Tibetan
་མཆོག་ཡིན་ཞེས་བཤད། །ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་མཚན་ཉིད་སྟོང༌། །ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་དེ་དང་འདྲར་ཤེས་ཤིང༌། །ཆོས་རྣམས་སྟོང་ཞིང་མཚན་མ་མེད་པར་རབ་ཤེས་ན། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་བདེ་གཤེགས་ཤེས་རབ་སྤྱོད་པ་ཡིན། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་རྟོག་པས་ཟས་ལ་འདོད་བྱེད་ཅིང༌། །འཁོར་བར་ཆགས་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་རྣམས་རྟག་ཏུ་འཁོར། །བདག་དང་བདག་ཡིད་ཆོས་གཉིས་ཡང་དག་མིན་སྟོང་སྟེ། །བྱིས་པ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མཁའ་ལ་མདུད་པ་བོར། །དཔེར་ན་དོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་དུག་ལངས་པ། །དུག་དེ་ཁོང་དུ་སོང་བ་མེད་ཀྱང་བརྒྱལ་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་བྱིས་པ་བདག་དང་བདག་གིར་ཁས་ལེན་པ། །བདག་དེར་འདུ་ཤེས་ཡང་དག་མིན་རྟོག་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག །ཇི་ལྟར་འཛིན་པ་དེ་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་བསྟན། །བདག་དང་བདག་གིར་མི་འཛིན་རྣམ་པར་བྱང་བར་གསུངས། །འདི་ལ་གང་ཡང་ཉོན་མོངས་རྣམ་དག་འགྱུར་མེད་པར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་རྟོགས། །འཛམ་བུའི་གླིང་ན་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་མ་ལུས་པ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། །ལོ་སྟོང་བྱེ་བར་མང་པོ་སྦྱིན་པ་བྱིན་བྱས་ལ། །ཀུན་ཀྱང་འགྲོ་བའི་དོན་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་རྒྱུར་བསྔོ་ཡང༌། །གང་ཞིག་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་མངོན་བརྩོན་པ། །ཐ་ན་ཉི་མ་གཅིག་ཅིག་རྗེས་སུ་མཐུན་བྱེད་ན། །དེ་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕུང་པོས་བསོད་ནམས་ཆར་མི་ཕོད། །དེ་ཕྱིར་གཡེལ་མེད་རྟག་ཏུ་ཤེས་རབ་འཇུག་པར་བྱ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ཅིང་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་མེད། །དེ་ཚེ་མཁས་པ་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་སྦྱིན་གནས་འགྱུར། །རྟག་ཏུ་ཡུལ་འཁོར་བསོད་སྙོམས་དོན་ཡོད་ཡོངས་སུ་སྤྱོད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་འདིར་ཡུན་རིང་འབྲེལ་བ་ཡི། །ལྷ་མི་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། །ལམ་ཡང་ཕ་རོལ་སེམས་ཅན་ཁམས་ལ་སྟོན་འདོད་པ། །ཉིན་མཚན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། །མི་ཞིག་སྔོན་ཆད་མ་རྙེད་པ་ཡི་རིན་ཆེན་མཆོག །དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྙེད་པར་གྱུར་ཏེ་དགའ་བ་ལས། །རྙེད་མ་ཐག་ཏུ་བག་མེད་གྱུར་ཏེ་སྟོར་ན་ནི། །སྟོར་བས་རིན་ཆེན་མངོན་འདོད་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཞུགས་རིན་ཆེན་ལྟ་བུ་ཡི། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་རྣལ་འབྱོར་དོར་མི་བྱ། །རིན་ཆེན་རྙེད་ནས་བླངས་ཏེ་རབ་ཏུ་བརྩོན་དཀྲིས་ནས། །མྱུར་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་ཞི་བར་འགྱུར་བ་བཞིན། །ཉི་མ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བའི་འོད་ཟེར་དྲ་བ་ཅན། །མུན་ནག་ཐིབས་པོའི་མུན་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་འཆར་བ། །སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