Tibetan
། །ཉེས་མེད་དུ་འགྲོ་ཚུལ་རྒྱས་པར་ནི་སྙིང་པོ་རྒྱན་ལས། ན་དང་དབང་ཉམས་བྱ་བ་དང་། །གཞན་གྱི་དོན་དང་དོན་ཆེན་དང་། །སྐྱེ་མེད་བསྟན་པ་དགོས་ལྡན་དང་། །ནུས་པ་རྙེད་དང་གནང་བ་དང་། །བཀའ་བསྒོ་བ་དང་བར་ཆད་ལས། །ཉེས་པ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། ༈ བསྟེན་ཚུལ་གྱི་དོན་བསྡུ་བ། གསུམ་པ་བསྟེན་ཚུལ་གྱི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། འདིར་མང་སྨྲ་བ་ཅི་ཞིག་དགོས། །བླ་མ་དགྱེས་བྱེད་གང་ཡིན་བྱ། །མི་མཉེས་བྱེད་ཀུན་སྤང་བ་ནི། །དེ་དང་དེ་ལ་འབད་དེ་བྱ། །དངོས་གྲུབ་སློབ་དཔོན་རྗེས་འབྲང་ཞེས། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་གསུང་བར། །ཤེས་ནས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །བླ་མ་ཡོངས་སུ་མཉེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བླ་མ་བསྟེན་པའི་སྐབས་འདིར་མང་པོ་སྨྲ་ཅི་ཞིག་དགོས་ཏེ་བླ་མ་བསྟེན་པའི་གནད་བསྡུས་པ་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ནི་བླ་མ་དགྱེས་བྱེད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྒྲུབ་པ་དེ་དང་མི་མཉེས་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྤོང་བ་དེ་ལ་ནི་འབད་དེ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ཡང་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་མཉེས་པར་བྱས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སྟེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་དོ་ཞེས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པས་དེ་ཤེས་ནས་སྒོ་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་མཉེས་པར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྒྱན་གྱི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། དེ་བས་ཐབས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་བླ་མ་མཆོག །རྗེས་སུ་མཐུན་པས་མཉེས་པར་བྱ། །དེ་མཉེས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉེས། །ཞེས་སོ། ། ༈ བསྟེན་ཚུལ་བཤད་པའི་དུས། གཉིས་པ་ 1-12-24b བསྟེན་ཚུལ་བཤད་པའི་དུས་ནི། བསམ་པ་དག་པའི་སློབ་མ་ནི། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སོང་ལ། །བླ་མའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་འདི། །ཁ་ཏོན་བྱ་བར་སྦྱིན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྦྱིན་པར་བྱ་ཞེས་བཤད་གཞིར་བྱའོ། །གང་སྦྱིན་ན་རང་དབང་དོར་ནས་བླ་མའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་བསྟེན་ཚུལ་གྱི་གཞུང་འདིའོ། །ཅི་ཞིག་གི་དོན་དུ་སྦྱིན་ཞེ་ན། ཁ་ཏོན་བྱ་བར་སྦྱིན་པ་སྟེ་གཞུང་འདིའི་ཚིག་མི་བརྗེད་པར་ཡང་ཡང་འདོན་པ་དང་དོན་རྣམས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དེ་དག་ལ་དྲན་ཤེས་བསྟེན་ཏེ་འཇུག་ལྡོག་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སྦྱིན་ནོ། །གང་ལ་སྦྱིན་ན་སློབ་མ་ལ་ནིའོ། །སློབ་མ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་སྙམ་ན། ཁྱད་པར་གཉིས་དང་ལྡན་པ་སྟེ་དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་སྟེ་སྐྱབས་འགྲོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། བསམ་པ་དག་པ་སྟེ་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ཚུལ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་པའོ། །འདིས་ནི་སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱི
Chinese
