Tibetan
ས་ལེན་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ ཁས་ལེན་པ་ལ་ནི་འཁྲུལ་པ་གཞི་ན་རྩ་བྲལ་ཡིན་ཅིང་། སྤང་གཉེན་ཡང་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་མེད་དོ། ། ཁོ་བོ་ལ་དབུ་མའི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་ཚུལ་རིམ་པ་བཞི་བྱུང་སྟེ། འདི་ལྟར་ དང་པོ་ཆད་སྟོང་། གཉིས་པ་སྣང་སྟོང་། གསུམ་པ་རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མར་གོ་བ། བཞི་པ་རྟེན་འབྲེལ་བཏགས་ཡོད་གཞི་མེད་དུ་གོ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བུམ་པ་ཐོ་བས་བཅོམ་པ་ལྟར། ཀུན་རྫོབ་རྫས་སྔགས་རིགས་པས་བཤིག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ། 2-1176 འདིས་ཀྱང་རིགས་དཔྱད་ཀྱི་བདེན་འཛིན་ལྡོག་ཅིང་སྟོང་ཉིད་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་ཙམ་བྱེད། གཉིས་པ་ནི། སྒྱུ་མ་ལྟར་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། འདིས་ཕྱི་གཟུང་བྱ་ལ་སྒྲོ་ སྐུར་ཀྱི་རྟོག་པ་ལྡོག་ཀྱང་ནང་མྱོང་རིག་ལ་བྲོས་པའི་ཞེན་པ་མི་འདོར་བས་སེམས་ཙམ་རྣམ་རྫུན་པའི་ལྟ་བ་ལས་མ་འདས། གསུམ་པ་ནི། ནང་རིག་པ་དང་ཕྱི་སྣང་བ་གཉིས་ཀ་ཡང་ རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པས་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་སྣང་བ་ཙམ་ལས་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། འདི་ལ་ཡང་མཐར་འཛིན་ཀྱི་ཞེན་པ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱང་རྟེན་ འབྲེལ་སྒྲ་རྟོག་ལ་མ་ལྟོས་པའི་དོན་ཆོས་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་ཡོད་པས། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་ལས་མ་འདས། བཞི་པ་ནི། རྟེན་འབྲེལ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རིགས་པས་ཚུལ་བཞིན་དུ་ དཔྱད་པ་ན་རང་གི་དངོས་པོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་རྙེད་ཅིང་། མ་དཔྱད་པ་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བས། རྟོག་པས་བཏགས་ཤིང་མིང་གིས་ཐ་སྙད་བྱས་པ་ཙམ་གྱི་བཏགས་ཡོད་དུ་རྟོགས་ པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བློ་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་རྒྱུ་འབྲས་ཕན་ཚུན་མི་འཁྲུལ་བ་དང་། རྟེན་འབྲེལ་རྟག་ཆད་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་ངེས་པ་འདྲོངས་པ་གཅིག་འོང་བ་ཡིན། 2-1177 གོ་ཡུལ་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་འདིའི་གོང་ན་བོགས་དབྱུང་རྒྱུ་གཞན་ཡོད་པར་མི་སེམས། འདི་མ་རྟོགས་བར་ལ་ལྟ་བ་མཐར་ཐུག་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཁྱེད་ཀྱི་ད་ལྟ་རྟེན་འབྲེལ་རྟོགས་ཚུལ་ཀྱི་ལྟ་ བ་དེ་ཤིན་ཏུ་བཟང་ཡང་། སྒྱུ་མའི་འཛིན་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པས་ལྟ་བ་འདི་ལ་ངེས་པ་རྙེད་ན་དེ་ཡང་འཇིག་པས། ད་དུང་གསོལ་བ་ཐོབ་ཅིག རང་གིས་ཀྱང་དཔྱོད་དང་། རིང་པོ་མི་ ཐོགས་པར་ངེས་པ་རྙེད་པར་འགྱུར། ཡི་དམ་གྱིས་ཀྱང་རང་གི་རྒྱུད་ཚོད་དང་མཐུན་པར་སྟོན་པས་ཐེངས་གཅིག་རྟོགས་པ་ལ་ཆོག་ཚོད་བཟུང་མི་ཉན། ལྟ་བ་འདི་རྟོགས་པ་ན་རྒྱུ་འབྲས་དང་སྟོང་ པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་ངེས་པ་ཅིག་ཅར་སྐྱེ། སྤང་གཉེན་དང་འཁོར་འདས་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་རྟོགས་པས་དེ་དག་ལ་བློ་བུར་དུ་འཛིན་པ་དང་། རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་ཡང་ སྤོང་བ་ཡིན། ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་རྟོག
Chinese
因此，如果仅仅承认依赖（因缘）是假立的，那么错误的根本就会被彻底摧毁，所要断除和修习的也仅仅是分别念的假立而已。我个人生起中观见解的方式有四个阶段，如下所示： 第一是断灭空，第二是显现空，第三是理解依赖（因缘）如幻，第四是理解依赖（因缘）是假立的，没有基础。第一种情况，就像用锤子砸碎瓶子一样，用理智摧毁世俗谛的实体， 2-1176 这也能使对理智分析的实执消失，仅仅是产生对空性的信解的因。第二种情况，就像幻术一样，在显现的同时就认识到没有自性。这能使对外境的增益和损减的分别念消失，但由于对内心的执着仍然存在，所以没有超越唯识宗的虚假显现的观点。第三种情况，无论是内在的觉知还是外在的显现， 都依赖于因缘，因此像幻术一样，仅仅是在世俗谛中显现，而没有丝毫的自性。即使这样，也没有任何执着于边见的执着，但由于执着于不依赖于依赖（因缘）的言语概念的法，仅仅是幻术， 所以没有超越瑜伽行中观派。第四种情况，如果用理智如理地分析依赖（因缘）的诸法，就找不到丝毫的自体，如果不分析，就会成为世俗谛的对象。因此，认识到这仅仅是分别念的假立，是名称的施设。 像这样，仅仅通过认识依赖（因缘）的智慧，就能毫不依赖于其他智慧，毫不混淆地理解因果关系，并且自然而然地确信依赖（因缘）远离常断等一切戏论边。 2-1177 果裕的观点认为，没有比这更高的观点了。如果不能理解这一点，就不是究竟的观点。您现在理解依赖（因缘）的方式非常好，但由于还有对幻术的执着，如果对这个观点获得定解，那么这种执着也会消失。所以，请继续祈祷，自己也要进行分析， 不久之后就能获得定解。本尊也会根据自己的根器来显现，所以不能满足于一次的证悟。证悟这个观点时，会同时生起对因果和空性的坚定信念。由于认识到所要断除和修习的以及轮回和涅槃都没有基础，所以会舍弃对它们的突然执着，以及对依赖（因缘）仅仅是幻术的执着。 认识到世俗谛的依赖（因缘）仅仅是假立的。
