Tibetan
དུ་ལོངས་སྤྱོད་མཛད་པའི་ཕྱིར་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཡན་ལགམཚན་དཔེ་རྫོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་རང་འོད་ཀྱི་ཡུམ་དང་སྦྱོར་བས་ཁ་སྦྱོར་གྱི་ཡན་ལགཟག་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག་དང་གསུམ་ནི་ལོངས་སྐུའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན། དམིགས་མེད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེས་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པ་ནི་སྙིང་རྗེའི་ཡོངས་སུ་གང་བའི་ཡན་ལགཕྲིན་ལས་རྒྱ་ཆེན་པོ་འཁོར་བའི་མཐའ་མཉམ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ནི་རྒྱུན་མི་ཆད་པའི་ཡན་ལགམྱང་འདས་ཞི་བའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པ་ནི་འགོགས་པ་མེད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ་གསུམ་ནི་སྤྲུལ་པ་སྐུའི་ཁྱད་ཆོས། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཟུང་འཇུགསྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ་ཆོས་སྐུའི་ཁྱད་ཆོས་སོ། །དེ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་ཡན་ལག་བདུན་དང་ལྡན་པའོ། ། ༈ གཉུག་སེམས་ཟུར་དཔྱད་ལས། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་སེམས་སྟོང་པའི་ཆ་རྐྱང་པ་མིན་ཏེ། མཁྱེན་ཆ་དང་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་རིག་པའམ་འོད་གསལ་བའི་ཆ་དེ་སྟོང་པ་ལས་ཐ་དད་དུ་ཅུང་ཟད་མེད་པས་མཚན་མ་དམིགས་པ་མཐའ་དག་གིས་དབེན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་རྒྱུ་མེད་དོ། །ནམ་མཁའ་དངས་པ་ལྟ་བུར་བབ་ཀྱིས་གནས་པ་འདི་གཞིའི་འོད་གསལ་ཞེས་བྱ། འདི་ལ་སྟོང་རྐྱང་མིན་པར་རིག་པའམ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ཆོས་ཀུན་གྱི་གཞི་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཆོས་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཉིད་རྣལ་མ་ཡིན་པས། སྐྱེ་ཡང་དེ་ལས་སྐྱེས། འགག་ཀྱང་དེ་ལ་ཐིམ་པ་ལས། དེ་ལས་ལྷག་པར་འགག་རྒྱུ་མེད་དེ། དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཞི་དེས་འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་ཁྱབ་ཀྱང་། ཡེ་ཐོག་གཞིའི་སྐབས་སུ། བཀྲ་ཤིས་མཛེས་ལྡན་གྱི་རྒྱུད་ལས། རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་གཞི་ལས་མ་གཡོས་ཏེ། གཞི་སྣང་མ་ཤར་བའི་དུས་ན་རྟོགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་མ་བྱུང་མ་རྟོགས་ཏེ་སེམས་ཅན་མ་བྱུང་བས་གཞི་རང་གི་ངོ་བོའི་ཆ་ནས་གྲོལ་ཟིན་འཁྲུལ་ཟིན་གང་ཡང་མིན་པས། གཞི་ཆོས་ཉིད་གྲོལ་འཁྲུལ་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་གདོད་མ་ཁུངས་ཐུབ་གཉུག་མའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཀ་དག་ལ། །རང་བཞིན་དུ་ནི་ལྷུན་གྲུབ་བོ། །ཞེས་སོ། །ངོ་བོའི་ལྡོག་པ་ན་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པ། རང་བཞིན་གྱི་ལྡོག་པ་ན་འཆར་གཞིའི་ཆ་ཙམ་དུ་གནས་ཏེ། དེ་གཉིས་རང་ངོ་དབྱེར་མེད་མཐའ་གྲོལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་བཞུགས་པ་ནི་རིག་པ་རང་གྲོལ་ལས། མཐའ་བཞིའི་དྲི་མ་རང་སངས་ཉིད། །ཅེས་
Chinese
