Tibetan
་ཞིག་བཀའ་གསར་རྙིང་སུ་ལའང་མི་རྙེད་པར་འདུག་ཀྱང་གོ་མཁན་དཀོན་པ་དང་། དགེ་བ་ཅི་དང་ཅི་བྱེད་ཀྱང་སྲོག་བཅད་སོགས་སྡིག་པ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་དགོས་པ་འདི་ལྟ་བུ་དང་། གསང་སྔགས་ལ་ཁག་བཀལ་ནས་རྩིང་སྤྱོད་དང་འཆོལ་སྤྱོད་དང་ཆོས་མིན་འབའ་ཞིག་དར་བ་འདིས་འཕྲལ་ཕུག་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་ཕུང་བའི་རྒྱུ་ཁོ་ནར་འདུག་པས། དེས་ན་རང་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཁྲིམས་རང་གིས་བྱས་ནས་རང་རྒྱུད་འདུལ་བ་ཁོ་ན་གལ་ཆེ་ཚུལ་དགོངས་པར་བཅག་པར་ཞུ། བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལྷ་འདྲེའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལྟ་བུ་བྱུང་དུས་ཉམས་ལེན་བོགས་འདོན་ལ་གང་ཁེབ་ཆེ་གསུངས་པ་དེ་ལ། སྤྱིར་འཇིག་རྟེན་ཕལ་བ་དང་གང་ཟག་ཐུན་མོང་ཀུན་གྱི་སྣང་ངོར་ནི་སྣང་སྲིད་ཀྱི་ལྷ་འདྲེ་ཕན་གནོད་བཟང་ངན་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་བསླུ་མེད་ཡིན་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་དུ་གསད་མི་རུང་། སྤྱིར་ལྷ་འདྲེ་གདོན་བགེགས་ཐམས་ཅད་ཕ་མར་ཤེས་པའི་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་ཞིང་། གསུར་བསྔོ་དང་སྒྱུ་ལུས་མཆོད་སྦྱིན་སོགས་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱས་ལ་གནས་སྐབས་མཐར་ཐུག་ཕན་བདེའི་གོ་འཕང་ཐོབ་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་བཟང་པོ་བཏབ་པ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་ཅིང་དགེ་ཚོགས་ཆེ་བ་ལགས། ཡང་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོར་ནི། ལྷ་འདྲེའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ཁོ་ནའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལས་མ་འདས་པས་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་ལས་གཞན་པའི་འདྲེ་གདོན་ནི་གང་དུའང་མ་གྲུབ། མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་མཐོང་བའི་མཐོང་མཁན་དང་ཚོར་མཁན་ནི་རང་སེམས་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལ་སྐྱིད་སྡུག་ལེགས་ཉེས་ཅི་ཙམ་མཐོང་ཡང་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྲུབ་པ་དང་མཚུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོ་འཕྲུལ་དང་འཇིགས་སྐྲག་གི་རྣམ་པ་དེ་ཡང་རང་གིས་ཉམ་ལེན་སྙིང་པོར་གང་ལ་དྲིལ་བ་དེ་གས་བོགས་འདོན་ཞིང་ལམ་དུ་འཁྱེར་དགོས་ཏེ། རང་ཉིད་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཐག་ཆོད་མཁན་ཞིག་ཡིན་ཕྱིན་ལྷ་འདྲེ་ཡང་བླ་མའི་རྣམ་རོལ་ཡིན་པའི་མོས་གུས་བྱ། རང་ཉིད་ཡི་དམ་ལྷའི་བསྐྱེད་རིམ་ལ་བློ་འགེལ་མཁན་ཞིག་ཡིན་ན་སྣང་གྲགས་ཐམས་ཅད་ལྷ་དང་སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ལྷ་འདྲེ་ཡང་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ལོས་ཡིན་སྙམ་པས་དག་སྣང་སྦྱང་། རང་ཉིད་ཕྱག་རྫོགས་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་ཁོ་ནའི་ཉམས་ལེན་གང་ལ་བློ་ཁེལ་བ་དེ་དག་བསྲེས་ནས་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་མ་གཏོགས་ཐབས་གཞན་འཚོལ་མི་དགོས་པས་ཐུགས་ལ་བཞག་པར་ཞུ། དཔོན་དྲུང་ཉིད་ཐུགས་དམ་ལ་ནན་ཏན་མཛད་པ་ཤིན་ཏུ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཞིང་། བསམ་གཏ
Chinese
