Tibetan
་བྱ་བའི་ཕྱིར། །གཞོན་ནུ་བློ་གྲོས་དབེན་པའི་ནགས་སུ་འགྲོ། །ངང་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་པད་མའི་མཚོ་མཐོང་ལྟར། །བས་མཐའི་གནས་ལ་ཁོ་བོ་སེམས་རབ་ གཡོ། །དལ་འབྱོར་ལུས་ལ་སྙིང་པོ་བླང་བའི་ཕྱིར། །གཞོན་ནུ་བློ་གྲོས་དབེན་པའི་ནགས་སུ་འགྲོ། །བུང་བ་བཞོན་ནུས་འདབ་བརྒྱའི་ཚལ་མཐོང་ལྟར། །ཁོ་བོའི་ཡིད་ནི་དབེན་པའི་རོ་ལ་ཆགས། །ཏིང་འཛིན་བདུད་ རྩིའི་རོ་དེ་མྱང་བྱའི་ཕྱིར། །གཞོན་ནུ་བློ་གྲོས་དབེན་པའི་ནགས་སུ་འགྲོ། །དཔྱིད་དུས་བསིལ་བའི་མ་ལ་ཡ་རླུང་ལྟར། །ནགས་ཀྱི་སྨན་ལྗོངས་ཁོ་བོའི་ཡིད་ལ་འབབ། །ཉོན་མོངས་བདུད་ཀྱི་སྡེ་དེ་གཞོམ་བྱའི་ཕྱིར། ། 2-1184 གཞོན་ནུ་བློ་གྲོས་དབེན་པའི་ནགས་སུ་འགྲོ། །དབེན་པ་ལ་དགའ་བའི་གཏམ་བརྗོད་པའོ། །དེ་བས་ན་ཁྱེད་ཀྱང་དགེ་སྦྱོར་ལ་བློ་ཐག་ཆོད་པ་དེ་ཤིན་ཏུ་ལེགས། ཐོས་པའི་གཏིང་དཔོགས་ནས་ཚེ་འདི་ བློས་བཏང་གི་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་ལས། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་མཆོད་པ་གཞན་མེད། དེའི་ཐད་ན་དེང་སང་གི་འཆད་ཉན་འདྲ་བ་གཞན་དོན་གྱི་ན་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན། རྙེད་བཀུར་ལྷུར་ལེན་གྱི་ཐབས་དབང་བསྐུར་དང་། ལུང་ཁྲིད་སོགས་འཁོར་སྡུད་པའི་གཞན་དོན་ལྟར་སྣང་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་པོ་མ་མཐོང་ཞིང་། དེ་བས་ན་འཆད་ཉན་བྱེད་པ་བསྟན་པའི་རྒྱུན་ལ་ཕན་ པར་བསམས་ནས། ཁྱེད་ལ་ཡང་སྔར་རེ་ཤིག་འཆད་ཉན་ལ་བློ་སྣ་བསྲིངས་བ་འཐད་ཟེར་བ་བྱས་པ་ཡིན། ད་ཚེ་འདི་བློས་བཏང་ཐར་པ་དོན་གཉེར་མ་གཏོགས་པའི་འཁོར་མ་བསྟེན། གནས་གཅིག་ཏུ་ ཡུན་མ་རིང་། ཕྱི་ནས་ཀྱང་དགོན་པའི་གཞི་གདིང་བ་སོགས་ཀྱི་རྩོལ་བ་མ་བྱེད། རི་ཁྲོད་དུ་མི་ཚེ་མཐར་སྐྱེལ་བའི་དམ་བཅའ་མཐར་ཕྱིན་པ་མཛོད། ཁམས་བཟང་ན་ལོ་གསུམ་གྱི་ནང་དུ་དཔོན་ སློབ་འཕྲད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་བསྒྲིག དེ་གོང་དུ་འཕྲོད་ངེས་ལ་ངེད་འདི་ན་ཡོད་འདི་ལྟར་བྱེད་ཀྱི་ཡིག་གེ་ས་སྐྱར་སྲིང་ས་བྱུང་ན་བསྲིངས། ངེད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་དགེ་བཤེས་གཉིས་ལ་གསལ། ཟླ་བ་བཞི་པའི་ཚེས་གཅིག་ལ་གདན་ས་ཆེན་པོ་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་ནས་དགེ་ལེགས་སུ་གྱུར་ཅིག། །། 2-1185 ཤུ་བྷཾ།། ༈ །། དབོན་པོ་བསོད་ནམས་རྒྱལ་མཚན་ལ་གདམས་པ། ན་མོ་ལོ་ཀེ་ཤྭ་ར་ཡ། མཁྱེན་པའི་འདབ་བརྒྱ་ཐུགས་རྗེའི་ཟེའུ་འབྲུས་མཛེས། །དམ་ཆོས་བཅུད་འཛིན་འཕྲིན་ལས་དྲི་བསུང་ཅན། །སྐལ་བཟང་རྐང་ དྲུག་ལྡན་རྣམས་ཉེར་འཚོའི་གཞི། །ཐུབ་དབང་ཉི་མའི་གཉེན་གྱུར་དེ་ལ་འདུད། །བསོད་ནམས་དགེ་བའི་རིན་ཆེན་ཁམས་ལས་གྲུབ། །རྒྱལ་མཚན་རྩེར་སོན་དབང་གི་རྒྱལ་པོ་ལྟར། །བློ་གྲོས་དཀྱིལ་འཁོར་རིགས་པའི་འོད་ སྟོང་ཅན། །ལེགས་བཤད་ཚ་ཟེར་འཕྲོ་བ་དེ་ལ་སྤྲིང་། །སྐྱེ་བའི་རླབས་གཡོ་རྒ་ཤིའི་རྦ་ཀློང་ཅན། །སྣ་ཚོགས་ཉེས་བརྒྱའི་ཆུ་སྲིན་འཛིན་ཁྲིའི་གནས། །སྲིད་པའ
Chinese
