Tibetan
ཟུགས་སྐུ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒོམ་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཅིག་ལ་དམིགས་རྟེན་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དབུ་དང་ཕྱག་ལ་སོགས་པ་སྐུའི་ཡན་ལག་རྣམས་དང་། སྤྱན་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་དང་། གཙུག་ཏོར་ལ་སོགས་པའི་མཚན་སོ་གཉིས་དང་། སེན་མོ་ཟངས་ཀྱི་མདོག་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་བྱེད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་དང་། བ་སྤུའི་ཚོགས་ཀྱི་བར་བསམས་ནས། རེ་རེ་བཞིན་དཔྱད་པས་གང་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུར་མ་གྲུབ། དེ་བཞིན་དུ་སྐུ་དེ་དག་ཕྱོགས་མཚམས་སྟེང་འོག་ 15-6-13a ཕུང་པོ་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་འབྱུང་བ། འབྱུང་འགྱུར། དངོས་པོ། དངོས་མེད། འདུས་བྱས། འདུས་མ་བྱས། སྣང་བ་སྟོང་པ། འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས་གང་ལས་ཀྱང་མ་བྱུང་། དེ་ལྟ་དེ་རྣམས་གང་གི་ཡང་ངོ་བོར་གནས་པ་མེད། དེ་དག་གང་དུ་ཡང་མི་འགྲོ་བས་སྤྲོས་བྲལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་གོ། གཉིས་པ་གསུང་ལ་དམིགས་རྟེན་དུ་འབྲུ་གསུམ། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་རྣམས་བསམ་བཞིན་དུ་ངག་ཏུ་བརྗོད་ནས། གསུང་དབྱངས་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་དང་བཅས་པ་ནི། སྒྲ་སྒྲག་སྟོང་བྲག་ཆ་ལྟ་བུ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། སྒྲ་དེ་མགྲིན་པ། ལྕེ་སོ། ཤ་རུས་པ། ཁྲག །ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ། ཕྱོགས་མཚམས་སྟེང་འོག་གང་ནས་བྱུང་། ད་ལྟ་གར་གནས། དེ་ནས་གར་འགྲོ་དཔྱད་པས། དེ་དག་གང་དུ་མ་བྱུང་། མི་གནས། མི་འགྲོ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་མཉམ་པར་བཞག་གོ། གསུམ་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཕྱག་མཚན་གང་རུང་ཞིག་ལ་དམིགས་རྟེན་བྱས་ནས། དེ་དག་གི་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་ཆ་ཆེན་ཆ་ཆུང་ཕྱོགས་མཚམས་སྟེང་འོག །དབྱིབས། ཁ་དོག་སོགས་རེ་རེ་ནས་དཔྱད་པས་གང་ཡང་རྡོ་རྗེ་སོགས་མ་ཡིན། གང་གིས་རང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་པས་མཉམ་པར་བཞག་གོ། དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ། མ་དཔྱད་པའི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ། རིགས་པས་དཔྱད་པའམ་མཉམ་གཞག་གི་ངོ་བོར་ནི་གང་གི་རང་བཞིན་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་སྤྲོས་བྲལ་སྨྲ་བསམས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་ 15-6-13b པ། དཔེ་གང་གིས་ཡང་མཚོན་པར་མི་ནུས་པ། ཕྱོགས་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་བཞིན་དུ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་དབྱེར་མེད་ཅིང་རང་བཞིན་གཅིག་པས་བླང་དོར་དང་དགག་སྒྲུབ་དང་། གཟུང་འཛིན་དང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་ནམ་ཤེས་པ་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཟབ་ལ་ཞི་བ་ཐོབ་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྒོམ་པའི་སྔོན་དུ་གང་ཟག་ཚོལ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྒོམ་པའི་སྔོན་དུ་གཟུགས་སོགས་གང་རུང་ཞིག་ལ་བཀར་ནས་བཙལ་བ་དང་། མྱང་འདས་རང་བཞིན་མེད་པར་སྒོམ
Chinese
关于观修色身显现而自性空：专注于如来（Tathagata）的一个身体作为所缘。具体而言，观察头的各个部分、手等身体的各个肢体，眼睛等感官，顶髻等三十二相，以及指甲如铜色等八十随形好。通过逐一分析，没有什么是真实存在的如来之身。同样，那个身体不在任何方向、位置，不在上下。 它不是蕴、界、处、元素、元素的变化、事物、非事物、有为法、无为法，也不是空性显现。它不来自轮回（Samsara）或涅槃（Nirvana）。因此，这些都不存在任何自性。它们不往任何地方去，因此安住于离戏、无自性的状态中。第二，以声音作为所缘，念诵元音（ālikāli）等三个字（种子字，藏文： ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་，梵文天城体：आलिकाली，梵文罗马拟音：ālikāli，汉语字面意思：元音辅音），同时思维。具有六十支分的声音，如声音、回响、空谷回音般没有自性。声音从哪里来？喉咙、舌头、牙齿、肉、骨头、血液？身体的内外中间？哪个方向、位置、上下？现在在哪里？之后往哪里去？通过分析，它不来自任何地方，不住留任何地方，也不往任何地方去。认识到这一点，就安住于其中。第三，以金刚杵等任何法器作为所缘。从各个方面分析它的内外中间、大小部分、方向位置、上下、形状、颜色等，没有什么是真实存在的金刚杵等。由于它不以任何方式成立，因此远离所有戏论，变得像虚空一样，安住于其中。因此，如来的身语意是相互依存的，在未经分析的状态下似乎是成立的，但通过理智分析或禅定，它不以任何方式成立，是离戏、超越言语和思维的对象。 没有任何比喻可以代表它，它超越所有方向和界限。同样，应当了解轮回和涅槃的所有法，所有法的自性无别且自性相同，因此超越了取舍、扬弃和建立、能取和所取、以及主体和客体的所有相。当了知这一点时，就应当明白获得了寂静而深刻的涅槃。在没有了知这一点之前，应当持续修习。也就是说，在修习人无我（Pudgalanairatmya）之前，先寻找人；在修习法无我（Dharmanairatmya）之前，先将色等任何法分离出来寻找；修习涅槃自性空也是如此。
