Tibetan
ད་མེད་གསུངས། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་གང་ཟག་ནི། ར༷ང་གཞ༷ན་སེམས་ཅན་ཐ༷མས་ཅ༷ད་ཡིན་ལ། དུས༷་ནི་འདི༷་ན༷ས་བཟུང་སྟེ་ཕྱི་ལྟར་ན་བྱང༷་ཆུབ༷་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་བར་དང་། ནང་ལྟར་ན་ཁམས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙི༷ང་པོ༷་མངོན་དུ་མ་གྱུར་གྱི་བ༷ར་དུ༷འོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི་སྤྱིར་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ། དགོས་རང་དོན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་བློ་ངན། ཡང་དགོས་མ་དག་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་ཞེན་འདི་ལས་སྐྱོབས་པ་པོ་ནི་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཁྱེད་མ་གཏོགས། བརྩེ་བའི་ཕ། བྱམས་པའི་མ། གཅེས་པའི་བུ། མཛའ་བའི་གྲོགས། འཇིག་རྟེན་ན་ཆེ་བ་ཚངས་དབང་བདེ་འབྱུང་སོགས་སུས་ཀྱང་སྐྱོབས་པར་མི་ནུས། སྐྱབ༷ས་གན༷ས་ཀུན༷་འདུས༷་ཀྱི༷་ངོ༷་བོ༷་བླ་མ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་གུ༷་རུ༷་རི༷ན་པོ༷་ཆེ༷་ཁྱེད༷་ལ༷་ནི་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས། བརྩེ་བའི་ཐུགས་རྗེ། མཛད་པའི་ཕྲིན་ལས། སྐྱོབས་པའི་ནུས་མཐུ་མངའ་བས་ཁྱེད་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའམ་སྐྱབ༷ས་སུ༷་མཆི༷ས་པ་ཡིན་པས། གནས་གང་དུ་བསྡད། གྲོགས་སུ་དང་འགྲོགས། སྐྱིད་སྡུག་ལེགས་ཉེས་ཅི་བྱུང་ཡང་ཁྱེད་ལས་རེ་ས་གཞན་སུ་ཡང་མེད་སྙ༷མ་པ༷ས་མོ༷ས་གུ༷ས་གདུང༷་ཤུག༷ས་དྲ༷ག་པོ༷ས་གསོ༷ལ་བ༷་སྙི༷ང་ཁུ༷ང་རུ༷ས་པ༷འི་གཏི༷ང་ན༷ས་བཏ༷བ་པ་ནི། ཀུན་མཁྱེན་གཉིས་པས། བློ་བླ་མར་གཏོད་པ་སྐྱབས་འགྲོ་ཡི་མཐར་ཐུགགསུངས་པས། །གང་སྣང་བླ་མར་མ་ཤར་བར་དུ་བླ་མའི་སྣང་བ་མ་བྲལ་བའི་ངང་ནས་ཕྱི་རོལ་རྟགས་ཀྱི་བླ་མའམ། མཚོན་བྱེད་དཔེ་ཡི་བླ་མ་དེ་ཕྱི་སྤྲུལ་སྐུ་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། ནང་ལོངས་སྐུ་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། གསང་བ་ཆོས་སྐུ་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། ཡང་གསང་ཡེ་ཤེས་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། ནམ་ཞིག་རང་རྒྱུད་ན་མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་གསུམ་མངའ་བའི་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་བླ་མ་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་སད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱབས་འགྲོ་དང་གསོལ་འདེབས་ལ་ནི་དུས་སུ་དམ་བཅའ་མི་བཅའ་མ་གཏོགས་ཁྱད་མེད་གསུངས། གཉིས་པ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ནོར་བ་ཡིན་པས། དེ་ལ་བཞེད་པ་མི་འདྲ་བ་མང་ན་ཡང་དོན་ལ་རང་དོན་དང་མ་འདྲེས་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན། དེ༷་ན༷ས་སེམས་བསྐྱེད་ཚུལ་ནི། སྐྱབས་ཡུལ་གྱི་ཚོགས་ཞིང་གསལ་བཞིན་པའི་ངང་ནས་འདི་ལྟར་ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་ཀྱི་སེ༷མས་ཅ༷ན་ཐ༷མས་ཅ༷ད་ཡེ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་དྲིན་ཆེན་གྱི་ཕ་མར་གྱུར་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་པ་ལ། ཞེ་འདོད་དང་ལག་ལེན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སོང་ནས་སྔོན་བསགས་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ཁམས་གསུ
Chinese
