Tibetan
ག་དྲུག་པ། གསང་བའི་བདག་པོ་ལ་སོགས་པའི་བསྙེན་སྒྲུབ་དང་། གཏོར་བསྔོས་ལ་སོགས་པ་སྔར་ཆག་ཅིང་། བླ་མའི་བཀའ་བཞིན་རྔོ་མ་ཐོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་འདུག་གསུངས་ནས།དེ་ཕྱིན་ཆད་འཁོར་ཆེན་གྱིས་བདག་འཇུག་བསྙེན་སྒྲུབ་མ་ཆག་པ་མཛད། དེ་ནས་དབུས་སུ་མདོ་སྨད་པའི་འགྲུལ་པ་མང་པོ་དང་སྟབས་གཅིག་ཏུ་ཞང་པོ་གཉིས་དང་འགྲོགས་ནས་བྱོན། འབྲི་གུང་དུ་ཆོས་རྗེ་དྷརྨ་རཱ་ཛ་ལ་ཟབ་ཆོས་དང་། འབྲི་གུང་པའི་བཀའ་འབུམ་ཕལ་ཆེ་བ་གསན། དེ་རྗེས་བདེ་བ་ཅན་དུ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་སློབ་གཉེར་ཐོགས་པ་ཞིག་མཛད་པའི་རྗེས་སུ། ཚལ་དུ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་གསོ་དཔྱད་ཀྱི་སྐོར་རྣམས་བསླབས་པས་གཞུང་མན་ངག་ལག་ལེན་དང་བཅས་པ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པར་གྱུར་ཏེ། ཕྱིས་སྙུང་དུས་སུ་སྨན་པ་བཅུ་བདུན་བཅོ་བརྒྱད་ཙམ་འཚོགས་བའི་དུས་སུའང་ནད་གང་ལ་སྨན་གང་འཇུག་པ་དང་། སྨན་གྱི་སྦྱོར་སྡེ། བསིལ་དྲོད་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་དྲུང་དུ་ཞུས་ནས་ལག་ལེན་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་བྱེད་པ་ཡིན་ཟེར་བ་དང་། སྨན་པ་མཁས་པར་གྲགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ད་ལྟ་ཁ་བ་ཅན་ན་ཆོས་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ལས་སྨན་པ་མཁས་པ་མི་འདུག་པའི་གནད་ཀྱི་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱང་དྲུང་དུ་སྨན་སྦྱོར་ལ་ཕྱིན་པས་སྨན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་ 1-3-4b མང་དུ་གསུང་བ་ཐོས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། སྔར་ལོ་མང་དུ་བསླབས་པ་བས། བློ་བསྐྱེད་ཆེ་བར་བྱུང་ཞེས་གླེང་བ་ཡང་མང་པར་འདུག་གོ། དེ་རྗེས་བདེ་བ་ཅན་དུ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་སློབ་གཉེར་མཐར་ཕྱིན་པ་མཛད། པོ་ཏི་གཞན་མང་པོ་ལ་ཡང་ཐུགས་སྤྱོང་མཛད། དབུས་གཙང་དུ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་གྲྭ་སྐོར་མཛད་པའི་ཚེ། གངས་ཅན་དུ་ཕར་ཕྱིན་སྨྲ་བོ་ཅོག་ལ་གཞུང་དོན་ལེགས་པ་དང་། རྒྱ་བོད་ཀྱི་གཞུང་དོན་མང་བ་དང་། སྟོན་པ་བཟང་བར་གྲགས། དེ་ནས་ཉང་སྟོད་ལ་སོགས་པར་ཉ་དབོན་ཀུན་དགའ་དཔལ་དང་། རེད་མདའ་པ་སོགས་ལ་ཚད་མ་སྡེ་བདུན་འགྲེལ་པ་འགྲེལ་བཤད་དང་བཅས་པ་ལ་ཐུགས་སྦྱངས་པས་འགྲན་ཟླ་མེད་པའི་མཁས་པར་གྱུར། རྗེ་རེད་མདའ་པ་ལ་དབུ་མའི་གཞུང་གངས་ཅན་ན་འཆད་ཉན་ཡོད་པ་ཕལ་ཆེ་བ་གསན་ཅིང་། ཚིག་དོན་མ་ལུས་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཀུན་གྱི་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ། ཡང་སྐྱོར་མོ་ལུང་དུ་འདུལ་མངོན་རྣམས་མཐར་ཕྱིན་པར་ཐུགས་སྦྱོང་མཛད། གཞན་ཡང་གྲྭ་ས་རྣམས་སུ་སློབ་དཔོན་རྣམ་པའི་སྤྱན་སྔར་མདོ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དང་། དེ་དག་གི་དགོངས་འགྲེལ་བསྟན་བཅོས་དུ་མ་དང་བཅས་པ་གསན་ཅིང་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་མཛད་དོ། །དཀའ་བཞིའི་གྲྭ་སྐོར་མཛད་པའི་ཚེ་ཡང་མཁས་པ་རྣམས་ན་རེ། བོད་དུ་དཀའ་བཞིའི་གྲྭ་སྐོར་བྱས་པ་ལ་འདི་ལས་ལྷག་པ་མ་བྱུང་གསུང་ངོ་། །དེ་ནས་གདན་ས་མཐིལ་དུ་བདེ་གཤེགས་ཕག་མོ་གྲུ་པའི་བཀའ་འབུམ་ནས་བཟུང་སྟེ། བླ་རབས་གསུང་བགྲོས་དང་། ནཱ་རོ་ཆོས་དྲུག་སོགས་གདམས་པ་མང་པོ་དང་། ར
Chinese