English
On meditating on the appearance of the form body as being without inherent existence: Focus on a single body of the Tathagata (Thus Gone One) as the object of focus. Specifically, observe the various parts of the body such as the head and hands, the senses such as the eyes, the thirty-two major marks such as the crown protuberance, and the eighty minor marks such as fingernails the color of copper. By analyzing each one individually, nothing is established as the actual body of the Tathagata. Similarly, that body is not in any direction, location, above or below. It is not the aggregates, elements, sense fields, elements, changes of elements, things, non-things, conditioned phenomena, unconditioned phenomena, nor the appearance of emptiness. It does not come from Samsara (cyclic existence) or Nirvana (liberation). Therefore, none of these exist with any inherent nature. They do not go anywhere, so abide in that which is free from elaboration and without inherent existence. Second, using sound as the object of focus, recite the three syllables such as vowels (ālikāli) while contemplating. The sound with sixty branches, such as sound, echo, and emptiness like an echo in an empty valley, is without inherent existence. Where does the sound come from? The throat, tongue, teeth, flesh, bones, blood? The inner, outer, or middle of the body? Which direction, location, above or below? Where is it now? Where does it go from there? By analyzing, it does not come from anywhere, does not stay anywhere, and does not go anywhere. Recognizing this, abide in it. Third, using any implement such as a vajra (diamond scepter) as the object of focus. Analyze its inner, outer, and middle aspects, large and small parts, directions, locations, above and below, shape, color, etc., one by one. Nothing is actually a vajra, etc. Since it is not established in any way, it is free from all elaboration and becomes like space, abide in it. Therefore, the body, speech, and mind of the Tathagata are interdependent, and appear to be established in an unanalyzed state, but through intellectual analysis or meditation, it is not established in any way, it is free from elaboration and beyond the object of speech and thought. No metaphor can represent it, it transcends all directions and limits. Similarly, all phenomena of Samsara and Nirvana should be understood, the nature of all phenomena is undifferentiated and the nature is the same, therefore transcending all characteristics of acceptance and rejection, negation and affirmation, grasper and grasped, and subject and object. When this is known, it should be understood that profound and peaceful Nirvana is attained. Until this is known, one should continue to practice. That is, before practicing the selflessness of the person (Pudgalanairatmya), first search for the person; before practicing the selflessness of phenomena (Dharmanairatmya), first separate any phenomenon such as form and search for it; the same is true for practicing the emptiness of Nirvana. