Tibetan
་དག་པ། ཐོག་མ་ནས་དག་པ། ཡེ་ནས་དག་པ། གདོད་མ་ནས་དག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཀ་ཞེས་ཐོག་མར་བྱུང་བ་ལ། །དག་པ་དྲི་མའི་གྲངས་མཐའ་ཟད། །ཅེས་སོ།། །། ༈ ཐོས་བསམ་ལྟ་བའི་ལུགས་དང་། མན་ངག་སྒོམ་པའི་ལུགས་གཉིས་ལས་འདི་ཕྱི་མ་ལྟར་རོ། །དང་པོ་སེམས་རང་བབས་སུ་བཞག་ཚེ་དུས་གསུམ་གྱི་འཁྲུལ་རྟོག་རང་སར་དེངས། སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་དང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་གསལ་མི་ནུས། དེ་གསལ་ན་ངོས་ཟིན། ངོ་མ་ཟིན་ན་སེམས་རིག་གི་ལ་ཤན་ཕྱེ་མི་ནུས་ཏེ་ངོས་ཟིན་ཚུལ་ནི། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་དང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཡིད་ཤེས་རྟོག་མེད་སོགས་དུས་གཅིག་ལ་འཆར་ཀྱང་ཀུན་གཞི་ནི་ཤིན་ཏུ་༼མ་དཔེར་མི་གསལ་༽སྟེ། དཔེར་ན། མི་ཞིག་བརྒྱུག་བརྒྱུག་ནས་འདུག་པའི་ཚེ། དཀའ་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཅི་ཡང་མི་བསམ་པར་སྟོང་ཧད་དེ་ཕྱི་ལ་གཏད་མེད་ནང་དུ་བཞག་མེད་པ་དེ་ཡིན། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ནི་གསལ་ལ་རྟོག་མེད་དེ་ཡིན། ཤེས་པ་༼མ་དཔེར་མི་གསལ་༽བ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་དགོས་པས། གླེན་སྒོམ་བྱེད་པའི་བན་རྒན་ཕལ་ཆེར་གྱིས་དུབ་སེ་འཐིབས་སེ་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་སྣང་འཆར་ཀྱང་དེ་ནི་ཅི་ལ་ཡིན། དེ་ནི་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་དུ་བྱིང་རྨུགས་འཐིབ་གསུམ་ཐོན་པ་ཡིན། ཀུན་གཞི་ནི་དངས་གསལ་གཡོ་བ་མེད་པ་ཞིགཐོམ་མེ་ཞེས་པ་ནི་ཡུལ་གང་དུའང་མི་འཛིན་པས། དགེ་སྡིག་གང་དུའང་ལུང་མ་བསྟན་པའོ། །དེང་སང་བླ་སློབ་ཕལ་ཆེར་གྱིས་དེ་བསྒོམ་ནས་ཡོད་པ་ཡིན་པ་ལས་རིག་པ་སུས་ཀྱང་ངོ་ཟིན་དཀའ་ཉག་བླས་གསུངས། མདོ་སྔགས་གང་ཡིན་ཀྱང་། བསྒོམ་པའི་ཚེ་ན། དང་པོ་དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་དོན་སྤྱི་ཙམ་མ་གཏོགས་དབང་རྣོན་གཅིག་ཆར་བའི་རིགས་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་ལུགས་མེད་ཚུལ་རྫོགས་ཆེན་བཀའ་གཏེར་གཉིས་དང་སྔོན་བྱོན་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་ཉམས་ན་མེད་ཚུལ་རོང་ཀློང་རྣམ་གཉིས་དང་མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེས་གཉུག་སེམས་ན་ཇི་བཞིན་པ་གསལ། དེས་ན་དང་པོ་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་ངོར་རིག་པའི་དོན་སྤྱི་ཟླ་གཟུགས་ཆུར་ཤར་བ་བཞིན་བསྒོམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་མཁྱེན་ལས་ཀྱང་ཡིད་ཤེས་བཟང་གསུངས་པ་དང་། ཆོས་རྣམས་སྔོན་དུ་ཡིད་འགྲོ། སོགས་གསུངས་པ་ལྟར། ཚོགས་སྦྱོར་ན་དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ནི་མངོན་སུམ་ཟེར་ཀྱང་རིག་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་པའི་དོན་སྤྱི་མངོན་སུམ་ལ་གོ་དགོས། ཚོགས་ལམ་གྱི་སྐབས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་ཡང་རྟགས་སྤྱོད་པས་སྟོན། ཚད་རྨི་ལམ་གྱི་འཛིན་གསུངས་པ་བཞིན། ཚོགས་ལམ་གྱི་དུས་སུ་མཚན་མོ་གཉིད་ཀྱི་དུས་སུ
Chinese
清净，从一开始就清净，本来就清净，原始就清净，是这样说的。如《摩尼宝鬘》中说： “从‘ཀ་’（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）字最初生起时，清净无垢的数目穷尽。” 就是这样。 总的来说，在闻思见解的宗派和口诀修行的宗派这二者中，这里是按照后者。首先，心若安住于自性，则三时的错觉分别念自然消散。五根识和阿赖耶识无法显现。如果显现，就能认识。如果不认识，就无法区分心和觉性，认识的方法是：五根识和阿赖耶识、意识无分别等同时生起，但阿赖耶识非常（底本不清楚）。例如，一个人跑啊跑啊停下来的时候，因为劳累的缘故什么也不想，空空荡荡，没有向外执著，也没有向内安住，那就是阿赖耶识。阿赖耶识是清晰而无分别的。必须像是智慧（底本不清楚）一样。所以，大多数愚笨修行的老和尚，显现出一种昏沉沉、迷糊糊的状态，那是什么呢？那是阿赖耶识上出现了沉没、昏沉、迷糊三种状态。阿赖耶识是清澈、明亮、不动的。所谓“茫然”，是不执著于任何对境，对于善恶都不作授记。现在大多数的上师和弟子都在修这个，所以很难有人能认识觉性，这是娘拉所说的。无论是显宗还是密宗，在修行的时候，首先是比喻智慧的光明，仅仅是总相，除了根器敏锐者之外，没有能一下子证悟实义智慧的方法，这在佐钦的经部和伏藏部，以及先前诸佛的证悟体验中都没有，荣、隆二位和麦彭仁波切在自性心中如实地阐明了。因此，首先是在意识的面前，像水中映月一样修行觉性的总相，因此说意识比一切智还要好，如经中所说：“诸法意先行”等等。在资粮道和加行道中，虽然说比喻智慧是现量，但觉性不是现量，必须理解为觉性的总相是现量。在资粮道的时候，法性现量也是通过相来显示的，如《量论》中所说的“如梦中之执著”一样。在资粮道的时候，夜晚睡眠的时候
