Tibetan
རྐྱེན་བདག་གིར་བྱེད་པ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས། དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག་པ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ན་མཐར་འཛིན་ལས་མི་འདའ་བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དངོས་ཀྱི་དོན། དེས་མཐའ་གཞན་གསུམ་ཁེགས་པར་བསྟན་པ། དགག་པའི་དོན་དུ་ལྟ་བ་སྨད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རང་བཞིན་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་མི་དགོས་ཤིང་འགལ་བ་བསྟན་པ། རང་ལུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་བཞིན་རྒྱུ་སོགས། གཉིས་པ་ནི། རང་བཞིན་དག་ནི་ས་སོགས། གཉིས་པ་དེས་མཐའ་གཞན་གསུམ་ཁེགས་པར་བསྟན་པ་ནི། རང་བཞིན་སོགས། གསུམ་པ་དགག་པའི་དོན་དུ་ལྟ་བ་སྨད་པ་ནི། གང་དག་སོགས། གཉིས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། ལུང་གི་གནོད་བྱེད་དང༌། རིགས་པའི་གནོད་བྱེད་དོ། །དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་སོགས། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས། གཉིས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་སྨྲ་ན་མཐར་འཛིན་ལས་མི་འདའ་བར་བསྟན་པ་ནི། ཡོད་ཅེས་སོགས། རབ་བྱེད་བཅོ་ལྔ་པའོ། ༈ །གསུམ་པ་བཅིང་ཐར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། འཁོར་འདས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ། བཅིང་ཐར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ། མྱང་འདས་ཀྱི་དོན་དུ་རྩོམ་པ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འཁོར་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ། མྱང་འདས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བླང་བྱ་ཕུང་པོ་འཁོར་བ་དགག་པ། ལེན་པ་པོ་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྟག་པ་འཁོར་བ་དགག་པ། མི་རྟག་པ་འཁོར་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས། གཉིས་པ་ནི། མི་རྟགས་སོགས། གཉིས་པ་ལེན་པ་པོ་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་དགག་པ་ལ་གཉིས། ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པའི་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་དགག་པ། ཕུང་པོ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གང་ཟག་འཁོར་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་སོགས། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས། གཉིས་པ་མྱང་འདས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ་ནི། འདུ་བྱེད་སོགས། གཉིས་པ་བཅིང་ཐར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས། བཅིང་ཐར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཐུན་མོང་དུ་དགག་པ། སོ་སོར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེ་འཇིག་སོགས། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བཅིང་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ དགག་པ། ཐར་པ་རང་བཞིན
Chinese
破斥以因缘作为自体的自性存在分二：破斥事物以自性存在；显示说自性存在则不能超出执常。初者分二：破斥以自性存在的立宗；显示对自性存在的妨害。初者分三：正文意义；显示由此遮遣其他三边；轻蔑为破斥之义而立宗。初者分二：显示自性不需要因缘且相违；显示自宗的自性定义。初者是：自性因等。二者是：自性即是地等。二者显示由此遮遣其他三边是：自性等。三者轻蔑为破斥之义而立宗是：何者等。二者显示对自性存在的妨害分二：以圣言妨害和以理妨害。初者是： 薄伽梵等。二者是：如果等。二者说自性存在则不能超出执常是：说有等。第十五品完毕。༈。第三，破斥系缚解脱以自性存在分二：正文意义；破斥其立宗。初者分三：破斥轮回涅槃以自性成立；破斥系缚解脱以自性成立；遮遣为涅槃之义而造作成为无意义的过失。初者分二：破斥轮回以自性成立；破斥涅槃以自性成立。初者分二：破斥应取之蕴聚轮回；破斥能取者有情轮回。初者分二：破斥常法轮回；破斥无常法轮回。初者是：如果等。二者是：无常等。二者破斥能取者有情轮回分二：破斥与蕴聚相异的有情轮回；破斥与蕴聚不可说是一异的补特伽罗轮回。初者是：有情等。二者是：如果等。二者破斥涅槃以自性成立是：行等。二者破斥系缚解脱以自性成立分二：共同破斥系缚解脱以自性存在；各自破斥。初者是：生灭等。二者分二：破斥系缚以自性存在；解
English
Refuting the existence of self-nature as the self of conditions has two parts: refuting the existence of things by self-nature; showing that speaking of existence by self-nature does not go beyond clinging to permanence. The first has two parts: refuting the establishment of existence by self-nature; showing the harm to existence by self-nature. The first has three parts: the meaning of the object; showing that this negates the other three extremes; disparaging the view as the meaning of refutation. The first has two parts: showing that self-nature does not need causes and conditions and is contradictory; showing the definition of self-nature according to one's own system. The first is: self-nature, cause, etc. The second is: self-nature is earth, etc. The second, showing that this negates