Tibetan
ངེས་ཤེས་སྒྲོན་མེའི་ཟིན་བྲིས་བཞུགས། ངེས་ཤེས་སྒྲོན་མེའི་ཟིན་བྲིས་བཞུགས། བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དང་པོ་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་ནི་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་འདི་ལ་མཚན་བཏགས་ཚུལ་ནི། གསུང་པ་པོའི་སྒོ་ནས་མཚན་བཏགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་བུདྡྷ་པཱ་ལི་ཏ་སོགས་དང་། དཔེ་དོན་གྲངས་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཚན་བཏགས་པ་སོགས་མདོ་རྒྱུད་རྣམས་སུ་མང་པོ་གསུང་ཚུལ། །ཞུ་བ་པོའི་སྒོ་ནས་མཚན་བཏགས་ཚུལ་སྟག་མོས་ཞུས་པའི་མདོ་སོགས། །ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ལང་ཀར་གཤེགས་པ། གཙུག་ཏོར་ལྷ་ཡུལ་མ། རྡོ་འཕང་བའི་མདོ་སོགས། དཔེའི་སྒོ་ནས་དབུ་མ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ། འདུལ་བ་མེ་ཏོག་ཕྲེང་མཛེས་སོགས། དོན་གྱི་སྒོ་ནས་མདོ་སྡེ་རྒྱན་སོགས། གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་བ། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ། དབུ་མ་བཞི་བརྒྱ་པ་སོགས། འདིར་དཔེ་དོན་ཟུང་འབྲེལ་དུ་མཚན་བཏགས་ཚུལ་ཡིན། དོན་ངེས་ཤེས། དཔེ་རིན་པོ་ཆེའི་སྒྲོན་མེ་ཞེས་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྒྱན་དུ་བཀོད་པ་ཡིན། ཟབ་པ་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ནི་རྟོགས་དཀའ་ཞིང་གཏིང་ཟབ་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་དང་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་སོགས་ས་བཅུ་ལམ་ལྔ་སོགས་མཐའ་ཡས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་གཉིས་རང་རྒྱུད་ལ་ངེས་པར་བྱའོ། །ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ཚད་མ་རྣམ་པ་གཉིས་པོས་ངེས་ཚུལ་བདེན་གཉིས་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དེས་ན་ངེས་ཤེས་འདྲོང་བའི་ཐབས་ཚུལ་གྱི་གཞུང་བཟང་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་འདིར་བཞུགས་ཞེས་སོ། །འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ནི་དབྱིངས་ཡེ་ཟུང་འཇུག་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དྲྭ་བ་གཏོར་བྱེད་རྨོངས་པའི་སྦུབས་འཐིམ་ལས་སད་བྱེད་དམ་རྒྱ་དེ་འབྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཚད་མ་གཉིས་པོས་ཡུལ་བདེན་པ་གཉིས་གཏན་ལ་དབབ་པའི་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་བམ་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་སྟེ་ལོག་རྟོག་གི་ཚོགས་ཕར་འཇོམས་ཤིང་ཚུར་གང་གིས་ཀྱང་གཞོམ་མི་ནུས་སོ། །རྟོན་པ་བཞིའི་ནང་ཚན་གང་ཟག་ལ་མི་རྟོན་ཆོས་ལ་རྟོན་པ། ཚིག་ལ་མི་རྟོན་དོན་ལ་རྟོན་པ། དྲང་དོན་ལ་མི་རྟོན་ངེས་དོན་ལ་རྟོན་པ། རྣམ་ཤེས་ལ་མི་རྟོན་ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོན་པ། སྔ་མ་དབང་རྣོན་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་གི་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་བདེན་དོན་རྣམ་པར་དག་པ་དེས་སྙིང་ལ་ངེས་ཤེས་ཟབ་མོའི་ཚུལ་དུ་འཇུག་པ་དེའི་ལམ་བཟང་། ངེས་ཤེས་འདྲོང་བ་ནི་འགྲོ་བ་ལྷ་དང་མིར་བཅས་པས་འཕྲོག་མི་ནུས་པ། མཐོ་ལ་ཁར་
Chinese
《定解灯论》笔记。 《定解灯论》笔记。 顶礼上师三宝！首先，由二量所生的定解，即深奥的空性、离戏的大中观，对此进行命名的规则是：从宣说者的角度命名，如佛护（Buddhapālita，梵文 बुद्धपालित）的佛护论等；从比喻、意义、数量等角度命名，在经续中有很多这样的说法。从请问者的角度命名，如释迦女请问经等。从处所的角度命名，如《楞伽经》。《顶髻天处经》、《掷石经》等。从比喻的角度命名，如《中观宝鬘论》、《律藏妙花鬘》等。从意义的角度命名，如《经庄严论》等。从数量的角度命名，如《六十正理论》、《七十空性论》、《中观四百论》等。这里是从比喻和意义相结合的角度进行命名。意义是定解，比喻是珍宝灯，这是以有形之物作为庄严。深奥，即深奥的空性方面，难以理解且深邃如大海。广大，即六度波罗蜜多和三十七道品等，十地五道等无边无际。这两者需要在自相续中确定。确定的方法是通过二种量确定二谛。因此，这种使定解正直的方法之善妙论典，犹如珍宝一般在此安住。文殊金刚是证悟法界本性，能摧毁疑惑之网，能从愚痴的沉睡中唤醒，或者说是开启智慧之门，以二种量作为对境，以能确定二谛的分别智慧或智慧，如同金刚一般，能摧毁邪分别之众，且任何事物都无法摧毁它。四依之中，不依补特伽罗，而依于法；不依言辞，而依于义；不依不了义，而依于了义；不依识，而依于智。前者是根器敏锐者，是随顺正法的，由二量所生的清净真谛，以甚深定解的方式融入心中，这是善妙之道。正直的定解是众生，包括天人和人类都无法夺走的。高高在上。