第六，关于秘密主（Guhyapati，金刚手菩萨的别名）等的修持和朵玛（Torma，食子）供养等，以前有所中断，上师说，按照上师的教言，作为没有立即生效的缘起。此后，大眷属们持续不断地进行自入和修持。之后，在前往卫藏（指西藏中部地区）的途中，与许多来自多麦（指西藏安多地区）的旅客一同，与两位叔叔结伴而行。在直贡（Drigung，地名）从法王达玛ra扎（Dharma Raja）处听闻了甚深教法，以及几乎所有的直贡噶举（Drigung Kagyu）教法汇编。之后，在德瓦坚（Dewachen，极乐世界）对般若（Prajna，智慧）进行了深入学习，然后在蔡（Tshal，地名）学习了包括八支分在内的医学方面的知识，精通了包括理论、口诀和实践在内的所有内容。后来，在生病期间，即使在召集了十七八位医生的时候，也能询问清楚针对什么疾病应该使用什么药物，药物的配方，以及寒热等方面的差异，然后由我们进行实践。据说，所有著名的医生现在都说，在雪域（指西藏）没有比法王仁波切（Rinpoche）更精通医术的人了，我们去他那里请教药物配方，听到了许多关于药物分类的讲解，因此，比起以前学习多年，有了更大的启发。之后，在德瓦坚圆满了般若的学习。还对许多其他的典籍进行了研究。在卫藏地区进行般若辩经时，被誉为雪域中最擅长般若，精通经论，通晓汉藏典籍，并且是一位优秀的导师。之后，在娘堆（Nyangto，地名）等地，与雅翁贡噶贝（Nyawon Kunga Pal）和热达巴（Reddawa）等人一起，学习了量论七论（Tshadma sDe-bdun，因明学）的注释和讲解，成为了无与伦比的学者。从热达巴处听闻了雪域中几乎所有关于中观（Madhyamaka）的讲授和研习，大家都认为他完全理解了所有的词句和含义。此外，还在觉摩隆（Kyormolung，地名）圆满了戒律（Vinaya）和俱舍论（Abhidharma）的学习。此外，还在各个寺院的堪布（Khenpo，住持）面前听闻了所有的经部（Sutra），以及对这些经部的注释和论著，并完全理解了它们。在进行四难辩经时，学者们说，在西藏进行四难辩经的人中，没有比这更出色的了。之后，在丹萨提（Densatil，地名），从解脱猪母（Pakmo Drupa）的教法汇编开始，包括历代上师的讨论，那若六法（Naro Chodruk）等许多诀窍，以及种子字和咒语： ག （藏文，梵文天城体，ka，ka，ka） ད （藏文，梵文天城体，da，da，da） མ （藏文，梵文天城体，ma，ma，ma） ར （藏文，梵文天城体，ra，ra，ra） ཡ （藏文，梵文天城体，ya，ya，ya） ཨཱཿ （藏文，梵文天城体，āḥ，ah，啊） ཧཱུྃ （藏文，梵文天城体，hūṃ，吽，吽）
English
Sixth, regarding the practice of Guhyapati (another name for Vajrapani, the Lord of Secrets) and the offering of Tormas (food offerings), which had been interrupted before, the Lama said that it was an auspicious connection that had not taken effect immediately, according to the Lama's instructions. After that, the great entourage continuously performed self-entry and practice. Later, on the way to U-Tsang (referring to the central Tibetan region), together with many travelers from Do-med (referring to the Amdo region of Tibet), he traveled with two uncles. In Drigung, he heard profound teachings from Dharma Raja, as well as almost all of the Drigung Kagyu teachings. Afterwards, in Dewachen (Sukhavati, the Pure Land of Bliss), he made a thorough study of Prajna (wisdom), and then in Tshal, he learned the medical aspects including the eight branches, becoming proficient in all aspects including theory, oral instructions, and practice. Later, during his illness, even when seventeen or eighteen doctors were gathered, he could ask clearly which medicine should be used for which disease, the formulation of medicines, and the differences between hot and cold, and then we would practice it. It is said that all the famous doctors now say that in the snowy region (referring to Tibet) there is no one more proficient in medicine than Dharma Raja Rinpoche, and we went to him to ask about medicine formulations, and heard many explanations about the classification of medicines, so compared to studying for many years before, we had greater inspiration. Afterwards, he completed his study of Prajna in Dewachen. He also studied many other scriptures. When he was debating Prajna in U-Tsang, he was praised as the most skilled in Prajna in the snowy region, proficient in scriptures, knowledgeable in Chinese and Tibetan texts, and