虽然在新旧经典中都找不到这样的情况，但听懂的人很少，无论做什么善事，都必须依赖杀生等罪恶，像这样，把责任推给密咒，粗暴行为、淫乱行为和非佛法的事情盛行，这只会导致今生来世自他双方的毁灭。因此，请您考虑自己制定自己的法律，调伏自心才是最重要的。当一切事物都像神鬼的幻化一样出现时，您说哪种方法最能提升修行，一般来说，在普通世人和所有普通人的眼中，显现世间的一切神鬼、利害、善恶都是世俗的因果缘起，是不可欺骗的，所以不能轻视因果。一般来说，要观想所有的神鬼、邪魔为父母，修慈悲心，用烟供和幻身供养等使他们满足，为了获得暂时和究竟的利益安乐，祈祷美好的愿望，这是非常深刻且积累大量功德的。另外，在胜义的本体中，不仅仅是神鬼的幻化，显现世间轮回涅槃的一切都未超出自己内心的幻化，除了心的错觉之外，任何地方都找不到鬼魔。将不存在的事物看成存在，这个能见者和能觉知者就是自己的心，例如，在梦境中无论看到多少苦乐好坏，都只是心的显现，并非真实存在。因此，对于幻化和恐惧的景象，也要将自己修行的精华融入其中，从而提升修行并将其转化为道用，如果自己是坚定修持上师瑜伽的人，就要对神鬼也生起他们是上师化现的虔诚心。如果自己是依赖本尊生起次第的人，就要观想一切显现和声音都是本尊和咒语的自性，认为神鬼也是本尊，从而净化显现。请您记住，如果自己专注于大手印和圆满次第的见修行，就将这些融入修行，除此之外，无需寻找其他方法。我非常赞叹您对修持的专注。思
English
Although such a situation is not found in either the new or old scriptures, few understand it, and whatever good deeds are done must rely solely on evils such as killing. Like this, blaming secret mantras, and the prevalence of crude and promiscuous behavior and non-Dharma things, this only leads to the destruction of both oneself and others in this life and the next. Therefore, please consider making your own laws and that taming one's own mind is the most important thing. When all things appear like the illusions of gods and demons, you said which method is most effective in enhancing practice. Generally, in the eyes of ordinary worldly people and all common individuals, all the gods and demons, benefits and harms, good and bad of the phenomenal world are the infallible conventional cause and effect of interdependent origination, so one should not despise cause and effect. In general, one should cultivate loving-kindness and compassion, knowing all gods, demons, and obstacles as parents. By satisfying them with smoke offerings and illusory body offerings, and praying for good wishes in order to attain temporary and ultimate benefit and happiness, this is extremely profound and accumulates great merit. Furthermore, in the essence of ultimate truth, not only the illusions of gods and demons, but all phenomena of samsara and nirvana do not go beyond the illusions of one's own mind, and no demons can be found anywhere other than the delusions of the mind. The seer and feeler who sees the non-existent as existent is one's own mind. For example, no matter how much joy, sorrow, good, or bad one sees in a dream, it is merely a manifestation of the mind and does not exist in reality. Therefore, one must also integrate the essence of one's practice into the appearances of illusion and fear, thereby enhancing practice and transforming it into the path. If one is determined to practice Guru Yoga, one should generate devotion towards the gods and demons, believing them to be manifestations of the Guru. If one relies on the generation stage of the Yidam deity, one should purify appearances by thinking that all appearances and sounds are the nature of the deity and mantra, and that the gods and demons are also the Yidam deity. Please remember that if you focus on the view, meditation, and conduct of Mahamudra and Dzogchen, integrate these into your practice, and there is no need to seek other methods. I greatly admire your dedication to practice. Think