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་པའི་སྔོན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཚོལ་བ་དང་། དམིགས་པ་རེ་རེ་བཞིན་དུ་དྲི་བ་དང་། བསླབ་བྱ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ཡང་ལྷག་མཐོང་གིས་དམིགས་པའི་སྐབས་སུ་དམིགས་པ་རེ་རེ་བཞིན་དུ་ལུང་རིགས་དང་བཅས་པས་ཆོས་ཉིད་རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཚོལ་བ་གལ་ཆེ་སྟེ། ནང་ནས་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཐག་ཆོད་པའི་ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་བར་དུ་ལྷག་མཐོང་གི་ཉམས་མྱོང་སྐྱེ་བའི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ནི་ལུང་རིགས་དང་བཅས་པའི་རྒྱས་པ་མེད་ནའང་། ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཆ་ཙམ་འཆད་ཅིང་། གཞན་ཡང་ངེས་དོན་གྱི་གསུང་རབ་དང་། བསྟན་བཅོས་རྣམ་དག་གི་ལུང་རིགས་དང་སྦྱར་ནས་རྒྱས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༄། །རྗེས་ལ་ངོ་སྤྲད་པ། གསུམ་པ་ངོ་སྤྲད་པ་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། ༈ མདོར་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། རྟེན་འབྲེལ་གང་ཡང་རང་ 15-6-14a བཞིན་མེད། །ཅེས་གསུངས་པས་རྟེན་འབྲེལ་ནི་རྒྱུས་བྱས་པ་དང་། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལོ། །དང་པོ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་ན། དང་པོ་འཇིམ་པ་དང་སྐྱེས་བུའི་ལག་པའི་རྩོལ་བ་སོགས་རྒྱུ་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བུམ་པ་འབྱུང་མོད་ཀྱང་། རེ་རེ་བཞིན་དུ་དཔྱད་ན་འཇིམ་པ་རྐྱང་བ་ལས་ཀྱང་མ་བྱུང་། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་རྣམས་ལས་ཀྱང་རེ་རེ་བཞིན་དཔྱད་ན་གང་ལས་ཀྱང་མ་བྱུང་བས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་རྐྱེན་དེ་རྣམས་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བས་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་ནོ། །ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ནི། བུམ་པ་ནི་ཁ་དང་མགྲིན་པ་ལྟོ་བ་མཆུ་ཞབས་ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བུམ་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་རེ་རེ་བཞིན་དཔྱད་ན་གང་ཡང་བུམ་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་ཁ་རྐྱང་བས་བུམ་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན། རྡུལ་ཕྲན་རེ་རེ་བཞིན་དུ་བྱེད་པས་བུམ་པའི་ཕྱོགས་ཆ་གང་ཡང་མ་ཡིན། རྡུལ་དེའི་ཕྱོགས་མཚམས་སྟེང་འོག་ཐམས་ཅད་ནས་དཔྱད་ན་བུམ་པའི་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་གང་ལ་ཡང་ལྟོས་མི་དགོས་པར་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་པ། ཐམས་ཅད་དུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འགྱུར་བ་མེད་པ། གང་གིས་ཀྱང་ཕན་པ་དང་གནོད་པ་བྱར་མེད་པ། འདུས་མ་བྱས་པ། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་ནི་མི་སྲིད་པས། ཆོས་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལས་ 15-6-14b གཞན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་གཏོགས་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་པ་མ་གཏོགས་པར། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། རྟེན་ཅ
Chinese
在毗钵舍那（Vipassanā，内观）之前，寻找如来（Tathāgata，如来）之身，并逐一观察每个所缘境，进行提问和学习。尤其是在毗钵舍那观修时，观察每个所缘境，运用教理和逻辑，寻找能证明法性（Dharmatā，法性）是缘起（Pratītyasamutpāda，缘起）且无自性（Niḥsvabhāva，无自性）的证据至关重要。因为，如果内心没有对缘起的坚定认识，就不可能生起毗钵舍那的体验。虽然这里没有详细的教理和逻辑阐述，但在介绍时会略作解释。此外，还应结合究竟意义的经文和清净的论典，以了解更详细的内容。 之后进行介绍。 第三，介绍分为两部分：简要介绍和详细解释。 简要介绍： 正如经文所说：‘任何缘起皆无自性。’缘起是指由因所生，以及相互依存的缘起。例如，一个瓶子，它的产生依赖于泥土、工匠的手艺等所有因缘的聚合。如果逐一分析，它并非仅仅由泥土产生，同样也不是由其他任何单一因素产生，因此是无自性的。而它依赖于所有因缘的聚合而产生，所以是缘起。相互依存的缘起是指，瓶子依赖于口、颈、腹、唇、底等所有部分的聚合，才能发挥瓶子的作用。如果逐一分析这些部分，没有哪个部分本身就是瓶子。同样，单独的口也无法发挥瓶子的作用。如果逐一分析每个微尘，没有哪个微尘是瓶子的组成部分。如果从各个方向，上下观察这些微尘，也无法找到瓶子的自性。因此，我们应该了解一切法的缘起都是无自性的。如果事物具有自性，那么它就不需要依赖任何事物，而是恒常、坚固、永恒不变的，不会受到任何影响，既不能带来利益也不能造成损害，不是由组合而成，不依赖于任何事物而存在。但这样的缘起是不可能的。因此，法性只能是缘起，除此之外别无他法。正如圣者龙树（Nāgārjuna，龙树）所说：‘除了缘起之外，没有任何法存在。因此，除了空性（Śūnyatā，空性）之外，没有任何法存在。’ 缘起