an excellent teacher. Later, in Nyangto and other places, together with Nyawon Kunga Pal and Reddawa, he studied the commentaries and explanations of the Seven Treatises on Valid Cognition (Hetuvidya), becoming an unparalleled scholar. From Reddawa, he heard almost all of the teachings and studies on Madhyamaka (the Middle Way) in the snowy region, and everyone agreed that he fully understood all the words and meanings. In addition, he also completed his study of Vinaya (discipline) and Abhidharma (Buddhist metaphysics) in Kyormolung. Furthermore, in various monasteries, in front of the abbots, he heard all the Sutras (discourses), as well as the commentaries and treatises on these Sutras, and fully understood them. When he was debating the four difficulties, the scholars said that among those who had debated the four difficulties in Tibet, there was no one more outstanding than him. Then, in Densa Til, starting from the teachings of Dezhin Shekpa Pagmo Drupa, including the discussions of previous Lamas, the Six Dharmas of Naropa and many other instructions, as well as seed syllables and mantras: ག (Tibetan, Devanagari, ka, ka, ka) ད (Tibetan, Devanagari, da, da, da) མ (Tibetan, Devanagari, ma, ma, ma) ར (Tibetan, Devanagari, ra, ra, ra) ཡ (Tibetan, Devanagari, ya, ya, ya) ཨཱཿ (Tibetan, Devanagari, āḥ, ah, Ah!) ཧཱུྃ (Tibetan, Devanagari, hūṃ, Hum, Hum!) --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་དང་། མདོར་ན་དྭགས་པོ་བཀའ་བརྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་སྐོར་ཐམས་ཅན་སྤྱན་སྔ་གྲགས་ 1-3-5a བྱང་བ་ལ་གསན་ཅིང་ཐུགས་ཉམས་སུ་བཞེས་པས། དེ་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཉམས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པ་འཁྲུངས་སོ། །འོལ་ཁ་ལ་སོགས་པར་བོ་དོང་པ་སྒྲ་པ་ནམ་བཟང་ལ་ཀ་ལཱ་པ་དང་། ཙནྡྲ་པ་ལ་སོགས་པ་གསན་ནས་མཁས་པར་མཁྱེན་ཀྱང་དངོས་སུ་ཞལ་གྱིས་མ་བཞེས་སོ། །དེ་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་མེ་ལོང་མ་ལ་སོགས་པ་སྙན་ངག་གི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་གསན་ནས་ཐུགས་སྦྱོང་མཛད་པས་ཤིན་ཏུ་མཁས་པར་གྱུར་ནས། དེ་དུས་དབྱངས་ཅན་མ་ལ་བསྟོད་པ། པདྨའི་བཞིན་ལ་གཡོ་ལྡན་བུང་བའི་མིག །ཅེས་སོགས་མཛད་པས། རྒྱན་གྱི་ཉམས་འཆར་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེའི་ཕྱི་ལོ་སྤྱན་སྔ་གྲགས་བྱང་བ་སྐུ་གཤེགས་ནས་མི་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་མཐར་ཞིག་རྩོམ་པར་ཞུས་པར་རྟོགས་བརྗོད་ལྷུན་པོ་ཞེས་པ་བརྩམས་པས། འདི་ལས་ལྷག་པའི་སྙན་དངགས་མེད་ཅེས་གྲགས་སོ། །ཕྱིས་དབྱངས་ཅན་མ་བསྒྲུབས་པས་གསང་ཕུར་ཞལ་གཟིགས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། རྟག་པར་རྗེས་སུ་བཟུང་བས་འཆད་རྩོད་རྩོམ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་ཤིང་། ཁྱད་པར་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་པའི་ཡོ་ག་དང་། བླ་མེད་ཀྱི་ཆོས་སྐྱོང་ལ་སོགས་པའི་དབྱངས་དང་། མགུར་མ་ཆོས་གཞས་ལ་སོགས་པ་སྙན་ཅིང་ཤིན་ཏུ་འཇེབས་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གདའ། དེ་ཡང་ཡོ་ག་ལ་སོགས་པའི་དབྱངས་ཆེན་མོ་རྣམས་ནི་བརྗིད་པའི་མཐར་ཐུག་བར་སྣང་། རེད་མདའ་པས་འཆད་ཉན་ལ་བསྐུལ་ནས། བདེ་བ་ཅན་ལ་སོགས་པར་ལོ་བདུན་ཙམ་བཤད་ཉན་མཛད། པོ་ཏི་བཅུ་ཙམ་གུང་ 