Tibetan
ཟེར་བ་དང་། འོ་ན་ཐ་མལ་ཤེས་པ་དེ་ཅི་ཞིག་རེད་ཟེར་ན། རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡང་བཤད་མི་ཤེས། ཐ་མལ་ཅེས་པ་ནི་མ་བཅོས་པའི་དོན་ཡིན། ཀུན་མཁྱེན་གྱིས། ཐ་མལ་ཤེས་པ་རང་གྲོལ་རྒྱལ་བའི་ལམ། །ཞེས་དང་། འོད་གསལ་སྤྲུལ་པའི་རྡོ་རྗེས། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རང་འགགས་སུ་འགྲོ་གསུངས་པ་ནི། འཁྲུལ་རྟོག་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་འགགས་པ་ཡིན་པས། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ནི་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་འགགས་པ་མེད་གསུངས། ཉམས་ཞེན་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ནི་ཉམས་ཀྱི་ཞེན་འཛིན། ལྷན་སྐྱེས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ནི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའོ། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ལ་ཡང་རྣམ་དབྱེ་མང་བས། དང་པོ་ནས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་པ་ཧ་ཤང་གི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོའི་ལྟ་བ་འདི་ནི་ལྟ་བ་ཡས་འབེབས་དཔེ་བྱ་རྒྱལ་ནམ་མཁའ་ནས་ཐུར་དུ་འབེབས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན། ཁྱེད་ཅག་གི་ལྟ་བ་སྤྲེའུ་ཤིང་སྡོང་གི་མས་ནས་འཛེགས་པ་ལྟ་བུ་ལ་མི་འཐད་ཞེས་ཟེར། དེ་ཡང་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ལ་ཁྱད་ཡོད་དེ། མདོ་ལམ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མཐའ་བཞིའི་རིགས་པ་དང་། ཤིང་རྟ་རྣམ་བདུན་གྱི་རིགས་པ་སོགས་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབས་པས་སྟོང་ཉིད་ལ་མཉམ་གཞག་ཚེ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་། སྔགས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་སྐབས་སྟོང་བཞིའི་དྲང་བའི་འོད་གསལ་དགའ་བཞིའི་དྲངས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚེ་ན་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་སོགས་འགགས་པས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྔགས་ཀྱི་ལམ་གནད་རྟོགས་པའི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་། ཧ་ཤང་གི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་གཉིས་ལ་མཐོ་དམན་གནམ་ས་བས་ཁྱད་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཡིན། སྲིད་པའི་དྲྭ་བ་གཅོད་པའི་མན་ངག་ནི་རྣམ་ཤེས་སེམས་ཀྱི་རྒྱ་གྲོལ་ཏེ་འོད་གསལ་སད་དགོས་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་འབྲས་དང་ནས་སོགས་ཀྱི་ཤུན་པ་དང་བྲལ་བ་བཞིན་ཏུ་ཉམས་ཀྱི་ཤུན་པ་ཐམས་ཅད་འཐོར་ཏེ་རིག་པའི་དོན་སྤྱི་རྗེན་པར་ངོས་ཟིན་པར་བྱའོ། །རང་ངོ་འཕྲོད་པ་ལྟ་བ། ངང་ལ་གནས་པ་སྒོམ་པ། གང་ཤར་རང་གྲོལ་སྤྱོད་པ། དེའི་ངང་དུ་གནས་ཏེ་མི་འདས་ན་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཐམས་ཅད་ཉམས་མི་ནུས་པ་ཡིན་གསུངས། རྨུན་པོ་ཞེས་ཀུན་གཞི་མ་རིག་པ་བླུན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །མི་རྟོག་ཟངས་ཐལ༴ རང་བབས་སུ་བསྐྱང་ཚེ་བསྒོམ་པ་ནི་གནད་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཆུ་དང་འོ་མ་འདྲེས་པ་འཐུང་བ་ལྟར། །འདི་གཉིས་བསྲེ་ནས་བསྒོམ་པ་བླུན་པོའིལུགས། །ཤི་ནས་དུད་འགྲོར་སྐྱེ་བར་མཁྱེན་པར་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །བདེ་ཉམས་ལ་ཞེན་ན
Chinese
