Tibetan
ག་མ་སྐྱེས་པའི་ཆ་ཟེར། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་། དབུལ་པོ་ནོར་གྱིས་སྟོང་། རི་བོང་རྭ་ཡིས་སྟོང་། དེའི་མེད་ཆ་དེ་སུའི་བསྒོམ་བྱ་མ་རེད། དེ་འདྲ་ནི་མི་ཚེ་གཅིག་ལ་སྡུག་བྱས་ཚད་ཐམས་ཅད་ངལ་བ་འབྲས་མེད། བྱས་པ་དོན་མེད། དལ་འབྱོར་དོན་མེད་དུ་བཏང་བ་ཆོས་དང་གདམས་ངག་ཟབ་མོ་འདི་ལྟ་བུའི་གང་ནས་བསོད་ནམས་ཟད་ནིའི་འབྲས་རྟགས་རེད། མི་དབུལ་པོ་ཞིག་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་ནས་སྟོང་ལོག་བྱེད་པ་ལས་ཐུ་བ་ཡིན་ཏེ། རིན་པོ་ཆེས། ཚེ་གང་ཆོས་ར་འགྲིམ་ཀྱང་འཆི་ཁར་ལག་སྟོང་གསུངས་པ་ལྟར་རེད། དེ་འདྲའི་ལྟ་ལོག་མཁན་དེ་རི་རྩེར་བསྡད་རུང་ལྟ་ལོག་ཞིག་རེད། བཅད་རྒྱ་འདག་སྦྱར་བྱས་རུང་ལྟ་ལོག་ཞིག་རེད། ཡོན་བདག་གི་མཆོད་གནས་བྱས་རུང་བྱིང་རོ་ལ་ལྟ་ལོགདེས་དབང་བསྐུར་དང་བསྒྲལ་ལས་བྱས་རུང་དོན་འབྲས་མེད། དཀོར་མི་ཞུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ལྡན་དང་གྲོལ་ལ་ང་ཡིས་གནང་བ་ཡིན། །མི་ལྡན་པ་ལ་ཅུང་ཟད་གནང་བ་མིན། །རྟ་དང་བ་ལང་བོང་བུ་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་། །རྡོ་དང་དབྱུག་པ་དག་གིས་བརྡུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དཀོར་མི་ཞུ། དེར་མ་ཟད་བདག་ནི་རྟོགས་ལྡན་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་རང་ལྟ་མཆོག་འཛིན་གྱིས་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཆོས་སུ་སེམས་པ་ཆོས་སྤང་གི་ལས་ཡིན་པ་འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་དུ་གསུངས་ཡོད་པས་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་རལ། ཆོས་སྤང་གིས་བདེ་བ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བའི་སྒོ་བཀགང་རྒྱལ་ཁེངས་སེམས་ཀྱིས་ཤི་ནས་གདོན་དང་འབྱུང་པོའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པའང་ལ་ཐང་མེད། ཡང་ན་ལྷ་ཚེ་རིང་པོ། དམའ་ན་དུད་འགྲོ་བྱི་བ་སོགས་ལ་སྐྱེས་པས་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་བསྒྲུབ་པ་ལ་དགོས་པ་ཅང་ཨེ་ཡོད་གི་གསུངས། མཐོ་རིས་ཙམ་གྱི་གོ་འཕང་སྒྲུབ་པ་ལའང་རྒྱུ་རྐྱེན་རྣམ་དག་ཚང་དགོས་དེ། རྒྱུད་ཚུལ་ཁྲིམས། གྲོགས་སྦྱིན་དང་བཟོད་པ། རྐྱེན་སྨོན་ལམ་རྣམ་དག་རྣམས་ལོག་ལྟས་མ་བཅོམ། ཁོང་ཁྲོས་མ་བསྲེགཟད་པའི་རྒྱུ་བཞིས་མ་བཤིགས་པར་ཡོད་ན་མཐོ་རིས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཚང་ཡང་ཡར་མཆོད་མར་མེ་བརྒྱ་མཆོད་ཞིག་གི་བསོད་ནམས་མེད། མར་སྦྱིན་ཉམས་ཐག་རྣམས་ཉིན་གཅིག་གི་བཟའ་བཏུང་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་པ་ཙམ་ཡང་མེད་པས་ན་དཀའ་མོ་རེད། ༈ གནད་དེ་ཇེ་བས་ཇེ་ཟབ་ཏུ། རང་མཚན་ཞེན་པ་སྤོང་ཚུལ་ནི། ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པའི་ལམ་གྱིས་རང་འདོད་ཡིད་བྱེད་ལྡོགསྔགས་ལམ་གྱིས་ཐ་མལ་མ་དག་པའི་སྣང་ཞེན་ལྡོག་ནི་རེད། །དེ་བཞིན་དུ་ཇེ་བས་ཇེ་ཟབ་ཡིན་ནི་རེད། དབང་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མཚན་ཉིད་པ་ནི། དབྱིངས་ཡེ་ཟུང་འཇུག་དགོངས་སྲོག་ག
Chinese
所谓的“无生之分”。例如，天空空无形色，穷人空无财富，兔子空无犄角。这种不存在之分，不是任何人的修行对象。像这样，一生所受的苦难全都徒劳无功，所作所为毫无意义，白白浪费了闲暇圆满之身，这正是从何处耗尽福德的征兆。一个穷人从珍宝岛空手而归，比这还要糟糕。正如珍宝说：“一生都在寺庙里转悠，死时却空手而归。”像这样的邪见者，即使住在山顶，也是一个邪见者。即使进行封闭禁锢，也是一个邪见者。即使作为施主的供养处，也是一个堕落的邪见者。即使他进行灌顶和诛法，也没有任何意义和结果。不要接受供养。世尊说：“有缘者和解脱者，我才给予。无缘者，我一点也不给予。即使生出马、牛、驴，也会被石头和棍棒殴打。”正如所说，不要接受供养。不仅如此，认为“我是一个证悟者”的自以为是的执着，将非佛法视为佛法，这是舍弃佛法的行为，正如《文殊根本续》中所说，因此别解脱戒律破损。舍弃佛法者，关闭了往生极乐世界的门，因傲慢自满而死后，也会毫无意义地转生为鬼怪和精灵。或者转生为长寿天神，下则转生为老鼠等畜生，像这样修行有什么必要呢？即使是获得天界果位，也必须具备清净的因缘。因是戒律，友是布施和忍辱，缘是清净的愿望，这些都没有被邪见所摧毁，没有被愤怒所焚烧，没有被四种耗尽之因所破坏，这样才具备了获得天界的因，否则连一百盏酥油灯供养的福德都没有。甚至连用一天的食物来满足贫困的乞丐都做不到，所以很困难。 ༈ 要点是越来越深入。舍弃自相执着的方法是：以波罗蜜多乘的道来阻止自欲的作意，以密咒道来阻止平凡不净的显现执着。就像这样，越来越深入。灌顶意义的智慧的特征是：法界智慧双运的意命。