English
Notes on the Lamp of Certainty. Notes on the Lamp of Certainty. Homage to the Guru and the Three Jewels! Firstly, the certainty derived from the two kinds of valid cognition is the profound emptiness, the great Madhyamaka free from elaborations. The way of naming this is: naming from the perspective of the speaker, such as Buddhapālita's (梵文 बुद्धपालित) Buddhapālita, etc.; naming from the perspective of example, meaning, number, etc., there are many such ways of speaking in the sutras and tantras. Naming from the perspective of the questioner, such as the Sutra Requested by Stagmo, etc. Naming from the perspective of the place, such as the Lankavatara Sutra. The Ushnishavijaya Sutra, the Stone Throwing Sutra, etc. Naming from the perspective of example, such as the Middle Way Jewel Garland, the Vinaya Beautiful Flower Garland, etc. Naming from the perspective of meaning, such as the Ornament of the Sutras, etc. Naming from the perspective of number, such as the Sixty Reasoning, the Seventy Emptiness, the Four Hundred Verses on the Middle Way, etc. Here, the naming is done from the perspective of combining example and meaning. The meaning is certainty, the example is the precious lamp, which is arranged as an ornament of form. Profound, that is, the aspect of profound emptiness, difficult to understand and deep like the ocean. Vast, that is, the six perfections and the thirty-seven factors of enlightenment, etc., the ten bhumis and five paths, etc., are boundless. These two need to be ascertained in one's own mind. The method of ascertaining is to ascertain the two truths by means of the two kinds of valid cognition. Therefore, this excellent treatise on the method of making certainty upright, like a jewel, abides here. Manjushri Vajra is the essence of the union of space and wisdom, which destroys the net of doubt, awakens from the slumber of ignorance, or opens the door of wisdom, with the two kinds of valid cognition as the object, the discriminating wisdom or wisdom that can ascertain the two truths, like a vajra, can destroy the multitude of wrong conceptions, and cannot be destroyed by anything. Among the four reliances, do not rely on the person, but rely on the Dharma; do not rely on the words, but rely on the meaning; do not rely on the provisional meaning, but rely on the definitive meaning; do not rely on consciousness, but rely on wisdom. The former is the sharp-witted, the follower of the Dharma, the pure truth derived from the two kinds of valid cognition, enters the heart in the form of profound certainty, this is the good path. Upright certainty is something that beings, including gods and humans, cannot take away. High above.
