利寂灭，以善巧方便的力量而显现大悲，并且完全不舍弃有情众生。第四个是世第一法位顶峰：以确定稳固所稳固的证悟，从不散乱的心恒常安住来表示而宣说。也就是：已入不退转无上菩提者，对于发心生起极大的欢喜。三千大千世界须弥山用秤来衡量尚可测量，随喜的善根却并非如此。如是宣说，四大部洲等三千世界的大地用秤来衡量，以及用水滴用毛发尖端来取为例证，其量尚可测量。对于菩萨四者行持六度的善根，以三摩地一心随喜的福德和智慧资粮是无法衡量的。菩萨四者是：初入大乘者、入行者、不退转者、一生补处菩萨四者，这四者也是安住于四种对治四种分别的见道和修道证悟，以及四加行道，以及不清净的七地和清净的十地。
English
Due to destroying the lineage (of afflictions), it becomes a distinguished Buddha lineage, and the causes for attaining Buddhahood—such as the power of generating bodhicitta—become superior. These two are the powers of the two lineages becoming superior. Alternatively, it is through those with lineage and lineage. Pacifying the mind that is contrary to the six perfections, and having no attachment to form up to omniscient wisdom. Knowing that all perfections are gathered in the Mother (Prajnaparamita), and studying it, obtaining all the complete trainings, and being close to perfect enlightenment by being free from views such as grasping, these eight are the ones that become primarily internal. The third is the peak of forbearance: it is taught by representing the way in which the realization increased by the peak becomes independent and stable. This has two aspects: the stability of self-benefit realization and the stability of benefiting others with compassion. The first is: in the context of the three omniscient ones, from the Dharma spoken—from the generation of bodhicitta up to the path of seeing that is free from the two extremes—one obtains stable realization of whatever is appropriate among the thirty. The second is: at that time, in order not to fall into self-benefit quiescence, one manifests great compassion through the power of skillful means and does not completely abandon sentient beings. The fourth is the peak of the supreme Dharma: it is taught by representing the mind that is constantly abiding, unwavering from the realization stabilized by definite stability. That is: One who has entered the irreversible supreme enlightenment rejoices greatly in the generation of bodhicitta. Measuring the three thousand great thousand worlds of Mount Meru with a scale is measurable, but the merit of rejoicing is not like that. It is said that measuring the earth of the three thousand worlds, such as the four continents, with a scale, and taking a drop of water with the tip of a hair as an example, its quantity is measurable. The accumulation of merit and wisdom from rejoicing with single-minded samadhi in the roots of virtue of the four Bodhisattvas practicing the six perfections cannot be measured. The four Bodhisattvas are: those who have initially entered the Great Vehicle, those who have entered the practice, those who are irreversible, and the four Bodhisattvas who are in their last life. These four also abide in the realization of the path of seeing and the path of meditation that are the antidotes to the four conceptualizations, as well as the four application paths, and the impure seven grounds and the pure ten grounds.