1-3-5b བསྒྲིགས་ནས། རང་རང་གི་བཞེད་གཞུང་བཞིན། པོ་ཏི་རེ་རེ་ལ་འགྲེལ་པ་གཉིས་གསུམ་དང་སྦྲེལ་ནས་གསུང་བ་ལན་མང་དུ་མཛད། ཁྱད་པར་བྱ་བྲལ་ལ་འབྱོན་ཁར་པོ་ཏི་ཉེར་དགུ་སྦྲེལ་ནས་གསུངས་པས་ཀུན་ངོ་མཚར་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་སྔ་གོང་བདེ་བ་ཅན་དུ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཊཱི་ཀྐ་མཛད། བྱ་བྲལ་མཛད་ནས་ཞ་ལུར་བླ་མ་ཁྱུང་པོ་ལྷས་པ་གཞོན་དུ་བསོད་ནམས་ལ་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་གའི་དབང་རྒྱུད་མན་ངག་ཕལ་ཆེ་བ་གསན་ཅིང་། ཁྱད་པར་དུ་ས་སྐྱ་པ་དང་བུ་སྟོན་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཡོ་ག་དང་། བླ་མེད་ཀྱི་སྐོར་མ་ལུས་པ། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་གསང་འདུས་མར་ལུགས། འགོས་ལུགས་ཇོ་བོ་ལུགས་སོགས་འཕགས་ལུགས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས། ཀུན་སྙིང་གི་ལུགས་ལ་སོགས་བརྒྱ་བོད་ཀྱི་བཤད་སྲོལ་དང་བཅས་པ་གསན་ཅིང་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་མཛད་དོ། །དམ་པ་འདིས་ཇོ་གདན་ཚོགས་ཆེན་པ་ལས་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཕྱིན་ཆད། འདུལ་བའི་གནད་བཀག་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱག་ལེན་ལ་ཐེབས་པར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་འོལ་ཁ་ལ་སོགས་པར་བྱོན་ནས། བྱམས་པ་གླིང་ལ་སོགས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་ཞིག་གསོས་མཛད། དེ་ནས་ཐུགས་དགོངས་ལ་ཁ་བ་ཅན་ན་ད་ལྟ་ཡོད་པའི་བཀའ་བསྟན་བཅོས་མན་ངག་དང་བཅས་པ་ལེ
Chinese
此后，所有教法，简而言之，达波噶举（Dwags po bka' brgyud，达波噶举）的所有法类，都从贤者嘉祥巴（Spyan snga grags byang ba）处听闻并铭记于心，因此，他精通了德巴（De pa）派的证悟。 在奥尔卡（'Ol kha）等地，他从波东巴·扎巴南桑（Bo dong pa sgra pa nam bzang）处听闻了《迦罗波》（ka lA pa）和《旃陀罗波》（tsan dra pa）等，虽然精通，但并未真正接受。此外，他还从同一位上师处听闻了《明镜论》（me long ma）等诗学著作，并努力学习，变得非常精通。当时，他创作了赞颂吉祥天女（dbyangs can ma）的诗歌，如‘莲花瓣上，蜂眼灵动’等，被称为‘展现装饰之美’。 在那之后的一年，贤者嘉祥巴去世，官员们请求他撰写传记，于是他创作了《功德山》（rtogs brjod lhun po），被称为‘没有比这更好的诗歌了’。后来，由于修持吉祥天女，从在桑普（gsang phu）亲见其面容开始，她一直护持着他，因此讲经、辩论和写作的事业非常兴盛。特别是，他自己创作的瑜伽（yoga）和无上瑜伽的护法等歌曲，以及道歌等，悦耳动听，远胜于其他作品。尤其是瑜伽等大型歌曲，达到了庄严的极致。 热达巴（red mda' pa）劝他讲经说法，于是在德瓦坚（bde ba can）等地讲经说法约七年。他整理了约十部论典，根据各自的观点，将每部论典与两三种注释结合起来讲解多次。特别是在前往嘉扎（bya bral）之前，他结合了二十九部论典进行讲解，令所有人都感到惊奇。 在那之前，他在德瓦坚创作了《般若波罗蜜多释论》（phar phyin gyi Tীkka）。在进行嘉扎之后，他在夏鲁（zha lu）从喇嘛琼波拉协巴雄努索南（bla ma khyung po lhas pa gzhon du bsod nams）处听闻了四部密续的大部分灌顶传承和口诀。特别是，萨迦派（sa skya pa）和布顿巴（bu ston pa）派的瑜伽和无上瑜伽的所有法类，其中特别是秘密集会玛尔巴（gsang 'dus mar lugs），果氏（'gos）派、觉沃（jo bo）派等圣派，以及耶协扎（ye shes zhabs）派、衮钦（kun snying）派等的印度和藏地的讲解传承，他都听闻并铭记于心。 这位圣者从在觉丹措钦巴（jo gdan tshogs chen pa）受比丘戒之后，甚至连戒律中最细微的禁制都付诸实践。 此后，他前往奥尔卡等地，修复了绛巴林（byams pa gling）等寺庙。然后，他心想，在雪域，现在所有的经律论、口诀等都应该……
English
