Tibetan
ཏུ་དུས་གསུམ་གྱི་རྟོག་པ་བག་ཆགས་བསོགས་ལོང་མེད་པར་གྲོལ་བའི་གནད་ཀྱིས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྟོང་ཉིད་རྒྱུ་འབྲས་སུ་ཤར་བས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་དེ་བས་ཞིབ་ཆ་ཐོན་ནི་རེད། དེ་དག་སོགས་ཡོན་ཏན་གྱི་འབྲས་རྟགས་ཡོད་ན་ལམ་ཡང་དག་པར་འགྲོ་ནིའི་རྟགས་ཡིན་གསུངས། དེ་འདྲའི་མན་ངག་གི་གནད་སེམས་ལ་ཐེབས་ན་སེམས་ཀྱི་རྒྱ་གཏོར་ཐུབ། འདིས་བཤིག་ཐུབ་ནི་རེད། འོད་གསལ་དོན་སྤྱི་ཞིག་ཤར་ནའང་མ་རིག་མུན་པའི་སྨག་རུམ་ཐམས་ཅད་རང་དེངས་ལ་འགྲོ་ནི་རེད། དེ་ཉིད་གོ་རྒྱུ་མྱོང་རྒྱུ་མེད་པ་ཞིག་ཅི་ལ་ཡིན་གསུངས། ༈ ཆུ་གཅིག་འགྲོ་བ་སོ་སོ་ལ༴ རིགས་དྲུག་གི་ལས་སྣང་རང་དགར་མི་ལྡོག་པས། མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེས། མ་དགདག་པ། ཤིན་ཏུ་དག་པ་གསུམ་སྡུད་འགྲེལ་ན་གསུངས་པ་ལྟར། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་གཟིགས་པ་ལྟར་གཏན་ལ་དབབ། གཏན་ལ་དབབ་བྱེད་སྔ་འགྱུར་རྙིང་མའི་མདོ་སྒྱུ་སེམས་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གཏན་ལ་མ་དབབ་ན་འགྲོ་ཕྱོགས་གཏན་ནས་ཤེས་ནི་མ་རེད་གསུངས། དེ་ཡང་བླ་མ་བརྟེན་ཡུན་རིང་། གདམས་ངག་ཉན་ཡུན་རིང་བའི་སྒོ་ནས་ཤེས་རྒྱུད་དཔང་དུ་བཙུགས་ནས་ཚད་རྨི་ལམ་གྱིས་བཟུང་བ། དེ་ཡང་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོའི་སྐབས་སུ་རྨི་ལམ་འོད་གསལ་འཆར་བའི་མགོ་རྩོམ། སྦྱོར་ལམ་དུ་རྨི་ལམ་འོད་གསལ་དངོས་སུ་ཟིན་ནི་རེད་གསུངས། མ་བསླབ་པས་མཁས་པར་མི་འགྱུར། མ་བསྒོམ་པས་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་བས་རིག་པ་རྗེན་པ་རྟོགས་ཟེར་བ་ཡང་དཀའ་མོ་རེད། སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་ཀྱི་ཤུན་པའམ་ལྤགས་དེ་མ་འཐོར་བའི་རྗེན་པར་རྟོགས་ལུགས་མེད། དེ་ཕྱིར་ལྟོས་དེ་ཚད་མ་ཉིད། ཞེས་པ་གཞལ་བྱའི་ཡུལ་དང་འཇལ་བྱེད་ལ་ལྟོས་པ་དང་། ལ་ལ་ནི་གོང་འོག་ལ་ལྟོས་ཏེ་བཞག་ཡོད་པས། གོང་མ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་ན་རང་དབང་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་མེད་ནི་རེད། གོང་འོག་ལ་ལྟོས་ཏེ་རེ་ཞིག་ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་དུ་བཞག་ལུགས། འོག་མ་འོག་མ་ལ་ལྟོས་ཏེ་གོང་མ་གོང་མ་རྣམས་ཚད་མར་བཞག་པ་ཡིན། མཐར་ཐུག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲིབ་བྲལ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པ་ཚད་མའོ། །སོ་སྐྱེས་ཚུར་མཐོང་གི་ངོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་སུམ་དང་། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་དང་། ལྐོག་གྱུར་གྱི་གནས་རྣམས་རྒྱལ་བའི་ལུང་ཚད་མས་སྒྲུབ་པ་དང་། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གནས་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཇུག
Chinese
由于对三时（过去、现在、未来）的分别念没有积累习气的机会而解脱的关键，在后得位中，空性显现为因果，因此对业果更加细致。如果存在这些功德的果征，那就是走向正确道路的标志。如果这样的诀窍要点触及内心，就能摧毁心的牢笼。这能够摧毁。即使显现一个光明总相，无明黑暗的浓厚阴影也会自然消散。他说，那难道是没有机会理解和体验的吗？ ༈ 一滴水对不同众生来说……由于六道众生的业力显现无法随意逆转。如米庞仁波切在《不增不减、极度清净三者合集释》中所说，十方诸佛将一切显现之法视为本来清净的佛土。要确立这一点，如果不依靠前译宁玛派的经、幻、心三部，将基、道、果的一切法确立为本来成佛的自性，就根本无法知道走向何方。此外，还要长期依止上师，长期听闻诀窍，以知见传承作为见证，以梦境作为衡量标准。尤其是在大资粮道时，开始显现梦光明。在加行道中，梦光明会被真实把握。不学习不会变得聪明，不修行不会获得解脱，因此说证悟赤裸觉性也很困难。在二障习气的皮或壳没有脱落的情况下，没有证悟赤裸觉性的方法。因此，依赖即是量。也就是说，依赖于所量之境和能量之识。有些是依赖于上下而安立的。如果不依赖于上位，就不会成为自主的。因此，就没有量和非量的区别。暂时依赖于上下而安立量和非量的方式。依赖于下位，下位，上位，上位们被安立为量。最终，佛陀的无垢自生智慧之见是量。对于凡夫的片面之见，一切法都以现量、比量来衡量，隐蔽之处则以佛陀的圣言量来证实，世间人则遵循业果的规律。
