Tibetan
པ། ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་ཡོད་པར་ཐལ་བའི་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡིན་པར་སོགས། གཉིས་པ་མིན་པར་སོགས༌། གཉིས་པ་དམ་བཅའ་གཉིས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ་བ་དགག་པ། དེ་འདོད་པ་ལ་གནོད་པ་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བྱེད་སོགས། གཉིས་པ་ནི། རྒྱུ་མེད་སོགས། གཉིས་པ་མུ་གསུམ་པའི་བྱ་བྱེད་དགག་པ་ནི། བྱེད་པ་པོར་སོགས། གཉིས་པ་ཕྱོགས་མི་མཐུན་གྱི་བྱ་བྱེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ པ་དགག་པ་ལ་གཉིས། བྱེད་པ་པོ་རེ་རེས་ལས་ཕྱོགས་མི་མཐུན་པ་རེ་རེ་བྱེད་པ་དགག་པ། ལས་ཕྱོགས་མི་མཐུན་པ་གཉིས་གཉིས་བྱེད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། །བྱེད་པ་པོར་སོགས། གཉིས་པ་ནི། བྱེད་པ་པོར་སོགས། གཉིས་པ་ལས་དང་བྱེད་པོ་འཇོག་པའི་ཚུལ་ནི། བྱེད་པ་པོ་སོགས། གསུམ་པ་རིགས་པ་དེ་གཞན་ལའང་སྦྱར་བ་ནི། དེ་བཞིན་སོགས། རབ་བྱེད་བརྒྱད་པའོ། ༈ །གཉིས་པ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བཤད་པ་ལ་གཉིས། གང་ཟག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ། གང་ཟག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་སུན་དབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ལྟ་དང་སོགས། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ཉེ་བར་ལེན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་དགག་པ། དེས་ཉེ་བར་བླང་བྱ་མིང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཁེགས་པར་བསྟན་པ། ཉེ་བར་ལེན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ལེན་པ་པོ་བླང་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པ་དགག་པ། བླང་བྱ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པ་དགག་པ། བླང་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བླང་བྱ་ལས་སྔ་ན་ལེན་པ་པོར་གདགས་པའི་རྒྱུ་མེད་པར་དགག་པ། ལེན་པ་པོའི་སྔོན་བླང་བྱ་ལ་གནས་པའི་རྟེན་མེད་པས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལྟ་དང་ཉན་དང་སོགས། གཉིས་པ་ནི། ལྟ་བ་ལ་སོགས། གཉིས་པ་བླང་བྱ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ། དེ་སུན་དབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ལྟ་དང་སོགས། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་དགག་པ། དེས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཁེགས་པར་བསྟན་པ། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལེན་པ་པོ་བླང་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པ་དགག་པ། བླང་བྱ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པ་དགག་ པ། བླང་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་བླང་བྱ་ལས་
Chinese
驳斥没有任何作为的作为。第一部分是，是这样的等等。第二部分不是这样的等等。第二部分是为了阐述第二个承诺的论证，分为两部分：驳斥成为无因，以及陈述对这种主张的危害。第一部分是，如果作为等等。第二部分是，无因等等。第二部分是驳斥三句的能作和所作：对于能作者等等。第二部分是驳斥事物和能作在本质上是不同的，分为两部分：驳斥每个能作者做不同的事物，驳斥做两个不同的事物。第一部分是，对于能作者等等。第二部分是，对于能作者等等。第二部分是确立所作和能作者的方式：能作者等等。第三部分是将这个道理应用于其他事物：同样等等。第八品结束。༈ 第二部分是解释人无我，分为两部分：驳斥自性成立的人，驳斥自性存在的人的论证。第一部分分为两部分：陈述前一种观点，以及驳斥它。第一部分是，看等等。第二部分分为三部分：驳斥近取在本质上存在，通过它表明近取所取之名在本质上被排除，以及消除关于近取在本质上不存在的争论。第一部分分为三部分：驳斥能取者存在于所有所取之前，驳斥存在于每个所取之前，驳斥存在于所有所取之前。第一部分分为两部分：驳斥没有理由将能取者设定在所取之前，以及由于能取者之前没有安住于所取的依据而驳斥。第一部分是，看、听等等。第二部分是，看等等。第二部分是驳斥存在于每个所取之前，分为两部分：陈述前一种观点，以及驳斥它。第一部分是，看等等。第二部分分为三部分：驳斥能取者在本质上存在，通过它表明能取者在本质上存在被排除，以及消除关于能取者在本质上不存在的争论。第一部分分为三部分：驳斥能取者存在于所有所取之前，驳斥存在于每个所取之前， 驳斥存在于所有所取之前的论证。第一部分分为两部分：从所取
English
Refutation of the consequence that there is an agent that does nothing. The first part is, it is so, etc. The second part is, it is not so, etc. The second part is to explain the proof of the second commitment, which has two parts: refuting becoming causeless, and stating the harm in asserting that. The first part is, if acting, etc. The second part is, causeless, etc. The second part is the refutation of the agent and the object in the three modes: for the agent, etc. The second part is the refutation of the fact that the agent and the object of dissimilar sides are established by their own nature, which has two parts: refuting that each agent does each dissimilar object, and refuting that they do two dissimilar objects. The first part is: for the agent, etc. The second part is: for the agent, etc. The second part is the