关于无罪行为的详细解释，在《心之饰品》中提到：'疾病、权力丧失、事务、他人之事、重大之事、无生之教的必要、获得能力、允许、命令和障碍，应知这些都是无罪的。' 第三，总结侍奉之理：在此，多说何益？应做令上师欢喜之事，应舍弃一切令上师不悦之事，应努力于此。'成就皆随金刚上师行'，金刚持如是说，知晓后，应以一切事物令上师欢喜。如是说，侍奉上师之时，多说何益？应掌握侍奉上师的要点。即应知何为令上师欢喜之事，知晓后修行之；应知何为令上师不悦之因，知晓后舍弃之，并为此努力。如此行事，一切成就皆随金刚上师之喜好而行，即跟随上师的行止，金刚持如是说，知晓后，应以身语意一切事物令上师欢喜。《金刚心之饰品续》中也说：'因此，以一切方法，应以随顺令金刚持上师欢喜，上师欢喜则一切佛欢喜。' 第二，讲述侍奉之时的内容：'具清净心的弟子，皈依三宝后，应给予此跟随上师之法，作为诵读之用。'如是说，应作为给予之物。给予何物？即舍弃自主，跟随上师的侍奉之理。为何给予？为了诵读，即为了不忘此法本之词句，反复诵读，并知晓其义，忆念并运用，如法行止。给予谁？给予弟子。何种弟子？具有两种特点：第一，皈依佛、法、僧三宝，具有共同皈依戒律者。第二，具清净心，如法生起愿菩提心和行菩提心两种。
English
Regarding the detailed explanation of blameless conduct, it is mentioned in 'Ornament of the Heart': 'Illness, loss of power, affairs, the affairs of others, important matters, the necessity of the unborn teaching, obtaining ability, permission, commands, and obstacles, know that these are blameless.' Third, summarizing the meaning of how to serve: Here, what is the use of saying much? One should do what pleases the guru, and abandon all that displeases him; one should strive for this. 'All accomplishments follow the Vajra Master,' thus spoke the Vajradhara. Knowing this, one should please the guru with all things. As it is said, when serving the guru, what is the use of saying much? One should grasp the essence of serving the guru. That is, one should know what pleases the guru and practice it; one should know what causes displeasure to the guru and abandon it, and strive for this. By acting in this way, all accomplishments follow the pleasure of the Vajra Master, that is, following the guru's actions. The Vajradhara said this, knowing this, one should please the guru with all things of body, speech, and mind. In the 'Vajra Heart Ornament Tantra' it also says: 'Therefore, by all means, one should please the Vajradhara Guru by being in accordance with him. Pleasing him pleases all the Buddhas.' Second, the time for explaining how to serve: 'A disciple with a pure mind, having taken refuge in the Three Jewels, should be given this method of following the guru for the purpose of recitation.' As it is said, it should be given as something to be given. What should be given? That is, abandoning autonomy and following the guru's method of service. Why give it? For the purpose of recitation, that is, in order not to forget the words of this text, to recite it repeatedly, and to know its meaning, to remember and apply it, and to act properly. To whom should it be given? To the disciple. What kind of disciple? One who possesses two special qualities: First, one who has taken refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha, that is, one who possesses the uncommon vows of refuge. Second, one who has a pure mind, that is, one who has properly generated the two aspects of Bodhicitta, aspiration and engagement. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་ལེགས་པར་སྦྱངས་པ་ལ་གཞུང་འདི་འཆད་པར་བསྟན་ཏོ། །སྐྱབས་འགྲོ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་མཐའ་དག་པར་སློབ་ཚུལ་ནི་བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པར་རྒྱས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་ཏོ། །འདིའི་འོག་ནས། དེ་ནས་སྔགས་སོགས་བྱིན་པ་ཡིས། །དམ་ཆོས་སྣོད་དུ་བྱས་ནས་སུ། །ཞེས་བླ་མའི་བསྟེན་ཚུལ་བསླབས་པའི་རྗེས་དེ་ནས་སྔགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་སྣོད་དུ་བྱེད་པར་གསུངས་པས་ལམ་ཐུན་མོང་བ་ལ་སྦྱངས་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་སྒོར་འཇུག་འདོད་པ་ན་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་རྡོ་རྗེ་སློབ་མས་འདི་ལྟར་ 1-12-25a བསྟེན་དགོས་སོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་གཞུང་གི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བླ་ཆེན་འབྲོག་མི་སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་སུ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་བྱས་པའི་ཕྱི་དེ་ཉིན་དངོས་གཞིའི་གོང་དུ་ལྔ་བཅུ་པ་འཆད་པར་བཞེད་ཀྱང་། མལ་གྱོ་ལོ་ཙྪ་པ་ལམ་ཐུན་མོང་བ་ལ་སྦྱངས་ནས་སྔགས་ཀྱི་དཔོན་སློབ་བྱེད་འདོད་པ་མ་བྱས་པའི་གོང་དུ་གཞུང་འདི་འཆད་པ་ནཱ་རོ་པའི་བཞེད་པ་ཡིན་གསུང་བ་ལེགས་སོ། །གཞུང་འདིས་སློབ་མ་བཀྲི་བའི་རིམ་པ་འདི་ནི་སྤྱོད་བསྡུས་དང་མཐུན་ལ་གནད་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ་ལམ་རིམ་དུ་བདག་གིས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་དབང་མ་བསྐུར་བའི་སྔོན་དུ་ལྔ་བཅུ་པ་འཆད་པ་མི་རིགས་ཏེ་གསང་བ་སྒྲོག་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། གཞུང་འདིར་སྔགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཆོས་སྐད་ཤིན་ཏུ་ཉུང་ལ་ཡོད་པ་རྣམས་དང་དེ་དག་གི་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱང་མདོར་བསྡུས་པའི་མི་གསལ་བ་ཙམ་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ཡང་དཔེར་ན་སློབ་མས་ཐོག་མར་དབང་བསྐུར་བར་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་དུས་སུ་ཡོ་བྱད་མ་འཚོགས་ན་དེ་ལ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་དུ་ལྷའི་བསྒོམ་བཟླས་འགའ་ཞིག་དབང་མ་བསྐུར་བའི་སྔོན་དུ་བྱེད་པར་གསུངས་པ་གསང་སྒྲོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་དང་འདྲ་བར་འདིར་ཡང་ལམ་ཐུན་མོང་བ་ལ་སྦྱངས་ནས་སྔགས་ལ་འཇུག་འདོད་པའི་ཐོག་མར་བྱེད་ཀྱི་སུ་རུང་རུང་ལ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ཞེ་དྲུག་པ་ལས། སློབ་མ་ཡི་ནི་རྐང་མཐིལ་དུ། །གཞུ་འདྲའི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བསམ། །ལྟེ་བར་ཡེ་ཤེས་མེ་འབར་བ། །དེ་ཡི་འོད་ཟེར་སྙིང་གར་འབར། །འབར་བས་ཀུན་ནས་འཁྲིགས་པར་བསྒོམ། ། 1-12-25b པཾ་ལས་བྱུང་བའི་མི་སྡུག་གཟུགས། །སྡིག་ནི་སྣ་ཡི་སྒོ་ནས་དབྱུང་། །དེ་ནས་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་བསྒོམས་ལ། །དེས་ནི་ཀུན་ནས་ཟ་བར་བསྒོམ། །ཞེས་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་ལྷ་གཟུགས་བསྐྱེད་ནས་ནི། །བསྲུང་བ་དག་ནི་དགོད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྷ་ནི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སྟེ་དེའི་གཟུགས་སུ་བསྐྱེད་པར་གཞུང་མང་པོ་ནས་གསུངས་སོ། །སློབ་མ་ལ་མི་སྨྲ་བར་སློབ་དཔོན་རང་གིས་དམིགས་པ་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ཡ
Chinese
本论典被阐述，是为了让人们在共同道次第上得到良好的训练。关于如何全面修学皈依和菩提心这两种心，我已经详细地在《菩提道次第》中作了阐述。在此之后，‘然后以真言等加持，使成法器。’在教导如何依止上师之后，接着说要成为真言道的法器，因此，想要在修习共同道之后进入真言之门，就必须像这样依止金刚上师和金刚弟子，这才是本论的意旨。因此，大译师卓弥释迦益西在讲授斯达郭敦时，主张在皈依和发心之后，于第二天正行之前讲授《五十颂》。而麦吉·洛扎瓦认为，在没有修习共同道，不想成为真言道的师徒之前，就讲授此论，是那若巴的观点，这种说法是正确的。本论典引导弟子的次第与《集学论》相符，而且要点非常重要，我已经《道次第》中讲过了。如果有人说，在没有接受真言灌顶之前，讲授《五十颂》是不合理的，因为这会犯泄露秘密的过失。这是没有问题的，因为本论中真言所特有的术语非常少，而且即使有，其解释也是简略而不明显的。此外，例如，当弟子最初请求灌顶时，如果没有准备好供品，为了保护他，会让他先进行一些本尊的观修和念诵，这在灌顶之前进行并不会构成泄密。同样，这里也是在修习共同道之后，想要进入真言道的最初阶段才这样做，而不是随便对任何人都可以这样做。正如《金刚空行次第分别》第四十六品中所说：‘弟子足心观想弓形风轮，脐间观想智慧火燃烧，其火焰于心间燃烧，观想燃烧而遍布。’观想从pAM（藏文：པཾ，梵文天城体：प，梵文罗马拟音：pam，汉语字面意思：莲花）字生出的丑陋形体，罪恶从鼻孔排出，然后观想忿怒尊之形，观想其吞噬一切。’以及‘生起所修本尊之形后，应作守护。’经中多处说到，本尊即是普贤王如来，应生起其形相。对于弟子，上师自己默默地进行这样的观想。
