Tibetan
ད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་པ། འཇིག་རྟེན་གྱིས་གྲགས་པ་དང་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཅི་སྟེ་སོགས། གཉིས་པ་ནི། ཐ་སྙད་སོགས། གཉིས་པ་རྣམ་སྨིན་ཐུག་མེད་དུ་འབྱིན་པར་ཐལ་བ་ནི། དེ་ནི་སོགས། གཉིས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ལ་གསུམ། ལས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ དགག་པ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་ཀ་རང་བཞིན་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ། ལས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལས་འདི་སོགས། གཉིས་པ་ནི། ལས་དང་སོགས། གསུམ་པ་ནི། མ་རིག་སོགས། གསུམ་པ་རང་བཞིན་མེད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་སོགས། རབ་བྱེད་བཅུ་བདུན་པའོ། ༈ །གསུམ་པ་བདག་མེད་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ལ་ལྔ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ། དེ་ལ་ལུང་འགལ་སྤང་བ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཀྲི་བའི་རིམ་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། དོན་དེ་ངེས་པར་བསྒྲུབ་དགོས་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་དབབ་པ། དེ་བསྒོམ་པའི་ཉེས་སྤྱོད་ལྡོག་པའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བདག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ། དེས་བདག་གི་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཡང་ཁེག་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བདག་དང་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་གཅིག་པ་དགག་པ། བདག་དང་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས། གཉིས་པ་དེས་བདག་གི་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཁེགས་པར་བསྟན་པ་ནི། བདག་ཉིད་སོགས། གཉིས་པ་དེ་བསྒོམ་པས་ཉེས་སྐྱོན་ལྡོག་པའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས། ཉེས་སྐྱོན་ལྡོག་པའི་རིམ་པ་དངོས། ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། འཇིག་ལྟ་ལྡོག་པའི་ཚུལ། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ། ལེན་པ་ཟད་པས་སྐྱེ་བ་ཟད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། བདག་དང་སོགས། གཉིས་པ་ནི། ངར་འཛིན་སོགས། གསུམ་པ་ནི། ནང་དང་སོགས། གཉིས་པ་ཐར་བ་ཐོབ་པའི་ཚུལ་ནི། ལས་དང་སོགས། གཉིས་པ་དེ་ལ་ལུང་འགལ་སྤང་བ་ལ་གཉིས། ལུང་དང་འགལ་བ་སྤོང་བ་དངོས། དེ་ཁོ་ནར་དུ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ནི། བདག་གི་སོགས། གཉིས་པ་ནི། བརྗོད་པར་སོགས། གསུམ་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཀྲི་བའི་རིམ་པ་ནི། ཐམས་ཅད་སོགས་བཞི་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་གཉིས། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། འཇིག་རྟེན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དང་པོ།
Chinese
此为彼也。第一，如果等。第二有二，与论典相违，与世间共称相违。第一，若何等。第二，名言等。第二，成为产生无尽异熟之过，彼乃等。第二，破斥自性存在的论证有三，业自性存在的论证之破斥，业与烦恼二者皆自性存在的论证之破斥，其他业自性存在的论证之破斥。第一，此业等。第二，业与等。第三，无明等。第三，显示无自性之作用者，如何等。第十七品。༈。第三，进入无我胜义谛之理有五，进入胜义谛之理，于彼遣除教理相违，于胜义谛缠绕之次第，胜义谛之体性，显示必须真实成立彼义。第一有二，决定胜义谛之见，彼修习之过失，逆转之次第。第一有二，破斥我以自性成立，由此亦显示我所之自性成立亦被破斥。第一有二，破斥我与蕴自性为一，破斥我与蕴自性为异。第一，如果等。第二，如果等。第二，由此显示我所之自性成立被破斥者，我自身等。第二，彼修习而逆转过失之次第有二，逆转过失之次第真实，获得解脱之理。第一有三，逆转坏聚见之理，于彼舍弃诤论，取舍灭尽而生灭尽之理。第一，我与等。第二，我执等。第三， 内与等。第二，获得解脱之理乃，业与等。第二，于彼遣除教理相违有二，遣除与教理相违真实，亦不能说彼真实之理由。第一，我之等。第二，说为等。第三，于胜义谛缠绕之次第乃，一切等。第四，胜义谛之体性有二，圣者们之胜义谛之体性，世间人之胜义谛之体性。第一。
English
This is it. First, if etc. Second, there are two: contradicting the treatises, and contradicting worldly fame. First, what if etc. Second, terms etc. Second, the fault of producing endless ripening is that, that is etc. Second, there are three refutations of the proof of inherent existence: refuting the proof of karma's inherent existence, refuting the proof that both karma and afflictions inherently exist, and refuting other proofs of karma's inherent existence. First, this karma etc. Second, karma and etc. Third, ignorance etc. Third, showing that which acts without inherent existence, how etc. Seventeenth chapter. ༈. Third, there are five ways to enter the selflessness of the ultimate truth: the way to enter the ultimate truth, dispelling scriptural contradictions