English
Purity. Pure from the beginning. Pure from the beginning. Pure from the very beginning. As it is said in the Garland of Pearls: "When the syllable 'Ka' (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) first arises, the number of pure and stainless qualities is exhausted." That's it. In general, of the two systems of hearing, thinking, and seeing, and the system of oral instruction and meditation, this is according to the latter. First, when the mind is left in its natural state, the delusions and thoughts of the three times naturally dissipate. The five consciousnesses and the alaya consciousness cannot be clarified. If it is clear, it can be recognized. If it is not recognized, the distinction between mind and awareness cannot be made. The way to recognize it is: Although the five consciousnesses, the alaya consciousness, and the non-conceptual mind consciousness arise at the same time, the alaya is very (the original is unclear). For example, when a person stops running and running, he does not think of anything because of the difficulty, and he is empty and has no attachment to the outside and no placement inside. That is the alaya consciousness. The alaya consciousness is clear and non-conceptual. It must be like wisdom (the original is unclear). Therefore, most of the old monks who practice foolishly appear to be drowsy and drowsy, but what is it? That is the appearance of sinking, drowsiness, and confusion on the alaya. The alaya is clear, bright, and immovable. The so-called "thomme" is not clinging to any object, so it is not predicted for good or evil. Nowadays, most of the lamas and disciples are practicing this, so it is difficult for anyone to recognize the awareness, as Nyagla said. Whether it is exoteric or esoteric, when practicing, first of all, the light of the wisdom of the example is only the general meaning. Except for those with sharp faculties, there is no way to realize the wisdom of the meaning at once. This is not found in the Dzogchen Kagyama and Terma, and in the realization experience of the previous Buddhas. Rong, Long, and Mipham Rinpoche clearly explained it as it is in the innate mind. Therefore, first of all, in the face of the consciousness, like the moon reflected in the water, one practices the general meaning of awareness. Therefore, it is said that the mind consciousness is better than omniscience, as it is said in the scriptures: "All dharmas precede the mind," etc. In the accumulation and preparation stages, although it is said that the wisdom of the example is manifest, awareness is not manifest. It must be understood that the general meaning of awareness is manifest. In the case of the path of accumulation, the manifest nature of reality is also shown by signs, as it is said in the Treatise on Measurement, "like clinging in a dream." At the time of the path of accumulation, at night, during sleep
