Tibetan
་དེ་བས་ཀྱང་། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །ཕྱོགས་ནི་གང་ཡང་ཡོད་མིན་པས། །དེ་ལ་ཡུན་ནི་རིང་པོ་ཡང་། །ཀླན་ཀ་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། དབུ་མ་པ་ནི་རང་ལུགས་ཀྱི་ཁས་ལེན་མེད་ཀྱང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་རྟག་ཆད་སྣ་ཚོགས་པར་ལོག་པར་རྟོག་པ་དེ་བསལ་བའི་དགོས་པ་ཅན་དུ་ནི་ཡོད་མེད་དང་ཡིན་མིན་དང་། 15-6-21b སྟོང་པ་དང་སྟོང་པ་མིན་པ་དང་། བདག་དང་བདག་མེད་པ་དང་། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་མ་བྲལ་དང་། སྣང་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། དོན་དམ་དང་། ཀུན་རྫོབ་དང་། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སོགས་སྣ་ཚོགས་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་རྟོག་ཞི་ཞིང་ལས་ཉོན་དག་སྟེ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ། ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་འགོད་པ་ནི་ཉིང་དགོས་དག་སྟེ། འཕགས་པས། སྟོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་མི་བྱ་ལ། །མི་སྟོང་ཞེས་ཀྱང་མི་བྱ་ཞིང་། །གཉིས་དང་གཉིས་མིན་མི་བྱ་སྟེ། །གདགས་པར་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། བདག་གོ་ཞེས་ཀྱང་བརྟགས་འགྱུར་ཞིང་། །བདག་མེད་ཅེས་ཀྱང་བརྟན་པར་འགྱུར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་དང་ནི། །བདག་ནི་འགག་མེད་ཅེས་ཀྱང་བསྟན། །ཞེས་དང་། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལོག་པ་སྟེ། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལྡོག་པས་སོ། །མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ། །ཆོས་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་དང་མཚུངས། །ཐམས་ཅད་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །ཡང་དག་མིན་མིན་ཡང་དག་མིན། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་བསྟན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་པས་དབུ་མ་པའི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྩོད་པ་གང་མཛད་ཀྱང་། རང་གི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་། གཞན་ཕྱོགས་དགག་བྱའི་ཆོས། གང་ཡང་མེད་པས་མ་དམིགས་ཀྱང་། སེམས་ཅན་གྱི་ཀུན་རྟོག་ཞི་བའི་དགོས་པ་ཅན་གྱི་རྩོད་པ་དང་དགག་སྒྲུབ་ 15-6-22a ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་རང་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལ་ཆགས་ནས་སྒྲུབ་པ་དང་། གཞན་ཕྱོགས་དགག་བྱའི་ཆོས་ལ་སྡང་བའི་རྩོད་པ་དང་། དགག་སྒྲུབ་ཅན་གྱིས་ནི་རང་གི་ཀུན་རྟོག་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དགོས་པ་ཆེན་པོ་ཅན་དུ་ག་ལ་འགྱུར། མདོ་ལས་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་ང་དང་ལྷན་ཅིག་རྩོད་ཀྱི། ང་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་རྩོད་དོ། །གང་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི། ང་ཡང་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །གང་འཇིག་རྟེན་ན་མེད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི། ང་ཡང་མེད་པར་འདོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འཕགས་པ་ལྷས་ཀྱང་། ཆོས་འདི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །རྩོད་པ་མཛད་ཕྱིར་གསུངས་པ་མིན། །འོན་ཀྱང་མེ་ཡིས་བུད་ཤིང་བཞིན། །འདིས་ནི་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་འཇོམས། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་ཀྱང་། བསྟན་བཅོས་ལས་དཔྱད་རྩོད་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར། །མ་ཡིན་རྣམ་པར་
Chinese