English
The so-called "unborn part." For example, the sky is empty of form, the poor are empty of wealth, and the rabbit is empty of horns. This non-existent part is not the object of anyone's practice. Like this, all the sufferings endured in one's life are in vain, all actions are meaningless, and the leisure and endowment are wasted in vain. This is the sign of where the merit is exhausted. A poor person returning empty-handed from the island of jewels is worse than this. As Rinpoche said, "Even if one wanders around temples for a lifetime, one will return empty-handed at death." Such a person with wrong views, even if he lives on the top of a mountain, is still a person with wrong views. Even if he performs a sealed retreat, he is still a person with wrong views. Even if he is a patron's object of worship, he is still a fallen person with wrong views. Even if he performs empowerment and wrathful activities, there is no meaning or result. Do not accept offerings. The Bhagavan said, "I give to those who have connection and liberation. I do not give even a little to those who do not have connection. Even if horses, cattle, and donkeys are born, they will be beaten with stones and sticks." As it is said, do not accept offerings. Moreover, the self-cherishing of thinking "I am a realized one," considering non-dharma as dharma, is the act of abandoning the Dharma, as stated in the Manjushri Root Tantra, therefore the Pratimoksha vows are broken. Abandoning the Dharma closes the door to being born in Sukhavati, and dying with arrogance and pride, one will also be born as ghosts and spirits without meaning. Or be born as long-lived gods, and lower down be born as animals such as mice, so what is the need to accomplish such a thing? Even to attain the rank of heaven, one must have pure causes and conditions. The cause is discipline, the friend is generosity and patience, and the condition is pure aspirations. These have not been destroyed by wrong views, have not been burned by anger, and have not been destroyed by the four causes of exhaustion. Only then does one have the complete cause for attaining heaven, otherwise one does not even have the merit of offering a hundred butter lamps. It is difficult because one cannot even satisfy poor beggars with one day's food. ༈ The key is to become more and more profound. The way to abandon self-characteristic clinging is: to reverse the mind of self-desire with the path of the Paramita vehicle, and to reverse the clinging to impure appearances with the mantra path. Just like that, it becomes more and more profound. The characteristic of the wisdom of empowerment meaning is: the mind-essence of the union of Dharmadhatu wisdom.