是说，那么什么是庸常的觉知呢？ 没有任何理由可以解释。 庸常的意思就是不做作。 遍知（一切智者）说：“庸常觉知自解脱，乃胜者之道。” 光明幻化金刚说：“庸常的觉知自然止息。” 这是说，错觉妄念的庸常觉知止息，如来藏是不可变的，所以不会止息。 执着体验的庸常觉知是执着于体验。 俱生庸常的觉知就是如来藏。 不作意也有很多种分别。 从一开始就不作意是和尚的见解。 他说：“我的见解是向上抛掷，比如雄鹰从天空向下俯冲。 你们的见解像猴子从树下向上攀爬，我不赞同。” 此外，显宗和密宗的不作意也有区别。 显宗的道路是通过四边推理和七相车乘推理等，确定一切法自性不成立，是无实如幻，在安住于空性时是不作意。 密宗在生起次第和圆满次第时，于四空直指的光明和四喜直指的智慧之时，五根识等止息，因此有各种不作意。 通达显密道要的不作意，与和尚的不作意，两者高下有天壤之别。 斩断有之网的口诀是，解脱识心的束缚，必须唤醒光明。 就像稻子和青稞等脱离谷壳一样，所有的体验之壳都要脱落，从而使觉性的总义显露无遗。 认识自面，安住于本性中禅修，任运自解脱而行持，安住于此而不离散，这样就不会违犯所有的密宗誓言。 愚昧指的是阿赖耶识无明，愚笨就是这个意思。 无分别赤裸。 自然安住时，禅修是至关重要的。 如是说：“如水与奶混合而饮，若将二者混合而修，乃愚人之道。 死后当知将转生为旁生。” 如是说。 执着于安乐的体验
English
It is said, then what is ordinary awareness? There is no reason to explain. Ordinary means unadulterated. The Omniscient One said, "Ordinary awareness is self-liberation, the path of the victorious ones." The Vajra of Luminous Emanation said, "Ordinary awareness naturally ceases." This means that the ordinary awareness of delusion and misconception ceases, but the Sugata-garbha is immutable, so it does not cease. The ordinary awareness of clinging to experience is clinging to experience. Innate ordinary awareness is the Sugata-garbha. There are also many distinctions in non-mentation. Non-mentation from the beginning is the view of the Heshang. He said, "My view is like throwing upwards, like an eagle swooping down from the sky. I do not approve of your view, which is like a monkey climbing up a tree." Furthermore, there is a difference between non-mentation in Sutra and Tantra. In the Sutra path, through the reasoning of the four extremes and the reasoning of the sevenfold chariot, etc., it is determined that all dharmas are not established by their own nature, are unreal like illusions, and when abiding in emptiness, there is non-mentation. In the Tantric stages of generation and completion, at the time of the direct pointing of the four emptinesses of luminosity and the direct pointing of the four joys of wisdom, the five sense consciousnesses, etc., cease, so there are various non-mentations. The non-mentation of understanding the essential points of the Sutra and Tantra paths, and the non-mentation of the Heshang, are vastly different in terms of high and low. The key to cutting the net of existence is to liberate the bonds of consciousness and mind, and luminosity must be awakened. Just as rice and barley, etc., are separated from their husks, all the husks of experience must be scattered, so that the general meaning of awareness is revealed nakedly. Seeing one's own face, meditating by abiding in the natural state, acting with whatever arises self-liberating, and abiding in that without straying, then all the Tantric vows cannot be broken. Ignorant refers to the alaya-vijnana ignorance, foolish means this. Non-conceptual utterly clear. When abiding naturally, meditation is of utmost importance. As it is said, "Like drinking water and milk mixed together, if these two are mixed and meditated, it is the way of fools. Know that after death, one will be reborn as an animal." Thus it is said. Clinging to the experience of bliss
