Tibetan
བསྐྱེད་རིམ་ལ་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་ངེས་ཅན་གསལ་དགོས་མི་དགོས་སོགས་ཀྱི་དྲིས་ལན་སྐོར། བསྐྱེད་རིམ་ལ་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་ངེས་ཅན་གསལ་དགོས་མི་དགོས་སོགས་ཀྱི་དྲིས་ལན་སྐོར། ཐུགས་དམ་སྐྱབས་ཡུལ་དང་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་བསྐྱེད་རིམ་སོགས་ལ་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་ངེས་ངེས་དག་དག་ཅན་གསལ་དགོས་མི་དགོས་དྲི་བ་མཛད་པའི་ལན་དུ་ཕུལ་བ། དེ་ཡང་སྤྱི་ཁྱབ་ལྟར་ན་དམིགས་པ་རྣོན་པོ་ནི་རྣལ་འབྱོར་བའི་མཚོན་ཆ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་གསལ་བཞིན་བཟང་བར་བཞེད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་ནི་བཀའ་གསར་རྙིང་གཉིས་ཀྱང་བཞེད་ཚུལ་ཅུང་མི་མཐུན་པར་ཡོད་དེ་གསར་མའི་ལུགས་ལ་ནི། དམིགས་པའི་རིགས་གང་ཡང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་སྤྱན་གྱི་དཀར་ནག་དང་སྐུའི་བ་སྤུ་ཚུན་ཆད་གསལ་བ་ཞིག་མེད་ན་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་གོ་མི་ཆོད་པར་འདོད། རྙིང་མའི་ལུགས་ལ་ནི་ལྷ་སྒོམ་པ་དང་རང་སེམས་མ་བཅོས་གནས་ལུགས་སྐྱོང་བ་གཉིས་ཀ་ཁྱད་མེད་པའི་ངང་ནས། ལྷ་སྒོམ་མཁན་སེམས་ཡིན། བསྒོམ་རྒྱུའི་ལྷ་ཡང་སེམས་ཀྱི་རང་མདངས་ཡིན། ལྷའི་དབྱིབས་མ་བསྒོམས་པར་སེམས་རང་བབས་སུ་རང་ངོ་ཤེས་ཐོག་ཏུ་འཇོག་པ་ཡང་ལྷ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པ་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་ཐ་མལ་རྣམ་རྟོག་འཁྲུལ་རྗེས་འབྲངས་ན་ནི་བསྐྱེད་རྫོགས་གང་གི་ཡང་གོ་མི་ཆོད། འཁྲུལ་བ་ཨ་འཐས་ཀྱི་དབང་དུ་མ་ཤོར་བ་རིག་པ་ངོས་ཟིན་ན་ལྷ་གསལ་ཀྱང་ཆོག་ལ་མ་གསལ་ཀྱང་ཆོག་སྟེ། གནས་ལུགས་ཀྱི་རང་ངོ་ལ་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ཀ་ཡེ་ནས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན། ལར་ཡང་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དང་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་མཐའ་དག་ལྷ་དང་སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གདོད་མ་ནས་ཡིན་པའི་ཡིན་ལུགས་མ་ཤེས་པས་འཁྲུལ་ཞིང་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡིན་པའི་ཡིན་ཚུལ་ངོ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་སུ་སྨིན་བྱེད་ཀྱི་དབང་བསྐུར། གྲོལ་བྱེད་ཀྱི་བསྐྱེད་རྫོགས་སྒོམ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཡེ་ནས་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ངོ་ཤེས་ནས་བསྐྱེད་པ་དེ་ལ་བསྐྱེད་རིམ་ཟེར་བ་ཡིན་གྱི། མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་བསྒོམས་ཀྱང་དོན་མི་འགྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་དངུལ་ལ་དངུལ་དུ་ཤེས་ན་དངུལ་གྱི་དོན་འགྲུབ་ལ། སོལ་ནག་ཞིག་ལ་དངུལ་དུ་བསྒོམས་ན་དོན་མི་འགྲུབ་པ་དང་། ཡིད་བཞིན་ནོར་ལ་ནོར་བུར་ཤེས་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་ན་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་གི། རྡོ་ཕལ་བ་ཞིག་ལ་ནོར་བུར་བསྒོམ་ཞིང་གསོལ་བ་བཏབ་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་མི་འབྱུང་བ་དང་མཚུངས་སོ། །དཔེར་ན་བསྐྱེད་རིམ་དང་ཁ་ཏོན་ཆོས་སྤྱོད་སོགས་གང་
Chinese
关于生起次第中本尊的颜色和手印是否需要明确观想等问题的解答。 关于生起次第中本尊的颜色和手印是否需要明确观想等问题的解答。 这是对关于在修持誓言、皈依境和上师瑜伽等生起次第时，本尊的颜色和手印是否需要明确、清晰地观想等问题的答复。总的来说，敏锐的专注是瑜伽士的武器，因此认为越清晰越好。但具体而言，新旧噶当派的观点也略有不同。新派认为，如果任何观想的对象都不够清晰，甚至无法清晰到看到眼睛的黑白和身上的毛发，就无法完成生起次第。而宁玛派则认为，修本尊和守护自心不加改造的本性，这两者没有区别。修本尊者是心，所修的本尊也是心的自性光明。不观想本尊的形象，而是让心自然安住于认识自性的状态，这也是本尊智慧勇识，是圆满法身的体性。因此，如果追随平凡的分别念和错觉，那么生起次第和圆满次第都无法完成。如果不被错觉所控制，认识到觉性，那么本尊清晰与否都可以。因为在实相的自性中，生起次第和圆满次第原本就是任运自成、双运不二的。总的来说，众生的身语意三门、五蕴、十二处和十八界等一切，原本就是本尊和咒语的自性，因为不了解这个本然的实相，所以才会迷惑并在轮回中漂泊。为了认识这个本然的实相，才需要成熟的灌顶和解脱的生起次第和圆满次第的修持。然而，在原本就是的基础上认识到本然，才叫做生起次第。如果把不是本尊的东西观想成本尊，也是无法成就的。例如，如果认识到银子是银子，就能实现银子的作用。如果把一块黑炭观想成银子，也是无法成就的。又如，如果认识到如意宝是宝珠，并向它祈祷，就能获得成就。如果把一块普通的石头观想成宝珠并向它祈祷，也是无法获得成就的。例如，无论是生起次第还是念诵仪轨等任何