English
Due to the key of liberation from the conceptual thoughts of the three times (past, present, and future) without the opportunity to accumulate habitual patterns, emptiness manifests as cause and effect in the subsequent attainment, thus leading to a more detailed understanding of karma and its results. If there are signs of these qualities, it is a sign of going on the right path. If such a key point of the instruction touches the heart, it can destroy the cage of the mind. This can be destroyed. Even if a general luminosity dawns, all the darkness of ignorance will naturally dissipate. He said, "Why would that be something that cannot be understood and experienced?" ༈ One drop of water for different beings... Because the karmic appearances of the six realms cannot be reversed at will. As Mipham Rinpoche said in the commentary on the collection of the three: "Unincreased, Undiminished, and Utterly Pure," the Buddhas of the ten directions establish all phenomena of appearance as inherently pure Buddha-fields. To establish this, if one does not rely on the three sections of Sutra, Illusion, and Mind of the Early Translation Nyingma school to establish all the dharmas of the ground, path, and fruition as the nature of inherent Buddhahood, one will never know where to go. Furthermore, one must rely on the lama for a long time, listen to the instructions for a long time, establish the lineage of knowledge as a witness, and take dreams as a measure. Especially during the Great Accumulation Path, the appearance of dream luminosity begins. On the Path of Joining, dream luminosity is actually grasped. Without learning, one will not become wise; without practice, one will not be liberated. Therefore, it is difficult to say that one realizes naked awareness. Without the husk or skin of the habitual patterns of the two obscurations being shed, there is no way to realize naked awareness. Therefore, dependence is the valid cognition itself. That is, it depends on the object to be measured and the measuring consciousness. Some are established by relying on above and below. If one does not rely on the higher, one will not become independent. Therefore, there is no distinction between valid and invalid cognition. The way of temporarily establishing valid and invalid cognition by relying on above and below. By relying on the lower and lower, the higher and higher are established as valid cognition. Ultimately, the Buddha's vision of stainless, self-arisen wisdom is valid cognition. For the ordinary person's partial view, all dharmas are measured by direct perception and inference, and hidden places are confirmed by the Buddha's words of authority, and worldly people follow the laws of karma and its results.