therein, the order of clinging to the ultimate truth, the characteristics of the ultimate truth, and showing that that meaning must be definitively established. First, there are two: establishing the view of the ultimate truth, and the order of reversing the misdeeds of meditating on it. First, there are two: refuting the self's establishment by its own nature, and thereby also showing that the self's establishment by its own nature is also refuted. First, there are two: refuting that the self and the aggregates are of the same nature, and refuting that the self and the aggregates are of different natures. First, if etc. Second, if etc. Second, showing that the establishment of what belongs to the self by its own nature is refuted thereby, the self itself etc. Second, there are two stages in reversing faults by meditating on it: the actual stage of reversing faults, and the way to attain liberation. First, there are three: the way to reverse the view of the perishable, abandoning disputes therein, and the way that birth ceases when grasping ceases. First, self and etc. Second, clinging to self etc. Third, inner and etc. Second, the way to attain liberation is, karma and etc. Second, there are two ways to dispel scriptural contradictions therein: actually dispelling contradictions with scripture, and the reason why that truth cannot be expressed. First, my etc. Second, to be said etc. Third, the order of clinging to the ultimate truth is, all etc. Fourth, there are two characteristics of the ultimate truth: the characteristics of the ultimate truth of the noble ones, and the characteristics of the ultimate truth of worldly people. First.
Tibetan
།གཞན་ལས་སོགས། གཉིས་པ་ནི་གང་ལ་སོགས། ལྔ་པ་དོན་དེ་ངེས་པར་སྒྲུབ་དགོས་པར་བསྟན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སོགས། རབ་བྱེད་བཅོ་བརྒྱད་པའོ། ༈ །བཞི་པ་དུས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། དུས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ། །དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དུས་གསུམ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་སྤྱིར་དགག་པ། རང་གཞན་གྱི་སྡེ་བའི་འདོད་པ་སོ་སོར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། འདས་པ་ལ་ལྟོས་མ་ལྟོས་ཀྱི་དུས་གཉིས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ། རིགས་པ་དེ་དུས་གཞན་གཉིས་ལ་སྦྱར་བ། ཆོས་གསུམ་ཚན་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འདས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་དུས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ། མ་ལྟོས་པའི་དུས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ད་ལཏྟར་སོགས་གཉིས་པ་ནི། འདས་པ་སོགས། གཉིས་པ་རིགས་པ་དེ་དུས་གཞན་གཉིས་ལ་སྦྱར་བ་ནི། རིམ་པའི་སོགས། གསུམ་པ་ཆོས་གསུམ་ཚན་ལ་སྦྱར་བ་ནི། མཆོག་དང་སོགས། གཉིས་པ་རང་གཞན་གྱི་སྡེ་བས་འདོད་པ་སོ་སོར་དགག་པ་ལ་གཉིས། གཞན་སྡེའི་ འདོད་པའི་དུས་དགག་པ། རང་སྡེའི་དངོས་པོར་སྨྲ་བས་འདོད་པའི་དུས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། མི་གནས་སོགས། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས། རབ་བྱེད་བཅུ་དགུ་བའོ། ༈ །གཉིས་པ་དུས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ལ་གཉིས། དུས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཡིན་པ་དགག་པ། དུས་འབྲས་བུ་འབྱུང་འཇུག་གི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་འཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ། རྒྱུ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ། རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་རིགས་པ་གཞན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཚོགས་པ་སྔ་མ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ། དུས་མཉམ་པའི་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ། ཚོགས་པ་ཕྱི་མ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཚོགས་པ་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེ་བ་དགག་པ། ཚོགས་པ་ལས་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཚོགས་པ་ལ་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དགག་པ། ཚོགས་པ་ལ་ཡོད་མེད་ཉིད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས། གཉིས་པ་ཚོགས་པ་ལས་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྒྱུ་འབྲས་སོགས། གཉིས་པ་དུས་མཉམ་པའི་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཚོགས་སོགས། གསུམ་པ་ཚོགས་པ་ཕྱི་མ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས། གཉིས་པ་རྒྱུ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་ལ་གཉིས། རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱོགས་དགག་པ། རྒྱུ་འབྲ
