Tibetan
ང་རང་ལུགས་ལ་ཁས་ལེན་ནི་མ་རེད། སད་མ་སད་ཀྱི་ཁྱད་ཙམ་མམ་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་ཙམ་དང་། སྣང་ཚུལ་དང་གནས་ཚུལ་ཙམ་མོ། ༈ ཚོགས་ལམ་དུ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་གམ། གོ་བའི་འོད་གསལ་དང་མོས་པའི་ལྷ་སྐུ་ཟུང་འཇུགསྦྱོར་ལམ་དུ་སྒྱུ་འོད་ཟུང་འཇུགམཐོང་ལམ་དོན་འོད་ཟུང་འཇུག་རེད། སྟོང་པའི་འོད་གསལ་ཀ་དག་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱིས་ལམ་དུ་བྱེད། སྣང་བའི་འོད་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ཐོད་རྒལ་གྱིས་ལམ་དུ་བྱེད་ནི་རེད། ཐབས་ལམ་བདེ་བའི་འོད་གསལ་ཡང་གོང་གི་ཨ་ཧཾ་འབར་འཛག་གི་དམིགས་པའི་སྐབས་སུ་བཞག་པ་གསང་ཤེར་དམ་ཚིག་རེད། རྫོགས་ཆེན་གྱི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་དགག་རྟོག་སྒྲུབ་རྟོག་གང་ཡང་མེད་པས་རྗེས་དཔག་མ་རེད་མངོན་སུམ་རེད། མངོན་སུམ་ཡིན་ན་མཐོང་ལམ་ཡིན་པར་འགྱུར་བས་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་སོགས་མེད་པ་ཅི་རེད་ཟེར་ན། ལུང་རྣམ་དག་གིས་རྣལ་འབྱོར་ལུས་རྒྱ་སོགས་ཀྱིས་ཡིན་ཚུལ་གསུངས་ཡོད། འོན་ཀྱང་མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེས་མཐོང་བ་མངོན་སུམ་ཡིན་ཀྱང་དཔེ་ཡི་འོད་གསལ་དུ་བཞེད། བར་དོར་དོན་གྱི་འོད་གསལ་ལ་འཕོ་ནུས་ཚུལ་གསུངས། ༈ དབང་བསྒྱུར་བའི་སྤྱོད་པ་ནི། ཁམས་གསུམ་དུ་འཕེན་པའི་སྣང་བ་བཟང་ངན་བར་མའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་གདོད་མའི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་བའོ། ༈ འབྲིང་བར་དོར་གྲོལ་ཚུལ་ལ། ད་ལྟ་གསོན་ལུས་འདིར་ཐར་པ་འདོད་པ་ལ་ཐབས་གང་ཟབ། གནད་གང་ཆེ་བརྟགས་ནས་རང་ཡིད་ཆེས་པའི་ཆོས་དེ་ཡང་མཐའ་མ་ཆོད་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་འཇུག་པ་དང་། ཐོག་ཏུ་མ་ཕེབ་པ་གསུམ་སྤོང་བ་ལ་དང་པོར་ཐོས་པས་བློ་སྦྱོང་། བར་དུ་བསམ་པས་ཐག་བཅད། ཐ་མར་བསྒོམ་པས་ལ་བཟླ་བའོ། ཐོས་བསམ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་ཐི་བྱ་ལྟ་བུ། ཐི་བྱའམ་ཆར་སྡོད་བྱེའུ་ཁུག་རྟ་ཞེས་པ་དེ་དངོས་རྒྱ་གར་ན་ཡོད། དེས་རྡོ་འདམ་གྱིས་ཚང་བཅའ་ཚེ་ཤིང་ཙི་ཏྲ་པ་དང་པུ་ཏྲ་པ་གཉིས་ལ་མཆུ་བརྡར་ཏེ་ཚང་བཅའ་བ་ཡིན་གསུངས། འཆི་ཁའི་བར་དོར་སྔ་འདྲེས་ཀྱི་མི་ལྟ་བུའི་གདམས་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་བར་དོར་སྒེགས་མོ་ལ་མེ་ལོང་བསྟན་པ་ལྟ་བུའི་གདམས་པ་གཉིས་པོའི་དོན་ནི་རང་གི་མན་ངག་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་དུས་སུ། དུས་གསུམ་འཁྲུལ་རྟོག་བྲལ་བ། ཉམས་ཞེན་གྱི་ཤུན་པ་བྲལ་བ། བྱིང་རྨུགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་བྲལ་བའི་གཞིའི་འོད་གསལ་སད་དེ་རླུང་སེམས་ཕྱི་མ་མ་ལང་གི་བར་དེ་ཡུན་རིང་ཐུང་ཅི་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་ལྔ་འཆི་ཁར་དང་ཆོས་ཉིད་བར་དོར་འཆར་ནི་རེད། ཤར་ནས་བརྩི་བར་མི་བྱའོ་གསུངས། དེས་ན་ཁྲེགས་ཆོད་གསང་བའི་མཛོད་ཆེན་གྱི་སྒོ་བླ་མའི་མན་
Chinese
我不认可任何宗派。仅仅是醒与未醒的区别，或者说是错与不错的区别，以及现象和实相的区别。总之，在资粮道上是生圆双运，或者说是理解的光明和信奉的本尊双运，在加行道上是幻光双运，在见道上是义光双运。以空性的光明，本来清净立断为道；以显现的光明，任运自成顿超为道。方便道安乐的光明，也在上面阿吽（藏文：ཨ་ཧཾ།，梵文天城体：अहम्，梵文罗马拟音：aham，汉语字面意思：我）燃滴的观想时安放，是密智誓言。大圆满的等持智慧，没有任何破立、取舍，因此不是推测而是现量。如果说是现量，那就会变成见道，为什么没有百千功德等等呢？清净的经论中说，这是因为瑜伽士的身坛城等等。然而，麦彭仁波切认为，虽然见是现量，但却是譬喻光明。他说，在中阴可以转为义光明。总之，驾驭的行持是：将投向三界的所有好坏中等显现的念头，都解脱于原始法界中。关于中阴解脱的方式：现在想要在这个活生生的身体中获得解脱，什么方法最深，什么要点最重要？经过考察，对于自己确信的法，也要避免没有最终定论、产生怀疑和没有真正领悟这三种情况。首先，通过听闻来调伏自心；中间，通过思索来做出决断；最后，通过禅修来熟练掌握。通过闻思来斩断增益，就像织布鸟一样。据说织布鸟或雨燕鸟确实在印度存在。据说它们用泥土筑巢时，会用喙摩擦两种树木，即紫矿树和白茅树来筑巢。在临终中阴，就像提前适应的人一样的窍诀；以及在法性中阴，就像给妓女照镜子一样的窍诀。这两种窍诀的含义是，在安住于自己的窍诀时，远离三时错觉，远离体验执着的壳，远离昏沉的障碍，觉醒本基光明，在风心尚未升起的这段时间里，无论长短，都会在临终时和法性中阴显现。不要从东方开始计算。因此，立断秘密大宝藏之门是上师的口诀。
English
