Tibetan
གས་པར་ཉན་ཅིང་། ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ད་དུང་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་ཐེ་ཚོམ་སོམ་ཉི་ལ་སོགས་པ་གཅོད་པ་དང་། ཁྱད་པར་དབུ་མ་དང་སྔགས་ཀྱི་སྐོར། བྱེ་བྲག་ཏུ་གསང་འདུས་དང་། བདེ་མཆོག་གི་སྐོར་རྣམས་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཆེད་དུ་རྒྱ་གར་དུ་བྱོན་ནས། ཨོ་ཏན་ན་ལེནྡྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཀླུའི་བྱང་ཆུབ་སོགས་ལ་གཏུགས་པར་དགོངས་ཏེ། དཔོན་སློབ་བཅུ་ 1-3-6a གསུམ་ཙམ་རྟགས་དང་རྨི་ལམ་སོགས་ལ་དཔྱད་ནས། སྨོན་ལམ་དང་རྟེན་འབྲེལ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲིགས་ན་གཉལ་ནས་ལྷོ་བྲག་ལ་ལམ་བཏོད། རྒྱ་གར་ཤིང་གི་རི་ནས་ལམ་བྱས་གྲུབ་ཐོབ་མི་ཏྲ་ཛྭ་ཀི་དང་མཇལ་ནས་མ་ག་དྷར་འབྱོན་དགོངས་ཏེ། ལྷོ་བྲག་ཏུ་གཤེགས་གྲུབ་ཆེན་ཕྱག་རྡོར་ནམ་མཁའ་རྒྱལ་མཚན་དང་མཇལ་བས། རྒྱ་གར་དུ་བྱོན་ན་རྗེ་རང་རིག་པའི་གནས་བཅོ་བརྒྱད་ལ་མཁས་པའི་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་མཁན་པོ་བྱེད་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ནའང་སྐུ་ཚེ་ཐུང་བས་སློབ་མ་རྣམས་ལ་ཕན་དཀའ་བས། དེ་བས་བོད་དུ་བཞུགས་ནས་འཇམ་དབྱངས་ལ་གསོལ་བ་ཐོབ་དང་། མྱུར་དུ་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་འདུག་གསུངས་ནས། ཁོང་རང་ལ་མངའ་བའི་ལུང་མན་ངག་རྣམས་དང་། ཁྱད་པར་དུ་མཚན་ཉིད་ལམ་རིམ་ལ་སོགས་པ་བཀའ་གདམས་ཀྱི་ཆོས་སྐོར་རྣམས་དང་།ཕྱག་རྡོར་གྱི་སྒྲུབ་སྐོར། དེའི་རྫོགས་རིམ་ལ་སོགས་ཉམས་ཁྲིད་མཛད། དེ་ནས་ཚུལ་གཉལ་དུ་བྱོན། དཀའ་བཞི་པ་ཆོས་སྐྱབས་བཟང་པོ་ལ་འདུལ་མངོན་དབུ་མ་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐོར་རྣམས་དང་། བཀའ་གདམས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད། གཞན་ཡང་ཆོས་མང་དུ་གསན་ཅིང་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་མཛད། གཉལ་གསེར་ཕྱེ་སྒང་དུ་འཇམ་དབྱངས་བསྒྲུབས་པས་ཞལ་གཟིགས་ཏེ། གསུང་རབ་ཀྱི་དཀའ་གནད་དུ་མ་ཆོད་ཅིང་། དབུ་མའི་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཁྲུངས། དེའི་དུས་སུ་ཐུབ་དབང་ལ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ། རྟོགས་འབུལ་གྱི་རྟོགས་པ་མཐར་ཐུག་པ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་འབྲི་གུང་དང་ཉང་པོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་ངེས་མེད་རྣམས་སུ་བཞུགས་ནས་ཐུགས་དམ་ཁོ་ན་མཛད་ཅིང་། ཐུན་བར་མཚམས་ཉིད་ཀྱང་ཅུང་ཟད་མཛད་དོ། །ཕྱིས་གནམ་རྩེར་ལྡེང་དུ་ 1-3-6b མཁས་པ་རྣམ་གསུམ་གྱིས་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བར་མཛད། དགའ་གདོང་དུ་འཇལ་དབྱངས་ཀྱི་གྲུབ་ཐོབ་དབུ་མ་པ་བརྩོན་འགྲུས་སེངྒེ། གསང་མཚན་དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པས། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་དང་འཇམ་དབྱངས་ཀྱི་བར་དུ་ལོ་ཙྪ་བ་ཞུས་ཏེ། སྔགས་མཚན་ཉིད་དང་། ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་བསམ་ཀྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཐེ་ཚོམ་བཅད་དེ་ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་འཁྲུངས་སོ། །དེས་ན་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འདིའི་གྲུབ་མཐའ་རྣམས་འཇམ་དབྱངས་ཀྱི་གྲུབ་མཐར་ཡིན་གསུང་ངོ་། །ཡང་དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེ་བརྒྱུད་ནས་འཇམ་དབྱངས་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བཤད་ཉན་ཁོ་ན་དང་། སྔགས་ཀྱི་དབང་བཀའ་རྒྱུད་ཀྱི་བཤད་ཉན། སྒོམ་སྒྲུབ་ཉག་གཅིག་བྱེད་པ་ར