Thereafter, all the teachings, in short, all the Dharma cycles of the Dwags po bka' brgyud (Dwags po bka' brgyud, Kagyu School), were heard from Kyabjangba (Spyan snga grags byang ba) and taken to heart. Thus, he mastered the realization of the De pa tradition. In 'Ol kha and other places, he heard the ka lA pa and tsan dra pa from Bo dong pa sgra pa nam bzang, and although he was proficient, he did not actually accept them. Furthermore, he listened to the treatises on poetics such as the Mirror Treatise (me long ma) from the same master and diligently studied them, becoming extremely proficient. At that time, he composed poems praising Saraswati (dbyangs can ma), such as 'On the lotus petal, the bee's eyes are lively,' which was known as 'Revealing the beauty of ornamentation'. The year after that, when Kyabjangba passed away, the officials requested him to write a biography, so he composed The Mountain of Merit (rtogs brjod lhun po), which was known as 'There is no poetry better than this.' Later, due to practicing Saraswati, from the time he saw her face in Sangpu (gsang phu), she always protected him, so the activities of teaching, debating, and writing flourished greatly. In particular, the songs of yoga and the Dharma protectors of Anuttarayoga that he himself composed, as well as dohas, were melodious and extremely pleasing, far surpassing other works. Especially the large songs of yoga and so on, reached the ultimate in majesty. Red mda' pa urged him to teach and preach, so he taught and preached in Dewachen (bde ba can) and other places for about seven years. He compiled about ten treatises, and according to their respective views, he explained each treatise in conjunction with two or three commentaries many times. Especially before going to Jyakral (bya bral), he combined twenty-nine treatises to explain, which amazed everyone. Before that, he composed the Commentary on the Prajnaparamita (phar phyin gyi Tীkka) in Dewachen. After practicing Jyakral, in Zhalu (zha lu), he heard most of the empowerments, transmissions, and instructions of the four classes of tantra from Lama Khyungpo Lhasepa Shyönnu Sonam (bla ma khyung po lhas pa gzhon du bsod nams). In particular, all the Dharma cycles of yoga and Anuttarayoga of the Sakya (sa skya pa) and Butönpa (bu ston pa) traditions, especially the Guhyasamaja Marpa (gsang 'dus mar lugs), the 'Gos tradition, the Jowo tradition, and other noble traditions, as well as the Indian and Tibetan explanation traditions of the Yeshe Zhap (ye shes zhabs) tradition, the Künching (kun snying) tradition, etc., he heard and mastered. This holy being, from the time he received the full ordination of a monk at Jöden Tsokchenpa (jo gdan tshogs chen pa), even the most subtle prohibitions of the Vinaya were put into practice. Thereafter, he went to 'Ol kha and other places, and restored monasteries such as Jampa Ling (byams pa gling). Then, he thought that in the Land of Snows, all the scriptures, treatises, and instructions that exist now should be... --------------------------------------------------------------------------------