Tibetan
དམའ་ལུང་ཁུང་གང་དུ་ཕྱིན་ཀྱང་རང་ཚུགས་ཟིན་ནི་རེད། གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་སྐབས། གཞི་སྣང་སྟོང་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུགལམ་ཐབས་ཤེས་སམ་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུགའབྲས་བུ་དག་པ་སྐུ་གཉིས་ནི་རིགས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ། ཁམས་གློ་བུར་གྱིས་དག་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ཞེས་འདིར་ཆོས་གཟུགས་གཉིས་སུ་འདོད་གསུངས། རྨད་བྱུང་ཞེས་རྒྱ་གར་འཕགས་ཡུལ་ན་ཆོས་ངོ་མཚར་མཆོག་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་ཚད་མ་སྡེ་བདུན་ཟླ་བའི་དབུ་མ་འཇུག་པའི་རྩ་འགྲེལ་སོགས་ལྟ་སྤྱོད་གཉིས་པོ་ཟབ་བོ། །དབུ་ཚད་སེང་གེ་མཇིང་བསྣོལ་ཞེས་དཔེར་ན་སེང་གེའི་མཇིང་གཉིས་བསྣོལ་ནས་བསྡད་ན་གཅན་ཟན་ཕལ་བ་གང་གིས་ཀྱང་གནོད་མི་ནུས་ཤིང་སྐྲག་ཅིང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཐོལ་བྱུང་ལྡོམ་བུ་པ་ཞེས་ཤེས་རབ་རྩལ་བྱུང་ལྟར། དཔེར་ན་སྔོན་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྨན་གྱི་རྒྱུད་བཞི་གསུངས་སྐབས་དཔྲལ་བ་མགྲིན་པ་སོགས་ནས་དྲང་སྲོང་སྤྲུལ་ཏེ་ཕྱག་དང་སྐོར་བ་བྱས། མཆོད་པ་ཕུལ་བ་སོགས་བྱས་ནས་ཞུས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྟོག་གེ་པ་ཞེས་ཆོས་འདི་ལས་ཕྱིར་གྱུར་པ་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པར་འདོད་ཀྱང་གནས་ལུགས་ཟབ་མོའི་དོན་མ་རྟོགས་པའི་ཚུར་མཐོང་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་༼དང་ས་མཚམས་དམན་པ་སོ་སྐྱེས་༽དག་ལའོ། །དོགས་པ་ཁོང་སློང་གི་ཚུལ་དྲི་བ་བདུན་པོ་ལུང་རིགས་དང་མཐུན་པར་ལན་ལྡོན་ཅིག་ཅེས་ཕྱིས་ཐ་སྙད་གང་གིས་ཀྱང་རྟོག་གེའི་ཚིག་ལ་སོགས་པས་གནོད་མི་ནུས་པའི་ལན་ཐོབ་ཅིག་ཞེས་པ་ཡིན་གསུངས། ༈ ལྟ་བ་དགག་གཉིས་གང་ལྟར་སྨྲ། སྔ་རབས་རིང་ལུགས་ལ་དོན་དམ་རིག་ཤེས་ཀྱི་ངོར་མི་སྟོང་པའི་ཆོས་གང་ཡང་མེད། ཐ་སྙད་ཙམ་སྣང་ཚུལ་རྒྱལ་བའི་ཕྱག་གིས་མི་ཁེགས་པར་ཡོད་པར་འདོད་གསུངས། ཕྱི་རབས་པ་དག་གིས་ཀྱང་ཁོང་མེད་དགག་ཡིན་ཟེར་ཀྱང་ཀ་བ་མི་སྟོང་བདེན་གྲུབ་སྟོང་ཟེར། ལོ་གྲགས་ཟེར་གསུམ་མ་རུང་ཚིག་ཅེས་པ་ལྟར། དེ་ནི་མི་འདོད་མ་ཡིན་དགག་ཡིན་པར་འགྱུར་གི་གསུངས། སྔོན་རྒྱ་གར་འཕགས་ཡུལ་དུ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་དབུ་མ་རྩ་ཤེས་གསུངས། དགོངས་པ་དེ་མཐུན་པར་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་རྩ་འགྲེལ་བྷུདྡྷ་པཱ་ལི་མཛད། དེའི་རྗེས་སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་དེ་ནི་དགག་བྱ་ལ་དོན་དམ་གྱི་ཁྱད་པར་མ་བཞག་ན་མི་འཐད་ཀླུའི་དགོངས་པ་དང་མི་མཐུན་པར་འཇུག་སོགས་གསུངས་ནས་དགག་བྱ་ལ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཞག ། དེའི་རྗེས་དཔ༷ལ་ལྡ༷ན་ཟླ༷་བ༷ས་མི་འཐད་པར་གསུངས་ནས་དེའི་ལྟ་བ་ལ་སྐྱོན་ག
Chinese
无论去到低洼的任何地方，都能保持自己的独立性。在基础、道路、果实这三个阶段中：基础是显现空性和真性二者融合；道路是方便智慧或福德智慧二资粮融合；果实是清净的二身，从自性上清净的是法性身，从客尘上清净的是智慧法身，这里认为法身和色身是二者。 “奇妙”是指在印度圣地，最奇妙的佛法，是对奇妙佛法的名声，如量论中的七部论著，以及月称的《入中论》的根本颂和注释等，见地和行持二者都很深奥。 “犹如狮子交颈”是指例如两只狮子交颈而坐，任何普通的野兽都无法伤害它们，而且会感到恐惧并被其威慑。 “突发灵感者”是指如同智慧突然涌现。例如，过去释迦牟尼佛宣讲《四部医典》时，从额头、喉咙等处化现出仙人，他们行礼、绕佛，供养等等，然后请教佛法。 “思辨者”是指那些与佛法相悖的外道，但也可以指那些未能领悟深奥法义，仅凭狭隘见解行事的人（以及与此境界较低的凡夫）。 “以质疑的方式提出七个问题，请以符合经文和理证的方式回答”，意思是后来无论用什么术语，都无法驳倒这些问题，请给出这样的答案。 关于见地，无论是肯定还是否定，都请说出来。早期的学派认为，在胜义智慧的境界中，没有不空性的事物。仅仅是名言上的显现，是无法被胜者之手遮蔽的，他们这样认为。后来的学者也说这是无遮遣，但却说柱子不是空性的，是真实存在的。正如“名声、赞誉、恶名”这三个词是不好的词一样。因此，这会变成非所欲的非否定。 过去在印度圣地，龙树菩萨宣说了《中观根本慧论》。与此观点一致，佛护著了根本颂的注释。之后，清辨论师说，如果不区分所破的胜义，那就不合理，这与龙树菩萨的观点不符等等，因此对所破区分了真实存在。之后，月称论师说这不合理，并指出了他的观点中的过失。