Chinese
听闻佛法并理解其含义后，为了断除疑惑，特别是关于中观和密宗的疑惑，尤其是关于密集金刚（Guhyasamaja）和胜乐金刚（Cakrasamvara）的疑惑，他决定前往印度。他计划在欧丹塔普里（Odantapuri）、那烂陀寺（Nalanda）等地向龙树菩萨（Nagarjuna）等圣贤请教。他和大约十三位弟子一起，通过观察征兆和梦境等方式进行判断。如果将发愿和缘起结合起来，就能从涅（Gnyal）到洛扎（Lhodrak）开辟道路。从印度的希瓦普里（Shing gi ri）出发，与成就者弥勒巴（Mitrajoki）相遇，并计划前往摩揭陀（Magadha）。当他前往洛扎时，遇到了大成就者恰多南卡嘉灿（Phyagdor Namkhagyaltsen）。恰多南卡嘉灿说，如果去印度，虽然会成为一位精通十八种明处的大班智达，成为金刚座（Vajrasana）的住持，但寿命会很短，难以利益弟子。因此，不如留在西藏，祈请文殊菩萨（Manjushri），文殊菩萨会迅速摄受你。然后，恰多南卡嘉灿将自己拥有的口诀和传承，特别是噶当派（Kadam）的教法，如道次第等，以及金刚手（Vajrapani）的修法，包括其圆满次第等，都传授给了他。之后，他前往蔡涅（Tshul Gnyal）。向卡瓦嘉巴秋吉桑波（Kawa Zhipa Chokyi Sangpo）学习了戒律、俱舍论、中观等显宗方面的知识，以及噶当派的所有教法，还听闻并掌握了许多其他佛法。在涅色钦岗（Gnyal Serphye Gang）修持文殊菩萨，亲见了文殊菩萨，解决了许多佛经中的难题，并生起了特殊的中观见解。当时，他以缘起的方式赞颂释迦牟尼佛（Shakyamuni），创作了证悟之歌，达到了证悟的顶峰。之后，他住在竹贡（Drigung）和娘波（Nyangpo）等不定的地方，只专注于修行，偶尔也稍作休息。后来，在南策登（Namtseder） 三位智者在那里转法轮。在嘎东（Gagdong），文殊菩萨的成就者，中观派的尊珠僧格（Tsondu Sengge），又名巴沃多吉（Pawo Dorje），作为杰仁波切（Je Rinpoche）和文殊菩萨之间的译师，断除了关于密宗、显宗和实修方面无数的疑惑，生起了特殊的定解。因此，人们说杰仁波切的宗派是文殊菩萨的宗派。此外，通过巴沃多吉，文殊菩萨只传授了显宗的讲授和听闻，以及密宗的灌顶、传承和讲授，以及唯一的禅修和实修。
English
After listening to and understanding the Dharma, in order to dispel doubts, especially regarding Madhyamaka and Tantra, particularly regarding Guhyasamaja and Cakrasamvara, he decided to go to India. He planned to consult with sages such as Nagarjuna at places like Odantapuri and Nalanda. Together with about thirteen disciples, he made judgments by observing signs and dreams. If aspiration and dependent origination were combined, a path could be opened from Gnyal to Lhodrak. Starting from Shing gi ri in India, he met the accomplished Mitrajoki and planned to go to Magadha. When he went to Lhodrak, he met the great accomplished Phyagdor Namkhagyaltsen. Phyagdor Namkhagyaltsen said that if he went to India, although he would become a great pandit proficient in the eighteen sciences and become the abbot of Vajrasana, his life would be short and it would be difficult to benefit his disciples. Therefore, it would be better to stay in Tibet and pray to Manjushri, who would quickly take him under his care. Then, Phyagdor Namkhagyaltsen transmitted to him the oral instructions and lineages he possessed, especially the Kadam teachings such as the Lamrim, as well as the practices of Vajrapani, including its completion stage. After