Tibetan
འི་གསལ་ཚོད་སྦྱར་བའི་དབང་པོ་མཁའ་ལ་བཏེག་པས་སེམས་ཉིད་གསལ་ཧྲིག་གིས་རིག་པ་ལ་ངར་བཏང་བས་སེལ་ལོ། །ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ། སྒོམ་གྱི་བགེགས་སེལ་གང་ཟག་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་མིན་པས་མི་སེལ། ཉོན་མོངས་པའི་གོལ་ས་ནི། སྒོམ་སྐྱོང་བའི་གང་ཟག་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་རྐུན་མང་བས་རྩ་བ་དུག་ལྔ་པོས་བསྐྱེད་ནས། ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་འཆར་བས། དེས་སྒོམ་གནས་སུ་མི་སྟེར་འཁོར་བར་འཁྲིད། དེ་དག་ལམ་བུ་གཅིག་པ་སྟོར་བ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་མ་ཡེངས་བར་བྱས་ནས། པང་དུ་དུག་སྦྲུལ་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་སྤངས་ཤིང་ཤེས་བཞིན་གྱི་དྲན་པས་བཟུངས་ལ་ལྟ་བའི་སྐབས་ཀྱི་ལམ་ཁྱེར་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་སྐད་ཅིག་མ་ལ་ལས་ངན་གསོག་གོ། དེ་ལྟར་མ་གོལ་བར་འདོད་ན། ཤེས་བཞིན་གྱི་མེལ་ཚེ་དང་མ་བྲལ་བར་སྤོང་ལེན་ལ་བརྩོན་པར་གྱིས་གསུང་། ལར་ལྟ་སྒོམ་ལ་བརྟན་པ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་ལ། རི་དྭགས་རྨས་མ་བཞིན་དུ་གཅིག་པུར་བྱོལ་ཞིག །ཉོན་མོངས་པ་ལ་དུག་སྦྲུལ་མཐོང་བ་ལྟར་འབྲོས་བ་གནད་ཆེ། རྒོད་པའི་སྐྱོན་ལ་གཉིས། གནས་དང་རྐྱེན་གྱི་རྒོད་པའོ། །གནས་ཀྱི་རྒོད་པ་ནི། གནས་མཐོ་ཞིང་དྭངས་པར་བསྒོམས་པས་རིག་པ་དྭངས་ནས་ཤེས་པ་མི་གནས་པ་རྣམ་རྟོག་རྒོད་ཅིང་འཕྲོ་བར་འོང་། གང་འཕྲོས་པ་ལ་རང་དགར་བཏང་ན་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་འགྲོ་བས་རིག་པས་མཚམས་སུ་ཕབ་ལ་གཏད། དེས་མ་ནོན་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གཟིགས་སྟངས་སམ་ལྟ་སྟངས་ལ་འཇུན། རེས་འགའ་སྟན་ལ་ཤེས་པ་གཏད་ལ་འཇུན། ནུབ་མོ་རྐང་ 1-11-7b མཐིལ་གྱི་རྩ་བཞག་གོར་ལྟ་བུའི་ནང་དུ་ཐིག་ལེ་ནག་པོའི་ནང་དུ་སེམས་ཞུགས་ལ་ཉལ་ལོ། །རྣམ་རྟོག་སིབ་ཀྱིས་བྱུང་བ་དང་། ངོས་བཟུངས་ལ་ཕཊ་བྱ་སྟེ། རླུང་བཟུངས། དེའི་རྗེས་ལ་ལྷོད་ཀྱིས་གློད་ལ་བཞག ཡང་ན་རྟོག་པ་རྐྱང་དེད་བྱས་ལ་མ་རྙེད་པའི་ངང་ལ་བཞག་པས་སེལ་ལོ། །གཉིས་པ་རྐྱེན་གྱིས་རྒོད་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྐྱེན་གང་ཡང་རུང་བ་རྟོག་པས་བླངས་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་སུ་བློ་རྒོད་ཅིང་འཕྲོ་ན། ཅི་བྱེད་དགོས་པ་མི་འདུག་སྙམ་པའི་འདུན་པ་བཏང་ལ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཞེན་ལོག་ཐབས་ཤེས་རབ་མོས་གུས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་བླངས། དེས་ན་ལྟ་བའི་སྐབས་ཀྱི་ལམ་སློང་བ་ལ་ནན་ཏན་བྱའོ། །དོན་གསུམ་པ་འབྱམས་པའི་སྐྱོན་ལ་གཉིས་ཏེ། མ་གོ་བས་འབྱམས་པ་དང་། རྐྱེན་གྱིས་འབྱམས་པའོ། །དང་པོ་མ་གོ་ནས་འབྱམས་པ་ནི། སྒོམ་ཐུན་དུ་གཅོད་མ་ཤེས་པས་ཇི་ཙམ་བསྒོམས་ཀྱང་བོགས་མེད། གདམས་པ་དང་བླ་མ་ལ་ལོག་ལྟ་སྐྱེས། ཉམས་རྟོགས་དང་གོ་ཤན་མ་ཕྱེད་པས། བླུན་སྒོམ་དུ་སོང་། དེ་ལ་བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་གདབ། གདམས་པ་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེད། སྒོམ་ཐུན་དུ་བཅད་ལ་གྲངས་མང་བར་བྱའོ། །བྱ་བ་དང་མ་འདྲེས་པར་སེང་ཡེ་རེ་བསྒོམ། གསལ་དུས་སུ་
Chinese