Tibetan
་གཟུང་འཛིན་ཅན། བདེ་ཉམས་ལ་ཞེན་པ་མེད་ཅིང་འཛིན་མེད་དངས་གསལ་ལེ། རྣམ་རྟོག་འཁྲུལ་ཚབ་ཆེ་ན་རང་བབས་སུ་བཞག་སྟེ་གྲོལ་གཞིའི་རིག་པའི་རང་ས་ཟིན་དགོས། འཐིབ་དངས་མ་ཕྱེད་པའི་རྙོགས་པ་ཅན་དང་འཇམ་རྩུབ་སྣ་ཚོགས་བྱུང་ཡང་། དེ་ནི་ལམ་པའི་གང་ཟག་ལ་མི་འབྱུང་བའི་ཐབས་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཅི་བྱུང་ཡང་སྐྱོ་ནས་སུན་པར་མི་བྱ་སྟེ། གྲོགས་བློ་ལྡོག་རྣམ་བཞི། སྐྱབས་འགྲོ། སེམས་བསྐྱེད་སོགས་དང་ལམ་གཅིག་ལ་རྡོག་པ་གཏད། ལྷ་གཅིག་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། ཐུགས་ཡིད་བསྲེ་སྟེ། ཡུན་ཐུང་གྲངས་མང་གི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་པས་མཐར་རྟོགས་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། གཡོ་ཐོབ་སོགས་ལྔའི་ཉམས་ཀྱི་རྟོགས་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམ་དགོས་པ་ཡིན། གང་ཟག་གིས་བསྒོམ་པའི་ཚེ་ན་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་ལྟ་བ་གཏན་ལ་ཕབ། སེམས་རིག་གི་ལ་ཤན་ཕྱེ་སྟེ་བློ་ལ་བྱང་ཆ་ཐོན་པ་ཞིག་ནི་ངེས་པར་དགོས། བསྒོམ་པའི་དུས་ཆུ་མ་བསྒུལ་ན་དངས་པ་ལྟར། རིག་ཐོག་ཐོན་ཚེ་ཚབ་ཚུབ་ཀྱི་དཔྱད་ར་སོགས་མི་བྱེད་པར་རང་བབས་འཇོག་པ་གལ་ཆེ། ནམ་ཡང་དཔྱད་ར༴ སོགས་ཀྱིས་ཞི་ལྷག་གཉིས་ལ་བསྒྲིབ་གསུངས། དྲན་པའི་རྒྱུན་བརྟན་དགོས། དྲན་པ་སྟོར་ན་སྒོམ་པ་སྟོར། དྲན་པ་རྙེད་ན་སྒོམ་པ་རྙེད་ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ཡང་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམ་ཆེ་ན་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས། དྲན་པའི་ལྕགས་མཁར་བརྩིགས་པ་ཞེས་བོད་འདིར་བསྒོམ་བརྩིགས་ཤེས་ཀྱང་བཤིག་མི་ཤེས་ཚུལ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དུས་གསུམ་ཀྱི་འཁྲུལ་བ་ཞི་ནས་དེའི་ངང་དུ་གནས་པ་ནི་ཞི་གནས་ཞེས་བྱ་སྟེ། གནས་པ་འདི་ཕལ་ཆེར་གྱི་རྩ་བ་ཆུང་བར་འཛིན་ཀྱང་མདོ་ནས་རྫོགས་ཆེན་གྱི་བར་ཞི་ལྷག་གཉིས་མེད་པར་སྒོམ་ཚུལ་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་གང་ནའང་མེད། ཞི་ལྷག་གཉིས་ནི་བྱའི་གཤོག་པ་ལྟ་བུའོ། །གོམས་ཚད་ནི་རྨི་ལམ་གྱིས་འཛིན། རྟགས་སྤྱོད་པས་སྟོན་ཞེས་པས། ཉམས་རྟོགས་རང་རྒྱུད་ལ་རྨི་ལམ་གྱི་འོད་གསལ་ཟིན་མི་ཟིན་གྱིས་ཤེས། རྟགས་ནི་མཉམ་བཞག་ལ་འོད་གསལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤུགས་རྗེས་ཐོབ་ལ་བབས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་ཤེས་ནས་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་འཆར་བ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་བཞུགས་པར་ཤེས་ནས་ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་འདྲེན་ནས་སྣང་སྲིད་དག་པར་རབ་འབྱམས་སུ་འཆར་ནུས་པ་དང་། མཉམ་གཞག་གི་དུས་སུ་རྟོག་ཚོགས་བཟང་ངན་བར་མ་ཐམས་ཅད་བག་ཆགས་བསོགས་ཡོང་མེད་པར་གྲོལ་ནས་རྗེས་
Chinese
具有能取所取。不执著于安乐的体验，无执且澄澈明亮。如果念头纷繁且混乱，就安住于本然状态，把握解脱之基的觉性本位。即使出现不清不楚的浑浊状态和各种粗细感受，对于修行人来说，这是不可避免的。如此无论发生什么，都不要因沮丧而厌烦，要将四种对治力、皈依、发心等与道合一，一心祈祷本尊，心意交融，通过短时多次的修习，最终必定证悟。要依靠如动摇等五种体验的证悟方式进行修习。当修行者修习时，要以上师的口诀确定见解，区分心和觉性的界限，务必使智慧达到纯熟。修习时，如同水不搅动则清澈一样，一旦觉性显现，就不要进行混乱的分析等，安住于本然状态至关重要。无论何时，分析等都会遮蔽止观双运。必须保持正念的持续。如经中所说，失去正念则失去修行，获得正念则获得修行，虽然如此，如果正念过于紧绷，大学者曾说：建造正念的铁城，就像藏地这里，只知道修砌却不知道拆除一样。三时的一切错乱平息，安住于此状态，即称为止。虽然大多数人认为安住的根本微不足道，但从经部到大圆满，没有任何经典、传承或口诀说可以不通过止观双运进行修习。止观双运如同鸟的双翼。证悟的程度由梦境来衡量，征相由行为来显示。因此，要通过自相续中是否证悟梦光明来了解体验和证悟。征相是指在等持中体验光明后，其力量在后得位显现，从而了知一切众生相续中皆具如来藏，并对未能如此证悟的众生生起无有偏颇的慈悲心。了知众生相续中安住着佛陀的密意，从而引生特殊的定解，能够将显现存在清净为遍布法界。在等持状态中，所有好坏中等的念头，都在未积累习气的情况下解脱，之后