that, he went to Tshul Gnyal. He studied Vinaya, Abhidharma, Madhyamaka, and other aspects of exoteric teachings from Kawa Zhipa Chokyi Sangpo, as well as all the teachings of the Kadam school, and also heard and mastered many other Dharmas. While practicing Manjushri at Gnyal Serphye Gang, he directly saw Manjushri, resolved many difficult points in the scriptures, and generated a special Madhyamaka view. At that time, he praised Shakyamuni Buddha through dependent origination and composed a song of realization, reaching the peak of realization. After that, he stayed in indefinite places such as Drigung and Nyangpo, focusing only on practice, and occasionally taking short breaks. Later, at Namtseder, three scholars turned the wheel of Dharma there. In Gagdong, Tsondu Sengge, an accomplished Madhyamaka practitioner of Manjushri, also known as Pawo Dorje, acted as a translator between Je Rinpoche and Manjushri, dispelling countless doubts about Tantra, exoteric teachings, and practical aspects, and generating special conviction. Therefore, people say that Je Rinpoche's school is the school of Manjushri. In addition, through Pawo Dorje, Manjushri only transmitted the teaching and listening of exoteric teachings, as well as the initiation, lineage, and teaching of Tantra, and the sole practice of meditation and practice. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྣམས་བསྟན་པའི་རྒྱུན་ལ་གང་ཕན། བདག་གིས་ཇི་ལྟར་བགྱི། ཕྱི་མ་ཞིང་ཁམས་གང་དུ་སྐྱེ། ཁྱད་པར་བདེ་བ་ཅན་དང་། དགའ་ལྡན་གང་དུ་འབྲེལ་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐུ་ཚེ་འདི་ཕྱི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདུན་མ་རྣམས་ཞུས་པས་གསལ་བར་གསུངས་ཤིང་། ཁྱད་པར་དུ་སྔགས་མཚན་ཉིད་གཉིས་ཀའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་གྱིས། དབང་བཀའི་རིགས་མ་བྱེད། གཞན་དུ་ཚེ་ཐུང་བར་འགྱུར་ཞིང་། དངོས་གྲུབ་ལས་རིང་བར་འགྱུར་བ་དང་། བསྟན་པ་ལ་ཕན་ཐོགས་ཀྱང་ཆུང་དུ་འགྲོ་གསུངས་པས། ཞལ་བཞུགས་དུས་སུ་རྗེས་གནང་རེ་ཙམ་མ་གཏོགས། དབང་བསྐུར་གཏན་མི་མཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཡིན་གསུང་། དེ་ནས་རྭ་སྒྲེང་དུ་ལོ་ཆེན་དཔལ་བཟང་དང་སྟབས་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་ཏེ། ལོ་ཆེན་གྱིས་དབུ་མ་སོགས་གསུངས། རྗེ་རིན་པོ་ཆེས་ལམ་རིམ་ལ་སོགས་པ་གསུངས། ཁྱད་པར་དུ་དགོན་པ་གོང་དུ་ཇོ་བོའི་སྐུ་འདྲ་དབུ་ཡོན་མ་ཆེ་བར་གྲགས་པའི་དྲུང་དུ་ཞག་མང་པོ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། ཐུབ་པ་ནས་ནམ་མཁའ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་བར་ཡན་ཆད་ཀྱི་བཀའ་གདམས་ཀྱི་བླ་མ་བརྒྱུད་པ་རྣམས་དང་། ཁྱད་པར་དུའང་ཇོ་བོ་རྗེ། འབྲོམ་སྟོན་པ། 1-3-7a