没有别的可说了。皈依的对境是：自他一切有情。时间是：从现在开始，外在来说直到在菩提树下现证菩提成佛之间；内在来说直到自相续中，如来藏的精华未显现之前。目的是：总的来说是脱离三界轮回的痛苦，需要断除为自己利益着想的恶念，以及需要从不清净的庸俗显现执着中解脱出来。除了上师三宝您之外，慈爱的父亲、慈悲的母亲、珍爱的孩子、友好的朋友，世间上伟大的梵天、自在天、遍入天等谁也无法救护。皈依处总集的自性，与上师无二无别的咕汝仁波切您，具有遍知的智慧、慈悲的悲心、事业的利生事业、救护的威德能力，因此我向您皈依，是您的皈依者。无论住在何处，与谁为伴，遇到快乐或痛苦、好事或坏事，除了您之外，再没有其他的希望，这样以虔诚、恭敬、悲切、强烈的信心，从心底深处、骨髓深处发出祈祷。全知第二佛陀（宗喀巴大师）说：心专注于上师是皈依的究竟。因此，在一切显现尚未转为上师显现之前，在上师的显现未曾分离的境界中，将外在象征性的上师或表法的比喻上师，视为外在化身来修持，内在报身来修持，秘密法身来修持，极密智慧身来修持。何时在自相续中，能够生起具有知、悲、力三者的表法意义的上师，本具的智慧，那时就是成办解脱的时候。皈依和祈祷，除了是否立誓之外，没有其他差别。第二是发菩提心，这是大乘道的根本。对此有许多不同的观点，但实际上，只要不掺杂自利之心，就是最殊胜的菩提心。从那时起，发起菩提心的方式是：在清晰观想皈依境的坛城的同时，这样想：如同虚空般遍布的所有的有情众生，从无始以来都是我的恩重如山的父母，然而由于错误的意愿和行为，以及过去积累的业力，在三
English
There is nothing else to say. The object of refuge is: all sentient beings, self and others. The time is: from now until enlightenment under the Bodhi tree in the future; internally, until the essence of the Tathagatagarbha is manifested in one's own mindstream. The purpose is: generally, to escape the suffering of the three realms of samsara, to abandon the evil thoughts of thinking only of one's own benefit, and to be liberated from the impure clinging to mundane appearances. Apart from you, the Guru, the Three Jewels, no one can protect us: not a loving father, a compassionate mother, a cherished child, or a friendly companion. No one in the world, not even the great Brahma, Indra, or Vishnu, can save us. The embodiment of all refuges, the Guru Rinpoche, inseparable from the Lama, possesses the wisdom of omniscience, the compassion of loving-kindness, the activity of benefiting beings, and the power to protect. Therefore, I take refuge in you, I am your refuge. Wherever I live, with whomever I associate, whatever happiness or sorrow, good or bad, may come, I have no other hope but you. With devotion, respect, sorrow, and strong faith, I pray from the depths of my heart and bones. The Second Omniscient Buddha (Tsongkhapa) said: "Focusing the mind on the Guru is the ultimate refuge." Therefore, until all appearances arise as the Guru, and in the state where the Guru's appearance has not separated, practice the external symbolic Guru or the metaphorical Guru who represents the meaning, as the external Nirmanakaya, the internal Sambhogakaya, the secret Dharmakaya, and the very secret Jnanakaya. When in one's own mindstream, the Guru who represents the meaning, possessing knowledge, compassion, and power, the innate wisdom arises, that is the time to accomplish liberation. Taking refuge and making supplications are the same, except for whether or not vows are taken. Second is generating Bodhicitta, which is the root of the Mahayana path. There are many different views on this, but in reality, as long as it is not mixed with self-interest, it is the most supreme Bodhicitta. From that time on, the way to generate Bodhicitta is: while clearly visualizing the mandala of the field of refuge, think like this: all sentient beings who pervade the sky, from beginningless time, have been my kind parents, but due to wrong intentions and actions, and the power of past accumulated karma, in the three