Tibetan
ཅིག་གིས་བཟུང་བས་སྣོད་བཅུད་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཡིན་པས་འབྲེལ་ཐག་མཚན་ཉིད་པ་དེའི་སྟེང་ནས་བཞག་ནི་རེད། དེ་ལྟར་ལུང་རིགས་མན་ངག་གི་སྒོ་ནས་ཐ་མལ་མ་དག་པའི་སྒོ་ནས་སྣང་ཞེན་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་དག་པ་ལྷ་སྔགས་ཆོས་ཉིད་དུ་སྡོམ་པ་ཐབས་དང་། ལྷ་སྔགས་ཆོས་ཉིད་དུ་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་ཐམས་ཅད་གདོད་མའི་སྟོང་ཆེན་གྱི་དབྱིངས་སུ་སྡོམ་པ་ཤེས་རབ་སྟེ། ཐབས་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཨེ་ཝཾ་ཟུང་འཇུག་གི་སྡོམ་པ་ཡང་ཡིན་གསུངས། བཞི་པའི་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཨེ་ཝཾ་ཟུང་འཇུག་གི་ལྟ་བ་ཡང་ཡིན་པར་གསུངས། དེ་ལས་མི་འདའ་བ་དམ་ཚིགདེ་ལ་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་བཅུའི་ལམ་གནད་འདུས་ཚུལ་གསུངས། སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ལམ་ཡང་དག་པ་འདི་ལ་ནི་ཚོགས་གཉིས་ངང་གིས་རྫོགས་ཏེ། སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས། སྟོང་པ་དོན་དམ་གྱི་བདེན་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སྟེ་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན། ༈ བྱ་སྤྱོད་བླ་མེད་རྒྱུད་སྡེ་ལ། མདོ་དང་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་མི་འདྲ་བ་ཡོད་ཚུལ། ས་པཎ་གྱིས། གཞལ་བྱ་ཆོས་དབྱིངས་ལ་རིགས་མི་འདྲ་བ་མེད་པས་དེ་ལ་དགོངས་ནས་ཐེག་ཆེན་མདོ་སྔགས་གཉིས་ལ་ལྟ་བའི་མཐོ་དམན་མེད། རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་ལྟ་བ་ལ་མཐོ་དམན་ཡོད་གསུངས། ཕྱི་རབས་པས། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཉན་རང་གིས་བདག་མེད་རྣམ་གཉིས་རྟོགས་པས་མི་ཚད་ལྟ་བ་མཐོ་དམན་མེད། མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀ་ཐབས་ཙམ་ཞིག་གིས་ཕྱེ་ཟེར། སྔ་འགྱུར་རང་ལུགས་ནི། ཡུལ་ཅན་གྱི་ངེས་ཤེས་སྟེང་ནས་འཇོག་པས་མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་ལྟ་བའི་མཐོ་དམན་རིམ་པ་དགུར་དབྱེ་ནས་བཞག་པ་ཡིན། དེ་ལས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུལ་བྱའི་ཁམས་དབང་ལ་ལྟོས་ནས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བར་དུ་གསུངས་ཡོད་ཚུལ་མདོ་ན་ཡོད་གསུངས། ༈ ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་གནས་ལུགས་དོན་ནི། མཉམ་བཞག་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་ཚུལ་གྱིས་རྗེས་ཐོབ་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ཚུལ་ཡིན་པས། རྗེས་ཐོབ་མཚན་ཉིད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་དོན་མཆོག་གི་དོན། ཆོས་ཅན་སྣང་བས་གར་ཁྱབ་ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་ཀྱིས་ཁྱབ་ཚུལ། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་སུ། ཁམས་གསུམ་སྲིད་གསུམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཅན་དུ་གཟིགས་པའི་དག་སྣང་ཕྱོགས་མེད་དུ་ཤར་བ་དང་། མ་རྟོགས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བརྩེ་བའི་སྙིང་རྗེ་གཞི་ན་བཞུགས་པའི་གནད་ཀྱིས་ཕྱོགས་རིས་མེད་པ་དམིགས་མེད་དུ་ཤར་བ་དང་། མཉམ་བཞག་
Chinese
因为执持之一，器情清净大平等之坛城中，是确定的正见，故于彼关联之特征上安立。如是，以教理、正理、口诀之门，从庸常不净之门，显现执着当下即清净，将本尊、咒语、法性收摄为方便；将执持本尊、咒语、法性的一切执相，收摄于原始大空之界中，是智慧。如是，亦宣说方便与智慧无二之ཨེ་ཝཾ་（藏文，梵文天城体：एवं，梵文罗马拟音：evaṃ，汉语字面意思：如是）双运之收摄。亦宣说第四之义智慧是ཨེ་ཝཾ་（藏文，梵文天城体：एवं，梵文罗马拟音：evaṃ，汉语字面意思：如是）双运之见。不离彼者是誓言，于此宣说汇集续部十种事物要义之道。于此显空双运之正道，二资粮自然圆满，显现世俗谛，是福德资粮；空性胜义谛，是智慧资粮，是行于二资粮双运。 复次，于事行无上续部中，经与咒之见解有不同之理。萨班说：所量法界无有种类差别，故以此意，大乘经咒二者无有见解之高下。根本因乘之见解有高下。后代之人说：应成派中观宗，声闻缘觉通达二种无我，故无有见解高下之量，经咒二者仅以方便而分。旧译自宗是，于有境之定解上安立，故如经续一切所说，分为九次第而安立见解之高下。又说，经中说，观待佛陀所化之界与根，有不可思议之差别。 复次，如何如何安住之实义是，以等持获得明相之理，于后得生起定解之理。故于后得特征之状态中，是恒常利益众生之最胜义。有法显现如何周遍，法性界如何周遍之理。境与有境于智慧中，三界三有之一切有情，于见一切众生皆具佛陀之意之清净显现无有偏颇，及于未悟有情，慈爱之心住于根本之要点，无有偏颇，无有对境而显现，及等持