English
Therefore, if one merely acknowledges that dependent origination is just a designation, then the root of error will be completely eradicated, and what needs to be abandoned and cultivated are merely conceptual designations. The way I personally developed the Madhyamaka view has four stages, as follows: First is annihilationist emptiness, second is appearance emptiness, third is understanding dependent origination as illusion, and fourth is understanding dependent origination as a designation without a basis. The first case is like smashing a vase with a hammer, destroying the substance of conventional truth with reason, 2-1176 This also reverses the clinging to truth through rational analysis and merely creates the cause for faith in emptiness. The second case is like an illusion, realizing from the very moment of appearance that there is no inherent existence. This reverses the imputation of external objects, but because the clinging to inner experience remains, it does not transcend the view of mere mind and false appearance of the Cittamatra school. The third case is that both inner awareness and outer appearance depend on causes and conditions, so like an illusion, they are merely appearances in conventional truth without any inherent existence. Even with this, there is no clinging to extreme views, but because there is an adherence to the idea that phenomena are merely illusions without relying on the conceptualization of dependent origination, it does not transcend the Yogacara Madhyamaka. The fourth case is that when the phenomena of dependent origination are properly analyzed with reason, not even a little bit of their own entity is found, and when they are not analyzed, they become objects of conventional designation. Therefore, it is realized that they are merely designations imputed by conceptualization and named by names. In this way, through the very wisdom that realizes dependent origination, one can unerringly understand cause and effect without relying on other wisdom, and one will naturally and certainly realize that dependent origination is free from all extremes of permanence and annihilation. 2-1177 Goyu's view does not think that there is anything higher than this. If this is not realized, it is not the ultimate view. Your current understanding of dependent origination is very good, but because there is still some clinging to illusion, if you gain certainty in this view, that clinging will also disappear. So, please continue to pray and analyze yourself, and you will soon gain certainty. The yidam will also reveal according to your own capacity, so you should not be satisfied with a single realization. When this view is realized, a firm conviction in cause and effect and emptiness will arise simultaneously. Because one realizes that what needs to be abandoned and cultivated, as well as samsara and nirvana, have no basis, one will abandon the sudden clinging to them, as well as the clinging to dependent origination as merely an illusion. Realizing that conventional dependent origination is merely a designation. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ས་པ་ན་དོན་དམ་བརྗོད་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟར་གོ་བའི་ངེས་པ་སྐྱེ་བ་རིགས་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་ཏེ། བློ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ དམ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པས་སོ། །དཔེར་ན་ས་ཕྱོགས་དག་པ་བ་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བུམ་མེད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྟེན་འབྲེལ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་སོ་སྐྱེ་ལ་མཐར་འཛིན་འགོག་པའི་རིགས་པ་ལ་ལྟོས། 2-1178 འཕགས་པ་ལ་མཉམ་བཞག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་འབད་མེད་དུ་མངོན་དུ་འགྱུར། བློ་དེ་ཉིད་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་ཀྱིས་བརྟན་པར་བྱས་ནས་དྲན་ཤེས་ཀྱི་རྟོག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་ པར་རྒྱུན་དུ་བསྐྱངས་པས་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ན་ནམ་མཁའ་ལ་འཇའ་ཡལ་བ་ལྟར་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱང་དོན་དམ་བརྗོད་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་དུ་གྱུར་པ་ནི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་ པ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན། རང་རྒྱུད་པ་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྣང་བ་བདེན་དངོས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པའི་རྗེས་ཐོབ་དེ་ཉིད་ རྒྱུན་དུ་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་བསྐྱངས་པས་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ན་བློ་དེའི་རྒྱུན་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་ཏེ། སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་མཐའ་གང་དུ་ཡང་མི་ རྟོག་པར་གྱུར་པ་ན་འཕགས་པའི་ལམ་སྐྱེས་པར་འདོད་པར་གདའ། ལྷག་མཐོང་གི་མྱོང་བ་འདོན་ཚུལ་ལ། དང་པོ་ཞི་གནས་ཀྱིས་སེམས་བརྟན་པར་བྱས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ནས་ ཉམས་སུ་ལེན་པ་འདི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པར་སྣང་ཡང་དེང་སང་གི་མན་ངག་པ་རྣམས་ལ་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་ཚུལ་ཀྱི་ལག་ལེན་གཏན་མི་སྣང་། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་རྟོག་བཀག་པའི་ཞི་གནས་ཙམ་དང་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཉམས་བན་བུན་ཙམ་ལ་ཆེད་ཆེར་བྱེད་པར་སྣང་སྟེ། 2-1179 དེ་དག་གིས་མི་ཚེ་སྟོང་ཟད་ལ་བསྐྱལ་སྙམ། གནས་ལུགས་ལ་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་མེད་པར་མི་རྟོག་པ་ཙམ་ཀྱིས་གྲོལ་ན་མུ་སྟེགས་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་གྲོལ། ཧྭ་ཤང་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འཁྲུལ། ཧྭ་ ཤང་ནི་ཉམས་ལེན་གྱི་ཚེ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་སྤངས་པ་ཁོ་ནས་འཁྲུལ་པར་ཀ་མ་ལ་ཤི་ལས་གསུངས་སོ། །ཁོ་བོས་ནི་སྔར་ཞི་གནས་ལ་ཆེད་ཆེར་མ་བྱས། གཙོ་ཆེར་ལྷག་མཐོང་ ཁོ་ན་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ། དེ་ཡང་མཉམ་བཞག་ཏུ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་དང་ཁམས་ཀྱི་རབ་དབྱེའི་སྒོ་ནས་ཉམས་སུ་བླངས། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཡུལ་སྣང་སྣ་ཚོགས་ལ་སྤྱི་དང་ བྱེ་བྲག་ཅི་རིགས་པར་རང་བཞིན་མེད་པར་དཔྱད་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ། སྔར་ཆེར་མ་བསྒོམས་ཀྱང་ལྟ་བའི་བོགས་འབྱིན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཕན་ཆེ་བར་བྱུང་། ལྟ་བའི་གོ་ཡུལ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་ཉམས་ ལེན་མ་ཤེས་ན་བོགས་མི་འབྱིན་ལ། མྱོང་བ་མ་ཐོན་ན་གོ་ཡ
Chinese
