Tibetan
་དེའོ། ༈ །མདོར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་དང་རྒྱུད་བླ་སོགས་ན་མ་དག་དག་པ་ཤིན་ཏུ་དག་པ་གསུམ་ལྟར་སྐྱེ་འཕགས་སངས་རྒྱས་སོགས་རིམ་བཞིན་གོང་འོག་ལ་ལྟོས་ནས་ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་འཇོག་པ་མིན། སྤྱིར་ཚད་མ་ནི་མི་བསླུ་བའི་དོན། ཚད་མིན་ཟེར་བ་བསླུ་བ་ཅན་ནོ། ༈ །མདོ་ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས་མིག་དང་རྣ་བ་སོགས། ༈ གན༷ས་ལུག༷ས་བདེ༷ན་གཅི༷ག་ཟུང༷་འཇུག༷་སྟེ་སོགས་སྐབས། མདོ་ཕར་ཕྱིན་ལྟར་ན་བདེན་སྟོང་ཕུ་ཐག་ཆོད་པ་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སོགས་དང་། སྔགས་ན་སྣང་བ་ལྷ་དང་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་སུ་སྒྲུབ་པ་ལ་འོད་གསལ་དང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སོགས་བརྗོད་པ་ཡིན། འདི་ཡན་ཆད་ཀྱིས་གནད་དོན་ཐམས་ཅད་སྐབས་འདིར་ལྷུར་བསྒྲིགས་ཏེ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་གནད་འདི་ཤེས་པ་གལ་ཆེ་གསུངས། ༈ མདོ་ལམ་ན་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ལས་ལྷག་སྒོམ་དུ་མེད་དེ་སྔགས་ལ་བཀྱག་ན་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད། དེ་ལ་ངེས་ཤེས་ཡང་དག་པ་རང་ངོ་ཤེས་པ་ལྟ་སོགས། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྤྱོད་པ་སྐྱོང་དགོས་གསུངས། དེ་ལ་ཐོག་མར་སྨིན་བྱེད་དབང་བསྐུར་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བརྡ་དོན་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྣང་སྲིད་ལྷ་སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏུ་ངོ་སྤྲད་པ་སོགས་དང་། བག་ཆགས་འཁྲུལ་བ་སོགས་དང་། མནའ་ཆུ་ལྕེར་བཞགརྡོ་རྗེ་སྤྱི་བོར་བཞག་ནས་ན་ར་ཀན་ཞེས་ཁས་བླང་པ་དང་འགལ་ན་ཆུ་དང་རྣམ་ཤེས་དབྱེར་མེད་འདྲེས། སྡིག་པ་ཙ་ཁ་དགུ་མགོ་དགུ་ཡོད་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ནས་ཚེ་འདིར་བཀྲ་མི་ཤིས་པ་སྣ་ཚོགས་འོང་། ཚེ་འཕོས་མ་ཐག་དམྱལ་བར་འགྲོ་ངེས་གསུངས། བསྲུང་ནུས་ན་ཆུ་དང་རྣམ་ཤེས་དབྱེར་མེད་འདྲེས་ནས་སྙིང་ནང་དུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཚོན་གང་གི་སྐུར་གྱུར་ནས་གསང་ལམ་ནས་སངས་རྒྱས་སར་གཤེགས་པས་ན་སྔགས་ལ་ཞུགས་པའི་སྐྱེས་བུ༴ སོགས། དེ་ལྟར་སྔགས་སྡོམ་ཨེ་ཝཾ་ཟུང་འཇུག་སོགས། ༈ སྔོན་རྒྱ་བོད་གཉིས་ན་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ལེན་པའི་སྔོན་དུའམ་སྔ་ཐོག་ཏུ་འཁོར་བར་ཞེན་ལོག་གི་ངེས་འབྱུང་སོགས་རང་ལ་ལེགས་པར་སྐྱེར་བཅུག་ནས་གཟོད་སྡོམ་པ་ལེན་ནི་རེད་གསུངས། དེང་སང་རྒྱུ་ནོར་ཙམ་གྱི་དོན་དུ་དབྱར་གནས་དང་གཏམ་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་ཤིག་སྲོ་སོགས་སྲོག་གཅོད་ཀྱི་ལས་བྱེད་བཞིན་བྱང་སྡོམ་སོགས་ཡོད་སྐད་དང་། སྔགས་ཀྱི་དབང་གྲྭལ་སོགས་ལ་རྩེ་མཚར་གྱིས་རྒྱུག་པ་ནི་སྨྱོ་རྒོད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡིན་པས་ཨ་ཧ་ཧ་གསུངས། ༈ བདུན་པའི་སྐབས། སྤྲོས་བྲལ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་ཁས་ལེན་ཡོད་མེད་ནི། བོད་སྔ་རབས་པ་རྔོག་བློ་ལྡན་ཤེས་རབ
Chinese
是也。总而言之，佛的教言和续部等之中，如不净、净、极净三种，生者、圣者、佛等次第，观待上下而安立量和非量的差别不是这样。一般而言，量是不欺骗之义。所谓非量，就是欺骗者。如《谛持王经》中眼和耳等。༈ གན༷ས་ལུག༷ས་བདེ༷ན་གཅི༷ག་ཟུང༷་འཇུ༷ག་སྟེ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）等场合。《般若经》中，证悟真性空性究竟者为如来藏等。密法中，将显现视为本尊和有境智慧而修持，称之为光明和自生智慧等。以上将所有要点汇集于此，因此了解此要点至关重要。经部道中，没有比二谛双运更高的修法，如果放在密法中，则是净等真谛无别。对此生起正确的定解，认识自性等。后得位需要修持行为。首先进行成熟灌顶时，依靠坛城的象征意义，将显有世间的一切事物认知为本尊咒语的自性等。以及习气迷惑等。发誓时，将水放在舌头上，金刚杵放在头顶上，承诺“那惹嘎那”，如果违背誓言，水和心识无别融合。罪业变成一个有九个头颅的“杂卡”，今生会发生各种不吉祥的事情。死后立即肯定会堕入地狱。如果能够守护誓言，水和心识无别融合，在心中变成金刚萨埵一指大小的身像，从密道前往佛的境界，因此进入密法的修行者等。如是密咒艾旺双运等。以前汉藏两地，在受别解脱戒之前或最初，先让自己对轮回生起厌离的出离心等，然后才受戒。现在仅仅为了钱财，夏季安居和谈话，嗔恨愚痴三种虱子等，一边做着杀生的事业，一边说有菩萨戒等。对于密法的灌顶队列等，以嬉戏的态度奔跑，这是疯狂的行为，啊哈哈。第七品的时候，对于离戏大中观等，承认存在与否是，藏地前期的俄·洛丹喜饶。
