Tibetan
ིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །དེ་ནི་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་ཤིང་དང་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་བྱས་ཤིང་། །ལག་པའི་རྩོལ་བ་བྱས་པ་གསུམ་ཚོགས་པ། །སྒྲོག་བྱེད་པི་ཝཾ་གླིང་བུ་ལ་སོགས་ལ། །དེ་དག་ལ་བརྟེན་སྒྲ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ནི་གང་ནས་འབྱུང་ཞིང་གར་འགྲོ་ཞེས། །དེ་དག་མཁས་པ་ལ་ལས་བརྟག་བྱས་ན། །སྒྲ་ཡིས་འོང་བ་སོང་བ་རྙེད་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་དག་དང་ནི་རྐྱེན་རྣམས་ལ། །འདུས་བྱས་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་སྟེ། །འདུས་བྱས་སྟོང་པ་གཡོ་བ་མེད་པར་ནི། །དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ཤེས། །ནང་ཡང་སྟོང་ལ་ཕྱི་རོལ་དག་ཀྱང་སྟོང་། །སེམས་ཅན་བདག་གིས་སྟོང་ཞིང་གནས་མེད་པར། །ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་དང་། གལ་ཏེ་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་འགའ་ཡོད་ན། །རྒྱལ་བ་ཉན་ཐོས་བཅས་པ་དེས་མཁྱེན་འགྱུར། །ཐེར་ཟུག་ཆོས་རྣམས་མྱ་ངན་འདས་མི་འགྱུར། །མཁས་རྣམས་ནམ་ཡང་སྤྲོས་པ་མི་འདོད་ཅེས་སོགས་གསུངས་སོ། ། ༈ རྒྱས་པར་བཤད་པ། གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ་བདེན་པ་གཉིས་ངོས་བཟུང་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་འབྲེལ་དུ་བཤད་པའོ། ། ༈ བདེན་པ་གཉིས་ངོས་བཟུང་བ། དང་པོ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། ། ༈ ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ། དང་པོ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་ 15-6-15a པའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཐོག་མར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆགས་འཇིག་དང་། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་རྒ་ལ་སོགས་དང་། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཕན་ཡོན་དང་ཉེས་དམིགས་ལ་སོགས་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྣོད་དང་ལྡན་པ་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་བླ་ན་མེད་པ་རྣམས་བསྟན་ནས་གདུལ་བྱ་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ས་ལ་འགོད་པར་མཛད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟོན་པར་བྱ་དགོས་ཤིང་། བདེན་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་མི་མཁས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་མི་ཤེས་ཏེ། རང་གཞན་གྱི་དོན་མི་འགྲུབ། ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས་སླར་རྟག་ཆད་གང་རུང་གི་གྲུབ་མཐའ་ངན་པར་ལྟུང་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་ན། བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་ལ་མ་རྨོངས་པ་གལ་ཆེའོ། །ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པས་གཞན་ལ་མ་གསན་པར། །བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི་ནི་དབྱེ་བ་མཛད། །གང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ནི་བདེན་པ་དང་། །གང་དག་དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པ་འོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། །དམ་པའི་དོན་གྱི
Chinese
如是说：‘凡是因缘所生之事物，皆可说是空性。它是一种依待施设，即是中道。’ 经中也说：‘犹如木材与琴弦相依，加上手的技艺三者聚合，便能发出琵琶、笛子等乐器的声音。依赖这些条件，声音才能产生。若有智者探究声音从何而来，又往何处去，则无法找到声音的来处与去处。同样地，一切由因与缘聚合而成的有为法都会生起。瑜伽行者了知有为法是空性且不动的。内在是空性，外在也是空性。众生是无我的，无处可住。诸法的体性即是虚空的自性。’ 又说：‘如果诸法有自性，那么诸佛与声闻弟子就能了知。恒常不变的诸法便不会进入涅槃。智者永远不会希求戏论。’ 广说部分： 第二部分是广说，内容包括：确立二谛，以及阐述一切法皆为缘起。 确立二谛： 第一部分是确立二谛，包括世俗谛和胜义谛。 世俗谛： 首先，世俗谛是证悟胜义谛的方法。诸佛最初也宣说了世间的形成与坏灭、五蕴、十二处、十八界、生老等，以及善与不善的利益与过患等。当众生具备了理解空性的能力时，便会宣说无上的胜义谛经典，从而引导他们到达涅槃的境界。因此，必须依靠世俗谛来阐述胜义谛。如果不精通二谛的区分，就无法了解佛法的精髓，也无法成就自他二利。由于不善巧方便，反而会堕入常见或断见的恶见之中。因此，不迷惑于二谛的区分至关重要。《父子相见经》中也说：‘世间知者未经他人教导，便已区分了这二谛，即世俗谛与胜义谛。’ 圣龙树菩萨也说：‘诸佛说法皆依二谛，即世间世俗谛与胜义谛。’
English
It is said: 'Whatever arises dependently is explained as emptiness. It is a dependent designation; that itself is the Middle Way.' And in the Sutra it says: 'Just as relying on wood and strings, and with the effort of hands, when these three come together, sounds arise from instruments like the lute and flute. Depending on these, sounds also arise. If wise people investigate where these sounds come from and where they go, they will not find the sound coming or going. Likewise, all conditioned phenomena arise from the aggregation of causes and conditions. The yogi who sees that conditioned phenomena are empty and unmoving understands that. The inner is empty, and the outer is also empty. Sentient beings are empty of self and without a place to dwell. The characteristic of phenomena is the very nature of space.' And