English
Because of holding one thing, it is the definite correct understanding that the environment and beings are definitely in the mandala of great equality, so it is placed on that characteristic of connection. Thus, through the doors of scripture, reason, and oral instruction, from the perspective of ordinary impurity, the appearance and attachment are purified in the present moment, and the method is to gather deities, mantras, and dharmata. Gathering all attachments to names that hold deities, mantras, and dharmata into the realm of primordial great emptiness is wisdom. Thus, it is also said that the gathering of the indivisible union of ཨེ་ཝཾ་（Tibetan, Devanagari: एवं, Romanized Sanskrit: evaṃ, literal Chinese meaning: thus）of method and wisdom is also said. It is also said that the wisdom of the fourth meaning is also the view of the union of ཨེ་ཝཾ་（Tibetan, Devanagari: एवं, Romanized Sanskrit: evaṃ, literal Chinese meaning: thus）. Not straying from that is the samaya. In this, it is said how the essential points of the ten objects of the tantra are gathered. In this correct path of the union of appearance and emptiness, the two accumulations are naturally perfected. Appearance, the truth of conventional reality, is the accumulation of merit. Emptiness, the truth of ultimate reality, is the accumulation of wisdom, which is to practice the union of the two accumulations. Furthermore, in the action and performance of the unsurpassed tantra, there is a difference in the views of sutra and mantra. Sakya Pandita said, "Since the knowable dharmadhatu has no different kinds, therefore, considering this, there is no high or low view in the two great vehicle sutras and mantras. There are high and low views in the causal vehicle." Later scholars said, "In the system of the Prasangika Madhyamaka, the Hearers and Solitary Realizers realize the two kinds of selflessness, so there is no measure of high or low views. The two, sutra and mantra, are only divided by method." The Early Translation School's own system is that it is established on the definite understanding of the subject, so, as it is said in all the sutras and tantras, the high and low views are divided into nine levels and established. Moreover, it is said in the sutras that there are inconceivable differences depending on the faculties and powers of those to be tamed by the Buddha. Furthermore, the meaning of how it abides is that the way clarity arises in equipoise is the way definite understanding arises in post-equipoise. Therefore, in the state of the characteristics of post-equipoise, it is the supreme meaning of constantly benefiting beings. How the phenomena of dharmas pervade, how the dharmadhatu pervades. In the wisdom of object and subject, all sentient beings of the three realms and three existences, seeing all sentient beings as having the intention of the Buddha, pure appearances arise without partiality, and the key point that loving compassion for unrealized sentient beings dwells in the ground arises without partiality, without an object of focus, and equipoise