Tibetan
ད་ཀྱང་། ངེས་པ་སྐྱེ་བ་དང་ཞིབ་ཆ་མང་པོ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཕན་ཆེ་བར་བྱུང་། ཁྱད་ པར་ཆོས་ཀྱི་གནད་ངེས་འབྱུང་སོགས་གསུམ་དུ་བསྐུར་བ་འདི་ལམ་ཀྱི་སྲོག་རྩ་ནས་བཟུང་བའི་ཉམས་ལེན་ཀྱི་གནད་ཡིན་སྙམ་པ་ཁོ་བོ་ལ་སྔར་ནས་ཡོད་ལ། ངེས་འབྱུང་ལ་ཡང་ཚོར་བ་སྡུག་ བསྔལ་གྱིས་ཡིད་འབྱུང་བ་ཕྱུང་ལའང་ཡོད། འགྱུར་བའི་དུཿཁས་ཡིད་འབྱུང་བ་ཕྱི་རོལ་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ལ་ཡང་ཡོད། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཀྱིས་ཡིད་འབྱུང་བ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན། 2-1172 དེ་ཡི་མྱོང་བ་སྣ་ཟིན་གྱི་ཚད་ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་བདེ་བ་ལའང་སྲེད་པ་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན། སྟོང་ཉིད་ལ་ངེས་པ་ཐོབ་པའི་ལྟ་བ་གཅིག་མེད་ན་འདིའི་ ངེས་འབྱུང་ཡང་རྣལ་མ་སྐྱེ་བ་དཀའ། དེང་སང་ལུས་སེམས་ལ་མི་འདོད་པ་ཐོག་ཏུ་བབས་པའི་ཡི་མུག་ལ་ངེས་འབྱུང་དུ་བྱེད་པར་སྣང་སྟེ། དེ་འདྲ་བའི་ངེས་འབྱུང་ཕག་ཁྱིས་བདས་པའི་སྐྲག་ སྔངས་དང་འདྲ། ཅི་ཡང་མི་བཏུབ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་ན། དེའི་གོ་འཕང་ཙམ་དོན་གཉེར་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བ་མང་ཡང་། དེས་སེམས་བསྐྱེད་རྣལ་མ་གོ་ཆོད་ པར་མི་སྐྱེ། སེམས་བསྐྱེད་རྣལ་མ་ལ་རྒྱུ་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་སྒྲོལ་འདོད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་གཅིག་དགོས་ཏེ། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་མེད་ན་ཐོབ་བྱ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་ ཤེས། དེ་མ་ཤེས་ན་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡོད་མེད་གང་རུང་གི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་ལོག་ལྟས་བསླད་པས་ཕྱི་རོལ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་བཞིན་དུ་སེམས་སྐྱེད་རྣལ་མར་མི་འགྲོ། སྙིང་རྗེ་ཁྱད་པར་ཅན་མེད་ ན་བྱང་ཆུབ་དེ་གཞན་དོན་དུ་དོན་གཉེར་མི་འབྱུང་བས། ཉན་རང་གི་སེམས་བསྐྱེད་བཞིན་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་མི་འགྲོ །དེས་ན་དབང་རྣོན་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་རྣམས་ནི་ཐོག་མར་ལུང་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཚོལ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་ཅིང་། 2-1173 སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་རྙེད་ནས་དེ་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ནས། དེ་དག་གི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བ་ཡིན། དབང་རྟུལ་དད་པའི་རྗེས་འབྲང་རྣམས་ ལ་ཐོག་མར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པས་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ཙམ་ལ་རྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་སྐྱེ་ལ། དེའི་རྗེས་སུ་ཐོས་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་ཉིད་ ཀྱི་ལྟ་བ་སྐྱེས་པ་ན་སྔར་གྱི་བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་དེ་ཉིད་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པས། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣལ་མར་འགྱུར་བ་ ཡིན། མདོར་ན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་མེད་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་རྣལ་མ་མི་སྐྱེ། སེམས་བསྐྱེད་རྣལ་མ་སྐྱེས་པའི་མྱོང་བ་སྣ་ཟིན་པའི་ཚད་སེ
Chinese
现在，它对于生起定解和许多细节都非常有益。特别是，将佛法的要点归纳为出离心等三点，我认为这是从根本上把握了修行的要点。对于出离心，我也体验过因痛苦而厌离，许多外道也有因变异之苦而厌离。因行苦而厌离，这是佛教的特点。 体验到这种程度，即使是梵天和帝释天的快乐，在梦中也不会生起贪恋。如果没有证悟空性的见解，就很难生起真正的出离心。现在似乎很多人把身心不悦的厌倦当作是出离心，但这样的出离心就像是被猪狗追赶的恐惧一样，什么用也没有。对于菩提心，即使赞叹佛陀的功德，也只是生起追求其果位的想法，这样也无法生起真正的菩提心。真正的菩提心需要一个特殊的根本，即度化一切众生的愿望。如果没有证悟空性的智慧，就无法了解所要获得的菩提的自性。如果不了解这一点，就会被执着于菩提的有无等相的邪见所染污，像外道的发心一样，无法成为真正的菩提心。如果没有特殊的慈悲心，就不会为了利益他人而追求菩提，像声闻缘觉的发心一样，无法进入大乘道。因此，对于根器敏锐的佛法追随者来说，首先应该努力通过教理和正理来寻求真如的智慧。 在获得证悟空性的见解后，对未证悟的众生生起慈悲心，为了他们的利益而生起追求菩提的想法。对于根器迟钝、信仰虔诚的追随者来说，首先依靠善知识等的赞叹等言辞，生起追求菩提的想法，之后通过听闻等方式生起空性的见解，那么之前的追求菩提的想法就会被空性的智慧所摄持，从而转变为具有空性和慈悲为根本的真正菩提心。 总而言之，如果没有空性的见解，就无法生起真正的菩提心。生起真正菩提心的体验所能达到的程度是...