Chinese
从其他等等。第二是什么等等。第五是显示必须确定地实现该意义，即佛等等。第十八品。༈。第四，显示时间的自性空性，有二。破斥时间以自性成立。破斥它的能立。第一，有二。总的破斥三时以自性存在。各自破斥自他宗派的观点。第一，有三。破斥依赖和不依赖的二时以自性成立。将该理路应用于其他二时。应用于三法聚。第一，有二。破斥依赖过去的的时间以自性成立。破斥不依赖的时间以自性成立。第一是：如现在等等。第二是：过去等等。第二，将该理路应用于其他二时是：次第等等。第三，应用于三法聚是：殊胜等等。第二，各自破斥自他宗派的观点，有二。破斥他宗的 观点的时。破斥自宗的实事师所承认的时。第一是：不住等等。第二是：如果等等。第十九品。༈。第二，破斥时间以自性存在的能立，有二。破斥时间是产生果的俱有能作因。破斥时间是产生和消亡果的因。第一，有三。破斥从因缘的聚合产生。破斥仅从因产生。显示破斥从因缘聚合产生的其他理路。第一，有三。破斥从先前的聚合产生。破斥从同时的聚合产生。破斥从后来的聚合产生。第一，有二。破斥从聚合直接产生。破斥从聚合间接产生。第一，有二。破斥聚合上有和无的产生。破斥聚合上存在有和无本身。第一是：如果等等。第二是：如果等等。第二，破斥从聚合间接产生是：如果因果等等。第二，破斥从同时的聚合产生是：如果聚合等等。第三，破斥从后来的聚合产生是：如果等等。第二，破斥仅从因产生，有二。破斥因果本体是一的观点。因果
English
From others, etc. Second is what, etc. Fifth is showing that the meaning must be definitely accomplished, i.e., Buddha, etc. The eighteenth chapter. ༈. Fourth, showing the emptiness of time's own nature, there are two. Refuting that time is established by its own nature. Refuting its proof. First, there are two. Generally refuting that the three times exist by their own nature. Individually refuting the views of self and other schools. First, there are three. Refuting that the two times, dependent and independent of the past, are established by their own nature. Applying that reasoning to the other two times. Applying it to the three aggregates of dharmas. First, there are two. Refuting that the time dependent on the past is established by its own nature. Refuting that the time independent is established by its own nature. The first is: like the present, etc. The second is: the past, etc. Second, applying that reasoning to the other two times is: sequence, etc. Third, applying it to the three aggregates of dharmas is: supreme, etc. Second, individually refuting the views of self and other schools, there are two. Refuting the time of the other schools' views. Refuting the time acknowledged by the self school's proponents of entities. The first is: non-abiding, etc. The second is: if, etc. The nineteenth chapter. ༈. Second, refuting the proof that time exists by its own nature, there are two. Refuting that time is the co-operative cause that produces the result. Refuting that time is the cause that produces and ceases the result. First, there are three. Refuting arising from the aggregation of cause and conditions. Refuting arising from the cause alone. Showing other reasoning that refutes arising from the aggregation of cause and conditions. First, there are three. Refuting arising from the prior aggregation. Refuting arising from the simultaneous aggregation. Refuting arising from the subsequent aggregation. First, there are two. Refuting arising directly from the aggregation. Refuting arising indirectly from the aggregation. First, there are two. Refuting the arising of existence and non-existence in the aggregation. Refuting the existence and non-existence themselves in the aggregation. The first is: if, etc. The second is: if, etc. Second, refuting arising indirectly from the aggregation is: if cause and effect, etc. Second, refuting arising from the simultaneous aggregation is: if aggregation, etc. Third, refuting arising from the subsequent aggregation is: if, etc. Second, refuting arising from the cause alone, there are two. Refuting the view that the essence of cause and effect is one. Cause and effect