由于享用之故，享用之支分，具足相好的智慧之身，与自光之母交合，是交合之支分，无漏大乐相续不断，是大乐之支分，此三者是报身的特点。无缘大悲周遍虚空，是慈悲圆满之支分，广大事业周遍轮回边际任运成就，是相续不断的支分，不住于涅槃寂灭之边，是无碍之支分，此三者是化身的特点。空性大悲双运，远离一切戏论，是无自性之支分，是法身的特点。如是三身具足七支分。 ༈ 本觉心性抉微中说，心之法性并非仅仅是心空性之分，从具有觉知之分来说，称为自生智慧，其觉性或光明之分与空性毫无差别，由于远离一切相和执着，因此此无有因。如虚空清净般自然安住，此称为基之光明。此非仅仅是空性，而是觉性或明分之自性，因此称为一切法之基。彼是一切法之真实法性，生也从此而生，灭也融入于此，除此之外再无有可灭之处，因为彼即是空性之故。因此，基以法性之体性周遍轮涅一切，但在原始基位时，《吉祥庄严续》中说，觉性自生之智慧未曾动摇于基，基显现未生之时已证悟，未成佛时未证悟，未成有情，因此基从其自性之分来说，既非解脱亦非迷乱，因此称为基法性超越解脱迷乱，此乃原始本初本觉之法性之故。《虚空藏六法》中说，体性即是本来清净，自性即是任运成就。如是。体性的侧面是超越有无之边，自性的侧面是仅存在显现之分，此二者自性无别，边解脱，安住于大圆满中，即《觉性自解脱》中所说，四边之垢自清净。
English
Since it enjoys, the branch of enjoyment, the wisdom body complete with marks and signs, united with the mother of self-luminosity, is the branch of union, the continuous great bliss without outflows is the branch of great bliss, these three are the characteristics of the Sambhogakaya. Impartial great compassion pervading like space is the branch of complete compassion, vast activities spontaneously accomplishing at the edge of samsara is the branch of unceasing continuity, not abiding at the edge of nirvana's peace is the branch of unobstructedness, these three are the characteristics of the Nirmanakaya. Emptiness and compassion united, free from all elaborations, is the branch of no-self-nature, is the characteristic of the Dharmakaya. Thus, the three kayas are endowed with seven branches. ༈ In "A Detailed Analysis of Innate Mind," it says: The nature of mind is not merely the aspect of mind's emptiness. From the aspect of having knowing, it is called self-arisen wisdom. Since its awareness or clarity is not at all different from emptiness, it is devoid of all signs and fixations, therefore it has no cause. Abiding naturally like clear sky, this is called the ground luminosity. This is not merely emptiness, but the nature of awareness or clarity, therefore it is called the basis of all dharmas. It is the true nature of all dharmas. Birth also arises from it, cessation also dissolves into it, and there is nothing more to cease than that, because it is emptiness itself. Therefore, although the ground pervades all of samsara and nirvana with the nature of dharmata, in the state of the primordial ground, the "Tashi Zilden Tantra" says: The self-arisen wisdom of awareness has not moved from the ground. When the ground appearance has not arisen, it is realized; when Buddhahood has not occurred, it is not realized; sentient beings have not occurred. Therefore, from the aspect of its own nature, the ground is neither liberated nor deluded. Therefore, it is called the ground dharmata beyond liberation and delusion, because this is the primordial, authentic, innate dharmata. The "Klong Drugpa" says: Essence is primordially pure. Nature is spontaneously present. So it is. The aspect of essence is beyond the extremes of existence and non-existence. The aspect of nature abides only as a potential for manifestation. These two, being inseparable in their own nature, free from extremes, abide in the Great Perfection, as it is said in "Awareness Self-Liberated": The stains of the four extremes are self-purified.