Tibetan
མ་འཁོར་བའི་གནས་འདིར་ལས་སྣང་སྣ་ཚོགས་ལ་སྤྱོད་ནས་ངལ་ཞིང་དུབ་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་བྲལ་བར་འདོད་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། དེ་ལ་ཡང་བློ་ཉེ་རིང་ཆགས་སྡང་དང་བྲལ་བའི་བཏང་སྙོམ་གཉིས་ནི་སྙིང་རྗེས་གཞན་དོན་ལ་དམིགས་པའི་ཟུར་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་རྣ༷མ་པར་གྲོ༷ལ་ཏེ་མཐར་ཐུག་གཏ༷ན་གྱི༷་བདེ༷་བ༷་ལ༷་འགོ༷ད་པ༷འི་སླ༷ད་དུ༷་བད༷ག་གི༷ས་རྫོ༷གས་པ༷འི་ས༷ངས་རྒྱས༷་ཀྱི༷་གོ༷་འཕ༷ང་རི༷ན་པོ༷་ཆེ༷་ཐོ༷བ་པ༷ར་བྱ༷་སྙམ་པའི་བདེ་བ་ལྡན་འདོད་ཀྱི་བྱམས་པ་དང་། བདེ་བ་དེ་ཐོབ་ནས་མ་འབྲལ་ན་སྙམ་པའི་དགའ་བ་གཉིས་ནི་ཤེས་རབ་རྫོགས་བྱང་ལ་དམིགས་པའི་ཟུར་སྟེ། ཟུར་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་འདི་ནི་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་སྨོན་སེམས་ཁྱད་པར་བ་ཡིན་ནོ། དེ༷འི་ཆེ༷ད་དུ༷་ལ༷མ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟ༷བ་མོ༷འི་རི༷མ་པ༷་བསྒོ༷མ་ནས་སྤང་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་སྐུ་གཉིས་མངོན་དུ་བྱས་ནས་འཁོར་བ་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མི་གནས་པའི་བར་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པ༷ར་བྱ༷འོ༷་སྙ༷མ་དུ༷་སེ༷མས་བསྐྱེད༷་པ་ནི་འཇུག་པ་ལ་དམ་བཅའ་བ་དང་། དངོས་སུ་འཇུག་བཞིན་པ་གཉིས་ཡིན་པས་འཇུག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་འདི་གཉིས་ལ་བློ་སྦྱངས་ནས་མཐར་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་སད་དགོས། དོན་དམ་ཞེས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། བྱང་ཞེས་པ་སྤང་བྱའི་དྲི་མ་གཤིས་ལ་མ་ཞུགས་པའི་དབྱིངས་དང་། ཆུབ་ཅེས་པ་རྟོགས་བྱའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང་། སེམས་ཞེས་པ་འོད་གསལ་བའི་རིག་པ་དབྱིངས་ཡེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པས་ནི་བདག་དང་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ། རྒྱུད་བརྟགས་གཉིས་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས། །དྲི་མ་དེ་བསལ་སངས་རྒྱས་དངོས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་ངོ་མ་ཤེས་པར་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་གློ་བུར་བ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཉམས་ཐག་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་རང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་དེ་ངོ་སྤྲད་ནས། ད་ལྟ་ཉིད་དུ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་སངས་རྒྱས་སམ་ཁྱབ་བདག་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་མངོན་དུ་བྱ་བ་ཞིག་བསྒྲུབ་སྙམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཐོག་མར་དགེ་བ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་འདི་མེད་ན་ཆོས་གང་བསྒྲུབ་ཀྱང་རྩ་བ་རུལ་ནས་ཆོས་ཀྱི་རྐང
Chinese