I do not endorse any particular tradition. It's merely a matter of being awake or not, or being mistaken or not, and the difference between phenomena and reality. In short, on the path of accumulation, it's the union of generation and completion stages, or the union of understanding luminosity and devotion to the deity. On the path of joining, it's the union of illusion and luminosity, and on the path of seeing, it's the union of meaning and luminosity. The luminosity of emptiness, original purity, is taken as the path of trekchö (cutting through). The luminosity of appearance, spontaneous presence, is taken as the path of tögal (direct crossing). The luminosity of bliss, the path of skillful means, is also placed during the visualization of the blazing and dripping of AHAM (Tibetan: ཨ་ཧཾ།, Sanskrit Devanagari: अहम्, Sanskrit Romanization: aham, Literal Chinese meaning: I) above, which is the secret wisdom vow. The samadhi wisdom of Dzogchen has no affirmation or negation, no acceptance or rejection, so it's not inference but direct perception. If it's said to be direct perception, then it becomes the path of seeing, so why are there no hundreds and thousands of qualities, etc.? The pure scriptures say that it's because of the yogi's body mandala, etc. However, Mipham Rinpoche considers the seeing to be direct perception, but it's the example luminosity. He says that in the bardo, it can be transformed into the meaning luminosity. In short, the practice of dominion is: all the thoughts of good, bad, and neutral appearances that are projected into the three realms are liberated into the primordial expanse. Regarding the way to liberate in the intermediate bardo: now, wanting liberation in this living body, what method is the deepest, what key point is the most important? After investigation, even for the dharma that one is convinced of, one must avoid the three situations of not having a final conclusion, giving rise to doubt, and not having truly realized it. First, train the mind through listening; in the middle, make a decision through contemplation; and finally, become skilled through meditation. Cutting through the clinging to concepts through listening and contemplation is like the weaver bird. It is said that the weaver bird or rain-stopping bird actually exists in India. It is said that when they build their nests with mud, they rub their beaks against two trees, the Zitra tree and the Putra tree, to build their nests. In the dying bardo, the instruction is like that of someone who has adapted beforehand; and in the dharmata bardo, the instruction is like showing a mirror to a prostitute. The meaning of these two instructions is that when abiding in one's own instruction, free from the illusion of the three times, free from the shell of experiential clinging, free from the obscuration of dullness, the luminosity of the ground awakens, and during the time before the subsequent wind-mind arises, however long or short it may be, that is how it will appear at the time of death and in the dharmata bardo. Do not start counting from the east. Therefore, the door to the great treasury of the secret of trekchö is the lama's oral instruction.