Tibetan
སོ། །རིག་པ་གཞི་ལས་འཕགས་ཏེ་གཞི་སྣང་དུ་ཤར་བའི་དུས་དང་། ད་ལྟ་ལུས་ལ་གནས་དུས་དང་། ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་དུས་ན་འོད་ཀྱི་ཁང་པ་ན་གནས་ཏེ། རང་རིག་གཞི་ནས་ནི་འཕགས། མཐར་ཐུག་གི་ས་ནི་མ་ཟིན་པའི་བར་དེར་གཞི་སྣང་ལས་མ་འདས་པ། མར་མེ་རང་འོད་ཀྱི་དབུས་ན་འདུག་པའམ་ཤེལ་ཉི་ཟེར་དང་འཕྲད་པའི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །མདོར་ན་རིག་པ་གཞི་གནས་ནང་དབྱིངས་སུ་ཡོད་དུས་ཐོག་མཐའ་གཉིས་ཀྱི་ཚེ་གཏིང་གསལ་ལས་སྐུ་འོད་དངོས་སུ་མེད་ལ། དེ་ནས་འཕགས་དུས་རང་འོད་ཀྱི་མདངས་དང་བཅས་པའོ། །སྙིང་ནང་དུ་གནས་དུས་གནས་སྐབས་ཀྱི་གཞི་གནས་སུ་བརྗོད་ཀྱང་སོགས། གཞི་དེ་ལྟ་བུ་ལས་འཆར་རུང་གི་ཆོས་རྣམས་མངོན་དུ་ཕྱུངས་ནས་སྣང་བའི་གཞི་སྣང་བཀོད་པ་ན། གཞི་དེ་ལ་རྟོགས་པ་པོ་ཡི་ཐ་སྙད་ཀྱང་འབྱུང་བས། གཞི་དེ་ཡི་རང་བཞིན་རྟོགས་ན་གྲོལ། མ་རྟོགས་ན་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་དང་། སེམས་ཅན་གཉིས་སུ་འབྱུང་སྟེ་གཞི་གཅིག་ལམ་གཉིས་ཞེས་བྱའོ། ། ༈ ཚིག་དོན༴ ངོ་བོ་ཀ་དག་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གཉིས་མེད་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པས་ཡེ་ནས་སྐྱོན་ལས་འདས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བཞུགས་པ་དེ་ལ་ལྷུན་གྲུབ་འཆར་གཞི་མཚོན་པ་ཙམ་དང་། རང་མཚན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དང་། ངོ་བོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་མཚན་གཞི་དང་བྲལ། རང་བཞིན་སྣང་ཐོག་ནས་གྲོལ་བས་མཚོན་བྱ་དང་བྲལ། གནས་ལུགས་སྤྲོས་པ་ལས་གྲོལ་བས་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་ཏེ། མཚན་མཚོན་གཞི་གསུམ་གདགས་སུ་མི་རྙེད་པས་ཞེས་དང་། ངོ་བོ་འདུག་ཚུལ་ངོས་བཟུང་སྐབས། ངོ་བོ་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས། ཡེ་སྟོང་ཐོག་མའི་ཆོས་སྐུ། དབྱིངས་མངོན་སུམ་པའི་བདེན་པ། ཆོས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི་གནས་ལུགས་ཏེ་འཁོར་འདས་བདེ་སྡུག་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གྲོལ་འཁྲུལ་རིག་མ་རིག་ལ་སོགས་པ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཐོག་མ་ཉིད་ཀྱི་ཀ་དག་ལ། །འཁྲུལ་ཞེས་ཙམ་དུ་བརྗོད་དུ་མེད། །དེ་བཞིན་མ་འཁྲུལ་པ་ཡང་ཅི། །དེ་ཕྱིར་འཁྲུལ་བ་གདོད་ནས་མེད། །ཅེས་པ་དང་། གསང་བ་ཡི་གེ་མེད་པའི་རྒྱུད་ལས། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྤྱད་པའི་ཡུལ་མེད་དོ། །སྔར་འདས་པ་མེད་དོ། །ཕྱིས་འབྱུང་བ་མེད་དོ། །ད་ལྟར་སྣང་བ་གང་ཡང་མེད་དོ། །ལས་མེད་དོ། །བག་ཆགས་མེད་དོ། །མ་རིག་པ་མེད་དོ། །སེམས་མེད་དོ། །ཡིད་མེད་དོ། །ཤེས་རབ་མེད་དོ། །འཁོར་བ་མེད་དོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་དོ། །རིག་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་སུ་སྣང་བ་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཀ་ནས་དག་པ། དང་པོ་ནས
Chinese
索！当觉性从基位升起，显现为基显时；以及现在处于身体中时；以及法性中阴时，安住于光明之屋中，自明从基位升起。在未证得究竟地之前，不离基显。犹如蜡烛处于自身光明之中，或如水晶与阳光相遇之景象。总之，当觉性处于基位内界时，初始与终结之时，从深邃的清明中，没有真实的色身光明。之后，当升起时，伴随着自光明的光彩。当安住于心间时，虽然被说为暂时的基位等等。从那样的基位中，将能够显现的法显现出来，并布置显现的基显时，那个基位也被称为证悟者。因此，如果证悟那个基位的自性，就能解脱；如果不证悟，就会迷惑。因此，就有了佛与众生之分，被称为基一道二。 ༈ 词义：本体本初清净，自性任运清净，无二，超越思议言说，本来安住于远离过患的自性中，那只是象征任运成就的显现之基，并非自相。本体在任何事物中都不成立，因此远离名称之基。自性从显现之初就已解脱，因此远离所诠释。实相超越戏论，因此远离相状。因此，名称、所诠释、基三者都无法安立。当确定本体的安住方式时，本体是自生智慧的觉性。本初空性的法身。界显现的真谛。法性光明之实相，即轮涅、苦乐、有无、是非、解脱与迷惑、明与无明等等，在任何事物中都不成立。如《牟提伽珠鬘经》云：本初之本初清净中，连迷惑之名亦不可说，如是，不迷惑又是何？是故，迷惑本初即无。以及《无字秘密续》云：自生智慧没有所使用的对境。没有过去。没有未来。现在也没有任何显现。没有业。没有习气。没有无明。没有心。没有意。没有智慧。没有轮回。没有涅槃。连觉性本身也不存在。也没有任何显现为智慧。如是。那也是从本初就清净的，从一开始。