当觉知的火花被点燃，感官被提升到虚空，自性以清晰的光芒照亮，觉性被赋予力量，烦恼便得以平息。业金刚（Karma Vajra）。 对于禅修的障碍，不精进之人无法克服。烦恼的过失在于：对于修禅之人，烦恼如盗贼般众多，由五毒（贪嗔痴慢疑）滋生，生出八万四千种烦恼。因此，它不会让你安住于禅修，而是将你带入轮回。对于这些，要像迷失了唯一的道路一样，不要分心。如同怀中出现毒蛇一般，要舍弃，并以正念抓住，如此来修持观的道路。如果不这样做，刹那间就会积累恶业。如果不想犯这样的错误，就要不离正念的火花，精进于取舍。因此，在没有获得观修的稳固之前，要像受伤的野兽一样独自逃离。视烦恼如毒蛇般逃离至关重要。 散乱的过患有两种：处所的散乱和因缘的散乱。处所的散乱是：在高处和清净处禅修，觉性变得清明，但心识无法安住，念头散乱游荡。如果放任这些游荡，就会被烦恼所控制，因此要用觉性来约束和专注。如果这还不够，就采用声闻乘（Śrāvakayāna）的观察方式或见地。有时，将心识专注于坐垫上。晚上，像足底的脉轮一样，将心融入黑色的明点中入睡。如果念头突然出现，就抓住它的面目，念诵‘呸’（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：断）。控制气息，然后缓慢释放。或者，追逐念头，在找不到它的状态中安住，这样就能平息散乱。 第二种是因缘的散乱：任何外在的因缘被念头抓住，心识向烦恼的方向散乱游荡。此时，要放下‘无事可做’的想法，修持慈爱、悲心、厌离、方便、智慧和虔诚。因此，要努力在观的时候唤起道。第三个过患是昏沉，昏沉有两种：因不理解而昏沉和因因缘而昏沉。第一种因不理解而昏沉是：不明白如何中断禅修，无论禅修多久都没有效果。对教言和上师产生邪见。不能区分体验、证悟和理解，导致盲修瞎炼。对此，要向上师祈祷，对教言生起定解，中断禅修，增加次数。不要与行为混淆，要单独禅修。在清晰的时候
English
When the spark of awareness is ignited, and the senses are lifted into the sky, the nature of mind shines with clear light, and awareness is empowered, then afflictions are pacified. Karma Vajra. As for the obstacles to meditation, they cannot be overcome by someone who is not diligent. The fault of afflictions lies in this: for a meditator, afflictions are as numerous as thieves, arising from the five poisons (greed, hatred, ignorance, pride, and doubt), giving rise to eighty-four thousand afflictions. Therefore, it will not allow you to abide in meditation, but will lead you into samsara. For these, do not be distracted, as if you have lost the only path. Like a poisonous snake appearing in your lap, abandon it, and grasp it with mindfulness, thus practicing the path of seeing. If you do not do this, you will accumulate negative karma in an instant. If you do not want to make such a mistake, do not be separated from the spark of mindfulness, and strive in taking and abandoning. Therefore, until you have gained stability in view and meditation, flee alone like a wounded wild animal. It is crucial to flee from afflictions as if they were poisonous snakes. The fault of agitation has two aspects: agitation of place and agitation of conditions. Agitation of place is: meditating in a high and pure place, awareness becomes clear, but the mind cannot abide, and thoughts wander restlessly. If you let these wanderings go, you will be controlled by afflictions, so use awareness to restrain and focus. If that is not enough, adopt the observation method or view of the Śrāvakayāna. Sometimes, focus the mind on the cushion. At night, like the chakra at the sole of the foot, merge the mind into a black bindu and sleep. If a thought suddenly arises, seize its face and say 'Phaṭ' (藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：cut). Control the breath, and then release it slowly. Or, chase the thought, and abide in the state of not finding it, thus pacifying the agitation. The second is agitation of conditions: any external condition is seized by the thought, and the mind wanders restlessly in the direction