Tibetan
་ལྡོག་བྱེད་ལུགས། ནང་དགེ་སྡིག་གི་རྒྱུ་འབྲས་སྨིན་ལུགས་དང་། རྒྱུ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གཟུགས་གཉིས་ཀྱི་སྐུར་བཞེངས་ལུགས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་དཔག་ནས་རྒྱུ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ཚུལ་གསུངས། ༈ སྣང་ཙམ་ཐུན་མོང་བལྟ་བྱ་ནི། སྣང་ཙམ་སྟེ་ཡོད་ཙམ་དོན་གཅིགམིས་མཐོང་བའི་ཆུ། མིའི་ངོར་ཚད་མ་ཡིན་ཀྱང་། བལྟ་བྱའམ་སྣང་གཞི་ལ་ལྟོས་ན་ཆུའི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་ན་སྣང་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་། མིས་མཐོང་བའི་ཆུ་ཚད་མ་མིན་ན་དེ་ལས་གཞན་ཞིག་ཏུ་ཆུ་རུ་མི་འཐད་པས་སྟོང་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བའི་སྣང་ཙམ་ཐུན་མོང་བལྟ་བྱ་ཞེས་པ་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་དང་བྲལ་བའི་དོན་མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གཟིགས་པ་ལྟར་གནས་ལུགས་དངོས་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཉིད་ཇི་བཞིན་དུ་མཐོང་མ་ནུས་པའི་དབང་གིས་སོ་སོའི་རང་སྣང་གི་མཐོང་ཚུལ་རྣམས་རང་རང་གི་སྣང་བ་ཡིན་ལ། དེར་ཡང་སྣང་ཚུལ་དེ་དག་གོང་འོག་ལ་ལྟོས་ཏེ་གོང་མ་ཚད་མ་རུ་བཞག་པ་ཡིན་པས་ལྟོས་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་བཞེད་ཅིང་མཐར་ཐུག་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གནས་པར་ཡང་གྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་གནས་ལུགས་ཟུང་འཇུག་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་དང་བྲལ་བའི་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་ཀྱང་ལམ་པ་བ་དང་སེམས་ཅན་སོ་སོའི་རང་སྣང་ལ་མི་སྣང་བ་ལས་ལོག་པའི་སྣང་ཙམ་དེ་སྣང་བ་ཀུན་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་སྤྱི་བྱེ་བྲག་སོགས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །མི་སྣང་བ་ལས་ལོག་པའི་སྣང་ཙམ་སྤྱི། སྣང་བ་གཞན་ལས་ལོག་པའི་སྣང་ཙམ་དེ་སྣང་བ་ཀུན་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལ་ལྟོས་ཤེས། ཆུ་ལྟ་བུ་བྱེ་བྲག་མི་སྣང་བ་ལས་ལྡོག་པའི་སྣང་ཙམ་ལྡོག་པ་ཆིག་རྐྱང་པ་སོགས་གཞན་ལས་ལྡོག་པའི་གཉིས་ཚོགས་སྣང་ཙམ་ཆུ་དང་བདུད་རྩི་སོགས་ལ་ཐུན་མོང་དུ་ཡོད་པ་བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་དུ་ཡོད་པ་བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་པ་ཡིན། ཆུ་སོགས་བྱེ་བྲག་སོ་སོའི་སྣང་ཚུལ་རྣམས་རང་རང་གི་སྣང་བ་ཡིན། དཔེར་ན་མི་ལ་ཆུར་སྣང་བའི་སྐབས་སུ་ཆུ་དེ་ཉིད་མི་སྣང་བ་ལས་ལོག་པའི་སྣང་བ་དང་། ཆུ་མིན་ལས་ལྡོག་པས་ཆུ་ཡང་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བདུད་རྩི་སོགས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་དང་བདུད་རྩི་ཡིན་པ་རིགས་འགྲེས་སོ། །མཐུན་སྣང་བལྟ་བྱའི་སྣང་བ་ལ་དཔྱད་དེ། དེ་དཔེར་བཟུང་ན་སྣང་བ་དེ་ལ་དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དབང་དུ་ཁས་ལེན་མེད་ཚུལ་དང་། ཐ་སྙད་སྣང་ཚུལ་ཙམ་དུ་བདུད་རྩི་དང་ཆུ་སོགས་ཁས་ལེན་ཡོད་པའི་ཚུལ་དང་དེ་གཉིས་མི་འགལ་བར་སྦྱར་ནས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཁས་ལེན་ཚུར་
Chinese
转化之理。 其中讲述了善恶因果的成熟方式，以及如来藏功德如何将佛陀的法身和色身建立起来，并根据这些果报在因上生起欢喜心的方法。 共同显现的所见之物： 显现仅仅是存在，意义相同。人所见之水，在人的视角中是量，但如果从所见或显现的基础来看，如果落入水的范畴，则落入显现的范畴。 如果人所见之水不是量，那么它就不应是水，而应落入空性的范畴。 所谓不落入有无两边的共同显现的所见之物，是指远离边执和偏颇的究竟意义，是如佛陀所见之真实存在的方式。 由于无法如实地见到它，所以各自的自显之所见都是各自的显现。 在这些显现中，如果以上下进行比较，则上者被认为是量，因此被认为是依赖而命名的，最终安住于离戏之中。 如此，虽然实相是双运，远离边执和偏颇的离戏，但对于修行者和各个有情来说，从不显现中返回的显现，对一切显现都是平等性，因此依赖于它，总相和别相等等得以成立。 从不显现中返回的显现总相。 从其他显现中返回的显现，对一切显现都是平等性，因此要依赖于它来了解。 比如水，从不显现的别相中返回的显现，返回的单一等等，从其他返回的二者聚合的显现，水和甘露等共同存在的所见之物，共同存在的所见之物是共同的。 水等各个别相的显现，是各自的显现。 例如，当水显现给人的时候，水本身就是从不显现中返回的显现，并且由于从非水返回，所以也是水。 同样，甘露等一切都是显现和甘露，可以以此类推。 观察共同显现的所见之显现。 如果以此为例，则说明了在胜义离戏的方面不承认该显现的方式，以及在名言显现的方面承认甘露和水等的方式，并将二者结合起来而不矛盾，从而使名言的承认