Tibetan
་འོད་གསལ་དུམ་རེ་ཟིན་པ་དང་། རྐྱེན་འབྲིང་མན་ཆད་གྲོལ་ནུས། སྦྱོར་ལམ་གོང་འཕེལ་གྱི་སྐབས་གཉིད་ཀྱི་སུམ་ཆ་གཉིས་ཙམ་འོད་གསལ་དུ་གྲོལ་བ་དང་། དེ་ཡང་གྲིབ་སོགས་ཀྱིས་འོད་གསལ་མི་ཟིན་པ་ཡང་རེ་འགའ་ཡོད། རྐྱེན་ངན་ཅི་བྱུང་ཡང་རང་གྲོལ་དུ་ཤིགས་སེ། ལྷོད་དེ་གྲོལ་ནས་འོད་གསལ་ཇེ་གསལ་དུ་འགྲོ་བས་ན་རྐྱེན་ངན་ཆོས་སྐུར་འཆར་བ་འོད་གསལ་གྱི་ཕ་ཕོག་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སྦྱོར་ལམ་གྱི་ལྟ་བ་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་ནིི་རུ་ཤུལ་ཡོན་ཏན་དཔལ་བཟང་དང་གྲུ་གུ་རྟོགས་ལྡན་ལྟ་བུ་ཡིན་གསུངས། མཐོང་ལམ་རིག་པ་ཚད་ཕེབས་ཀྱི་སྐབས་སུ་དོན་གྱི་འོད་གསལ་མཐོང་ཚེ་ཡིད་ཤེས་ནུབ་ཏེ། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་མེད་པར་ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དངོས་སུ་མཐོང་ཞིང་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ཐོབ་པ་ཡིན། དབང་ཤེས་མིག་གིས་ཀྱང་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ལྔ་ལྔ་ཉེར་ལྔ་མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་ཡིན། སྒོམ་ལམ་ས་དགུ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཟད་པའོ། །ས་བཅུའི་རྒྱུན་མཐའ་ན་འོད་གསལ་བཅོ་ལྔའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཁམས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ཐོས་པའི་དཔེ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུའོ། །མ་རིག་སྒོ་ངའི་སྦུབས་འབྱེད་ཅེས་པ་མ་རིག་ཀུན་གཞིའི་རྒྱ་གྲོལ་ཏེ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་སད་པའོ། །རང་བབས་ཀྱི་འོད་གསལ་ནི། འདུས་མ་བྱས་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་བསྐྱེད་པ་མིན་ཏེ། དེ་ཡང་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གཉིས་ཀྱིས་འདུ་བར་བྱས་པ་ནི། རྒྱུ་ས་བོན་ཏེ་རྐྱེན་ཆུ་ལུད་སོགས་འཛོམས་པས་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ། གང་ཟག་གི་སེམས་ཐོག་ནས་གཞལ་ན། རྐྱེན་བཟང་པོ་རྒྱུ་རྫས་ཆེན་པོ་ཞིག་ལོན་ན། རྐྱེན་དེའི་དབང་གིས་སེམས་དགའ་ལྷང་ངེ་ཡོད་པས། བསམ་གཏན་ལ་བསྡད་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་སོགས་ཆེར་མི་འཆར་བར་སེམས་བདེ་ལྷང་ངེ་ཡོད་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་འོད་གསལ་གྱི་དྲི་ཙམ་ཡང་མི་བྲོ་ངེས་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་གནས་གོས་ཡོ་བྱད་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་སྣང་གི་རྐྱེན་གྱིས་བསྒྱུར་བའི་བདེ་སྣང་དང་ངན་རྐྱེན་ངན་པའི་དབང་གིས་སྡུག་ལུ་སེ་ཡོད་པ་དང་། བར་མའི་རྟོག་པ་དེ་གསུམ་གྱིས་བསྒྱུར་བ་ཡིན་པ་ཤེས་དགོས། གདོད་མའི་གཤིས་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པའི་གང་ཟག་གི་མཉམ་གཞག་སྐབས་གང་ཤར་འོད་གསལ་གྱི་རྣམ་རོལ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དཔེ་རིན་ཆེན་གསེར་གླིང་དུ་ས་རྡོ་ཕལ་བ་མི་རྙེད་པ་བཞིན་ནོ། །མཚན་གཞི་ནི་བླ་མ་ཞང་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའོ། །ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཟེར་བ་དེ་ལ་ཡང་རྣམ་དབྱེ་མང་སྟེ། ཕལ་ཆེར་གྱིས་ཁོ་ཐ་མལ་ཤེས་པ་ཞིག་ཡིན་
Chinese
一旦抓住一点光明，就能解脱中等以下的障碍。在增进加行道的时候，大约有三分之二的睡眠解脱于光明中。即便如此，有时也会因为阴影等原因而无法抓住光明。无论发生什么不幸，都会自然解脱。松弛地解脱后，光明越来越明亮，所以说不幸会显现为法身，是光明的“父扑”（藏文音译）。据说，通达加行道见解的人就像如雪·云丹贝桑和竹古·多丹。当见道智慧达到圆满时，一旦见到实义光明，意识就会消失。没有能境和所境，能境智慧直接见到所境法界的体性，并获得一百一十二种功德。眼识也能获得了知色、声等二十五种的功德。修道九地是法性穷尽之地。十地道的尽头，就像十五的月亮般的光明。在佛的境界，就像太阳的坛城般，听闻到寂灭的功德。所谓打开无明之卵的内壳，就是解脱无明阿赖耶识的束缚，证悟本觉智慧。自生的光明，不是由任何因缘所造作的。由因和缘聚合而成的，比如，因是种子，缘是水和肥料等聚合，就像苗芽一样。如果从人的心上来衡量，如果获得好的因缘和巨大的物质，由于那个因缘的力量，心会感到非常快乐。即使禅修，也不会产生太多的分别念，心会感到非常舒适。因此，不可能闻到一丝光明的味道。同样，要知道住所、衣物、用具等外境的因缘所转变的快乐感觉，以及恶劣因缘所导致的痛苦，和中间的念头，都是被这三种所转变的。安住于原始本性之上的人的等持状态中，所显现的都是光明的游舞。比如，就像在珍宝金洲里找不到普通的泥土和石头一样。例子就像喇嘛香仁波切。所谓平凡的意识，也有很多种分类。大多数人认为他是一个平凡的意识。