of afflictions. At this time, let go of the idea that 'there is nothing to do,' and practice loving-kindness, compassion, renunciation, skillful means, wisdom, and devotion. Therefore, strive to awaken the path during seeing. The third fault is dullness, which has two aspects: dullness from not understanding and dullness from conditions. The first, dullness from not understanding, is: not understanding how to interrupt meditation, so no matter how long you meditate, there is no effect. Generate wrong views towards the teachings and the guru. Not being able to distinguish between experience, realization, and understanding leads to blind meditation. For this, pray to the guru, generate certainty in the teachings, interrupt meditation, and increase the number of sessions. Do not mix with activities, meditate alone. When it is clear --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
འཕྲོ་བཅད་ལ་བསྒོམ། དེས་འབྱམས་པ་ཆོད་ནས་ཉམས་ལེན་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར། གཉིས་པ་རྐྱེན་གྱིས་འབྱམས་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་དུག་ལྔ་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བར་འབྱམས་ཏེ། གཡེངས་ནས་དྲན་པས་མ་ཟིན་པའོ། །དེ་ལ་གཉེན་པོས་འཕྲལ་དུ་སླེབ་པར་བྱས་ནས་སྣང་བའི་འཛིན་པ་དུམ་བུར་བཅད། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གོལ་ས་དེ་དག་ཆོད་པར་འདོད་ན། ཕག་སྣ་ 1-11-8a ལ་གཏུན་པོ་ཐོང་གསུང་། ཡང་གསང་བའི་བདག་པོ་ལ། ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་ཞུས་པ། གསང་སྔགས་པ་ཉོན་མོངས་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་མ་ལགས་སམ་ཞུས་པས། གསང་བདག་གི་ཞལ་ནས། ཉོན་མོངས་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་ཨ་ཅང་ཆེ་སྟེ།དུག་གིས་ལྟོ་ཡོང་བ་རྨ་བྱ་ལས་མེད། ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་པར་ལམ་དུ་འཁྱེར་ནུས་པའི་གང་ཟག་དེ། ཨུ་དུམ་ཝ་རའི་མེ་ཏོག་ལས་ཀྱང་དཀོན། གང་ཟག་དབང་པོ་རབ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་གྲོགས་སུ་འཆར་ཏེ། ཐ་མ་ལ་དུག་ཏུ་འགྱུར་བས་སྤོང་བ་ཟབ།དང་པོ་སྤངས་པ་ཇི་ཙམ་ན་ཀློང་དུ་གྱུར་ནས་ཉོན་མོངས་དང་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མར་ཤར་ནས་ཞེན་ཆགས་གང་ཡང་མི་སྐྱེ། བྱུང་ཡང་དགག་མི་དགོས། གནོད་པ་མེད། མ་བྱུང་ཡང་སྒྲུབ་བློ་མི་སྐྱེ། རེ་བ་མེད། དེ་ཙ་ན་ལམ་དུ་སློངས་པའི་ཚད་ཡིན། མངོན་ཞེན་མ་ལོག་གི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་ལམ་དུ་འཁྱེར་བས་སྦྲང་བུ་རྩིའི་བཅུད་ལ་འཁོར་བས་འབྱར་བ་དང་འདྲ། ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དང་མ་ཏི་བྷ་དྲ་ཤྲཱི། ས་ལམ་གྱི་ཆོད་ལུགས་དེ་ལྟར་གྱིས་དང་གསུང་། དོན་གསུམ་པ་སྤྱོད་ལམ་གྱི་གོལ་ས་ལ་གཉིས། སྤྱོད་པ་དུས་མིན་གྱི་གོལ་ས་དང་། སྤྱོད་པ་སྤྱིའི་གོལ་ས་གཉིས། དང་པོ་དུས་མིན་གྱི་གོལ་ས་ནི། བུང་བ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཏེ། ལས་དང་པོ་པའི་སྤྱོད་པ་ཡིན་པ་ལ། བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་དུས་སུ་སྤྱད་ན་ལོག་པའོ། །རི་དྭགས་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ནི། ཉམས་ལེན་གྱི་དུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡིན་པ་ལ། བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་དུས་སུ་སྤྱད་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་གྱི་དབང་དུ་འགྱུར་བས་ལོག་པའོ། །ལྐུགས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ནི། ཉམས་ 