English
Having the apprehended and the apprehender. Without attachment to the experience of bliss, unattached and clear and bright. If thoughts are numerous and confusing, settle into the natural state and grasp the original ground of awareness, the basis of liberation. Even if there are unclear and turbid states and various coarse and subtle sensations, for a practitioner, this is unavoidable. Whatever happens, do not be discouraged or annoyed, but unite the four opponent powers, refuge, bodhicitta, etc., with the path, pray to one deity, blend your heart and mind, and through short, frequent practice, you will eventually realize. You must practice based on the way of realizing the five experiences such as agitation. When a practitioner practices, the view should be established by the guru's instructions. It is essential to distinguish between mind and awareness and to develop proficiency in wisdom. During practice, just as water is clear when undisturbed, once awareness arises, it is important not to engage in confusing analysis, but to settle into the natural state. At any time, analysis, etc., obscures both shamatha and vipashyana. The continuity of mindfulness must be maintained. As it is said, losing mindfulness is losing practice, and gaining mindfulness is gaining practice, but if mindfulness is too tight, the great scholar said: Building an iron fortress of mindfulness, like here in Tibet, they only know how to build but not how to dismantle. The pacification of all confusion of the three times, and abiding in that state, is called shamatha. Although most people consider the root of abiding to be insignificant, from the sutras to Dzogchen, there is no scripture, lineage, or instruction that says one can practice without the union of shamatha and vipashyana. Shamatha and vipashyana are like the two wings of a bird. The degree of familiarity is measured by dreams, and the signs are shown by behavior. Therefore, one should know the experience and realization by whether or not one has realized the clear light of dreams in one's own mindstream. The sign is that after experiencing the clear light in samadhi, its power manifests in the post-meditation state, thereby knowing that all beings have the Sugata-garbha in their mindstream, and generating impartial compassion for those beings who have not realized it. Knowing that the Buddha's intention dwells in the mindstream of beings, thereby generating special conviction, and being able to purify appearance and existence into the vastness of the Dharmadhatu. In the state of samadhi, all good, bad, and neutral thoughts are liberated without accumulating habitual tendencies, and afterwards