English
Before Vipassanā (special insight), it is important to seek the body of the Tathāgata (Thus Gone One), and to question and learn about each object of focus individually. Especially during Vipassanā meditation, it is crucial to examine each object of focus, using both scripture and logic, to find evidence that proves Dharmatā (the nature of reality) is Pratītyasamutpāda (dependent origination) and is without Niḥsvabhāva (inherent existence). This is because, unless a firm understanding of dependent origination arises from within, there is no possibility of experiencing Vipassanā. Although there is no extensive explanation of scripture and logic here, a brief introduction will be given. Furthermore, one should combine it with definitive scriptures and pure treatises to gain a more detailed understanding. Following this is the introduction. Third, the introduction is divided into two parts: a brief introduction and a detailed explanation. Brief Introduction: As it is said, 'Whatever is dependently originated is without inherent existence.' Dependent origination refers to that which is caused by causes and that which is mutually dependent. For example, a pot arises dependent on the collection of all causes and conditions such as clay and the effort of a craftsman's hands. If examined individually, it does not arise solely from clay, nor from any other single factor. Therefore, it is without inherent existence. And because it arises dependent on the collection of all causes and conditions, it is dependently originated. Mutually dependent origination refers to the fact that a pot depends on the collection of all its parts—mouth, neck, belly, lip, base, inside, and outside—to be able to perform the function of a pot. If each of these parts is examined individually, none of them is a pot. Similarly, the mouth alone cannot perform the function of a pot. If each individual particle is examined, none of them is any part of the pot. If the direction of that particle is examined from all directions, above and below, the inherent existence of the pot is not established. Therefore, one should understand that the dependent origination of all phenomena is without inherent existence. If something were inherently existent, it would not need to depend on anything, but would be permanent, solid, and unchanging in all ways, unable to be affected by anything, unable to be benefited or harmed by anything, uncompounded, and not established as the nature of a thing. But such dependent origination is impossible. Therefore, Dharmatā can only be dependent origination, and nothing else. As the noble Nāgārjuna said: 'Apart from dependent origination, there is no phenomenon that exists. Therefore, apart from emptiness, there is no phenomenon that exists.' Dependent Origination --------------------------------------------------------------------------------