Tibetan
ུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུའང་བདག་མེད་ཅིང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན། །སྐྱེ་དང་འཇིགས་ 15-6-18a པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས་ངར་འཛིན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། ། ༈ ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་བསྟན་པ། གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བསྟན་པ་ནི། ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་མེད་དུ་བསྟན་པ་དང་། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ་མི་བཟོད་པའི་ལོག་ལྟ་བསལ་བ་དང་། ཐུགས་རྗེས་འགྲོ་བའི་ཀུན་རྟོག་གཞོམས་ནས་ཐར་པ་ལ་འགོད་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་ཡིན་མིན་གྱི་དགག་སྒྲུབ་ཅི་མཛད་ཀྱང་། རང་ལུགས་ལ་ཁས་ལེན་མེད་པར་བསྟན་པའོ། ། ༈ ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་མེད་དུ་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། གྲངས་ཅན་པ་དང་མདོ་སྡེ་པ་དང་བྱེ་བྲག་པ་སོགས་ཀྱི་འདོད། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དག་གང་ན་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་ཏེ་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནམ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་དེ། དེ་ཡང་བདག་ལ་བདག་སྐྱེ་ན་ནི། མདུན་གྱི་བུམ་པ་དེ་ལས་ནི་བུམ་པ་དེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བདག་ལས་བདག་སྐྱེ་ན་ནི། འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་། གཞན་གྱིས་ཕན་པ་དང་གནོད་པའི་རྐྱེན་ལ་ཅི་ཞིག་ལྟོས་ཏེ། དེ་ལས་དེ་ཐུག་མེད་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བུམ་པ་དེ་འཇིམ་པ་དང་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་འདོད་ན་ནི། གང་བདག་ལས་སྐྱེ། གལ་ཏེ་འཇིམ་པ་སོགས་དང་བུམ་པ་དེ་གཅིག་ཏུ་འདོད་ན་ནི་འཇིམ་པས་ཀྱང་བུམ་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་རྩོལ་བ་སོགས་དོན་ 15-6-18b མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་། ཡང་ན་བུམ་པ་དེ་ཡང་སྔར་གྱི་འཇིམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དུས་བཞིན་དུ་བུམ་པའི་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་གཞན་ལས་སྐྱེ་ན་ནི། མུན་ནག་ལས་མེ་འོད་འབྱུང་བ་སོགས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱང་གཞན་ཡིན་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་པོ་གཞན་ཡིན་པས་གཞན་ཡིན་ལ། གཞན་སྐྱེ་སྨྲ་བ་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། གཞན་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་ཕན་ཚུན་དུས་མཉམ་དུ་གྲུབ་པ་རྣམས་ལ་ཟེར་ན། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་པོ་ནི་དེ་ལྟར་དུས་མཉམ་དུ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དེ་ཡོད་པའི་དུས་དེའི་འབྲས་བུ་དེ་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་ནི་རྒྱུ་དེ་དེའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་ན་ཡང་རྒྱུ་དེ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོ
Chinese
因此，蕴之外没有‘我’。正如龙树（Nāgārjuna）所说：‘如果蕴是我，就会有生灭；如果蕴之外有我，则会失去蕴的特征。’因此，依赖于五蕴会产生我执。 二、显示法无我：显示诸法不生，消除对不生之理的不容忍的邪见，以慈悲摧毁众生的妄念，引导他们获得解脱。无论进行何种关于真实意义的肯定或否定，都表明自宗没有任何执着。 首先，显示诸法不生：龙树菩萨（Nāgārjuna）说，如同数论派（Sāṃkhya）、经量部（Sautrāntika）和胜论派（Vaiśeṣika）等所主张的：‘非自生、非他生、非共生、亦非无因生。’无论何处，任何事物都不可能产生。因为，由轮回和涅槃所包含的诸法，实际上都不可能自性产生。如果‘我’从‘我’而生，那么面前的瓶子就会从那个瓶子而生。如果‘我’从‘我’而生，那么为了产生结果，所有的努力都将变得毫无意义。还需要依赖其他帮助或伤害的因素吗？因为那样会无止境地产生。如果认为瓶子依赖于泥土和因缘而产生，那么什么是从‘我’而生？如果泥土和瓶子被认为是相同的，那么泥土也能起到瓶子的作用，那么人的努力等就变得毫无意义。或者，瓶子也不能像以前泥土的状态那样发挥瓶子的作用。 如果从他而生，那么黑暗中也会产生火焰等，因为所有非产生者都是相同的。这不会成为问题，因为因果二者是不同的，所以说是从他而生。但这也不合理，因为‘他’在世间是指同时存在的事物。因果二者并非同时存在，因为当因存在时，果存在吗？如果存在，那么因就不是它的因，因为因果同时存在。如果不存在，那么因也不是因，因为你...