་སྲོག་ཆགས་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་དང༌། །སྐར་མའི་ཚོགས་དང་ཟླ་བའི་འོད་ཀུན་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མཆོག་སྤྱོད་སྟོང་པ་དང་ནི་མཚན་མ་མེད་སྤྱོད་པ། །མཁས་པས་ལྟ་བའི་ཐིབས་པོ་བཅོམ་ནས་འགྲོ་ཀུན་དང༌། །དགྲ་བཅོམ་རང་རྒྱལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་མང་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་བུ་ཞིག་ནོར་གཏོར་དོན་འདོད་པ། །ཀུན་གྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་ཏེ་མངོན་པར་འགྲོ་བྱ་འོས། །འདི་ནི་ད་ལྟ་ན་ཡང་སེམས་ཅན་མང་དགའ་བྱེད། །ཐབས་ཐོབ་གྱུར་ཏེ་རྒྱལ་སྲིད་གནས་ན་སྨོས་ཅི་དགོས། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་སྤྱོད་མཁས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང༌། བདུད་རྩི་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་ལྷ་དང་མི་རྣམས་དགའ། །འདི་ནི་ད་ལྟ་ན་ཡང་སེམས་ཅན་མང་ཕན་བརྩོན། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གནས་པར་གྱུར་ན་སྨོས་ཅི་དགོས། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་བདུད་ནི་ཟུག་རྔུ་ལྡན་པར་འགྱུར། །མྱ་ངན་ཉམ་ཐག་སྡུག་བསྔལ་ཡིད་མི་བདེ་ཉམ་ཆུང༌། །ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ཡིད་ནུར་འགྱུར་ཞེས། །འཇིགས་པ་བསྟེན་ཕྱིར་ཕྱོགས་རྣམས་སྲེག་ཅིང་སྐར་མདའ་གཏོང༌། །གང་ཚེ་མཁས་པ་དེ་དག་བསམ་པ་རབ་ལྡན་ཞིང༌། །ཉིན་མཚན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་མཆོག་དོན་ལྟ། །དེ་ཚེ་ལུས་སེམས་དག་ནི་མཁའ་འགྲོ་བྱ་ལྟར་རྒྱུ། །ནག་པོའི་རྩ་ལག་རྣམས་ཀྱིས་གླགས་རྙེད་ག་ལ་འགྱུར། །གང་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཐབ་དང་རྩོད་གྱུར་ཅིང༌། །ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་ཁྲོས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་བདུད་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་ཞིང་ཉམས་བདེར་འགྱུར། །དེ་གཉིས་རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལས་ནི་རིང་འགྱུར་སྙམ། །དེ་གཉིས་རིང་དུ་འགྱུར་ཞིང་ཤ་ཟ་འདྲ་བར་འགྱུར། །གཉིས་ཀ་རང་གི་དམ་བཅའ་ཉམས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། །སྡང་ཞིང་བཟོད་དང་བྲལ་ལ་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་ཡོད། །དེ་ཚེ་བདུད་རྣམས་ཕྱོགས་དང་བཅས་ཏེ་དགའ་བར་འགྱུར། །ལུང་བསྟན་མ་ཐོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་གིས། །ལུང་བསྟན་ཐོབ་ལ་སེམས་ཁྲོས་རྩོད་པ་རྩོམ་བྱེད་ན། །ཐ་བ་སྐྱོན་ལྡན་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་སྙེད་བསྐལ་པར་ཞི་ནས་གོ་ཆ་བགོ་དགོས་སོ། །སངས་རྒྱས་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པས་བྱང་ཆུབ་རེག །སེམས་འདི་བཟང་བ་མིན་སྙམ་དྲན་པ་སྐྱེད་བྱེད་ཅིང༌། །སོ་སོར་འཆགས་པར་བྱེད་ཅིང་ཕྱིས་ཀྱང་སྡོམ་བྱེད་ལ། །དགའ་བར་མི་བྱེད་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་འདིར་སློབ། །གང་ཞིག་སློབ་ཚེ
Chinese