Tibetan
ན་གྱི་ངང་ལ་གནས་བཞིན་ཏུ་འདུག་བསམ་མཁན་དེ་དྲན་རིག་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། གནས་མཁན་དང་གནས་ལུག་བསམ་མཁན་དེ་གཉིས་མིན་པས་གཅིག་རང་ཡིན་ཀྱང་། རེ་ཞིག་དབྱེ་ན་གནས་པ་དེ་ཉམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ཞིང་གནས་འདུག་བསམ་མཁན་དེ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དངོས་ཡིན་པས་གཙོ་བོ་དེ་རང་དགོས་རྒྱུ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་འགྱུ་དུས་ཀྱང་འགྱུ་བ་དེ་རྣམ་རྟོག་ཡིན། འགྱུ་འདུག་སྙམ་མཁན་དེ་དྲན་པ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་དགོས་རྒྱུ་ཡིན། དྲན་པའི་རིག་པ་ཐུགས་༼འཐུག་ཡིན་ནམ་དཔྱད་༽ཆུང་སྐྱོན་གྱིས་འགྱུས་པ་མ་གཏོགས་དྲན་ཐུགས་༼འཐུག་༽ཆེ་དུས་འགྱུ་རྒྱུ་མེད། དོན་ལ་ཁོ་རང་གཅིག་པུ་མ་གཏོགས་འགྱུ་མཁན་དྲན་མཁན་ཐ་དད་གཉིས་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས་ཡིན། ལབ་པ་དང་ལས་ཀ་བྱེད་དུས་དྲན་རིག་ཧྲིག་གེར་ཡོད་ཐོག་ནས་བྱེད་རྒྱུ་འམ། ལབ་རྒྱུ་དེ་ཡང་མ་འཆུག་ཙམ་དང་། དེ་ལ་ཧ་ཅང་གི་འཛིན་པ་མ་ཞུགས་པར་དྲན་རིག་སོ་མས་ཚི་ཟིན་ཙམ་གྱི་ངང་ནས་སྨྲ་བརྗོད་དང་ཁ་ཏོན་བཟླས་བརྗོད་སོགས་དང་འགྲོ་འདུག་ཟ་འཐུང་ཐམས་ཅད་བསྲེ་ཐུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་ཟེར་ཏེ། བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་འདྲ་མ་ཐུབ་པར་ལབ་བརྗོད་དང་ལག་ལས་སོགས་གང་ཡིན་དེ་ལ་སེམས་འཛིན་ཆེར་བྱས་ནས་དྲན་རིག་དེ་མི་ཡོང་ཚེ་འཇིག་རྟེན་ཐ་མལ་པ་དང་ཁྱད་མི་འོང་བས་སྒོམ་གྱི་མིང་མེད། དྲན་རིག་གསལ་རུང་གི་ངང་ནས་ལབ་ཆོག་པ་དེ་ལ་སླར་ད་དུང་དྲན་པ་འདུག་གོ་སྙམ་མཁན་ཞིག་མི་དགོས་ཏེ་དྲན་པ་ཁོ་རང་གིས་ཁོ་རང་ངོས་ཟིན་ཤུགས་ལ་ཡོད་པ་ཡིན། ལར་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་སོ་མཚམས་དེ། རང་ལ་རང་གིས་རིག་མ་རིག་འདི་ཙམ་གཅིག་པུས་ཡིན་པས། རང་ངོ་མ་རིག་པ་ཡེངས་སོང་བ་དེ་ནི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་མོད། རང་ངོ་ནམ་རིག་དུས་ཀྱི་སེམས་དེ་ལས་ལྷག་པ་ཞིག་གང་ཡང་མི་དགོས་པས། གནས་ཆའམ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་སོགས་ཅི་དང་ཅི་བྱེད་ཀྱང་ཉམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཙམ་མ་གཏོགས་སེམས་ངོ་དངོས་མཐོང་བ་མིན་པས། ཉམས་སུ་ལེན་རྒྱུའི་སྙིང་པོ་ནི་རང་རིག་རྗེན་པ་ཁོ་རང་མ་བརྗེད་ཙམ་བསྐྱང་བ་དེ་ཡིན་ནོ། །གཉིད་དུ་འགྲོ་ཁར་ཁྱོད་རང་ལ་བྱུང་ལུགས་དེ་ཚོ་འབྱུང་བ་ཐིམ་རིམ་གྱི་འཆར་ཚུལ་སྣང་ཞིང་། ཤི་ཁ་དང་གཉིད་དུ་འགྲོ་ཁ་གཉིས་ཐིམ་ཚད་ཆེ་ཆུང་མ་གཏོགས་ཕྱོགས་འདྲ་ཙམ་འོང་བ་ཡིན་འདུག །གང་ལྟར་ཡང་གཉིད་འོད་གསལ་དུ་འགྲོ་ཐབས་ཀྱི་གདམས་ངག་རིགས་མི་འདྲ་བ་གསར་རྙིང་གི་བཀའ་སོ་སོར་མང་མོད་ཀྱང་གནད་བསྣུན་བྱེད་པར་ཐུབ་དཀའ་བས། དེ་བས་ད་ལྟའི་དྲན་རིག་འདི་རང་ལ་གོ
Chinese
認為自己處於安住狀態的那是覺知的本性。雖然安住者和安住的方式的思考者並非二者，而是一個，但暫時區分的話，安住是體驗的區別，而認為自己安住的那是心的真實本性，所以最主要的就是那個。同樣，在移動的時候，移動是分別念。認為自己在移動的那是記憶，是心的本性，所以那個是需要的。除非是記憶的覺知因為（心）小而受到干擾，否則記憶（心）大時不會移動。實際上，因為除了他自己之外，沒有移動者和記憶者的差別，所以這是關鍵。說話和工作的時候，要在覺知清晰的狀態下進行。說話也要盡量不犯錯，並且不要對此過於執著，在覺知清醒的狀態下，以恰到好處的方式進行言語表達、念誦和重複，以及將所有行住坐臥、飲食等融入其中，這被稱為如幻三摩地。如果不能在所有行為中做到這樣，而是在說話、工作等任何事情上過於執著，並且覺知無法到來，那麼就和世俗之人沒有區別，也就沒有修行的名義。在覺知清晰的狀態下可以說話，但不需要再有一個認為“現在有覺知”的想法，因為覺知本身就已經自然地認識到自己。總之，輪迴和涅槃的分界線，僅僅在於自己是否認識自己。如果沒有認識到自己的本性，心散亂了，那就是迷惑。一旦認識到自己的本性，就不需要任何比那時的心更進一步的東西。無論是安住、樂明無念等做什麼，都只是體驗的區別，而不是真正見到心的本性。因此，修行的核心是不忘記赤裸的自覺，並保持它。睡覺前，你所經歷的那些事情會以元素消融的次第顯現。死亡和睡覺前，除了消融的程度不同之外，方向大致相同。無論如何，關於進入睡眠光明的方法，新舊的教言有很多種，但很難進行重點提示。因此，現在就熟悉這個覺知。