English
That is it. In short, in the Buddha's teachings and tantras, such as the three types of impurity, purity, and extreme purity, the distinction between valid and invalid cognition is not made based on the relative positions of beings, noble ones, Buddhas, etc. Generally, valid cognition means non-deception. What is called invalid cognition is deception. As in the King of Samadhi Sutra, the eye and ear, etc. ༈ གན༷ས་ལུག༷ས་བདེ༷ན་གཅི༷ག་ཟུང༷་འཇུ༷ག་སྟེ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) etc. According to the Perfection of Wisdom Sutra, the ultimate realization of emptiness is the Tathagatagarbha, etc. In mantra, the appearance is practiced as deity and the wisdom of the possessor, which is called luminosity and self-arisen wisdom, etc. Up to this point, all the key points have been gathered and shown here, so it is important to understand this key point. In the Sutra path, there is no higher practice than the union of the two truths, but if it is placed in the mantra, then purity, equality, and truth are inseparable. To have correct conviction about this, to recognize one's own nature, etc. In the post-meditation state, one must cultivate conduct. First, when empowerment is given to ripen, based on the symbolic meaning of the mandala, all phenomena and existence are introduced as the nature of deity and mantra, etc., and habitual delusions, etc. When vowing, water is placed on the tongue, a vajra is placed on the head, and one promises "Narakaṇa." If one breaks the vow, water and consciousness merge without distinction. Sin becomes a "Tsakha" with nine heads, and various inauspicious things will happen in this life. Immediately after death, one will certainly fall into hell. If one can keep the vows, water and consciousness merge without distinction, and in the heart becomes a Vajrasattva the size of a finger, and goes to the realm of the Buddha from the secret path, therefore the practitioner who enters the mantra, etc. Thus, mantra vows, E-Vam union, etc. Previously, in both China and Tibet, before or at the beginning of taking the vows of individual liberation, one would first generate renunciation of samsara, etc., and then take the vows. Nowadays, just for the sake of wealth, summer retreats and conversations, anger, hatred, and the three types of lice, etc., while doing the work of killing, one says there are Bodhisattva vows, etc. To run playfully in the empowerment queues of mantra, etc., is the behavior of a madman, Aha Ha. In the seventh chapter, whether or not one acknowledges the freedom from elaboration, the Great Madhyamaka, etc., is Ngok Lodrö Sherab, an early Tibetan.