English
Regarding the questions and answers about whether it is necessary to clearly visualize the color and hand gestures of the deity in the generation stage. Regarding the questions and answers about whether it is necessary to clearly visualize the color and hand gestures of the deity in the generation stage. This is a response to the question of whether it is necessary to clearly and precisely visualize the color and hand gestures of the deity in the generation stage of commitment, refuge, and guru yoga. In general, sharp focus is considered the weapon of a yogi, so it is considered good to be as clear as possible. Specifically, the new and old Kadampa schools have slightly different views. According to the new school, if any object of visualization is not clear enough, even to the point of seeing the black and white of the eyes and the hairs of the body, the generation stage is not considered complete. According to the Nyingma school, meditating on the deity and maintaining the natural state of one's own mind without modification are both without difference. The one who meditates on the deity is the mind. The deity to be meditated upon is also the self-luminous essence of the mind. Without meditating on the form of the deity, but allowing the mind to naturally rest in the state of recognizing its own nature, this is also the wisdom being of the deity, the very nature of the Dharmakaya. Therefore, if one follows ordinary conceptual thoughts and delusions, neither the generation stage nor the completion stage can be accomplished. If one is not controlled by the clinging to delusion and recognizes awareness, then it is acceptable whether the deity is clear or not. Because in the self-nature of reality, both the generation stage and the completion stage are spontaneously accomplished as union from the beginning. In general, all beings' body, speech, and mind, as well as the five aggregates, the twelve sense bases, and the eighteen elements, are originally the nature of deities and mantras. Because they do not understand this original reality, they are deluded and wander in samsara. In order to recognize this original reality, empowering initiations for maturation and the practice of the generation and completion stages for liberation are necessary. However, recognizing the original nature as it is from the beginning is called the generation stage. If one meditates on something that is not the deity as the deity, it will not be accomplished. For example, if one recognizes silver as silver, the purpose of silver will be accomplished. If one meditates on a piece of black charcoal as silver, it will not be accomplished. Similarly, if one recognizes a wish-fulfilling jewel as a jewel and prays to it, accomplishments will arise. If one meditates on an ordinary stone as a jewel and prays to it, accomplishments will not arise. For example, whether it is the generation stage or recitations and religious practices, any