English
The way of transformation. It explains how the cause and effect of virtue and vice ripen, and how the qualities of the Tathagatagarbha build the two forms of the Buddha, the Dharmakaya and the Rupakaya, and how to generate joy in the cause based on these results. Common objects of perception that are mere appearances: Mere appearance is the same as mere existence. Water seen by humans, although it is valid from a human perspective, if viewed from the basis of perception or appearance, if it falls into the category of water, it falls into the category of appearance. If the water seen by humans is not valid, then it should not be water, but should fall into the category of emptiness. The so-called common object of perception that is a mere appearance that does not fall into the two sides of existence and non-existence refers to the ultimate meaning that is free from extremes and biases, and is the actual way of existence as seen by the Buddha. Because one cannot see it as it is, the ways of seeing of each individual's own appearances are their own appearances. In these appearances, if one compares the upper and lower, the upper is considered valid, so it is considered to be merely labeled dependently, and ultimately abides in freedom from elaboration. Thus, although the nature of reality is union, freedom from extremes and biases, and freedom from elaboration, for practitioners and individual sentient beings, the appearance that returns from non-appearance is the equality of all appearances, so depending on it, generalities and particulars, etc., are established. The general appearance that returns from non-appearance. The appearance that returns from other appearances is the equality of all appearances, so one should rely on it to understand. For example, water, the appearance that returns from the non-appearance of particulars, the appearance of the aggregation of two that returns from others, such as the single return, etc., the objects of perception that are commonly present in water and nectar, etc., the objects of perception that are commonly present are common. The appearances of each individual particular, such as water, are their own appearances. For example, when water appears to a person, the water itself is the appearance that returns from non-appearance, and because it returns from non-water, it is also water. Similarly, all things such as nectar are appearances and nectar, and this can be inferred. Examine the appearance of common perception. If this is taken as an example, it explains that there is no acceptance of that appearance in terms of ultimate freedom from elaboration, and that there is acceptance of nectar and water, etc., in terms of mere conventional appearance, and that the two are combined without contradiction, so that the conventional acceptance