1-11-8b ལེན་གནད་དུ་བསྣུན་པའི་སྤྱོད་པ་ལ། བུང་བ་ལྟ་བུའི་དུས་སུ་སྤྱོད་ན་ཚིག་གི་དོན་མ་ཕྱེད་བས་ལོག་པའོ། །ཐི་བྱ་ཚང་དུ་འཇུག་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ནི། རང་ཉམས་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་སྤྱོད་པ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་ལ། དྲོད་མེད་ནས་ལོག་པའོ། །སྨྱོན་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ནི། ཉམས་བསྟེན་པའི་དུས་སུ་སྤྱོད་པ་ལ། ཉམས་བག་རེ་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་སྤྱད་ན། དོན་གྱི་མཐའ་མི་རྙེད་པས་ལོག་པའོ། །སེང་གེ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ནི། ལྟ་བ་ཀློང་དུ་གྱུར་པའི་དུས་སུ་སྤྱོད་པ་ལ། ཉམས་ལེན་གྱི་དུས་སུ་སྤྱད་ན་ལོག་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་མ་གྱུར་ཅིང་སྣང
Chinese
专注于中断（འཕྲོ་བཅད།），这能切断散乱，使修行越来越进步。第二种因缘造成的散乱是：被外在因缘所影响，散乱于五毒（དུག་ལྔ།）和六识（ཚོགས་དྲུག）的显现中，因为散乱而无法保持正念。对此，应立即采取对治方法，将显现的执着分割成块，并将其视为如幻如梦。如果想要切断业之金刚（ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ།）的错误之处，就要像‘用锤子敲击猪鼻子’一样。 此外，金刚手菩萨（ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ།，Vajrapani）问道：‘秘密真言行者（གསང་སྔགས་པ།）将烦恼（ཉོན་མོངས།）转化为道用，这样可以吗？’金刚手菩萨回答说：‘将烦恼转化为道用是很重要的，只有孔雀才能以毒为食。能够不舍弃烦恼而将其转化为道用的人，比优昙婆罗花（ཨུ་དུམ་ཝ་ར།）还要稀有。对于根器上等的人来说，烦恼会成为助力，但对于下等根器的人来说，烦恼会变成毒药，因此断除烦恼非常重要。’ 当最初断除烦恼时，一切都会融入空性（ཀློང་དུ།），所有的烦恼和欲望都如幻显现，不会产生任何执着。即使产生了，也不需要阻止，没有损害。即使没有产生，也不会产生追求的念头，没有期望。只有这样，才算是将烦恼转化为道用的标准。在没有消除实执之前，将烦恼转化为道用就像蜜蜂被蜂蜜的精华所束缚一样。业之金刚（ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ།）、玛蒂巴扎（མ་ཏི་བྷ་དྲ།）和吉祥（ཤྲཱི།），你们要这样理解道地的断除方法。 第三个要点是关于行为上的错误，分为两种：不合时宜的行为错误和一般的行为错误。首先，不合时宜的行为错误是指：像蜜蜂一样的行为，以闻、思、修（ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ།）为先导，这本是初学者的行为，如果在闭关时采用，那就是错误的。像野兽一样的行为，本是修行时的行为，如果在闭关时采用，就会被其他禅定所控制，因此是错误的。像哑巴一样的行为，本是专注于修行的行为，如果在像蜜蜂一样的阶段采用，因为不理解词句的含义，那就是错误的。 像鸟儿归巢一样的行为，本是自身体验产生时的行为，如果在禅定中采用，就会成为禅定的障碍，因为没有暖相而导致错误。像疯子一样的行为，本是依靠体验的行为，如果在体验稍微产生时采用，就无法找到意义的终点，因此是错误的。像狮子一样的行为，本是见解融入空性时的行为，如果在修行时采用，那就是错误的。如果不是在那个基础上，显现...
English
Meditate on interruption (འཕྲོ་བཅད།). This cuts off distractions and causes practice to progress further and further. The second type of distraction arises from conditions: being distracted by external conditions, by the appearances of the five poisons (དུག་ལྔ།) and the six consciousnesses (ཚོགས་དྲུག), and being unable to maintain mindfulness due to distraction. To this, one should immediately apply antidotes, cutting the clinging to appearances into pieces and understanding them as illusory. If you want to cut off the errors of Karma Vajra (ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ།), it is said to 'strike the