it says: 'If phenomena had some inherent nature, then the Victorious Ones, along with the Hearers, would know it. Permanent phenomena would not pass into Nirvana. The wise never desire elaboration.' Extensive Explanation: The second part is the extensive explanation, which includes: establishing the two truths, and explaining that all phenomena are interdependent. Establishing the Two Truths: The first part is about establishing the two truths, which includes conventional truth and ultimate truth. Conventional Truth: First, conventional truth is the method for realizing ultimate truth. The Buddhas also initially taught about the formation and destruction of the world, the aggregates, the elements, birth, aging, and so on, and the benefits and drawbacks of virtue and non-virtue, and so on. When they are endowed with the capacity for emptiness, they teach the unsurpassed scriptures that reveal the ultimate truth, and then lead the beings to the state of Nirvana. Therefore, it is necessary to rely on conventional truth to explain ultimate truth. If one is not skilled in the distinction between the two truths, one will not understand the essence of the Buddha's teachings, and one will not accomplish the benefit of oneself and others. Because one is not skilled in means, one will fall into the bad view of either eternalism or nihilism. Therefore, it is important not to be confused about the distinction between the two truths. In the Sutra of Meeting Father and Son, it is also said: 'The knower of the world, without hearing from others, made the distinction between these two truths, which are conventional truth and the truth of ultimate meaning.' The noble Nagarjuna also said: 'The Buddhas teach the Dharma based on two truths, the conventional truth of the world and the ultimate truth.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་བདེན་པ་འོ། །གང་དག་བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི། །རྣམ་དབྱེ་རྣམ་པར་མི་ཤེས་པ། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡི། །ཟབ་མོ་དེ་ཉིད་རྣམ་མི་ཤེས། །ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པར། །དམ་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་མི་འགྱུར། །དམ་པའི་དོན་ནི་མ་རྟོགས་ 15-6-15b པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འཕགས་པ་ཨཱརྱ་དེ་བས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་ཀླ་ཀློ་སྐད་གཞན་གྱིས། །འདུལ་བར་མི་འགྱུར་དེ་བཞིན་དུ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་མ་རྟོགས་པར། །འཇིག་རྟེན་གདུལ་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། འདིར་ཡང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡང་དག་པའི་ལྷག་མཐོང་གི་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ནི་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། ཞི་གནས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་གྱི་བར་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རིམ་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ཞི་གནས་རང་ངོ་སྤྲོད་པར་བྱེད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཞི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བ་དང་། དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་རྣམ་པ་དགེ་བ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའོ། ། ༈ དོན་དམ་པའི་བདེན་པ། གཉིས་པ་ནི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་། གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདེ་བས་ཁམས་རྒྱས་ནས་ལུས་བདེ་བ་སོགས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་། རིག་པ་ཤིན་ཏུ་དྭངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྔ་ཕྱིའི་མངོན་ཤེས་སོགས་ངེས་པའི་གསལ་བ་དང་།ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞག་པའི་ཚེ་དམིགས་པ་གཞན་གྱི་བར་མ་ཆོད་པའི་མི་རྟོག་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཏེ། གནས་ཆ་རྐྱང་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བཟང་ཡང་ཁམས་གོང་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་འདོད་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི། བྱིང་རྨུགས་དང་རྒོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་རྣམས་སོ། །གཞན་ཡང་བདེ་ 15-6-16a གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་འགའ་ཞིག་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ནོར་ས་ཆེ་བས་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་དབྱེ་ན་གཉིས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་པོའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི། གཏི་མུག་གིས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སྒྲིབ་པས་ན་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། དེའི་ངོ་བོར་བདེན་པར་སྣང་བ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཟླ་གཉིས་དང་དུང་སེར་སོགས་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མི་བདེན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་པོའོ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དེ་ཡང་འཕགས་པ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མངའ་བ་རྣམས་ལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དུ་སྣང་ལ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མི་སྣང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་ཤིང་བདེན་པར་མངོན་པར་རློམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་མཐོང་བ་ཡང་དག་པ་
Chinese
是真谛。如果有人对这二谛的差别不能完全理解，那么他们就不能理解佛陀教法的深奥之处。如果不依赖名言，就不能证悟胜义谛。如果不能证悟胜义谛，就不能获得涅槃。’正如圣者阿雅提婆（Āryadeva）所说：‘正如野蛮人不能用其他语言来调伏，同样，不了解世俗谛，就不能调伏世间。’因此，在这里，为了证悟胜义谛的真实智慧，从皈依、发菩提心到奢摩他（śamatha）的修习，都显示了世俗谛的次第。而要认识奢摩他自性，有三个方面：奢摩他的体性、分类及其违品。首先，奢摩他是三摩地（samādhi），即心一境性地安住于善法上。 胜义谛。 第二是按体性分类和按数量分类。首先，三摩地的喜乐使身体感到舒适，智慧非常清明，由此确定了前后世的现量，以及安住于三摩地时，没有其他对境的非概念（non-conceptualization）。第二，四禅定和无色定等都是三摩地。仅仅是安住的状态再好，如果未获得上界的定，就不是奢摩他的自性，因为它的因是欲界的心一境性。第三，它的违品是掉举和昏沉等三摩地的过患。此外，一些乐、明、无念的体验很容易与毗钵舍那（vipaśyanā）混淆，因此要了解它们的差别。此外，如果从世俗谛来分类，则有两种：世俗谛和仅仅是世俗。世俗谛是指由于愚痴而遮蔽了真实义，因此称为世俗，其体性显现为真实的，就是世俗谛。而如二月和黄色的海螺等，在世俗中也是不真实的，所以仅仅是世俗。对于具有圣者和显现的行境者来说，世俗显现，但世俗谛不显现，因为他们证悟一切法在一切方面都是无自性的，并且没有自认为真实的妄念。此外，正确的见地
English
is the truth. If one does not fully understand the distinctions between these two truths, then they do not understand the profound depths of the Buddha's teachings. Without relying on conventional terms, one cannot realize the ultimate meaning. Without realizing the ultimate meaning, one cannot attain nirvāṇa.’ As the noble Āryadeva said: ‘Just as a barbarian cannot be tamed with another language, similarly, without understanding the worldly, one cannot tame the world.’ Therefore, here, in order to realize the true wisdom of the ultimate truth, from taking refuge, generating bodhicitta, to the practice of śamatha, the stages of the conventional truth are shown. And to recognize the nature of śamatha, there are three aspects: the nature of śamatha, its divisions, and its opposing factors. First, śamatha is samādhi, which is the one-pointed abiding of the mind on a virtuous object. The ultimate truth. Second, there are divisions by nature and divisions by number. First, the bliss of samādhi expands the elements, leading to physical comfort and other forms of bliss. Based on the extreme clarity of intelligence, there is certainty of direct perception of past and future lives, and non-conceptualization without interruption by other objects when placed in samādhi. Second, the four dhyānas and the formless samādhis are all samādhi. No matter how good the state of abiding alone is, it is not the nature of śamatha until the samādhi of the higher realms is attained, because its cause is the one-pointedness of mind in the desire realm. Third, its opposing factors are the faults of samādhi such as dullness and agitation. Furthermore, some experiences of bliss, clarity, and non-thought are easily confused with vipaśyanā, so one should understand their differences. In addition, if one divides the conventional truth, there are two types: the conventional truth and merely conventional. The conventional truth is so-called because it obscures the true meaning due to ignorance, and its nature appears to be true, which is the conventional truth. And things like the double moon and the yellow conch shell are not true even in the conventional sense, so they are merely conventional. For those who possess the objects of the noble ones and appearances, the conventional appears, but the conventional truth does not appear, because they realize that all phenomena are without inherent existence in all ways, and they have no presumption of being truly manifest. Furthermore, correct view --------------------------------------------------------------------------------