English
Once a fragment of clear light is grasped, obstacles of intermediate level and below can be liberated. During the advancement of the path of application, about two-thirds of sleep is liberated into clear light. Even then, there are times when clear light cannot be grasped due to shadows and the like. Whatever misfortune occurs, it is spontaneously liberated. As it is liberated loosely, the clear light becomes increasingly brighter, so it is said that misfortune appears as the Dharmakaya, like the "father phok" (phonetic transliteration) of clear light. It is said that individuals who have realized the view of the path of application are like Rushel Yonten Palzang and Drukgu Tokden. When the wisdom of the path of seeing reaches its peak, upon seeing the clear light of meaning, the mind consciousness ceases. Without object and subject, the essence of the realm of phenomena is directly seen by the subject wisdom, and one obtains one hundred and twelve qualities. The eye consciousness also obtains the qualities of knowing the twenty-five aspects of form, sound, etc. The ninth ground of the path of meditation is the exhaustion of the nature of phenomena. At the end of the tenth ground, there is clear light like the full moon on the fifteenth day. In the state of Buddhahood, one hears of all the qualities of the Sugata realm, like the mandala of the sun. The phrase "opening the inner shell of the egg of ignorance" means liberating the bonds of the alaya of ignorance and awakening to the wisdom of awareness. Self-arisen clear light is not created by any cause or condition. That which is assembled by cause and condition is like a sprout, where the cause is the seed and the conditions are the aggregation of water, fertilizer, etc. If measured from the perspective of an individual's mind, if one obtains a good condition and a great material possession, due to the power of that condition, the mind feels very happy. Even when meditating, not many conceptual thoughts arise, and the mind feels very comfortable. Therefore, one will certainly not smell even a trace of clear light. Similarly, one must understand that the feeling of happiness transformed by the conditions of external appearances such as dwellings, clothes, and utensils, as well as the suffering caused by bad conditions, and the intermediate thoughts, are all transformed by these three. In the samadhi state of an individual who has reached the original nature, whatever arises is solely the play of clear light. For example, just as one cannot find ordinary soil and stones in the precious golden continent. An example is like Lama Zhang Rinpoche. The so-called ordinary consciousness also has many classifications. Most people think he is an ordinary consciousness.