Tibetan
ལ་ཡང་ལྷ་ཡི་དབྱིབས་དང་རྣམ་འགྱུར་ཡིད་ལ་ཤར་ཐོག་ཏུ་སེམས་མ་ཡེངས་ཙམ་གྱི་ངང་ནས་ཁ་ཏོན་བཟླས་བརྗོད་བྱ། ལྷ་སྐུ་མ་གསལ་ན་ཡང་ཅིས་ཀྱང་གསལ་དགོས་སྙམ་པའི་ཞེ་འདོད་དང་འཛིན་རྟོག་བསྐྱེད་མི་དགོས་ཏེ། དོན་རིག་པ་མ་ཡེངས་པའི་ངང་ནས་དགེ་སྦྱོར་གང་ཡང་བྱས་པས་ཆོག །དོན་དམ་པར་ལྷ་དམ་ཚིག་ཡེ་ཤེས་སམ་ཆོས་སྐུ་དང་གཟུགས་སྐུ་ཞེས་མིང་ཅི་བཏགས་ཀྱང་དོན་གྱི་ངོ་བོ་རང་རིག་འདི་ལས་གཞན་མེད་དེ། ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོས། རྟགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་དང་། །དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་གང་ཡིན་པ། །ཆོས་ཉིད་རིག་པ་མངོན་སུམ་འདི་ཡིན་པས། །སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་མ་འཚོལ་རྗེ་འབངས་རྣམས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་བླ་མ་གཟུགས་དབྱིབས་སུ་སྣང་བ་ནི་མཚོན་བྱེད་དཔེའི་བླ་མ་ཙམ་ཡིན་མོད་ཀྱི། རང་རིག་རང་ངོ་ཤེས་པ་ནི་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་བླ་མ་ཆོས་སྐུ་དངོས་ཡིན་པས། གཙོ་བོ་རང་རིག་མ་ཡེངས་ན་བླ་མ་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། གླིང་རས་ཀྱི་ཞལ་ནས། བླ་མ་རང་སེམས་དབྱེར་མེད་ལ། །གཟུགས་སྐུར་འཛིན་པ་སྟོར་ནས་ཐལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ཞིང་། སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་མ་བསྒོམས་ཀྱང་བླ་མ་ཡིད་ལ་དྲན་ཙམ་ནས་རང་སེམས་བླ་མ་དང་མཇལ་ཚར་བ་ཡིན། སླར་བཟོ་བཅོས་མི་དགོས། ཡང་བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་ཡེ་ནས་ཡིན་པར་ཐག་མི་ཆོད་པར་གདོས་བཅས་ཤ་ཁྲག་གི་སྐུར་བསྒོམས་ན་ལོག་རྟོག་ཡིན། བྱིན་རླབས་མི་འབྱུང་། དེང་སང་གི་གང་ཟག་རྣམས་བླ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་མ་མཐོང་བར་མིའི་འདུ་ཤེས་བྱས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་བྱིན་རླབས་མི་འཇུགབྱིན་རླབས་མ་ཞུགས་པས་ཉམས་ལེན་རྒྱུད་ལ་མི་སྐྱེ། དེ་མ་སྐྱེས་པས་གྲུབ་པ་ཐོབ་དུས་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲི་གུང་སྐྱོབ་པ་རིན་པོ་ཆེས། བླ་མའི་བྱིན་རླབས་མ་ཞུགས་ན། །ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་བློས་བྱས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བླ་མ་མི་ཐ་མལ་གྱི་འདུ་ཤེས་མ་ཡིན་པར་སངས་རྒྱས་སུ་ཐག་ཆོད་དགོས་པས། དེའི་ཕྱིར་བླ་སྒྲུབ་ཐམས་ཅད་དུ་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངམ་པདྨ་འབྱུང་གནས་སོགས་སུ་བསྒོམ་ཚུལ་གསུངས་པ་དེ་ཡང་ཐ་མལ་གྱི་འདུ་ཤེས་སྤང་ཕྱིར་ཡིན་མོད་ཀྱི། དོན་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངམ་པདྨ་འབྱུང་གནས་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དང་ཆ་ལུགས་ཅི་ལྟ་བུར་བསྟན་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་རྩ་བའི་བླ་མ་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པར་གོ་དགོས་པ་ལགས། མིག་ཡུལ་དུ་འཆར་བའི་ཐིག་ལེའི་རྣམ་པ་གྱ་གྱུར་འཆར་བ་དེ་ལ་ཆོས་ལུགས་གཞན་དང་ཕྱག་ཆེན་སོགས་ལས
Chinese