English
This treatise is expounded to train well in the common path to enlightenment. As for how to thoroughly train in the two aspects of refuge and bodhicitta (enlightenment mind), I have already extensively established it in the 'Stages of the Path to Enlightenment'. Following this, 'Then, by the blessings of mantras, etc., one becomes a vessel for the sacred Dharma.' After teaching how to rely on the guru, it is said that one becomes a vessel for the path of mantra. Therefore, if one wishes to enter the door of mantra after training in the common path, one must rely on the vajra master and vajra disciple in this way. This is the intention of the treatise. Therefore, the great translator Drogmi Lotsawa, when teaching Sitagön, maintained that after taking refuge and generating bodhicitta, he would teach the 'Fifty Verses' before the actual practice on the following day. However, Mal Gyö Lotsawa said that it is good that Naropa's view is that this treatise should be taught before one has trained in the common path and does not want to become a master and disciple of mantra. The order in which this treatise guides disciples is in accordance with the 'Compendium of Trainings' and is also extremely important, as I have already explained in the 'Stages of the Path'. If one says that it is not appropriate to teach the 'Fifty Verses' before receiving the empowerment of mantra, because it would be a fault of divulging secrets, there is no fault, because the unique Dharma language of mantra is very rare in this treatise, and even those that exist and their explanations are only brief and unclear. Furthermore, for example, when a disciple initially requests empowerment, if the offerings are not assembled, in order to protect him, it is said that some deity meditation and recitation are done before the empowerment, which is not considered divulging secrets. Similarly, here too, it is done at the beginning for those who have trained in the common path and want to enter mantra, and not for just anyone. As it is said in the forty-sixth chapter of 'Distinguishing the Stages of Vajra Dakini': 'In the soles of the disciple's feet, contemplate a circle of wind like a bow. In the navel, a fire of wisdom blazes. Its rays blaze in the heart. Contemplate blazing and pervading everywhere.' 'The ugly form arising from PAM (藏文：པཾ，梵文天城体：प，梵文罗马拟音：pam，汉语字面意思：Lotus), expel sins through the nostrils. Then contemplate the form of the wrathful one, contemplate him devouring everything.' And, 'Having generated the form of the deity to be accomplished, one should set up protections.' It is said in many texts that the deity is Samantabhadra (All Good), and one should generate his form. The teacher himself silently performs this contemplation for the disciple. --------------------------------------------------------------------------------