English
Now, it has been very beneficial for generating certainty and many details. In particular, summarizing the key points of Dharma into three, such as renunciation, I think this is grasping the key points of practice from the root. Regarding renunciation, I have also experienced aversion due to suffering, and many non-Buddhists also have aversion due to the suffering of change. Aversion due to the suffering of conditioned existence is a unique characteristic of the Buddha's teachings. Experiencing to this extent, even the happiness of Brahma and Indra, craving will not arise even in dreams. If there is no view of realizing emptiness, it is difficult to generate genuine renunciation. Nowadays, it seems that many people regard the weariness of unpleasantness in body and mind as renunciation, but such renunciation is like the fear of being chased by pigs and dogs, which is of no use. Regarding Bodhicitta, even if the praises of the Buddha are expressed, many only generate the thought of pursuing its state, but this does not give rise to genuine Bodhicitta that is effective. Genuine Bodhicitta requires a special essence, which is the desire to liberate all beings. If there is no wisdom that realizes emptiness, one will not know the nature of the Bodhi to be attained. If one does not know this, one will be tainted by wrong views that cling to the existence or non-existence of Bodhi, and like the Bodhicitta of non-Buddhists, it will not become genuine Bodhicitta. If there is no special compassion, the pursuit of Bodhi will not arise for the benefit of others, and like the Bodhicitta of Hearers and Solitary Realizers, one will not enter the Great Vehicle path. Therefore, those followers of Dharma who are sharp-witted should first strive to seek the wisdom of suchness through scripture and reasoning. After gaining the view of realizing emptiness, compassion arises for sentient beings who have not realized it, and for their benefit, the thought of pursuing Bodhi arises. For followers who are dull-witted and faithful, first, relying on the words of praise from spiritual friends, etc., the thought of pursuing Bodhi arises, and then, based on hearing, etc., the view of emptiness arises, then the previous thought of pursuing Bodhi is grasped by the wisdom of emptiness, thus transforming into genuine Bodhicitta with emptiness and compassion as its essence. In short, without the view of emptiness, genuine Bodhicitta cannot arise. The extent to which the experience of generating genuine Bodhicitta can reach is... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