Tibetan
་བརྒྱུད་བཅས་བ་ཚབ་བུ་བཞིའི་ནང་ནས་ཚིག་དོན་གཉིས་གར་མཁས་པ་རྨ་བྱ་བྱང་བརྩོན་སོགས་ཁས་ལེན་ཡོད་པར་འདོད། མཁས་མཆོག་གཙང་པ་དང་། ཚིག་དོན་གཉིས་ཀར་མི་མཁས་པ་ཞང་ཐང་པ་སོགས་བྱིང་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཁས་ལེན་མེད་པར་འདོད། མཐའ་གཅིག་ཏུ་དེ་ལྟར་འདོད་པས་འགལ་རྟོགས་ནི་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བའི་དབུ་མ་འཇུག་པའི་རང་འགྲེལ་ལས། གཞི་ཕུང་ཁམས་གཏན་ལ་འབེབ་པ། ལམ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུ་ས་བཅུར་སྦྲེལ་ནས་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཁམས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ཐོབ་པ་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཚད་སྒྲུབ་ཡོད་བཞིན་ཏུ་གཞན་ངོར་སྐྱེལ་བ་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་གཉིས་གར་འགལ། རང་ལུགས་ཀློང་རམ་པས་མཉམ་རྗེས་ཕྱེས་ནས་འགལ་མེད་དུ་བསྟན་པ་ཡིད་བཞིན་མཛོད་འགྲེལ་པདྨ་དཀར་པོ་ཡིན་གསུངས། རྗེ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་ཡོད་ཕྱོགས་དེར་བརྟེན་ནས་ཐ་སྙད་ཚད་མ་བསྟན་པས་ཕྱིས་སུ་རྗེས་འཇུག་རྣམས་ཀྱིས་ཇེ་རགས་སུ་སོང་ནི་རེད་གསུངས། ༈ ར༷ང་ལུག༷ས་ཁ༷ས་ལེ༷ན་མ༷་ཡི༷ན་ན༷༴ སོགས། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་ངོར་ཁས་ལེན་མིན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྲགས་སྡེའི་དབུ་མ་ཟེར་བ་ལ་ཡིན་ནོ། ༈ །དོན་༼དཔྱོད་༽རིག་གིས་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་ཙམ་དུ་ཁས་ལེན་ཡོད་པ་འདི་རང་ལུགས་སུ་འཇོག་ནི་རེད་གསུངས། སྔ་འགྱུར་རྙིང་མའི་ར༷ང་ལུག༷ས་འདི༷་ལྟ༷ར་༴ སོགས་སྐབས་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་དང་༴ སོགས། མཚན་གཞི་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་དང་། དོན་དཔྱོད་ཀྱི་རིག་པ་དེས་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ལམ་དེ་ཚུལ་བཞིན་གཏན་ལ་ཕབས་ནས་མཐར་རྣམ་ཀུན་ཉེ་བར་ཞི་ཞེས་སྲིད་ཞི་སྤང་བླང་བྲལ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ། སྣང་སྲིད་གཞི་ལ་རྫོགས་པའི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ། སྤྲོས་པའི་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ཞེས་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་དོན་རིག་གིས་དཔྱད་ན་བདེན་གྲུབ་ཡོད་ནི་མ་རེད་གསུངས། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་ངོར་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུགརྗེས་ཐོབ་སྣང་བཅས་ཀྱི་དུས་སུ་གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་ཡོད་སོགས་དང་། ༈ རྗེས་མཐུན་མཉམ་བཞག་ལ་དོན་སྤྱི་ལེགས་པོ་ཞིག་ཤར་ཚེ་ཟུང་འཇུག་གི་ཚུལ་དང་རྗེས་ཐོབ་ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཡོད་ཚུལ་སོགས་སེམས་བྱུང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོར་ལམ་གྱི་དབུ་མའམ་རགས་པ་བརྡ་སོགས་ཚུར་མཐོང་དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་དབྱིངས་ཡེ་ཟུང་འཇུག་སྐབས། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་སོགས་དང་། ཕྱི་ནས་དེ་ཉིད་སྤངས་བ་སོགས་སོ། ༈ །གན༷ས་སྣ༷ང
Chinese
认为在具有传承的四种代表中，精通词义二者的如麻雀·降尊等是承认的。像大学者藏巴和词义二者都不精通的香塘巴等大多数是不承认的。因为完全这样认为，所以矛盾的认识是，吉祥月称的《入中论》自释中说：奠定基础蕴界，将道十度与十地相连，获得如佛陀法界大海般的果等名言，明明有量成立，却向他人转嫁，所说和能说二者相违。自宗龙然巴区分了俱生和后得，显示无违是《如意宝藏论》的注释《白莲花》中所说。至尊宗喀巴大师依靠存在的一方显示了名言量，所以后来追随者们变得越来越粗糙了。 ༈ ར༷ང་ལུག༷ས་ཁ༷ས་ལེ༷ན་མ༷་ཡི༷ན་ན༷（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）等。在圣者的等持面前是不承认的，但在被称为世间共称的中观中是承认的。༈ 只是没有用意义（思择）理智去衡量观察时就有的承认，这被认为是自宗。旧译宁玛派的ར༷ང་ལུག༷ས་འདི༷་ལྟ༷ར་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）等场合，圣者的等持智慧等。本体是圣者的等持，意义思择的理智与此随顺，如理确定此道，最终一切寂静，即脱离有寂取舍的大手印。显有基上圆满的大圆满。脱离八边戏论的大中观，因为脱离一切边。总之，从色法到一切种智之间的一切所知法，如果用意义理智去衡量，就不会有真实成立。在圣者的等持面前，二谛双运，在后得显现之时，向他人说法有各自的区分等。༈ 如果在随顺的等持中生起良好的总义，则有双运之理和后得名言谛等，在心生智慧面前，道的粗略中观等并非是就近可见的胜义智慧的行境。在圣者的等持法界俱生时，何时有实有非实等，以及从外面舍弃彼等。༈ གན༷ས་སྣ༷ང