English
That which thinks it is staying in a state of abiding is the nature of awareness. Although the one who abides and the one who thinks about the way of abiding are not two, but one, if we temporarily differentiate, abiding is a distinction of experience, and the one who thinks he is abiding is the actual nature of mind, so that is what is most important. Similarly, when moving, the movement is conceptual thought. The one who thinks he is moving is memory, the nature of mind, so that is what is needed. Unless the awareness of memory is disturbed by smallness (of mind), there will be no movement when the memory (mind) is large. In reality, it is because there is no difference between the mover and the rememberer except for himself, so this is the key. When speaking and working, it should be done with clear awareness. Speaking should also be done as accurately as possible, and without being too attached to it, speaking, reciting, and repeating should be done in a just-right manner with fresh awareness, and all activities such as walking, sitting, eating, and drinking should be integrated into it, which is called illusory samadhi. If one cannot do this in all actions, but is too attached to whatever is being said, worked on, etc., and awareness does not come, then there is no difference from ordinary worldly people, and there is no name for meditation. One can speak in a state of clear awareness, but there is no need for someone to think, "Now there is awareness," because awareness itself naturally recognizes itself. In short, the boundary between samsara and nirvana is solely determined by whether or not one recognizes oneself. If one does not recognize one's own nature and the mind wanders, that is delusion. Once one recognizes one's own nature, there is no need for anything more than that mind at that time. Whether one does abiding, bliss-clarity-non-thought, etc., whatever one does, it is only a distinction of experience, and not actually seeing the nature of mind. Therefore, the essence of practice is to maintain the naked self-awareness without forgetting it. Before going to sleep, the way things happen to you appears as the dissolution of the elements in stages. Death and going to sleep are similar in direction, except for the degree of dissolution. In any case, there are many different kinds of instructions, both new and old, on how to go into the clear light of sleep, but it is difficult to give a key point. Therefore, familiarize yourself with this present awareness.