如是，‘有’、‘无’、‘亦有亦无’，任何方皆不存在，对此，长久争论亦不可能。’如是说。中观派虽无自宗之承许，然为遣除众生于有无、是与非、常断等种种颠倒之执，故说有无、是与非， 空与不空，有我与无我，戏论与离戏论，显现与空性，胜义与世俗，轮回与涅槃等种种，依此，众生知诸法离戏，止息分别，清净业惑，解脱轮回之苦，安立于解脱与一切智。此乃真实所需。圣者云：‘莫言是空，亦莫言非空，莫言二与非二，为立名言故说。’又云：‘执著有我，亦成坚固，执著无我，亦成坚固。诸佛示现我，亦示现无我。’又云：‘言说皆是颠倒，乃是心之行境止息故。无生亦无灭，法性同涅槃。一切皆是真实，一切皆非真实，非真实之非真实，亦非真实。此乃佛陀之教。’如是，无论中观派作何种辩论，无论自宗之立宗，抑或他宗之破斥，皆因无有所缘而无所见，然为息灭众生之分别念，故有此辩论与破立。 若非如此，若执著于各自之立宗而建立，憎恨他宗之破斥，则此辩论与破立，反成增长自宗分别念之因，岂能成为具大义之辩论？经中亦云：‘世人与我争，我却不与世人争。世人若认同有，我亦认同有；世人若认同无，我亦认同无。’圣天亦云：‘此法非诸佛，为争论而说，然如火焚薪，以此摧伏他宗。’圣者月称亦云：‘论典非为贪著辩论而作，’
English
Thus, 'existence,' 'non-existence,' and 'both existence and non-existence'—since there is no direction whatsoever, it is not possible to engage in prolonged disputes about it.' As it is said. Although the Madhyamikas do not have their own system of tenets, they do have the necessity of refuting the various wrong conceptions of sentient beings, such as existence and non-existence, affirmation and negation, permanence and annihilation. Emptiness and non-emptiness, self and non-self, elaboration and non-elaboration, appearance and emptiness, ultimate truth and conventional truth, samsara and nirvana, and so forth. Based on these various teachings, sentient beings come to know that all phenomena are free from elaboration, their conceptualizations are pacified, their karmas and afflictions are purified, and they are liberated from the suffering of samsara, establishing themselves in liberation and omniscience. This is the essential purpose. As the noble one said: 'Do not say it is empty, nor say it is not empty, nor say it is both or neither; speak in order to designate meaning.' And: 'Grasping at self becomes firm, grasping at non-self also becomes firm. The Buddhas taught self, and also taught the absence of self.' And: 'Speaking is perverse, because the mind's sphere of activity is reversed. Unborn and unceasing, the nature of phenomena is the same as nirvana. All is truly true, all is not truly true, the not truly true is also not truly true. This is the Buddha's teaching.' Thus, whatever debates the Madhyamikas engage in, whether it is establishing their own tenets or refuting those of others, they do so without any object of focus, yet with the necessity of pacifying the conceptualizations of sentient beings. If it were not so, if one were to cling to one's own tenets and establish them, and hate the refutation of others, then such debates and refutations would only serve to increase one's own conceptualizations. How could they then become debates with great purpose? As it is said in the sutra: 'The world argues with me, but I do not argue with the world. What the world considers to exist, I also consider to exist; what the world considers not to exist, I also consider not to exist.' And as Aryadeva said: 'This Dharma was not taught by the Buddhas for the sake of argument, but like fire consuming wood, it destroys the arguments of others.' And as the glorious Chandrakirti said: 'Treatises are not written out of attachment to debate,' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དུ་གསུངས། །འོན་ཀྱང་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བཤད་པ་ན། །གཞན་གཞུང་འཇིག་པར་འགྱུར་ན་ཉེས་པ་མེད། །རང་ཕྱོགས་ལྟ་ལ་ཆགས་ཤིང་དེ་བཞིན་དུ། །གཞན་ཕྱོགས་ལྟ་ལ་སྡང་བ་རྣམས་རྟོགས་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་རྣམས་བསལ་ཏེ། །རྣམ་དཔྱོད་པ་རྣམས་མྱུར་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། གལ་ཏེ་དབུ་མ་པ་ཡིན་ན་ནི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་བཅའ་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་གཞན་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། ཁོ་བོ་ཅག་ནི། མེད་པར་འདོད་པ་ཡང་མ་ལགས་ཏེ། གཞན་ 