为了修习，青年智者前往寂静的森林。 如同天鹅群见到莲花湖，我的心也深深地向往那寂静的处所。 为了在这闲暇的身体中撷取精华，青年智者前往寂静的森林。 如同年轻的蜜蜂见到百花盛开的花园，我的心也沉醉于寂静的滋味。 为了品尝禅定的甘露，青年智者前往寂静的森林。 如同春风吹拂在清凉的马拉雅山上，森林的药草绿地也深深地吸引着我的心。 为了摧毁烦恼魔军，青年智者前往寂静的森林。 以上是关于喜爱寂静的讲述。 因此，你下定决心精进修持是非常好的。深入理解所学，将今生置之度外，以实修为核心，没有比这更能令诸佛菩萨欢喜的供养了。在这方面，如今的讲经说法看似利他，实则不然。 那些追求名利，利用灌顶、经文传授等手段聚集信众，看似利他的行为，却没有看到其真正的价值。因此，我认为讲经说法对佛法的延续是有益的，所以之前也曾建议你稍微涉猎讲经说法。 现在，除了放下今生，追求解脱之外，不要依赖其他。不要在一个地方停留太久，也不要致力于建造寺庙等事业。要坚持在山中度过余生的誓言。如果身体健康，三年之内安排师徒见面的机会。在此之前，如果确定能见面，就把我在这里的情况写信寄到萨迦。把我的理由向两位格西（dge bshes，善知识）说明。四月初一，愿吉祥降临于萨迦大寺！ 吉祥！ 对侄子索南坚赞（bsod nams rgyal mtshan，福幢）的教诲：顶礼洛给夏瓦拉（lo ke shwa ra ya，观世音）。 智慧如百瓣莲花，慈悲如花蕊般庄严，持有正法精髓，散发事业芬芳。 您是具足善缘者的滋养之源，我向您——释迦牟尼佛（thub dbang，能仁）如太阳般的亲友致敬。 您如意宝般由福德善行所成，如旗帜般高耸，如权力之王。 您的智慧如坛城，散发着理性的光芒，我向您——散发着妙语甘露者致以问候。 生死之浪翻滚，老死之涛汹涌，这里是充斥着各种罪恶、危机四伏的世间。
English
For the sake of practice, the young wise one goes to the solitary forest. Like a flock of swans seeing a lotus lake, my mind is deeply moved towards that solitary place. To extract the essence from this leisure body, the young wise one goes to the solitary forest. Like a young bee seeing a garden of hundred petals, my mind is attached to the taste of solitude. To taste the nectar of Samadhi, the young wise one goes to the solitary forest. Like the cool Malayan wind in spring, the medicinal greenery of the forest falls upon my mind. To destroy the army of the demon of afflictions, the young wise one goes to the solitary forest. The above is a discourse on the joy of solitude. Therefore, it is excellent that you are determined to engage in virtuous practice. Having fathomed the depths of learning, abandoning this life, and making practice the core, there is no offering more pleasing to the Buddhas and Bodhisattvas. In this regard, present-day teachings and discussions appear to be for the benefit of others, but they are not. Those who seek gain and honor, using empowerments, scriptural transmissions, and so on to gather followers, actions that appear to be for the benefit of others, do not see the true value. Therefore, I thought that teaching and discussion would benefit the continuation of the Dharma, so I once suggested that you also dabble in teaching and discussion. Now, apart from abandoning this life and seeking liberation, do not rely on others. Do not stay in one place for too long, and do not strive to build monasteries or other such projects. Fulfill your vow to spend the rest of your life in the mountains. If you are in good health, arrange a meeting between teacher and student within