在此未曾流转之境，对于以种种业相而行，感受疲惫之苦，欲令其与因果俱灭之慈悲，以及于此无有亲疏爱憎之舍，此二者乃是慈悲缘于利他之一端。如是欲从此等痛苦中获得解脱，为令安置于究竟恒常之安乐，我当获得圆满正等觉之果位之希求安乐之慈爱，以及获得此安乐后不愿分离之喜悦，此二者乃是智慧圆满菩提所缘之一端。此具足二端之心生，乃是三士道之愿心殊胜者。为此之故，当修习道生圆次第甚深之次第，现证断证究竟之果位二身，直至轮回中无有一众生为止，誓当精进。如是发心乃是誓愿趣入，以及真实趣入二者，故为趣入之发心。于此二种世俗菩提心修习后，终须觉醒自相续之胜义菩提心。胜义者，法界也。菩提者，断除所断之垢染未入于自性之界也。觉者，所证之身与智慧现前也。心者，光明之觉性，界与智慧二者融合也。不共之果金刚乘，乃是了知我与无边众生一切皆是本初成佛之自性，如《续部观察二品》云：众生即是佛，然为忽有垢所染，除垢即是真佛。如是未识自面，于轮回之错觉中行持，对于困顿之有情，开示其本位之智慧三身无离合，当下即能成就具足二清净之佛陀或普贤金刚持之果位，如是思念而修持也。如是最初之善，若无皈依与发心，则无论修持何法，皆如根已腐烂之法之足。
English
In this state of non-wandering, with compassion wishing to separate from the suffering of exhaustion and fatigue from engaging in various karmic appearances, along with its causes and results, and with equanimity free from attachment and aversion to those near and far, these two are the aspect of compassion focused on benefiting others. Wishing to be completely liberated from such suffering, and for the sake of being established in ultimate and lasting happiness, with loving-kindness desiring to possess the happiness of thinking, 'I shall attain the precious state of perfect and complete enlightenment,' and with joy wishing not to be separated from that happiness once it is attained, these two are the aspect of wisdom focused on perfect enlightenment. This mind of enlightenment possessing two aspects is the extraordinary aspiration of the path of the three types of individuals. For that purpose, by meditating on the profound stages of the path of generation and completion, and by manifesting the two bodies as the result of perfecting abandonment and realization, until there is not a single sentient being remaining in samsara, I vow to exert effort. Generating the mind with the thought, 'I shall strive,' is both vowing to enter and actually entering, therefore it is the mind of entering. Having trained the mind in these two conventional minds of enlightenment, ultimately one must awaken the ultimate mind of enlightenment in one's own mindstream. Ultimate means the sphere of reality. Enlightenment means the sphere where the defilements to be abandoned have not entered into the nature. Awakening means the manifestation of the bodies and wisdom to be realized. Mind means the union of the clear light of awareness and the sphere of reality and wisdom. The uncommon result, the Vajrayana, is to know that oneself and all limitless sentient beings are inherently of the nature of Buddhahood, as it is said in the Two Examinations of the Tantra: 'Sentient beings are themselves Buddhas, but they are obscured by adventitious stains. When those stains are removed, they are truly Buddhas.' Thus, without recognizing their own faces, beings wander in the illusory appearances of samsara, and for those beings who are exhausted, one introduces the inseparable three kayas of wisdom of their own state, and with the thought that one will accomplish the attainment of the state of Buddha possessing two purities or the all-pervading Vajradhara right now.