而且，当神灵的形象和姿态在心中显现时，要在不散乱的状态下念诵。即使神灵的形象不清晰，也不需要产生“无论如何都要清晰”的期望和执着。只要在不散乱意义理解的情况下，做任何善行都可以。究竟而言，无论是将神称为誓言智慧尊、法身还是色身，其本质都离不开自明自知。如邬金大士所说：“象征的佛是圆满报身，意义的佛是法身，这自性觉性就是现量，不要从他处寻找佛陀，君臣们！”同样，上师瑜伽也是如此。外在上师显现的形象只是象征性的比喻上师，而认识自明自知才是所象征的意义上师，即真正的法身。因此，最重要的是不要散乱自明自知，这样就与上师永不分离。如岭喇嘛所说：“上师与自心无二无别，执着于色身就迷失了。”就像这样，即使不观想身色和法器，只要心中忆念上师，就等于自心已经与上师相见。不需要再次修改。还有，如果不确定上师本来就是佛陀法身，而观想成有血有肉的身体，那就是邪见，不会得到加持。现在的人们因为没有将上师视为佛陀，而是以凡人的观念看待，所以无法得到加持。没有得到加持，修持就不会在相续中生起。没有生起，就没有获得成就的时候。如直贡觉巴仁波切所说：“没有上师的加持，无论怎么做都是徒劳。”因此，必须确定上师不是凡人，而是佛陀。所以，在所有的上师修法中，都说要观想上师为金刚持或莲花生大师等，这也是为了舍弃凡夫的观念。但实际上，无论金刚持或莲花生大师等以何种佛陀的名号和装束显现，都要明白其本质就是自己的根本上师。对于眼中显现的明点形象，在其他宗教和大手印等法门中
English
Moreover, when the form and posture of the deity appear in your mind, recite the prayers without distraction. Even if the deity's form is not clear, there is no need to generate the desire or attachment of thinking, "It must be clear no matter what." As long as you do any virtuous practice without being distracted from the meaning, that is sufficient. Ultimately, whether you call the deity a Samaya-Jnana deity, Dharmakaya, or Rupakaya, the essence is none other than this self-awareness. As the Great Orgyen said: "The symbolic Buddha is the Sambhogakaya, the Buddha of meaning is whatever the Dharmakaya is. This self-knowingness of reality is directly perceived, do not seek the Buddha from elsewhere, you king and subjects!" Similarly, Guru Yoga is also like that. The externally appearing form of the Guru is merely the symbolic example Guru, but recognizing one's own self-awareness is the Guru of meaning to be symbolized, the actual Dharmakaya. Therefore, the main thing is to not be distracted from one's own self-awareness, in that way there is no separation from the Guru. As Ling Repa said: "Guru and one's own mind are inseparable, clinging to the Rupakaya is lost." Just like that, even if you don't meditate on the body color and hand implements, just remembering the Guru in your mind is the same as your own mind having met the Guru. There is no need to revise it again. Furthermore, if you are not certain that the Guru is originally the Buddha Dharmakaya, and instead meditate on him as a body of flesh and blood, that is a wrong view, and blessings will not arise. Nowadays, people do not see the Guru as a Buddha, but instead have the perception of an ordinary person, and because of that fault, blessings do not enter. Because blessings do not enter, realization does not arise in the continuum. Because that does not arise, there is no time to attain accomplishment. As Drikung Kyobpa Rinpoche said: "If the Guru's blessings do not enter, no matter how you do it, it is contrived." Therefore, you must be certain that the Guru is not an ordinary person, but a Buddha. Therefore, in all Guru practices, the way it is taught to visualize the Guru as Vajradhara or Padmasambhava, etc., is also for the sake of abandoning the perception of an ordinary person. But in reality, no matter what Buddha's name and attire Vajradhara or Padmasambhava, etc., are shown as, you must understand that their essence is none other than your own root Guru. Regarding the appearance of the thigle (bindu) that appears in the field of vision, in other religions and Mahamudra, etc.