the other three extremes, is: self-nature, etc. The third, disparaging the view as the meaning of refutation, is: whoever, etc. The second, showing the harm to existence by self-nature, has two parts: harm by scripture and harm by reasoning. The first is: Bhagavan, etc. The second is: if, etc. The second, saying that existence by self-nature does not go beyond clinging to permanence, is: saying existence, etc. End of the fifteenth chapter. ༈. Third, refuting bondage and liberation as existing by self-nature has two parts: the meaning of the object; refuting its establishment. The first has three parts: refuting samsara and nirvana as established by self-nature; refuting bondage and liberation as established by self-nature; avoiding the fault of composing for the meaning of nirvana becoming meaningless. The first has two parts: refuting samsara as established by self-nature; refuting nirvana as established by self-nature. The first has two parts: refuting the aggregates to be taken as samsara; refuting the sentient beings who take as samsara. The first has two parts: refuting permanent samsara; refuting impermanent samsara. The first is: if, etc. The second is: impermanent, etc. The second, refuting the sentient beings who take as samsara, has two parts: refuting the sentient beings who are different from the aggregates as samsara; refuting the person who is inexpressible as the same or different from the aggregates as samsara. The first is: sentient beings, etc. The second is: if, etc. The second, refuting nirvana as established by self-nature, is: actions, etc. The second, refuting bondage and liberation as established by self-nature, has two parts: jointly refuting bondage and liberation as existing by self-nature; individually refuting. The first is: birth and death, etc. The second has two parts: refuting bondage as existing by self-nature; lib
Tibetan
་གྱིས་ཡོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས། གཉིས་པ་ནི། རེ་ཞིག་སོགས། གསུམ་པ་མྱང་འདས་ཀྱི་དོན་དུ་རྩོམ་པ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བ་སྤང་བ་ནི། བདག་ནི་སོགས། རབ་བྱེད་བཅུ་དྲུག་པའོ། ༈ །གཉིས་པ་བཅིང་ཐར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ལ་གཉིས། རྩོད་པ་དང༌། ལན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དགེ་མི་དགེའི་རྣམ་བཞག །དེ་ལ་རྟག་ཆད་སྤོང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་སེམས་ཀྱི་དགེ་མི་དགེའི་རྣམ་བཞག །ལས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་རྣམ་བཞག་གོ །དང་པོ་ནི། བདག་ཉིད་སོགས། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དྲང་སྲོང་སོགས། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ལས་གཉིས་པ་ལས་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ། ལས་གསུམ་པ་ལས་བདུན་དུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལ་སོགས། གཉིས་པ་ནི། ངག་དང་སོགས། གཉིས་པ་དེ་ལ་རྟག་ཆད་སྤོང་ཚུལ་ལ་གཉིས། རྩོད་པ་དགོད་པ་དེ་སྤོང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྒྱུ་ཁས་བླང་ནས་རྟག་ཆད་སྤོང་བ། ཆུད་མི་ཟ་བ་ཁས་བླང་ནས་རྟག་ཆད་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྟག་ཆད་སྤོང་ཚུལ་དངོས། ལས་ལམ་བཅུ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ངོས་གཟུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དཔེ་དགོད་པ། དོན་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི། མྱུ་གུ་སོགས། གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་སོགས། གཉིས་པ་ལ་ས་ལམ་ བཅུ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་ངོས་བཟུང་བ་ནི། དཀར་པོའི་སོགས། གཉིས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཁས་བླང་ནས་རྟག་ཆད་སྤོང་བ་ལ་གཉིས། སྡེ་བ་གཞན་གྱི་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད། དོན་བསྡུས་ཏེ་རྟག་ཆད་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་སོགས། གཉིས་པ་ལ་བཞི་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་རང་བཞིན་སྤང་བྱ་གང་ཡིན་པ། སྐྱེ་བའི་ཚུལ། འགག་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནི་སོགས། གཉིས་པ་ནི་སྤོང་བའི་སོགས། གསུམ་པ་ནི་ཁམས་མཚུངས་སོགས། བཞི་པ་ནི་དེ་ནི་སོགས། གསུམ་པ་དོན་བསྡུས་ཏེ་རྟག་ཆད་སྤོང་བ་ནི། སྟོང་པ་སོགས། གཉིས་པ་ལན་པ་གསུམ། ལས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་རྟག་ཆད་མེད་པ། ལས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་དགག་པ། རང་བཞིན་མེད་པས་བྱ་བ་བྱེད་པ་དཔེས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཕྱིར་སོགས། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་དགོད་པ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྟག་ཅིང་མ་བྱས་པར་ཐལ་བ་རྣམ་སྨིན་ཐུག་མེད་དུ་འབྱིན་པར་ཐལ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐལ་བ་དངོས་དང༌། དེ་འདོད་པ་ལ་གནོད་པ་བརྗོ