way to establish the object and the agent: the agent, etc. The third part is to apply that reasoning to others as well: likewise, etc. End of the eighth chapter. ༈ The second part is the explanation of the selflessness of the person, which has two parts: refuting the person who is established by his own nature, and refuting the proof of the person who exists by his own nature. The first part has two parts: stating the former position, and refuting it. The first part is: seeing, etc. The second part has three parts: refuting that the object of appropriation exists by its own nature, showing that by this the name of the object of appropriation is excluded as existing by its own nature, and eliminating the dispute that the object of appropriation does not exist by its own nature. The first part has three parts: refuting that the taker exists before all objects of appropriation, refuting that it exists before each object of appropriation, and refuting that it exists before all objects of appropriation. The first part has two parts: refuting that there is no reason to posit the taker before the object of appropriation, and refuting that there is no basis for the object of appropriation to abide before the taker. The first part is: seeing, hearing, etc. The second part is: seeing, etc. The second part is the refutation of existence before each object of appropriation, which has two parts: stating the former position, and refuting it. The first part is: seeing, etc. The second part has three parts: refuting that the taker exists by its own nature, showing that by this the taker exists by its own nature is excluded, and eliminating the dispute that the taker does not exist by its own nature. The first part has three parts: refuting that the taker exists before all objects of appropriation, refuting that it exists before each object of appropriation, refuting the proof that it exists before all objects of appropriation. The first part has two parts: from the object of appropriation
Tibetan
སྔ་ན་ལེན་པ་པོར་གདགས་པའི་སྒྱུ་མེད་པས་དགག་པ། ལེན་པ་པོའི་སྔོན་བླང་བྱ་ལ་གནས་པའི་རྟེན་མེད་པས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལྟ་དང་ཉན་སོགས། གཉིས་པ་ནི། ལྟ་བ་ལ་སོགས། གཉིས་པ་བླང་བྱ་རེ་རེའི་སྔ་རཽལ་ན་ཡོད་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས། ཕྱོགས་སྔ་བརྗོད་པ། དེ་སུན་དབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ལྟ་ལ་སོགས། གཉིས་པ་ནི། ལྟ་ལ་སོགས། གསུམ་པ་བླང་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ནི། ལྟ་དང་སོགས། གཉིས་པ་དེས་ཉེ་བར་བླང་བྱ་ཡང་ངོ་བོས་ཡོད་པ་ཁེགས་པར་བསྟན་པ་ནི། ལྟ་དང་སོགས། གསུམ་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ནི། གང་ཞིག་སོགས། རབ་བྱེད་དགུ་པའོ། ༈ །གཉིས་པ་གང་ཟག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ལ་གཉིས། །སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱིས་དཔེ་དགག་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་མེ་དང་བུད་ཤིང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་དགག་པ། རིགས་པ་དེ་གཞན་ལ་ཡང་སྦྱར་བ། བཀག་པའི་དོན་དུ་བལྟ་བ་སྨད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྔར་མ་བཤད་པའི་རིགས་པས་དགག་པ། སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པས་དགག་པ། དེ་དག་གི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རང་བཞིན་གཅིག་པ་དགག་པ། རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བུད་ཤིང་སོགས། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་སྒྲུབ་བྱ་དགག་པ། རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་ན་ཤིང་ལ་མི་ལྟོས་པ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་ན་མེ་ཤིང་དང་མི་འཕྲད་པར་འགྱུར་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དགག་པ་དངོས་དང༌། མ་ངེས་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཤིང་མེད་བཞིན་ཏུ་འབྱུང་བ་དང༌། རྟག་ཏུ་འབར་བ་སོགས་སུ་འགྱུར་བའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཤིང་སོགས། གཉིས་པ་ནི། རྟག་ཏུ་འབར་སོགས། གཉིས་པ་མ་ངེས་པ་སྤང་བ་ནི། དེ་ལ་ སོགས། གཉིས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་ན་ཤིང་དང་མི་འཕྲད་པར་འགྱུར་བ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་དང༌། མ་ངེས་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་ཕྱིར་སོགས། གཉིས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་སོགས། གཉིས་པ་རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ལ་གཉིས། ལྟོས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ། མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དུས་གསུམ་དུ་དཔྱད་ནས་ལྟོས་པ་དགག་པ། ལྟོས་ཆོས་ཡོད་མེད་ལ་དཔྱད་ནས་ལྟོས་པ་དགག་པ། ལྟོས་མི་ལྟོས་གཉིས་ཀ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དུས་སྔ་ཕྱི་ལ་དགག་པ། དུས་མཉམ་པ་ལ་ལྟོས་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི།
Chinese
先前以无有施设能取者而遮破。以能取者之前，所取处无有住处之所依而遮破。 初者如见与闻等。 二者如见等。 第二，遮破于一一所取之前而有，有二。 立宗之前陈述。 彼之破斥。 初者如见等。 二者如见等。 三者，遮破于一切所取之前而有之立宗，如见等。 第二，由彼亦显示了所应取之自性存在被排除，如见等。 三者，驳斥了能取者自性不存在之诤论，如某某等。 第九品完。 ༈ 第二，对于以自性成立之补特伽罗存在之立宗进行遮破，有二。 以立宗之比喻遮破，以立宗之理由遮破。 初者有三，遮破火与木柴以自性存在。 将此理推广至其他。 贬低为了遮破之义而观察。 初者有三，以先前未述之理遮破。 以先前已述之理遮破。 彼等之结尾总结。 初者有二。 遮破自性相同。 遮破自性相异。 初者，木柴等。 二者有二。 遮破自性相异之所立。 遮破自性相异之立宗。 初者有二。 若自性相异，则不依赖于木。 若自性相异，则火不与木相遇。 初者有二。 真实遮破。 排除不定。 初者有二。 无木而生。 成为恒常燃烧等。 初者，若木等。 二者，恒常燃烧等。 第二，排除不定，如是等。 二者，若自性相异，则火不与木相遇，有二。 真实之义。 排除不定。 初者，由他故等。 二者，如何等。 二者，遮破自性相异之立宗，有二。 遮破依赖之立宗。 遮破现量所见之立宗。 初者有三。 于三时观察而遮破依赖。 观察有无依赖之法而遮破依赖。 遮破依赖与不依赖二者。 初者有二。 于前后时遮破。 遮破于同时依赖。 初者。
English
Earlier, refuting by the absence of illusion in designating a taker. Refuting by the absence of a basis for the object to be taken residing before the taker. The first is like seeing and hearing, etc. The second is like seeing, etc. Secondly, there are two ways to refute the existence of each object to be taken before it: stating the proponent's position and refuting it. The first is like seeing, etc. The second is like seeing, etc. Thirdly, refuting the proof of the existence of all objects to be taken before them is like seeing, etc. Secondly, it shows that the inherent existence of the object to be taken is also precluded by this, like seeing, etc. Thirdly, refuting the argument that the taker is inherently non-existent is like someone, etc. End of the ninth chapter. ༈ Secondly, there are two ways to refute the proof of the existence of a person established by nature: refuting the example of the proof and refuting the reason of the proof. The first has three parts: refuting that fire and wood inherently exist, applying this reasoning to others, and disparaging observation for the sake of refuting. The first has three parts: refuting with reasoning not previously explained, refuting with reasoning previously explained, and concluding these. The first has two parts: refuting identity and refuting difference. The first is wood, etc. The second has two parts: refuting the thesis of difference and refuting the proof of difference. The first has two parts: if different by nature, it does not depend on wood, and if different by nature, fire does not meet wood. The first has two parts: actual refutation and eliminating uncertainty. The first has two parts: arising without wood and becoming constantly burning, etc. The first is if wood, etc. The second is constantly burning, etc. Secondly, eliminating uncertainty is like this, etc. Secondly, if different by nature, fire does not meet wood, there are two parts: the actual meaning and eliminating uncertainty. The first is because of others, etc. The second is how, etc. Secondly, there are two ways to refute the proof of difference: refuting the proof of dependence and refuting the proof of direct perception. The first has three parts: examining dependence in the three times and refuting it, examining whether there is a dependent phenomenon or not and refuting dependence, and refuting both dependence and non-dependence. The first has two parts: refuting in the past and future times and refuting dependence at the same time. The first is.