མས་ཙམ་མན་ཆད་དངོས་འཛིན་ཅན་མཐའ་དག་ལ་སྙིང་ རྗེ་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་དེ། །དེ་ཤིན་ཏུ་དཀའ། མན་ངག་འདི་པའི་ལུགས་ལ་ངེས་འབྱུང་དང་། སེམས་བསྐྱེད་ལ་འཁྲིད་ཚུལ་དང་བོགས་འདོན་ཚུལ་ཁྱད་པར་ཅན་གཅིག་ཡོད་པ་འདྲ་སྟེ། ཡི་གེར་ཞིབ་ཏུ་བཀོད་ནས་རྒྱ་བྱས་ཏེ་དབུས་ནས་བརྒྱུད་ནས་བསྐུར་བ་བྱུང་ན་ཁྱད་ཆེ། གཞན་འཁྲིད་ན་བློ་ཚོད་དང་མཐུན་པར་གོ་རིམས་ངེས་པ་ཅན་གྱིས་འཁྲིད་དགོས་པར་སྣང་། ཁོ་བོ་རང་གིས་ནི་ཆོས་གསུམ་གོ་རིམ་མ་འཆོལ་བར་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ་ཉན་ཙམ་བྱུང་། 2-1174 ལྟ་བའི་ཕྱོགས་ལ་སྤྱིར་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་ཐ་དད་ཀྱི་དབང་གིས་ལྟ་བ་བཟང་ངན་ཐ་དད་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཀུན་རྟོག་པ་ལས་མ་འདས་པ་དེའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་དང་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ལྟ་བ་བཟང་ངན་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཁོ་བོ་སྨྲའོ། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་པའི་ལྟ་བ་རྣམས་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་ཀྱི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་ཡིན། རང་གི་སྡེ་པ་གཉིས་ཀྱི་ གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ཐར་ལམ་དངོས་མིན་ཡང་ལམ་སྟེགས་ཙམ་དུ་འགྱུར། རྣམ་རིག་པའི་ལྟ་བས་དྲོད་རྩེ་ཙམ་བགྲོད་པར་སེམས། བཟོད་པ་མི་སྐྱེ་དེ། དེ་གོམས་པས་འཛིན་པ་རང་ བཞིན་མེད་པ་ལ་གསལ་སྣང་དོན་དང་མཐུན་པ་སྐྱེད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སེམས་ཙམ་པའི་ལྟ་བའི་རྒྱུན་གོམས་པས་བཟོད་པ་མི་སྐྱེ་ལ། དེ་སྐྱེ་བ་དབུ་མའི་ལྟ་བར་ན་འཕར་ བ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་ལྟོས་དགོས་སོ། །རང་རྒྱུད་པའི་ལྟ་བ་ཆོས་མཆོག་མན་ཆད་དུ་མི་འདོར་ལ། ས་ཐོབ་ནས་གདོན་མི་ཟ་བར་འདོར་དགོས་ཏེ། དེ་དག་ནི་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་འཛིན་ པ་ཡིན་ལ། འཕགས་པ་རྣམས་ནི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཡང་མི་འཛིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་བརྡ་ཙམ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་རང་རྒྱུད་བའི་ལྟ་པའི་རྒྱུན་གོམས་པས་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བས་འདིས་མཐོང་ལམ་བསྐྱེད་པ་ལྟ་བ་གོང་མར་ན་འཕར་བ་ལ་མི་ལྟོས་སོ། ། 2-1175 ཐལ་འགྱུར་བའི་ལྟ་བ་ས་བཅུ་པ་མན་ཆད་ཀྱི་འཕགས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་སྟེ། དེ་དག་གི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་རྟེན་འབྱུང་གི་ཆོས་རྣམས་མིང་ཙམ་བརྡ་ཙམ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཡོངས་ སུ་སྤྱོད་པས་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འདི་ཡང་འདོར་ཏེ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་མིང་དོན་ཀྱི་མཚན་མ་གང་ཡང་མི་སྣང་བས་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དབུ་མ་ཐལ་རང་ གཉིས་ཀ་ཡང་དོན་དམ་བརྗོད་བྲལ་དུ་འདོད་པ་མཚུངས་ཀྱང་། རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་དང་། །བཏགས་ཡོད་མིང་རྐྱང་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡིན། སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མྱོང་རིག་སྒྱུ་མ་ཙམ་ཞིག་ཁས་ལེན་གྱི། སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོ་ཡང་མྱོང་རིག་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཁ
Chinese
对于仅仅略低于（证悟者）的人，都会生起并非虚假的慈悲心。这非常困难。这个口诀的派系似乎有一种特殊的引导生起出离心和菩提心，以及提升它们的方法。 如果能详细地写下来，盖上印章，从中间传递过来，那就太好了。如果由其他人引导，似乎需要按照与他们的理解力相符的、有一定顺序的方式来引导。我个人只是听闻了这三种法，并没有打乱顺序地修持。 在见解方面，总的来说，由于内外各派的宗见不同，存在着各种各样的好坏见解，但所有这些都不过是分别念而已。因此，我说，在圣者的等持和佛的境界中，没有任何好坏见解。外道的见解完全是轮回和恶趣的因。自宗两派中，人无我的见解虽然不是真正的解脱道，但可以成为道的阶梯。唯识宗的见解似乎只能达到暖位和顶位，无法生起忍位，因为习惯了这种见解，不可能在无自性的执着上生起与实相相符的显现。因此，习惯了唯识宗的见解，无法生起忍位，而要生起忍位，无疑需要向上提升到中观见。自续派的见解在未获得圣位之前不会舍弃，获得圣位后无疑需要舍弃，因为他们将这些视为如幻。而圣者们即使在后得位，也不会执着于世俗如幻，因为他们已经领悟到一切法都只是名称、概念和假立。然而，习惯了自续派的见解，能够生起圣者的智慧，因此通过这种见解生起见道，不需要向上提升到更高的见解。 应成派的见解与十地以下圣者后得位的见解相符，因为他们在后得位时，完全将缘起之法视为名称、概念和假立。在佛的境界中，这种见解也要舍弃，因为诸佛在任何时候都不会显现名言和实义的任何相。因此，中观自续派和应成派都同样认为胜义是不可言说的，但将缘起执着为如幻，以及执着为假立名言，这两者之间存在着独特的差异。执着为如幻时，会承认世俗中有如幻的体验和觉知，连同所断和对治也都是如幻的体验和觉知。
