Tibetan
དང་མི་སློབ་དགེ་བ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་པ། །བསྡུས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཞིང༌། །འགྲོ་བའི་དོན་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་ནི་ཐམས་ཅད་བསྔོ། །ཡོངས་བསྔོ་གལ་ཏེ་སེམས་སུ་འདུ་ཤེས་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང༌། །བྱང་ཆུབ་འདུ་ཤེས་ཡོངས་བསྔོ་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་ན། །འདུ་ཤེས་ཕྱིར་ན་ལྟ་གནས་སེམས་ནི་གསུམ་ལ་ཆགས། །དམིགས་པ་ཡོད་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པར་ཆུད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ཆོས་འདི་འགགས་ཤིང་ཟད་པ་དང༌། །གང་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་ཡང་ཟད་པ་དང༌། །ཆོས་ཀྱིས་ཆོས་ལ་ནམ་ཡང་མི་བསྔོ་ཤེས་གྱུར་ན། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མཚན་མར་བྱེད་ན་དེ་ནི་བསྔོ་མ་ཡིན། །ཅི་སྟེ་མཚན་མ་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་བསྔོ་བ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་དུག་དང་འདྲེས་པའི་ཁ་ཟས་བཟང་ཟ་བ། །དཀར་པོའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའང་དེ་འདྲར་རྒྱས་བས་གསུངས། །དེ་ལྟས་འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་བསླབ་བྱ་སྟེ། །ཇི་ལྟར་རྒྱལ་བ་དེ་དག་དགེ་བ་དེ་མཁྱེན་པའི། །རྣམ་པ་གང་ཡིན་འབྱུང་གང་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་ལ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ། །དེ་ལྟར་བསོད་ནམས་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བྱེད་ན། །དུག་མེད་སངས་རྒྱས་མི་སྤོང་རྒྱལ་བས་གསུངས་པ་སྨྲ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་བསྔོ་དཔའ་བོ་འཇིག་རྟེན་དམིགས་ཅན་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཇི་སྙེད་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །དམུས་ལོང་དམིགས་བུ་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རྣམས། །ལམ་ཡང་མི་ཤེས་གྲོང་ཁྱེར་འཇུག་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཤེས་རབ་མེད་ན་མིག་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་འདི། །དམིགས་བུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །གང་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་རབ་ཏུ་ཟིན་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་མིག་རྙེད་གྱུར་ཅིང་འདི་ཡི་མིང་འཐོབ་བོ། །དཔེར་ན་རི་མོའི་ལས་ནི་ཡོངས་ཟིན་མིག་མེད་པ། །ཇི་སྲིད་མིག་མ་བྲིས་པར་བརྔན་པ་མི་ཐོབ་བཞིན། །གང་ཚོ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་དང་དཀར་ནག་ཆོས། །ཤེས་རབ་རྣམ་པར་བཤིག་ནས་རྡུལ་ཙམ་མི་དམིགས་ཚེ། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གྲངས་འགྲོ། །ནམ་མཁའ་གང་ལའང་ཅུང་ཟད་མི་གནས་དེ་དང་འདྲ། །གལ་ཏེ་བདག་ནི་རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་སྤྱད་བྱ་ཞིང༌། །སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་རེག་པ་ཁྲག་ཁྲིག་མང་དགྲོལ་སེམས། །སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་ཡོངས་རྟོག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་མ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་མངོན་པར་སྤྱོད་པའི་ཚེ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་འདིར་སྤྱད་པ་མཁས་པ་སོམ་ཉི་མེད། །ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ཡི་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེད། །དེས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཞི་བ་མྱུར་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར། །སྔོན་སྤྱོད་ཚེ་ན་སངས་རྒྱས་ཁྲག་ཁྲིག་བཀུར་བས་ཀྱང༌། །རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་མ་དད་ན། །ཐོས་ནས་བློ་ཆུང་དེ་ཡིས་འདི་ནི་སྤོང་བྱེད་པ། །སྤངས་ནས་སྐྱབས་མེད་གྱུར་པ་དེ་ནི་མནར་མེད་འགྲོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་མཆོག །རེག་པར་འདོད་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདིར་དད་པར་གྱིས། །དཔེར་ན་ཚོང་པ་རིན་ཆེན་གླིང་དུ་སོང་ནས་ནི། །ཟོང་ཟད་སླར་ལོག་ལྟ་བུར་གྱུར་ན་མི་རུང་ངོ༌། །གཟུགས་ཀྱི་དག་པ་འབྲས་བུ་དག་པར་རིག་པར་བྱ། །འབྲས་བུ་གཟུགས་དག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་དག་པར་འགྱུར། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་འབྲས་བུ་དག་པར་གཟུགས་དག་པ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་དང་མཚུངས་ཏེ་དབྱེར་མེད་བཅད་དུ་མེད། །སྐབས་གཉིས་པའོ།། །།དཔའ་བོ་གར་སྤྱོད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡིས། །ཁམས་གསུམ་ཡང་དག་འདས་ལ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའང་མིན། །ཉོན་མོངས་བསལ་བར་གྱུར་ཀྱང་སྐྱེ་བ་སྟོན་པར་བྱེད། །རྒ་དང་ན་དང་འཆི་བ་མེད་ཀྱང་འཆི་འཕོ་སྟོན། །འགྲོ་བ་འདི་དག་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་འདམ་ལ་ཆགས། །རླུང་གི་འཁོར་ལོ་ལྟ་བུའི་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོར་འཁྱམས། འགྲོ་བ་འཁྲུལ་པ་རི་དྭགས་རྒྱར་ཚུད་འདྲར་ཤེས་ནས། །ཤེས་རབ་ལྡན་པ་མཁའ་ལ་བྱ་བཞིན་རྣམ་པར་རྒྱུ། །སྤྱོད་པ་ཡང་དག་གང་ཞིག་གཟུགས་ལ་མི་སྤྱོད་ཅིང༌། །རྣམ་ཤེས་འདུ་ཤེས་ཚོར་བ་སེམས་པར་མི་སྤྱོད་ན། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤོང་ཞིང༌། །ཆགས་ལས་རྣམ་གྲོལ་བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པར་སྤྱོད། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་གསལ་བ། །ཆགས་པ་བཅད་ནས་གྲོལ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པར་འགྲོ། །ཉི་མ་སྒྲ་གཅན་གཟའ་བྲལ་ལྷང་ངེར་འདུག་པ་དང༌། །མེ་བཏང་རྩ་དང་ཤིང་དང་ནགས་ཚལ་སྲེག་པ་བཞིན། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་དག་ཅིང་ཡོངས་དག་པར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྟ་ན། །བྱེད་པ་པོ་ཡང་མི་དམིགས་ཆོས་ཀུན་མི་དམིགས་ཏེ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །སྐབས་གསུམ་པའོ།། །།རྒྱལ་བ་དེ་ནི་ལྷ་རྒྱལ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཞུས་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟར་བརྩོན། །ཕུང་པོ་ཁམས་ལ་རྡུལ་ཙམ་བརྩོན་པར་མི་བྱེད་ཅིང༌། །ཕུང་པོར་མི་བརྩོན་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྩོན། །གང་ཞིག་ཆོས་འདི་སྤྲུལ་དང་སྒྱུ་མ་འདྲར་ཐོས་ནས། །སོམ་ཉི་མེད་ཅིང་སློབ་ལ་ཕྱིར་ཞིང་སྦྱོར་བྱེད་པ། །སེམས་ཅན་དེ
Chinese
以及无学之善有漏与无漏，总集之后随喜菩萨，为利有情之故，为菩提之因，一切皆回向。若回向时心中生起执著，菩提之执著，回向有情之执著，因执著之故，观待之心则系于三者。因有对境，故非为真实回向。若如是此法灭尽，以及于何处回向彼亦灭尽，若知法不回向于法，如是善知即为真实回向。若执著于相，则非回向。若无相，则是菩提回向。如同掺杂毒药之美食，执著于白法亦如是增长。因此如是回向应学，如诸佛彼等了知之善，为何种相、何种生起、何种体性，随喜彼等如是如是回向。如是福德回向菩提者，不舍无毒之佛，宣说佛所说。如是回向之勇士，以有世间对境，胜伏所有菩萨。盲人无所依，百千俱胝等，既不知路，又如何能入城？若无智慧，此五无眼度，以无所依故，不能触及菩提。何时以智慧善为摄持，彼时则得眼，亦得此之名。譬如绘画之事业圆满，然无眼，如未画眼，则不得酬劳。何时有为无为及黑白法，以智慧分析后，不见丝毫微尘之时，于世间智慧波罗蜜多即为极多，犹如虚空于何处亦不稍住。若我行持胜者之智慧，救脱众多有情苦难，有情之执著，完全分别之菩萨，此非为行持殊胜般若波罗蜜多。何菩萨于何时现前行持，于此行持波罗蜜多，智者无疑虑。才一听闻
English
And the virtues of those who are beyond learning, both with and without outflows, gathering together, I rejoice in the Bodhisattvas, and for the sake of benefiting beings, for the cause of enlightenment, I dedicate everything. If, when dedicating, attachment arises in the mind, attachment to enlightenment, attachment to dedicating to sentient beings, then because of attachment, the mind that contemplates depends on three things. Because there is an object, it is not a true dedication. If this Dharma ceases and is exhausted, and where it is dedicated also ceases, if one knows that Dharma does not dedicate to Dharma, then knowing this well is true dedication. If one clings to characteristics, then it is not dedication. If there are no characteristics, then it is dedication to enlightenment. Like eating good food mixed with poison, clinging to white Dharma is said to increase in the same way. Therefore, one should learn to dedicate in this way, like the Buddhas, those who know virtue, whatever the aspect, whatever the arising, whatever the nature, I rejoice in them and dedicate in that way. Thus, one who dedicates merit to enlightenment, does not abandon the Buddha without poison, and speaks what the Buddha has said. Thus, the heroes who dedicate, with worldly objects, overcome all Bodhisattvas. The blind, without support, hundreds of thousands of kotis, do not know the path, how could they enter the city? If there is no wisdom, these five eyeless perfections, because they have no support, cannot touch enlightenment. When one is well grasped by wisdom, then one finds the eye, and also obtains this name. For example, the work of painting