པོ་ཏོ་བ། ཤ་ར་བ་རྣམས་ཟླ་བ་གཅིག་གི་བར་གཟིགས་ཤིང་། གདམས་པ་དང་། རྗེས་སུ་བསྟན་པའང་མང་དུ་སྕལ་ནས། མཐར་པོ་ཏོ་བ་སོགས་གསུམ་ཇོ་བོ་ལ་ཐིམ། ཨ་ཏི་ཤས་ཕྱག་སྤྱི་བོར་བཞག་ནས། བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེར་གྱིས་དང་། བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་གྲོགས་བདག་གིས་བྱ་ཡི་གསུངས་ནས། མི་སྣང་བར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་མཚར་བའི་བལྟས་མང་དུ་བྱུང་། དེ་རྗེས་མཁན་ཆེན་ཟུལ་ཕུ་བ། ལོ་ཆེན་སྐྱབས་མཆོག་དཔལ་བཟང་། འབྲི་གུང་ཆོས་རྗེ་ལ་སོགས་པ་དབུས་གཙང་གི་མཁས་པ་དང་། ཆེན་པོར་གྲགས་པ་ཕལ་ཆེ་བས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལམ་རིམ་རྩོམ་པར་ནན་གྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པས། གོང་གི་དགེ་མཚན་རྣམས་དང་བསྒྲིགས་པས་རྟེན་འབྲེལ་འགྲིག་ནས། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་བརྩམས་པས། གཉན་ཆེན་ཐང་ལྷ་དང་། ཞོགས་ལྷ་རྒྱུག་པོ་ལ་སོགས་པ་དབུས་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་བདག་དཀར་ཕྱོགས་ལ་དགའ་བ་དུ་མས། ངེད་པདྨ་སཾ་བྷ་བ་དང་། ཇོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བསྙེན་ཡིན། ད་ཁྱེད་ཀྱི་མཐུན་རྐྱེན་རྣམས་སྒྲུབ་པས་ཐུགས་རྗེས་འཛིན་པར་ཞུ་ཞེས་སྒོ་གསུམ་གུས་པས་འདུད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་མཚན་ཉིད་ལམ་རིམ་གྱི་བསྔོ་བའི་སྐབས་སུ། ལམ་བཟང་བསྒྲུབ་པའི་མཐུན་རྐྱེན་སྒྲུབ་བྱེད་ཅིང་། །འགལ་རྐྱེན་སེལ་བྱེད་མི་དང་མི་མིན་ཀུན། །ཚེ་རབས་ཀུན་ཏུ་རྒྱལ་བས་བསྔགས་པ་ཡི། །རྣམ་དག་ལམ་དང་འབྲལ་བར་མ་གྱུར་ཅིག །ཅེས་གསུངས་པ་ལགས། གཞན་ཡང་འབྲི་གུང་ཆོས་རྗེ་ལ་སོགས་པས་བསྐུལ་ནས། 1-3-7b བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པའི་རྣམ་བཤད་ལ་སོགས་པ་གནས་དེར་རྩོམ་པ་མང་དུ་མཛད། དེ་ནས་ཉང་པ
Chinese
对于弘扬教法有何益处？我应该如何做？未来将转生于哪个净土？特别是与极乐世界（Sukhavati）和兜率天（Tushita）哪个联系更紧密？’等等，他询问了关于今生来世的所有愿望，都得到了清晰的回答。特别指示要通过显宗和密宗两种方式来弘扬教法，不要进行权力灌顶，否则会导致短寿，远离成就，对教法的利益也会减少。因此，宗喀巴大师在世时，除了偶尔的随许之外，从不进行灌顶的原因就在于此。之后，他在热振寺（Radreng Monastery）与洛钦·贝桑（Lochen Palzang）一同居住。洛钦讲授中观等，宗喀巴大师讲授菩提道次第等。特别是在贡嘎（Gong-ga）寺，在著名的觉沃佛像（Jowo statue）前，他祈祷了多日，亲见了从释迦牟尼佛（Thubpa）到南喀坚赞（Namkha Gyaltsen）之间的所有噶当派（Kadam）上师，特别是觉沃杰（Jowo Je，阿底峡尊者），仲敦巴（Dromtonpa），博多瓦（Potowa），夏惹瓦（Sharawa）等，长达一个月之久，并接受了许多教诲和开示。最终，博多瓦等三人融入觉沃佛像。阿底峡尊者将手放在宗喀巴大师的头顶，说道：‘要广弘教法，我将帮助你证得菩提，利益众生。’之后便消失不见。诸如此类的奇妙景象发生了很多。之后，堪布祖普巴（Khenchen Zulpuwa），洛钦·嘉乔贝桑（Lochen Kyabchok Palzang），直贡法王（Drikung Chosje）等卫藏地区的大多数大学者和知名人士都恳请他撰写显宗的菩提道次第。结合上述的吉祥征兆，因缘具足，他便撰写了《三士道次第》（Lamrim Chenmo）。娘钦唐拉（Nyenchen Tanglha），肖拉觉波（Shola Gyukpo）等许多喜好白法的卫藏地方神祇都以恭敬的身语意向他顶礼，说道：‘我们是莲花生大士（Padmasambhava）和觉沃杰等善士的护法，现在我们将为您成就顺缘，请您慈悲摄受。’因此，在显宗菩提道次第的结尾回向时，他说：‘成办修持妙道之顺缘，遣除违缘之人与非人，生生世世永不离，诸佛所赞清净道。’此外，应直贡法王等人的请求， 他还在此地撰写了《上师五十颂释》（Lama Ngapa Chupe Namshé）等许多著作。之后，在娘布...
English