Tibetan
ངག་གི་ལྡེའུ་མིག་གིས་ཕྱེས་ནས་རིག་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ངོ་འཕྲོད་པ་གཞི་ལམ་བྱེད་དང་། ཐོད་རྒལ་གཞི་སྣང་ལམ་བྱེད་ཡིན་པས་ཆོས་ཉིད་བར་དོར་གྲོལ་ས་བཞི་པོ་འདིའི་འཕྲོ་ན་འདི་ཡོད་བསམ་ནས་ཉམས་འོག་ཏུ་་ཆུད་དགོས། ༈ ཐ་མ་རང་བཞིན་སྤྲུལ་པའི་ཞིང་ཁམས་ལམ་ཁྱེར་ལ། ད་ལྟ་སྙིང་གར་བསྒོམ་པ་དང་། སྤྱི་བོར་བསྒོམ་ནས་འཕོ་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་སྙིང་གའི་དབུས་ན་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལྡན་གྱི་གདངས་ཕྱོགས་བཞི་དབུས་དང་ལྔར་རྣམ་གྲོལ་དབུགས་ཆེན་འབྱིན་པའི་ཞིང་ཁམས་ལྔ་ཡོད། དེ་ལ་གནས་པའི་རང་བཞིན་སྤྲུལ་པ་ཟེར། ཕྱི་མ་ནི་སྤྲུལ་སྐུ་རིགས་ལྔའི་ཞིང་ཁམས་རྣམས་ཡིན། འདི་དབྱེ་བའི་གྲངས་ཙམ་བགྲངས་པའི་རང་བཞིན་སྤྲུལ་པའོ། ༈ སྔོན་འགྲོས་འཁྲུལ་གཞི་རྩད་ནས་གཅོད་ཐབས་ཁྲེགས་ཐོད་གཉིས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོས་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་འཁྲུལ་པ་འཁྲུལ་སྣང་དང་བཅས་པ་བཤིགདངོས་གཞི་འཁྲུལ་བ་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་ཚུལ། དང་པོ་མ་རིག་བདེན་འཛིན་གྱིས་དྲངས་བའི་དུས་གསུམ་ཡིད་ཀྱི་འཁྲུལ་བ་ཐམས་ཅད་འཆར་གཞིའི་ཀློང་དུ་དེངས། སླར་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་གིས་བསྐྱོད་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་འཆར་བ་ཡིན། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་སྤོང་ཚུལ། ཀལྤོ་ལས། གཞི་ལ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི། །སྐྱེས་བུ་ལྡུམ་རའི་དུག་སྡོང་འདྲ། །སྦྱང་བར་བྱེད་པའི་ལམ་པས་ནི། །འཚོ་བྱེད་མཁས་པས་མཐོང་བ་འདྲ། །བསྒྱུར་བར་བྱེད་པའི་གསང་སྔགས་པ། །བྲམ་ཟེས་རིགས་སྔགས་གྲུབ་པ་འདྲ། །ལམ་དུ་བྱེད་པ་སྔགས་ནང་པས། རྨ་བྱས་ཟས་སུ་མཐོང་བ་འདྲ། །རང་སར་འཇོག་པའི་རྫོགས་ཆེན་པ། །འབྱུང་ཆེན་ལྟོས་ཀྱི་ས་གཞི་འདྲ། ཞེས་གསུངས། ༈ ཕྱག་རྫོགས་ཀྱི་ལྟ་བ་རྟོགས་པ་རྒྱལ་བ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སྡོམ་གསུམ་ཁྱད་ཆོས་དྲུག་པོ་བཞགམདོར་ན་རང་ལ་ཉག་༼མཁོ་༽ངེས་པ་འདི་ཡིན་པས་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྔ་ལོག་དཔེ་ཡི་འོད་གསལ་ཤར་བའི་སྐབས་ནས་དག་འགྲོ་ནི་རེད། དེས་ན་རང་ཉིད་མཉམ་པར་དག་པའི་རང་དུས་དེ་ན། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་དགག་པའི་བློ་དགག་རྟོག་ཨི་ཡོད་གི། དེའི་ཤུལ་ན་སྤྲོས་བྲལ་སྒྲུབ་པའི་བློ་སྒྲུབ་རྟོག་ཨི་ཡོད་གི་བརྟགས་ན་ལོས་གོ །ཡོད་ན་རྗེས་དཔག་རེད། མངོན་སུམ་མ་རེད། དབང་བཞི་པའི་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་འབྲས་བུ་ལམ་བྱེད་ནི། སྙིང་དབུས་མི་ཤིག་པའི་འོད་གསལ་སད་ནས་དབང་ཤེས་རྟོག་མེད་ཐམས་ཅད་ཡེ་
Chinese
用语言的钥匙打开，认识到明空双运是基础和道路。因为妥噶的基础显现是道路，所以必须将法性中阴的四个解脱之处，想着“这之后有这个”而纳入修持之下。 最终，在将自性化身刹土作为道路时，现在有两种方式：在心间修习和在头顶修习。第一种是，在心间的中央，具有五种智慧的觉性光芒，向四方和中央五个方向解脱，呼出大气息的五个刹土。安住于其中的称为自性化身。后者是五部化身佛的刹土。这仅仅是列举了分类数量的自性化身。 其次，彻底切断错乱之基的方便，切却和妥噶的预备行是破除对法和补特伽罗的执着，以及错乱和错乱显现。正行是错乱自然解脱的方式。首先，将由无明实执所牵引的三时意之错乱全部提升到显现的基础之中。再次，由智慧之风推动，使一切识的集合显现为具有智慧之相。 此外，调伏烦恼的方式，《时轮经》中说：“于基位调伏者，如园丁之毒树。以清净道调伏者，如善巧医师之所见。以转变调伏之密咒师，如婆罗门成就本尊咒。以道调伏之密咒内道者，如孔雀见食物。于自位安住之大圆满者，如四大种所依之大地。” 此外，大手印和大圆满的见解，是证悟令诸佛欢喜的戒律，以及安立三律仪的六种特点。总之，因为对自己来说唯一需要的就是这个，所以从向内观察的相续之识的行境转变为圣者的等持智慧之先，在譬喻光明生起之时就得以清净。因此，当自己平等清净的自性之时，是否还有破除一切戏论的破除之念呢？在那之后，是否还有建立无戏论的建立之念呢？如果考察，当然有。如果有，那就是比量，不是现量。第四灌顶的意义，将智慧之果作为道路，从心间中央不灭的光明苏醒，一切无分别的根识