说是最殊胜。 般若波罗蜜多如何是体性空？ 应当了知一切法，与彼体性相同。 若能善知诸法空，且无有相状， 如此行持即是善逝的般若行。 众生由遍计执著，而对食物生起贪欲， 具有耽著轮回之心者，恒常流转。 我与我所，以及二法，皆非真实而空性， 孩童以自身于虚空结绳。 譬如由疑虑之念而生起中毒， 毒虽未入腹中，然亦会昏厥。 如是孩童执著我与我所， 于彼我执生起非真之念，生起且坏灭。 如何执著，即如是宣说一切烦恼。 不执著我与我所，则说为清净。 于此，任何烦恼皆无有清净与不变异， 菩萨了悟般若波罗蜜多。 赡部洲所有一切众生， 彼等一切皆发起了无上菩提心之后， 于千百万年中，行持众多的布施， 且皆为利有情故，回向菩提之因， 然而若有对般若波罗蜜多精进者， 乃至一日亦随顺而行持， 彼之布施聚，亦无法承受福德之雨。 是故当无有散乱，恒常趣入般若。 行持殊胜般若波罗蜜多的瑜伽士， 生起大悲心，且无有众生之想。 彼时智者即转变为一切有情的布施处， 恒常于聚落中行乞，有意义且圆满受用。 菩萨于此处长久结缘， 为了解脱天人恶趣三界众生， 亦欲为他方众生宣说道， 当昼夜精进于般若波罗蜜多。 譬如一人往昔未曾获得之殊胜珍宝， 于他时获得而生起欢喜， 然才刚获得，即放逸而遗失， 因遗失故，对珍宝之希求，恒常痛苦。 如是已趋入殊胜菩提之如珍宝者， 不应舍弃般若波罗蜜多的瑜伽。 获得珍宝后，取而极力勤作缠裹， 如是迅速前往寂灭之处。
English
It is said to be the most supreme. How is the Prajnaparamita characterized by emptiness? One should know that all these dharmas are similar to that characteristic. If one thoroughly knows that all dharmas are empty and without characteristics, then such conduct is the Sugata's conduct of wisdom. Sentient beings, through complete conceptualization, develop desire for food, and those with minds attached to samsara constantly wander. The self and the thought of self, both dharmas, are not truly empty. Children tie knots in the sky themselves. For example, the feeling of doubt causes poisoning. Even though the poison has not entered the stomach, one may still faint. Similarly, children who accept the self and what belongs to the self, in that self, non-true thoughts arise, arising and ceasing. How one grasps is how all afflictions are taught. Not grasping the self and what belongs to the self is said to be purification. In this, there is no affliction, purity, or immutability. Bodhisattvas realize the Prajnaparamita. As many sentient beings as there are in Jambudvipa, all of them, after generating the supreme Bodhicitta, give many gifts for thousands of millions of years, and all dedicate it as a cause for Bodhi for the sake of beings. However, if one diligently strives in the Prajnaparamita, even for a single day, the accumulation of gifts cannot withstand the rain of merit. Therefore, one should always engage in wisdom without distraction. The yogi who practices the supreme Prajnaparamita generates great compassion and has no concept of sentient beings. At that time, the wise one becomes a place of giving for all beings, always begging in the village, using it meaningfully and completely. Bodhisattvas who have a long-standing connection here, in order to liberate sentient beings from the three realms of gods, humans, and evil destinies, also want to show the path to other sentient beings. Day and night, one should strive in the Prajnaparamita. A person who has never found a supreme jewel before, if he finds it at another time, he will be happy, but as soon as he finds it, he becomes careless and loses it. Because of the loss, the desire for the jewel is always painful. Thus, one who has entered the supreme Bodhi, like a jewel, should not abandon the yoga of the Prajnaparamita. After finding the jewel, take it and diligently wrap it up, and quickly go to the place of peace.