What are the benefits of propagating the teachings? How should I do it? In which pure land will I be reborn in the future? In particular, which has a closer connection, Sukhavati (the Pure Land of Amitabha) or Tushita (the Pure Land of Maitreya)?' And so on, he inquired about all the aspirations of this life and the next, and received clear answers. In particular, he was instructed to propagate the teachings through both Sutra and Tantra, and not to perform empowerment initiations, as it would lead to a short life, distance from accomplishments, and reduce the benefits to the teachings. Therefore, the reason why Je Rinpoche (Tsongkhapa) never gave empowerments during his lifetime, except for occasional permissions, was this. After that, he stayed at Radreng Monastery together with Lochen Palzang. Lochen taught Madhyamaka (the Middle Way) and so on, and Je Rinpoche taught Lamrim (Stages of the Path) and so on. In particular, at Gong-ga Monastery, in front of the famous Jowo statue, he prayed for many days and personally saw all the Kadam lineage masters from Thubpa (Shakyamuni Buddha) to Namkha Gyaltsen, especially Jowo Je (Atisha), Dromtonpa, Potowa, Sharawa, etc., for a month, and received many teachings and instructions. Eventually, Potowa and the other two merged into the Jowo statue. Atisha placed his hand on Tsongkhapa's head and said, 'Propagate the teachings widely, and I will help you attain enlightenment and benefit sentient beings.' Then he disappeared. Many such wonderful sights occurred. After that, Khenchen Zulpuwa, Lochen Kyabchok Palzang, Drikung Chosje, and most of the great scholars and famous figures of U-Tsang (Central Tibet) earnestly requested him to write a Lamrim (Stages of the Path) of Sutra. Combining the auspicious signs mentioned above, the conditions were complete, and he wrote the Lamrim Chenmo (Great Treatise on the Stages of the Path). Many of the white-sided local deities of U-Tsang, such as Nyenchen Tanglha, Shola Gyukpo, etc., prostrated to him with respectful body, speech, and mind, saying, 'We are the protectors of the Dharma of Padmasambhava and Jowo Je, etc. Now we will accomplish the favorable conditions for you, please accept us with compassion.' Therefore, in the dedication at the end of the Lamrim Chenmo, he said: 'May all beings, human and non-human, who accomplish the favorable conditions for practicing the excellent path and dispel obstacles, never be separated from the pure path praised by the Buddhas in all lifetimes.' Furthermore, at the request of Drikung Chosje and others, he also wrote many works there, such as the commentary on the 'Fifty Verses on the Guru' (Lama Ngapa Chupe Namshé). After that, in Nyangpo... --------------------------------------------------------------------------------