对于通达胜义谛，如虚空般不可言说，无需依赖其他理证，因为仅凭此智慧本身就能断除对胜义谛的增益。例如，仅凭了知某地清净的智慧，就能断除对无瓶的增益。因此，仅能证悟缘起如幻的见解，对于凡夫而言，需要依赖理证来阻止其执着。 对于圣者而言，凭借等持的力量，在后得位中无需努力就能自然显现。通过一心专注的寂止使智慧稳固，并在不被其他念知的分别念中断的情况下持续修习，当习气圆满时，就像彩虹消失在空中一样，此智慧本身也融入胜义谛不可言说如虚空般的境界中，这就被称为圣者的智慧生起。自续派通过一异性的理证，将显现的一切现象都视为如幻如化的空性，并在后得位中持续以念知修习，当习气圆满时，此智慧的相续将远离一切声义混杂的垢染，并且对如幻的显现不再有任何执着，此时就被认为是圣道生起。关于如何提取胜观的体验，首先通过寂止使心稳固，然后在此基础上修习人无我，这似乎是所有大车的共同观点，但如今的诀窍师们似乎完全没有胜观的修习方法。他们似乎特别重视通过寂止来阻止分别念，以及由此产生的模糊体验， 我认为他们只是在浪费生命。如果没有对实相进行观察的智慧，仅凭不分别就能解脱，那外道为何不能解脱？和尚（指摩诃衍那）为何会迷惑？莲花戒论师说，和尚是因为在修行时舍弃了分别的智慧而迷惑的。我以前不太重视寂止，主要修习胜观，并且在等持位中通过忆念人无我和界分别来修习。在后得位中，对各种显现的境，无论是总相还是别相，都观察其无自性，并以此来修习。虽然以前没有过多地修习，但对增进见解非常有帮助。即使只有对见解的理解，如果不了解修习方法，也无法增进；如果没有体验，就无法理解。
English
To realize the ultimate truth, which is inexpressible and like the sky, there is no need to rely on other reasoning, because the wisdom itself can cut off the superimposition on the ultimate truth. For example, the wisdom that realizes the purity of a place can cut off the superimposition on the absence of a pot. Therefore, the view that only realizes dependent origination as mere imputation, for ordinary beings, needs to rely on reasoning to prevent their clinging. For the noble ones, by the power of meditative equipoise, it naturally manifests effortlessly in the subsequent attainment. By stabilizing the mind with one-pointed calm abiding and continuously cultivating it without being interrupted by other conceptual thoughts of mindfulness, when the habituation is perfected, just as a rainbow disappears into the sky, the mind itself also transforms into the state of ultimate truth, inexpressible and like the sky, which is called the arising of the wisdom of the noble ones. The Svatantrika school, based on the reasoning of one and many, completely uses the subsequent attainment of seeing all appearances as illusory and empty of true existence, and by continuously cultivating it with mindfulness, when the habituation is perfected, the continuum of that mind is free from all the stains of mixing sound and meaning, and when it no longer conceptualizes any extreme on the illusory appearances, it is considered that the path of the noble ones has arisen. Regarding how to extract the experience of Vipassanā, first stabilize the mind with calm abiding, and then practice selflessness of the person on top of that, which seems to be the intention of all the great chariots, but nowadays the instruction manuals completely lack the practice of how to meditate on Vipassanā. They seem to pay special attention to merely stopping conceptual thoughts through calm abiding and the vague experience that arises from it, I think they are just wasting their lives. If one can be liberated by merely not conceptualizing without the wisdom that investigates reality, then why can't the Tirthikas be liberated? Why is Hwashang (Mahāyāna) confused? Kamalashila said that Hwashang was confused because he abandoned the wisdom of discriminating in each practice. I didn't pay much attention to calm abiding before, and mainly practiced Vipassanā, and in meditative equipoise, I practiced by remembering the selflessness of the person and the division of elements. In the subsequent attainment, I examined the various appearances of objects, whether general or specific, as being without inherent existence, and practiced accordingly. Although I didn't cultivate much before, it was very helpful in enhancing the view. Even if there is only an understanding of the view, if one does not know how to practice, it will not enhance it; if there is no experience, one cannot understand. --------------------------------------------------------------------------------