English
So! When rigpa arises from the ground and manifests as ground-appearance; and when it is now abiding in the body; and in the bardo of dharmata, it abides in the house of light, self-awareness arises from the ground. Until the ultimate ground is attained, it does not go beyond ground-appearance. It is like a candle abiding in its own light, or like the appearance of crystal meeting sunlight. In short, when rigpa is in the ground-abiding inner space, at the time of the beginning and the end, there is no actual form-light from the depths of clarity. Then, when it arises, it is accompanied by the radiance of its own light. When it abides in the heart, it is referred to as the ground-abiding state, etc. When the dharmas that can arise from such a ground are brought forth and the ground-appearance of appearance is arranged, that ground is also called a 'realizer.' Therefore, if the nature of that ground is realized, one is liberated; if it is not realized, one is confused. Therefore, buddhas and sentient beings arise, and it is called 'one ground, two paths.' ༈ Meaning of the words: The essence is primordially pure (ka-dag), the nature is spontaneously pure, non-dual, beyond thought and expression, and it abides in the nature of being free from defects from the beginning, which is only a symbol of the spontaneously accomplished ground of manifestation, and not its own characteristic. The essence is not established in anything, so it is free from the basis of names. The nature is liberated from the beginning of appearance, so it is free from what is to be expressed. The reality is liberated from elaboration, so it is free from characteristics. Therefore, the three bases of name, what is to be expressed, and the ground cannot be established. When identifying the way the essence abides, the essence is the self-born wisdom of rigpa. The dharmakaya of primordial emptiness. The truth of manifest space. The reality of the clear light of dharmata, which is not established in anything such as samsara and nirvana, happiness and suffering, existence and non-existence, is and is not, liberation and confusion, awareness and unawareness. As it says in the Garland of Pearls: 'In the primordially pure from the very beginning, even the name of confusion cannot be spoken. Likewise, what is non-confusion? Therefore, confusion is non-existent from the beginning.' And in the Secret Tantra Without Letters: 'Self-born wisdom has no object to be used. There is no past. There is no future. There is no present appearance. There is no karma. There are no karmic imprints. There is no ignorance. There is no mind. There is no intellect. There is no wisdom. There is no samsara. There is no nirvana. Even rigpa itself does not exist. There is no appearance as wisdom.' So it is. That is also pure from the beginning, from the very beginning.