Chinese
驳斥以“有”存在。第一，如果等等。第二，暂时等等。第三，避免将著述作为涅槃的意义而变得无意义：我等等。第十六品。༈ 第二，对于驳斥自性成立的束缚与解脱的论证，有二：辩论和回答。第一，有二：善与非善的区分，以及在此基础上避免常断二见的途径。第一，有二：心的善与非善的区分，以及业的详细分类。第一，自身等等。第二，有二：简要指示和详细解释。第一，仙人等等。第二，有二：将二业分为三业，将三业分为七业。第一，在此等等。第二，语和等等。第二，在此基础上避免常断二见，有二：提出辩论和避免辩论的方式。第一，如果等等。第二，有二：承认因后避免常断，承认不浪费后避免常断。第一，有二：实际避免常断的方式，以及确定具有果报的十业道。第一，有二：举例说明，应用于意义。第一，幼苗等等。第二，心的等等。第二，确定具有果报的十地道：白色的等等。第二，承认不浪费后避免常断，有二：驳斥其他宗派的回答。第一，如果等等。第二，有三：简要指示，详细解释，总结意义以避免常断。第一，佛等等。第二，有四：界的区分以及自性应舍弃什么，产生的过程，灭亡的过程。第一，那是等等。第二，应舍弃的等等。第三，界相同等等。第四，那是等等。第三，总结意义以避免常断：空性等等。第二，有三个回答：业无自性的情况下没有常断，驳斥业有自性，以例子说明无自性也能行事。第一，因为等等。第二，有二：提出对自性存在的损害，驳斥自性存在的论证。第一，有二：成为常且未作的过失，成为异熟无尽的过失。第一，有二：实际的过失，以及陈述对此的认可所造成的损害。
English
Refutation of existence as "being." First, if etc. Second, for the time being etc. Third, avoiding the fault of composing for the meaning of nirvana becoming meaningless: I etc. The sixteenth chapter. ༈ Second, regarding the refutation of the proof of bondage and liberation being established by nature, there are two: debate and answer. First, there are two: the distinction between virtue and non-virtue, and the way to avoid permanence and annihilation on that basis. First, there are two: the distinction between virtuous and non-virtuous mind, and the detailed classification of karma. First, self etc. Second, there are two: brief indication and detailed explanation. First, sage etc. Second, there are two: dividing the two karmas into three karmas, and dividing the three karmas into seven karmas. First, here etc. Second, speech and etc. Second, on that basis, avoiding permanence and annihilation, there are two: presenting the debate and the way to avoid the debate. First, if etc. Second, there are two: avoiding permanence and annihilation after acknowledging the cause, and avoiding permanence and annihilation after acknowledging non-wastage. First, there are two: the actual way to avoid permanence and annihilation, and identifying the ten paths of karma with their results. First, there are two: giving an example, applying it to the meaning. First, sprout etc. Second, mind etc. Second, identifying the ten bhumi paths with their results: white etc. Second, avoiding permanence and annihilation after acknowledging non-wastage, there are two: refuting the answers of other schools. First, if etc. Second, there are three: brief indication, detailed explanation, summarizing the meaning to avoid permanence and annihilation. First, Buddha etc. Second, there are four: the distinction of realms and what nature should be abandoned, the process of arising, the process of cessation. First, that is etc. Second, what should be abandoned etc. Third, realms are the same etc. Fourth, that is etc. Third, summarizing the meaning to avoid permanence and annihilation: emptiness etc. Second, there are three answers: without self-nature of karma, there is no permanence and annihilation, refuting that karma has self-nature, illustrating with examples that without self-nature one can still act. First, because etc. Second, there are two: presenting the harm to self-existence, refuting the proof of self-existence. First, there are two: the fault of becoming permanent and unmade, the fault of producing endless ripening. First, there are two: the actual fault, and stating the harm caused by accepting it.