three years. Before that, if you are sure you can meet, write a letter to Sakya about my situation here. Explain my reasons to the two Geshés (dge bshes, spiritual friends). May auspiciousness prevail from the great seat of glorious Sakya on the first day of the fourth month! Auspicious! Advice to the nephew Sonam Gyaltsen (bsod nams rgyal mtshan, Merit Banner): Homage to Lokeshvara (lo ke shwa ra ya, World Lord). Wisdom is like a lotus with a hundred petals, adorned with the stamen of compassion, holding the essence of the sacred Dharma, and emitting the fragrance of activity. You are the source of nourishment for those endowed with good fortune, I pay homage to you—Shakyamuni Buddha (thub dbang, the Able One), the sun-like friend. You are like a wish-fulfilling jewel made of merit and virtue, towering like a banner, like a king of power. Your wisdom is like a mandala, radiating the light of reason, I greet you—the one who emits the nectar of eloquent speech. The waves of birth churn, the tides of old age and death surge, this is the realm of existence filled with various evils and lurking dangers. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ི་རྒྱ་མཚོ་གཏིང་མཐའ་མེད་པ་འདིར། །བདག་གཞན་ མ་ལུས་བྱིངས་ལ་ཡིད་འབྱུང་མཛོད། །དུཿཁ་ཆུ་ཀླུང་བྱེ་བའི་རྒྱུན་འབབ་ཅིང་། །འདོད་ལས་ངོམས་མེད་སྲིད་པའི་བ་ཚྭ་ཅན། །ངན་འགྲོའི་འཇིང་ཆེན་འབད་པས་བརྒལ་དཀའ་བ། །འདི་ལ་སེམས་ལྡན་སུ་ཞིག་ཡིད་ མི་འབྱུང་། །སྔོན་ཆད་རུས་པའི་རི་བོ་གྲངས་མེད་འགེངས། །ཁྲག་དང་མཆི་མའི་རྒྱ་མཚོ་མང་བརྒལ་ཡང་། །ད་དུང་དེ་ལས་ཆེས་ལྷག་འདའ་དགོས་ན། །སྐྱེ་བ་འདི་ལ་ཆོག་ཤེས་མི་བྱེད་དམ། །སྣ་ཚོགས་ ལས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོར་ཆུད་གྱུར་ཅིང་། །ཉོན་མོངས་མཆིལ་པས་རིང་ནས་དྲངས་གྱུར་ཏེ། །འཆི་བདག་ཉ་པས་ལན་བརྒྱར་བཅོམ་གྱུར་ཀྱང་། །ད་དུང་སྐྱེ་བའི་ཆུ་བོས་མ་སུན་ནམ། །ཐོག་མེད་དུས་ནས་ལན་མང་དུ་མ་རུ། ། 2-1186 བརྩེ་བས་བསྐྱངས་པའི་དྲིན་ཅན་འགྲོ་བ་འདི། །བཟོད་དཀའི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོས་གདུངས་རིག་ནས། །བཅོས་མིན་སྙིང་རྗེས་བདག་རྒྱུད་བརླན་པར་གྱིས། །བྱམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཟགས་པའི་ནུ་ཞོའི་རྒྱུན། །རྒྱ་མཚོ་བས་ཀྱང་ ཆེས་ལྷག་འཐུང་གྱུར་པ། །མ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ཆུ་བོས་གཡེངས་པ་ལ། །བརྩེ་བ་མེད་ན་དེ་ལས་ཁྲེལ་བོར་སུ། །འགྲོ་འདིས་བརྩེ་བའི་མིག་གིས་ཡང་ཡང་བལྟས། །སྙན་པའི་མིང་གིས་ཡང་ཡང་བདག་ལ་ བོས། །གདུང་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་མཆི་མའི་རྒྱུན་མང་ཕྱུང་། །འདི་ཡི་དུཿཁ་ཡིད་ལ་བཅགས་པར་རིགས། །ཐོག་མེད་དུས་ཀྱི་བྱམས་ལྡན་མ་རྣམས་ཀྱི། །གནག་དཀའི་སྡུག་བསྔལ་མང་ཐོས་དྲན་གྱུར་ཀྱང་། །བརྩེ་བའི་འགྱུར་བ་ ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་པའི། །མིའི་སྙིང་དེ་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དང་། །ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །དངོས་སྟོབས་རིགས་པས་ཚུལ་བཞིན་རྣམ་དཔྱད་ནས། ། སྒྲོ་སྐུར་བྲལ་བའི་ཡན་ལག་ལྟ་བ་སྐྱོངས། །དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ལ། །ལན་མང་བརྟགས་ཀྱང་སྐྲག་པའི་སྐབས་མེད་ཅིང་། །དགའ་བའི་སྤུ་ལོང་ཡང་ཡང་རྒྱས་འགྱུར་པ། །དེ་ལ་རྟག་པར་ བལྟ་བའི་གོ་སྐབས་མེད། །ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །དཀར་ནག་ལས་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་ཤེས་ནས། །འགྲོ་ལ་བཅོས་མིན་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །དེ་ཡིས་ཆད་པར་ལྟ་བ་རིང་དུ་སྤངས། ། 2-1187 མང་ཐོས་བདུད་རྩིའི་རོ་མཆོག་མ་མྱངས་ཤིང་། །དངོས་སྟོབས་རིགས་པའི་མིག་དང་བྲལ་གྱུར་བས། །བདེན་གཉིས་རྣམ་དབྱེའི་ཚུལ་ལ་རྨོངས་རྣམས་ཀྱིས། །སྐལ་བརྒྱར་འབད་ཀྱང་གྲོལ་བའི་སྐབས་མི་རྙེད། །འཕགས་དང་མཁས་པ་ རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པའི་གཞུང་། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བགྲོད་གཅིག་ལམ། །ཐེག་མཆོག་ལམ་གྱི་གཞུང་ཤིང་ཆོས་གསུམ་པོ། །སྐལ་བཟང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཚུལ་འདི་ཉམས་སུ་ལོངས། །དེང་ནས་བཟུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་ བར། །སྤྱོད་དང་སྨོན་ལམ་མཐུ
Chinese
于无底之轮回苦海中，愿你对自身与他众生起厌离心。 痛苦如洪流般涌动，欲望如盐碱地般永无止境，难以逾越的恶趣深渊，有情众生怎能不生厌离？ 过往堆积如山的白骨，无数次穿越血泪交织的海洋，未来还将经历更多，为何不满足于此生？ 沉溺于业力的海洋，被烦恼的唾液浸染，虽多次被死主渔夫所捕获，为何仍不厌倦轮回的波涛？ 自无始以来，无数次成为母亲，以慈爱养育的众生，觉知其难忍的剧烈痛苦，以无伪的悲悯滋润自心。 慈爱所化甘露乳汁，胜过海洋般被我等饮用，母亲们被痛苦的波涛所吞噬，若无慈悲之心，还有比这更可耻的吗？ 众生以慈爱的目光一次又一次地凝视，以甜美的声音一次又一次地呼唤我，因悲伤而流下无数泪水，应当将此痛苦铭记于心。 无始以来慈爱母亲们，听到忆起她们难以忍受的痛苦，若心中仍无丝毫慈悲之情，那人的心定如金刚般坚硬。 于胜义中，观离戏如虚空之自性；于世俗中，观缘起如幻化之规律。以正量理智如实辨析，修持离增损之正见。 于胜义离戏虚空之自性中，纵经多次观察亦无丝毫恐惧，喜悦之汗毛反而频频竖立，然却无恒常观修之机缘。 于世俗缘起幻化之规律中，了知善恶业果丝毫不爽，对众生生起无伪之悲悯，如此便能远离断见。 未曾品尝博闻甘露之妙味，又缺乏正量理智之慧眼，于真俗二谛之区分愚昧无知者，纵经百劫勤奋亦难获解脱。 圣者与智者所认同之论典，乃过去、现在、未来三世诸佛所行之唯一正道，此乃大乘道之根本——三法，具善缘的你，应如法修持。 从今直至菩提果位证得之前，行持与发愿之力永不退转。
English
In this fathomless ocean of samsara, may you develop renunciation for yourself and all other beings. Suffering flows like a river, desire is like a salt barren, and the great abyss of the lower realms is difficult to cross. How can sentient beings not feel aversion to this? In the past, we have filled mountains with bones and crossed oceans of blood and tears countless times, yet we still have to go through even more. Why not be content with this life? We are immersed in the ocean of karma, long tainted by