English
Therefore, there is no 'self' apart from the aggregates. As Nāgārjuna said, 'If the aggregates were the self, it would be subject to arising and ceasing; if there were a self apart from the aggregates, it would lack the characteristics of the aggregates.' Thus, clinging to 'I' arises in dependence on the five aggregates. Second, showing the absence of self in phenomena: To show that phenomena are unborn, to dispel wrong views that are intolerant of the state of being unborn, and to liberate beings by compassion by destroying their conceptualizations, whatever affirmation or negation is made regarding the true meaning, it is shown that there is no acceptance of inherent existence in one's own system. First, showing that phenomena are unborn: The venerable Nāgārjuna said, like the Samkhyas, the Sautrantikas, and the Vaisheshikas, 'Not from self, not from other, not from both, nor without a cause. Whatever things, wherever, there is never any arising.' That is, it is not reasonable for phenomena included in samsara and nirvana to arise by their own nature. If 'I' arises from 'I', then the pot in front would arise from that pot. If 'I' arises from 'I', then all efforts to produce results would be meaningless. Why rely on factors that help or harm? Because it would arise endlessly from that. If it is thought that the pot arises in dependence on clay and conditions, then what arises from 'I'? If the clay and the pot are considered to be the same, then the clay can also perform the function of the pot, and then human efforts become meaningless. Or, the pot cannot function as a pot in the same way as the clay was before. If it arises from other, then fire and light would arise from darkness, because all non-producers are the same. This would not be a problem, because the two, cause and effect, are different, so it is said to arise from other. But this is also unreasonable, because 'other' in the world refers to things that exist simultaneously. The two, cause and effect, are not simultaneous, because when the cause exists, does the effect exist? If it exists, then the cause is not its cause, because cause and effect exist simultaneously. If it does not exist, then the cause is not a cause, because you... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དང་། འབྲས་བུ་མེད་ཀྱང་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་སྙམ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་བྱ་བ་ལས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་འདོད་ན་ནི་ཐུག་མེད་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་མི་རིགས་སོ། །ཡང་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་པོ་གཞན་ཡིན་ན། དེ་གཉིས་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་ནི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དུས་མཉམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་བུ་མོ་བཞིན་ནོ། །ཡང་རྒྱུ་དེ་འགགས་ནས་འབྲས་བུ་དེ་འབྱུང་ན་ནི། འབྲས་བུ་དེ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཁྱོད་རྒྱུ་འགགས་ནས་མེད་པ་ལ་འབྱུང་བ་ 15-6-19a ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དེ་མ་འགགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་དེ་འབྱུང་ན་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་དེ་རྟག་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་དེས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ཚར་ནས་ཀྱང་མ་འགགས་པར་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རྒྱུ་དེས་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཞིག་བསྐྱེད་དམ་མེད་པ་ཞིག་བསྐྱེད། ཡོད་པ་བསྐྱེད་ན་ནི་རྒྱུ་དེས་འབྲས་བུ་དེ་གསར་དུ་བསྐྱེད་པ་ལ་དགོས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ་སྔར་ནས་གྲུབ་ཟིན་ནས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་མེད་པ་སྐྱེད་ན་ནི། རྒྱུ་དེས་རི་བོང་གི་རྭ་སོགས་ཀྱང་སྐྱེད་ནུས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་དེས་མེད་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པའི་ཞལ་ནས་ཀྱང་། གང་ལ་བརྟེན་ནས་གང་འབྱུང་བ། །དེས་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་ཡིན། །དེ་ལས་གཞན་པ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །ཆད་མིན་རྟག་མིན་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་ལས་སྐྱེ་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ། གོང་གི་སྐྱོན་དེ་དག་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་ཤིན་ཏུ་ཐ་ཆད་ཡིན་པས་མི་འཐད་དེ། སྲན་མ་ཟླུམ་པོ་སོགས་ས་གཞི་ལ་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ལའང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་དཔེ་བསྒྲུབ་བྱར་སོང་སྟེ་མ་གྲུབ་པས། བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་འདི་ནི་རང་ཉིད་འབའ་ཞིག་སླུ་བར་བྱེད་ཅིང་མི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཐོག་ཏུ་འོང་། འཁོར་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པས་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དོ། ། ༈ སྐྱེ་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ་མི་བཟོད་པའི་ལོག་ལྟ་བསལ་བ། གཉིས་པ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ་མི་བཟོད་པའི་ལོག་རྟོག་ 15-6-19b བསལ་བ་ནི། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་གནས་ལ་མི་བཟོད་པའི་རྩོད་པ་དང་། དེའི་ལོག་རྟོག་བསལ་བའི་ལན་བཏབ་པ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་གྲུབ་པ་སྟོང་པ་ཡིན་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་
Chinese
因为没有结果。这不会成为过失，因为你没有原因。又，即使没有原因也有结果，即使没有结果也有原因，如果你认为没有过失，那是不对的。因为没有作者的行为会产生存在。如果承认这一点，就会陷入无穷的过失，所以不合理。又，如果原因和结果是不同的，那么这两个存在还是不存在？如果存在，那么原因和结果就不是两个，因为它们同时存在。如果不存在，那么就不是其他，就像石女的儿子和女儿一样。又，如果原因停止后结果才产生，那么结果就是从无因中产生的，因为你说原因停止后是从不存在中产生的。 如果原因没有停止而结果产生，那么你的原因就是常有的，因为原因产生结果后也没有停止而存在。又，原因产生的是已有的结果还是没有的结果？如果产生已有的结果，那么原因就没有必要新产生结果，因为你的结果已经存在了。如果产生没有的结果，那么原因也能产生兔角等，因为原因能产生没有的结果。圣者也说过：‘依赖于什么而产生什么，那就是它本身。因为它不是其他，所以不是断灭也不是常有。’从二者产生也是不合理的，因为会陷入上述的过失。从无因产生是非常低劣的，所以不合理，就像圆形豆类等在地上生长一样，也会在虚空中生长，因为无因是相同的。因此，你的论证的例子变成了所要论证的对象，因为没有成立。所以，所要论证的事物，即认为事物是从无因中产生的，这只是欺骗自己，所有不希望的事情都会发生。因为是轮回的原因，所以从无因中产生是非常不合理的。 第二，消除对无生状态无法忍受的邪见： 这是对无生状态无法忍受的争论，以及消除其邪见的答复。第一点是：如果一切法都不成立，是空性的，那么世间的产生和毁灭...
English
Because there is no result. This will not become a fault, because you have no cause. Furthermore, if you think that there is no fault even if there is a result without a cause, and there is a cause without a result, that is not correct. Because an action without an actor will result in existence. If you admit this, you will fall into the fault of infinity, so it is unreasonable. Also, if the cause and result are different, do these two exist or not? If they exist, then the cause and result are not two, because they exist simultaneously. If they do not exist, then it is not other, like the son and daughter of a barren woman. Also, if the result arises after the cause ceases, then the result arises from no cause, because you say that it arises from non-existence after the cause ceases. If the result arises without the cause ceasing, then your cause is permanent, because the cause remains without ceasing even after it has produced the result. Also, does the cause produce an existing result or a non-existing result? If it produces an existing result, then the cause has no need to newly produce the result, because your result already exists. If it produces a non-existing result, then the cause can also produce rabbit horns, etc., because the cause can produce a non-existing result. The Holy One also said: 'That which arises in dependence on something, that is itself for a while. Because it is not other than that, it is neither annihilation nor permanence.' It is also unreasonable to arise from two, because the above-mentioned faults will occur. It is very inferior to arise from no cause, so it is unreasonable, just as round beans, etc., grow on the ground, they will also grow in empty space, because the absence of cause is the same. Therefore, your example of proof becomes the object to be proven, because it is not established. Therefore, the object to be proven, that is, the belief that things arise from no cause, is only deceiving oneself, and all unwanted things will happen. Because it is the cause of samsara, it is very unreasonable to arise from no cause. Second, eliminating the wrong views that cannot tolerate the state of no-birth: This is the argument that cannot tolerate the state of no-birth, and the response to eliminate its wrong views. The first point is: If all dharmas are not established and are emptiness, then the arising and destruction of the world... --------------------------------------------------------------------------------