15-6-22b ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པར་འདོད་པ་ཡང་མ་ལགས་ཏེ། གཞན་མེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་བསལ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས། འཇིག་རྟེན་གྲགས་སྡེ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་དང་། རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་དབུ་མ་པ་དག་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བར་གྲགས་པའི་ལུགས་ལ་ནི། གཞན་སྣང་ལ་འཇིག་རྟེན་ན་ཐ་སྙད་ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་པ་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་པས་ཀྱང་། རང་ལུགས་ལ་དམ་བཅས་ཁས་ལེན་གཅིག་ཀྱང་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་ལྟ་བའི་ཁྲིད་འདི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་དང་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་དག་གི་ལུང་དང་རིགས་པས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་བརྒྱན་ནས། རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་བཀའ་བཞིན་དུ་དཔའ་བོའི་རྡོ་རྗེས་ཡི་གེར་བཀོད་པའོ། །སྟོན་པའི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་མདོ་རྒྱུད་གཉིས་སུ་འདུས། མདོའི་བརྗོད་བྱ་ཐམས་ཅད་རིམ་པ་གཉིས་སུ་འདུས། རྒྱུད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཐམས་ཅད་རིམ་པ་གཉིས་སུ་འདུས། ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཕྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། ནང་གསང་སྔགས་ནས་བཤད་པའི་འོད་གསལ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པས། བདག་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་ལུགས་ཁོ་ན་ལ་དད་ཅིང་། མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པ་བླང་ལུགས་ཡང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ། ཁྲིད་འདིས་ཀྱང་དབུ་མ་པའི་ལྟ་བ་རྣམ་དག་ཀྱང་སྟོན་ 15-6-23a མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དངོས་གཞི་གསང་འདུས་ཀྱི་འོད་གསལ་གྱི་ཁྲིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞི་གནས་ཀྱི་སྐབས་ལ་རིགས་ལྔ་ཡབ་ཡུམ་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པའི་ཐབས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡོད་དོ། །ན་མོ་ཤི་གུ་རུ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་ཡ། མཁྱེན་པས་སྲིད་པའི་འཆིང་བ་མཐར་མཛད་ཅིང་། །ཐུགས་རྗེས་ཞི་ལ་དགའ་བ་རིང་དུ་དོར། །སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་སྲིད་ཞིའི་མགོན། །རྒྱལ་བ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། །རང་འབྱམས་ཞིང་གི་རྡུལ་སྙེད་ལས་འདས་པའི། །གྲངས་མེད་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཁྱེན་པའི་གཏེར། །མཐའ་ཡས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །མགོན་པོ་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། །རླབས་ཆེན་སྨོན་ལམ་རིང་ནས་བཏབ་པའི་མཐུས
Chinese
为了解脱而宣说。 然而，如果详细解释它， 如果摧毁其他宗派，也没有过错。 对于自己的宗派执着，同样地， 对于其他宗派憎恨的人们，要认识到， 因此，消除贪欲和嗔恨， 有智慧的人们会迅速解脱。 如果成为中观派，就不应设立自宗的誓言，因为没有承认其他宗派。 我们并非想要否定，而是为了排除他人认为存在的观点。 我们并非想要肯定，而是为了排除他人认为不存在的观点。 因此，奉行世俗共许的中观派和不住二边的中观派只是名称的不同。 对于这种被称为中观应成派的宗派来说，即使像世间那样承认他者的显现，也要明白，自宗没有任何誓言或承认。 这个关于轮回和涅槃平等性的见解的引导，也用圣者龙树父子和吉祥月称的中观论著的教证和理证稍微装饰。 遵照至尊妙音的教诲，由勇士金刚记录下来。 佛陀的所有教言都包含在经和续中。 经部的所有内容都包含在两个次第中。 续部的所有内容都包含在两个次第中。 龙树父子的宗派认为，外在波罗蜜多的胜义谛和内在密咒所说的光明是相同的。 因此，我只信仰龙树父子的宗派，并且在理解经续的意图时也遵循龙树父子的足迹。 这个引导也阐明了清净的中观见， 然而，因为它是密集金刚光明的主要引导，所以在寂止的阶段，有依靠五部佛父佛母等来修持三摩地的独特方法。 那摩 师 咕噜 曼殊 廓喀亚 (藏文，梵文天城体：नमो श्री गुरु मञ्जुघोषाया，梵文罗马拟音：Namo Śrī Guru Mañjughoṣāya，汉语字面意思：顶礼吉祥上师妙音)。 以智慧彻底摧毁轮回的束缚， 以慈悲长久舍弃对寂灭的喜悦。 不住于轮回和涅槃的边际，轮回和涅槃的主宰。 祈请胜乐金刚。 超越自生刹土的微尘数量， 无量诸佛的智慧宝藏。 汇集无边于一体的智慧身。 祈请怙主妙音。 以长久发下的伟大誓愿之力