English
Wherever one goes in the lowlands, one can maintain one's independence. In the stages of ground, path, and fruit: the ground is the union of appearance and emptiness, and the two truths; the path is the union of skillful means and wisdom, or the two accumulations of merit and wisdom; the fruit is the pure two bodies, which are the essence body purified by nature, and the wisdom dharma body purified by adventitious stains. Here, it is considered that the dharma body and the form body are two. "Wonderful" refers to the most wonderful Dharma in the sacred land of India, the fame of the wonderful Dharma, such as the seven treatises in Pramana, and the root verses and commentaries of Chandrakirti's "Entering the Middle Way," etc. Both view and conduct are profound. "Like lions intertwining their necks" refers to, for example, when two lions sit with their necks intertwined, no ordinary wild beast can harm them, and they will feel fear and be intimidated. "Sudden inspiration" refers to wisdom suddenly emerging. For example, in the past, when Shakyamuni Buddha taught the "Four Medical Tantras," sages emanated from his forehead, throat, etc., and they paid homage, circumambulated, made offerings, etc., and then asked for the Dharma. "Speculators" refers to those non-Buddhists who are contrary to the Dharma, but it can also refer to those who have failed to understand the profound meaning of the Dharma and act only with narrow views (and ordinary people with lower realms than this). "Raise seven questions in a questioning manner, and please answer them in a way that is consistent with the scriptures and reasoning," meaning that later, no matter what terms are used, these questions cannot be refuted, please give such answers. Regarding the view, please speak out whether it is affirmative or negative. The early schools believed that in the realm of ultimate wisdom, there is nothing that is not empty. It is merely nominal appearance, which cannot be obscured by the hand of the Victorious Ones, they thought. Later scholars also said that this is non-affirming negation, but they said that the pillar is not empty, it is truly existent. Just as the three words "fame, praise, and infamy" are bad words. Therefore, this will become an unwanted non-negation. In the past, in the sacred land of India, Nagarjuna Bodhisattva spoke the "Fundamental Wisdom of the Middle Way." Consistent with this view, Buddhapalita wrote the commentary on the root verses. Later, Bhavaviveka said that it is unreasonable not to distinguish the ultimate nature of what is to be refuted, which is inconsistent with Nagarjuna's view, etc., so he distinguished the true existence of what is to be refuted. Later, Chandrakirti said that this was unreasonable and pointed out the faults in his view.