is complete, but without eyes, just as one does not receive a reward until the eyes are painted. When conditioned and unconditioned things, and black and white dharmas, are analyzed by wisdom, and not even a speck of dust is seen, then in the world, the perfection of wisdom is very great, like the sky that does not abide anywhere at all. If I am to practice the wisdom of the Victorious Ones, and liberate many sentient beings from suffering, the attachment to sentient beings, the Bodhisattva who completely distinguishes, this is not the supreme practice of the perfection of wisdom. When a Bodhisattva practices manifestly, the wise have no doubt about practicing this perfection. As soon as one hears
Chinese
生起彼之导师之想，彼则迅速证得寂静菩提。往昔行持之时，即使以无数佛陀供养，若不信奉胜者之智慧波罗蜜多，闻已慧小者则舍弃此法，舍弃之后无依怙者则堕入无间地狱。因此，若欲触及佛陀殊胜智慧，则应信奉此胜者之母。譬如商人前往珍宝岛，货物耗尽而空返，此乃不应理。色之清净应知为果之清净，果之色清净，一切智性亦清净。一切智性果清净，色亦清净，与虚空界相同，无有差别，不可分割。第二品。英雄舞动般若波罗蜜多，亦非真实超越三界而得解脱。虽已消除烦恼，然仍示现生，虽无老病死，然仍示现死亡与迁逝。此等众生执著名色之泥潭，如风轮般于轮回之轮中漂泊。知晓众生迷惑如野兽入网，具慧者如鸟飞于空中般游行。何为真实行持？即不行持于色，亦不行持于识、想、受、行。如是行持则完全舍弃一切执着，从执着中解脱，行持于善逝之智慧。如是行持之菩萨，聪慧明晰，断除执着，于解脱中无执着而行。如日轮脱离罗睺星般明亮安住，如火燃尽草木森林般。菩萨观见诸法皆自性清净且完全清净，亦不观察作者，一切法皆不可得，此乃般若波罗蜜多之殊胜行持。第三品。胜者彼由天王帝释所请问，菩萨如何精进于智慧之行持？于蕴界不作丝毫之精进，不精进于蕴，此乃菩萨之精进。何者听闻此法如幻化与魔术，无有犹豫且于学习中精进修习，此有情
English
Generate the thought of that teacher, thereby one will quickly realize peaceful enlightenment. In past conduct, even having revered countless Buddhas, if one does not have faith in the Victorious One's wisdom, the Perfection of Wisdom, having heard it, the small-minded one will abandon this, having abandoned it, becoming without refuge, that one will go to Avici hell. Therefore, if you wish to touch the supreme wisdom of the Buddha, then have faith in this mother of the Victorious Ones. For example, like a merchant who has gone to the island of jewels, but returns empty-handed with his goods exhausted, that is not right. The purity of form should be known as the purity of the result. The purity of the result, the purity of form, all-knowingness also becomes pure. All-knowingness, the purity of the result, the purity of form, is like the realm of space, indistinguishable, indivisible. Second Chapter. The hero, dancing with the Perfection of Wisdom, is also not truly liberated, having completely transcended the three realms. Although he has eliminated afflictions, he still shows birth. Although there is no old age, sickness, and death, he still shows death and transference. These beings are attached to the mire of name and form, wandering in the wheel of cyclic existence like a wheel of wind. Knowing that beings are deluded like deer caught in a trap, the wise one travels like a bird in the sky. What is true conduct? It is not acting on form, nor acting on consciousness, perception, feeling, or thought. Thus acting, one completely abandons all attachments, is liberated from attachment, and acts in the wisdom of the Sugatas. The Bodhisattva who acts in this way, wise and clear, cuts off attachment and goes to liberation without attachment. Like the sun sitting brightly, free from the eclipse of Rahu, like fire burning roots, trees, and forests. When a Bodhisattva sees that all phenomena are naturally pure and completely pure, he also does not perceive the agent, all phenomena are imperceptible, this is the supreme conduct of the Perfection of Wisdom. Third Chapter. The Victorious One was asked by the king of gods, Indra, how does a Bodhisattva strive in the practice of wisdom? He does not make even a particle of effort in the aggregates and elements, and not striving in the aggregates, that is the Bodhisattva's effort. Whoever hears this teaching as like an illusion and a magic trick, without doubt, and strives to return and practice in learning, that sentient being