English
It is spoken for the sake of liberation. However, if it is explained in detail, There is no fault if other tenets are destroyed. Those who are attached to their own tenets, and similarly, Those who hate the tenets of others, understand that, Therefore, eliminate attachment and anger, The wise ones will quickly be liberated. If one is a Madhyamika, one should not establish a self-affirming commitment, because there is no acceptance of other positions. We do not want to negate, but to eliminate the position of others who believe in existence. We do not want to affirm existence, but to eliminate the position of others who believe in non-existence. Therefore, Madhyamikas who practice according to worldly conventions and Madhyamikas who do not abide are merely different names. For the system known as Madhyamika-Prasaṅgika, one should know that even by accepting appearances as they are accepted in the world, there is not a single commitment or acceptance in one's own system. This instruction on the view of the equality of saṃsāra and nirvāṇa is also slightly adorned with the scriptural and logical statements of the Madhyamika treatises of the noble Nāgārjuna and his sons and the glorious Candrakīrti. According to the command of the venerable Mañjuśrī, it was written down by Dpawo Dorje. All the teachings of the Buddha are contained in the two categories of sūtra and tantra. All the subjects of the sūtras are contained in the two stages. All the subjects of the tantras are contained in the two stages. The system of Nāgārjuna and his sons considers the ultimate truth of the outer pāramitās and the clear light explained in the inner tantras to be the same. Therefore, I only have faith in the system of Nāgārjuna and his sons, and I also follow the footsteps of Nāgārjuna and his sons in how to take the meaning of the sūtras and tantras. This instruction also shows the pure Madhyamika view, However, since it is primarily an instruction on the clear light of Guhyasamāja, in the stage of śamatha, there is a unique method of meditating on samādhi based on the five Buddha families, fathers and mothers, etc. Namo Shigu Guru Manjughoshaya (藏文，梵文天城体：नमो श्री गुरु मञ्जुघोषाया，梵文罗马拟音：Namo Śrī Guru Mañjughoṣāya，汉语字面意思：Homage to the glorious guru Mañjughoṣa). With wisdom, completely destroy the bonds of existence, With compassion, abandon the joy of peace for a long time. Not abiding in the extremes of existence and peace, the lord of existence and peace. I pray to the Victorious Vajradhara. Transcending the number of dust particles in the self-arisen realm, The treasury of wisdom of countless Victorious Ones. The wisdom body that gathers the boundless into one. I pray to the protector Mañjuśrī. Through the power of the great aspirations made long ago --------------------------------------------------------------------------------