the saliva of afflictions. Although we have been caught by the fisherman of death many times, are we still not weary of the waves of rebirth? Since beginningless time, we have been mothers many times, and these kind beings have raised us with love. Knowing their unbearable suffering, may we moisten our minds with unfeigned compassion. The stream of breast milk flowing from loving-kindness is even greater than the ocean, yet we have drunk it all. Our mothers are overwhelmed by the waves of suffering. If we have no compassion, what could be more shameful? Beings have looked at us again and again with loving eyes, called us again and again with sweet names, and shed many tears of sorrow. We should remember this suffering in our hearts. Even after hearing and remembering the unbearable suffering of our loving mothers from beginningless time, if there is not even a little change in our love, then that person's heart is like a vajra. In the ultimate sense, view the nature of reality as emptiness, free from conceptual elaboration, like the sky. In the relative sense, view dependent origination as the nature of illusion. Analyze these properly with valid reasoning, and cultivate a view that is free from exaggeration and denigration. In the ultimate nature of emptiness, free from conceptual elaboration, there is no cause for fear even after repeated examination. Rather, the hairs of joy repeatedly stand on end. However, there is no opportunity to constantly contemplate it. In the relative nature of dependent origination and illusion, knowing that the results of good and bad actions are unfailing, may we generate unfeigned compassion for beings. In this way, we will abandon the view of nihilism. Those who have not tasted the supreme flavor of the nectar of vast learning and are without the eye of valid reasoning are ignorant of the distinction between the two truths. Even if they strive for hundreds of eons, they will not find an opportunity for liberation. The treatises accepted by the noble and wise ones are the single path traversed by the buddhas of the three times. These three dharmas are the mainstays of the Mahayana path. Fortunate ones, may you practice this method. From now until the attainment of the essence of enlightenment, may the power of our conduct and aspirations never wane. --------------------------------------------------------------------------------