Chinese
具有远离烟雾的光芒之网。 摧毁所有浓厚黑暗的黑暗。 压倒所有萤火虫、生物和众生， 以及星群和月亮的所有光芒。 同样，菩萨般若波罗蜜多， 殊胜的空性行和无相行。 智者摧毁了观视的浓厚，利益所有众生， 并压倒阿罗汉、独觉和众多菩萨。 例如，国王的儿子渴望财富， 理应成为一切之主，显赫地前进。 即使现在，这也使许多众生欢喜。 如果获得了方便，安住于王位，那还用说什么呢？ 同样，善于修习智慧的菩萨， 施予甘露，使天人和人们欢喜。 即使现在，这也努力利益许多众生。 如果安住于法王的地位，那还用说什么呢？ 在那时，魔会变得痛苦， 悲伤、沮丧、痛苦、不快乐和虚弱。 为了恐吓，心想：这位菩萨怎么会心灰意冷呢？ 因此焚烧四方，并发射流星。 何时那些智者具有极强的正念， 日夜观察般若波罗蜜多的殊胜意义。 那时，身心如同空行母般飞行。 黑方的党羽怎么能找到机会呢？ 何时菩萨争斗和争论， 彼此不和，怀有愤怒之心， 那时，魔会非常高兴和快乐。 他们认为这二者远离了胜者的智慧。 这二者会变得疏远，变得像食肉者一样。 二者都会违背自己的誓言。 对于充满仇恨和缺乏忍耐的人，哪里会有菩提？ 那时，魔及其党羽会感到高兴。 如果尚未获得授记的菩萨， 对已获得授记者心生愤怒，发起争论， 那么，具有瑕疵的嗔恨心念有多少个刹那， 就要用多少劫来平息，并穿戴盔甲。 以佛陀的忍耐波罗蜜多触及菩提。 生起“这个心不好”的念头， 分别制止，之后也加以约束， 不感到高兴，这就是在佛陀的教法中学习。 何时学习时
English
Possessing a network of light free from haze. About to destroy all the darkness of thick darkness. Overpowering all fireflies, creatures, and beings, as well as the multitude of stars and all the light of the moon. Likewise, the Bodhisattva Prajñāpāramitā, the supreme practice of emptiness and the practice of no-signs. The wise ones, having destroyed the thicket of views, benefit all beings, and overpower Arhats, Pratyekabuddhas, and many Bodhisattvas. For example, a king's son who desires wealth, should become the chief of all and manifestly proceed. Even now, this makes many sentient beings happy. If he obtains the means and abides in the kingdom, what need is there to mention it? Likewise, the Bodhisattva who is skilled in practicing wisdom, gives nectar and makes gods and humans happy. Even now, this strives to benefit many sentient beings. If he abides in the position of a Dharma king, what need is there to mention it? At that time, the demons will become thorny, sorrowful, miserable, afflicted, unhappy, and weak. Thinking, "How will this Bodhisattva become discouraged?" Therefore, they burn the directions and release meteors to instill fear. When those wise ones are endowed with great mindfulness, day and night they contemplate the supreme meaning of the Prajñāpāramitā. At that time, their body and mind fly like ḍākinīs. How could the retinues of Māra find an opportunity? When Bodhisattvas engage in strife and contention, disagreeing with each other and possessing angry minds, At that time, the demons become exceedingly happy and comfortable. They think that these two are far from the wisdom of the Victorious Ones. These two will become distant and become like flesh-eaters. Both will break their own vows. Where is enlightenment for those who are hateful and lack patience? At that time, the demons and their retinues will rejoice. If a Bodhisattva who has not yet received a prophecy, begins to argue and contend with those who have received a prophecy, then for as many moments as there are of faulty, angry thoughts, for that many eons he must pacify and don armor. Enlightenment is touched by the Buddha's perfection of patience. Generating the thought, "This mind is not good," distinguishing and restraining, and later also controlling, not being delighted, this is learning in the Buddha's Dharma. When someone learns