English
Compassion that is not artificial arises for all those who are just a little below (enlightened beings). This is very difficult. This lineage of instructions seems to have a special way of guiding the arising of renunciation and Bodhicitta, and of enhancing them. It would be excellent if it could be written down in detail, sealed, and sent through the middle. If guided by others, it seems necessary to guide in a way that is consistent with their understanding and in a certain order. I myself have only listened to these three teachings and practiced them without disrupting the order. Regarding views, in general, due to the different tenets of external and internal schools, there are various good and bad views, but all of these are nothing more than conceptual thoughts. Therefore, I say that in the Samadhi of the Noble Ones and in the state of Buddhahood, there are no good or bad views. The views of the outsiders are entirely the cause of Samsara and the lower realms. The view of selflessness of persons in our own two schools, although not the actual path to liberation, can become a stepping stone to the path. The view of Vijnanavada (Consciousness-only) seems to only reach the stages of warmth and peak, and cannot generate forbearance, because having become accustomed to this, it is impossible to generate a clear appearance that accords with reality on the selflessness of inherent existence. Therefore, having become accustomed to the view of the Mind-only school, forbearance cannot arise, and to generate it, it undoubtedly needs to ascend to the Madhyamaka (Middle Way) view. The view of the Svatantrika (Autonomist) does not abandon the highest Dharma until the attainment of the Bhumi (stage), and undoubtedly needs to be abandoned after attaining the Bhumi, because they hold these to be merely illusory. The Noble Ones, however, do not even hold conventional truths to be merely illusory in their subsequent attainment, because they have comprehended that all Dharmas are merely names, concepts, and designations. However, having become accustomed to the view of the Svatantrika, the wisdom of the Noble Ones arises, so generating the Path of Seeing through this view does not depend on ascending to a higher view. The view of the Prasangika (Consequentialist) follows the subsequent attainment of the Noble Ones below the Tenth Bhumi, because in their subsequent attainment, they completely use the Dharmas of dependent origination as merely names, concepts, and designations. In the state of Buddhahood, this is also abandoned, because Buddhas do not perceive any characteristics of name and meaning in any state. Therefore, both Madhyamaka Svatantrika and Prasangika are similar in that they consider ultimate reality to be beyond expression, but the unique difference lies in holding dependent origination to be merely illusory, and holding it to be merely a designation. When holding it to be merely illusory, one acknowledges that in conventional truth there is an experience and awareness that is merely illusory, and that what is to be abandoned and the antidote are also illusory experiences and awareness. --------------------------------------------------------------------------------