pig's snout with a hammer'. Furthermore, Vajrapani (ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ།) asked: 'Do secret mantra practitioners (གསང་སྔགས་པ།) take afflictions (ཉོན་མོངས།) as the path?' The master of secrets replied: 'Taking afflictions as the path is very important; only peacocks can use poison as food. A person who can take afflictions as the path without abandoning them is rarer than the flower of the Udumbara (ཨུ་དུམ་ཝ་ར།). For individuals with sharp faculties, afflictions arise as friends, but for lesser individuals, they become poison, so abandoning them is profound.' When afflictions are initially abandoned, everything is transformed into space (ཀློང་དུ།), and all afflictions and desirable qualities appear as illusions, without giving rise to any attachment. Even if they arise, there is no need to suppress them; there is no harm. Even if they do not arise, there is no thought of striving; there is no hope. Only then is it the measure of having transformed them into the path. Until manifest clinging is reversed, taking afflictions as the path is like a bee being stuck to the essence of honey. Karma Vajra (ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ།), Mati Bhadra (མ་ཏི་བྷ་དྲ།), and Shri (ཤྲཱི།), understand the way of severing the grounds and paths in this way. The third point concerns errors in conduct, which are twofold: errors of untimely conduct and general errors of conduct. First, errors of untimely conduct are: conduct like that of a bee, preceded by hearing, thinking, and meditating (ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ།), which is the conduct of a beginner, but if practiced during retreat, it is wrong. Conduct like that of a deer, which is the conduct of the time of practice, but if practiced during retreat, one's samadhi will be influenced by others, so it is wrong. Conduct like that of a mute person, which is the conduct of focusing on the essential points of practice, but if practiced during the time of the bee, it is wrong because the meaning of the words is not understood. Conduct like a bird entering its nest, which is conduct practiced when one's own experience has arisen, but if practiced in samadhi, it becomes an obstacle to samadhi, and it is wrong because there is no warmth. Conduct like that of a madman, which is conduct practiced at the time of relying on experience, but if practiced when a slight experience has arisen, one will not find the end of the meaning, so it is wrong. Conduct like that of a lion, which is conduct practiced when the view has become space, but if practiced during the time of practice, it is wrong. If it is not on that very basis, appearance... --------------------------------------------------------------------------------