English
It is believed that among the four representatives with lineage, those who are proficient in both words and meanings, such as the Peacock Jangtson, are acknowledged. It is believed that most of those who are not proficient in both words and meanings, such as the great scholar Tsangpa and Xiangtangpa, are not acknowledged. Because they completely believe in this way, the contradictory understanding is that, as stated in the self-commentary of the "Entering the Middle Way" by the glorious Chandrakirti: establishing the basis of aggregates and elements, connecting the path of the ten perfections to the ten bhumis, and obtaining the result like the ocean of the Buddha's Dharma realm, etc., even though these terms are validly established, transferring them to others is contradictory in both what is said and what can be said. The self-tradition of Longchen Rabjam distinguishes between coemergent and subsequent, and shows that there is no contradiction, as stated in the commentary on the "Wish-Fulfilling Treasury," the "White Lotus." The great Lord Tsongkhapa showed the valid cognition of terms based on the existing side, so later followers became increasingly crude. ༈ ར༷ང་ལུག༷ས་ཁ༷ས་ལེ༷ན་མ༷་ཡི༷ན་ན༷ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) etc. It is not acknowledged in the presence of the noble equipoise, but it is acknowledged in what is called the Madhyamaka of worldly fame. ༈ The acknowledgment that exists when it has not been measured or examined by the intelligence of meaning (reflection) is considered the self-tradition. In the Nyingma school of the early translation, ར༷ང་ལུག༷ས་འདི༷་ལྟ༷ར་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) etc., in the context of the wisdom of the noble equipoise etc. The entity is the noble equipoise, and the intelligence of meaning reflection is in accordance with it, properly establishing this path, and ultimately all is pacified, which is the great seal that is free from samsara and nirvana, acceptance and rejection. The great perfection that is complete on the basis of appearance and existence. The great Madhyamaka that is free from the eight extremes of elaboration, because it is free from all extremes. In short, all knowable phenomena, from form to omniscience, if measured by the intelligence of meaning, there will be no true establishment. In the presence of the noble equipoise, the union of the two truths, and at the time of subsequent appearance, there are separate distinctions in teaching the Dharma to others etc. ༈ If a good general meaning arises in the subsequent equipoise, then there is the manner of union and the existence of subsequent conventional truth etc., in the presence of mental wisdom, the coarse Madhyamaka of the path etc. is not the object of the wisdom of ultimate reality that can be seen nearby. At the time of the coemergent Dharmadhatu of the noble equipoise, whenever there is real and unreal etc., and abandoning them from the outside. ༈ གན༷ས་སྣ༷ང