English
Having opened with the key of speech, recognizing the union of clarity and emptiness as the ground and path. Since the basic appearance of Tögal is the path, one must bring these four places of liberation in the bardo of dharmata under practice, thinking, "After this, there is this." Finally, when taking the realm of the nature-body as the path, there are now two ways: meditating in the heart and meditating on the crown of the head. The first is that in the center of the heart, the radiance of awareness endowed with the five wisdoms, liberated in five directions, the four directions and the center, there are five realms that exhale great breaths. The one abiding therein is called the nature-body. The latter is the realms of the five families of Nirmanakaya. This is merely enumerating the number of divisions of the nature-body. Secondly, the means of cutting off the root of delusion from the beginning, the preliminary practices of Trekchö and Tögal are to destroy the clinging to self of dharma and person, along with delusion and delusional appearances. The main practice is how delusion naturally liberates itself. First, all the delusions of the three times of mind, led by ignorance and clinging to reality, are elevated into the space of the ground of manifestation. Again, propelled by the wind of wisdom, all the collections of consciousnesses appear as having the aspect of wisdom. Furthermore, the way to subdue afflictions, the Kalachakra says: "He who subdues at the base is like a poisonous tree in a garden. He who subdues by the path of purification is like the sight of a skillful physician. The mantra practitioner who subdues by transformation is like a Brahmin who has accomplished the mantra of his lineage. The inner tantrika who subdues by the path is like a peacock seeing food. The Dzogchenpa who abides in his own place is like the earth relied upon by the great elements." Furthermore, the view of Mahamudra and Dzogchen is the discipline that pleases the Buddhas by realizing it, and establishing the six characteristics of the three vows. In short, because this is the only thing that is necessary for oneself, all that has become the object of the consciousness of the continuum of inward observation is purified from the moment when the light of the example dawns before the wisdom of the noble meditative equipoise. Therefore, at the time of one's own equally pure nature, is there a thought of negation that refutes all elaborations? After that, is there a thought of establishment that establishes non-elaboration? If you examine it, of course there is. If there is, then it is inference, not direct perception. The meaning of the fourth empowerment is to take the fruit of wisdom as the path, awakening the indestructible light in the center of the heart, all the non-conceptual sense consciousnesses