Tibetan
ཕྱི་མ་ལྟར་བཞེད་དོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། གཞི་ལ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི། །སྐྱེ་བོའི་ལྡུམ་རའི་དུག་སྡོང་འདྲ། །སྦྱོང་བར་བྱེད་པའི་ལམ་པ་ནི། །འཚོ་བྱེད་མཁས་པས་མཐོང་བ་འདྲ། །བསྒྱུར་བར་བྱེད་པས་གསང་སྔགས་པ། །བྲམ་ཟེ་རིགས་སྔགས་གྲུབ་པ་འདྲ། །དབང་དུ་བྱེད་པའི་ནང་པ་ནི། །རྨ་བྱས་ཟས་སུ་མཐོང་བ་འདྲ། །རང་སར་འཇོགས་པའི་རྫོགས་ཆེན་པ། །འབྱུང་ཆེན་ལྟོས་ཀྱི་ས་གཞི་འདྲ། །ཞེས། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་བཟའ་ཤིང་གི་ར་བར་དུག་གི་སྡོང་པོ་སྐྱེས་པ་ལ། འབངས་བླུན་པོ་ཁ་ཅིགདུག་ཤིང་གི་རོ་མངར་ལ་ཆགས་ཏེ་བཟའ་ཤིང་སྤངས་ནས་དུག་ཤིང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་ནད་གྱིས་མནར་ཞིང་སྲོག་འཚོ་བའི་སྐབས་མེད་པ་ལྟར་དགེ་བཅུ་སྤངས་ཏེ་དུག་ལྔ་རང་རྒྱུད་པར་སྤྱད་པས་ཐར་པའི་སྲོག་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །འབངས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཁ་ཅིག་གིས། དུག་ཤིང་དང་བཟའ་ཤིང་གི་ཁེ་ཉེན་ཤེས་ནས་བཟའ་ཤིང་ལ་སྤྱོད་ནའང་། དུག་ཤིང་གི་ཁྲོད་ནས་འཕགས་པར་མ་ནུས་པ་ལྟར། དཀར་པོའི་ལས་སད་པ་ཁ་ཅིག་དགེ་འབྲས་མཐོ་རིས་དང་། སྡིག་འབྲས་ངན་སོང་ལས་མི་འདའ་བར་ཡིད་ཆེས་པས་མི་དགེ་བཅུ་སྤངས་ནས་དགེ་བཅུ་སྤྱད་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་མི་ནུས་པ་ནི་ལྷ་མིའི་ཐེག་པ། ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཆུད་མི་ཟ་བ་དང་ཞེས་གསུངས། ཡང་འབངས་ཁ་ཅིག་གིས། དུག་ཤིང་གི་སྡོང་པོ་འདི་རྩ་བ་ནས་བཏོན་ཏེ་རྒྱང་རིང་པོར་དོར་ཟེར། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་ལྔ་དུ་མ་དང་སྐད་ཅིག་མར་རྟོགས་པས་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་ཡང་། གཟུང་ཡུལ་རྡུལ་ཕྲན་འཛིན་སེམས་སྐད་ཅིག་མ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་སོ། །ཡང་འབངས་ཁ་ཅིག་དུག་སྡོང་རྩ་བ་ནས་འདོན་མི་དགོས་ཏེ། བཅད་མཚམས་ལ་ཁྲོ་ཆུ་ཁོལ་མ་བླུག་པས་སླར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཟེར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ཀྱང་འཛིན་རིག་སྐད་ཅིག་མ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་རང་རྒྱལ་གྱི་ཐེག་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་འགོགས་པའི་ཐབས་སོ། །ཡང་འབངས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་སྨན་པ་ཞིག་ན་རེ། དུག་ཤིང་རྩ་བ་ནས་འདོན་པ་དང་སྡོང་པོ་གཅོད་པ་གཉིས་ཀ་བླུན་པ་སྟེ། འདི་ནི་སྨན་མར་གྱི་རྒྱུར་རྙེད་དཀའ་བ་ཞིག་གོ་ཟེར་ནས་དུག་ཤིང་ལ་སྨན་སྦྱོར་བྱས་པས་ནད་སེལ་ཞིང་རོ་ཙའི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཟེར། དོན་དམ་དུ་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ། ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་ཆོས་ཉིད་དུ་སྦྱོང་བའི་ཐབས་སོ། །ཡང་འབངས་རྣམས་ཀྱི་
Chinese
如后者所许。那又如是说：于基舍弃者，如庶民园中毒树。调伏之道者，如良医所见。转变者，如持明咒者，婆罗门咒成就者。役使之内道者，如孔雀见食物。安住自位之大圆满者，如大种所依之地基。如是，譬如于国王食用树之苑囿中，生出毒树，庸民中某些，贪著毒树之味甘美，舍弃食用树而享用毒树，为病所苦，无有活命之时机，如是舍弃十善，而以五毒自续，则断绝解脱之命。彼等庶民中某些，知晓毒树与食用树之利害，而享用食用树，然亦如未能从毒树中超脱，某些行持善业者，深信善果为天界，恶果为恶趣，故舍弃十不善而行十善，然亦未能从轮回中解脱，此乃天人之乘，业与业之果不虚耗云云。又某些庶民云，此毒树之树干，当从根拔除，抛至远处。如是譬喻，虽以刹那间了悟众多五蕴，而从轮回中解脱，然执著所取境之微尘，执著心之刹那为实有，此乃声闻之乘，为舍弃烦恼之方便。又某些庶民云，不必从根拔除毒树，于砍断之处，注入沸腾之碱水，则不再复生云云。如是，虽了悟所取无自性，然执著能取识之刹那为实有，此乃独觉之乘，为遮止烦恼之方便。又彼等庶民中，某医师云，从根拔除毒树与砍断树干二者皆愚蠢，此乃难得之药材，如是，以毒树调制药物，则能疗愈疾病，且转为最胜之美味云云。于胜义中了悟二无我，而得解脱，此乃菩萨之乘，为将烦恼与分别念调伏为法性之方便。又庶民之
English
It is accepted as the latter. Furthermore, as it is said: Abandoning the basis is like a poisonous tree in a commoner's garden. The path of taming is like that seen by a skilled physician. Transforming is like a secret mantra practitioner, a Brahmin who has accomplished mantra. Subjugating the inner being is like a peacock seeing food. The Dzogchen practitioner who abides in his own place is like the earth that supports the great elements. Thus, for example, if a poisonous tree grows in the enclosure of the king's edible trees, some foolish subjects become attached to the sweet taste of the poisonous tree, abandon the edible trees, and enjoy the poisonous tree, suffering from illness and having no chance to live. Similarly, abandoning the ten virtues and indulging in the five poisons in one's own mind cuts off the life of liberation. Among those subjects, some know the advantages and disadvantages of poisonous and edible trees and use the edible trees, but they cannot transcend the poisonous trees. Similarly, some who awaken to white deeds believe that good results are heaven and bad results are bad destinies, so they abandon the ten non-virtues and practice the ten virtues, but they cannot necessarily escape from samsara. This is the vehicle of gods and humans. It is said that the results of actions and deeds are not wasted. Again, some subjects say, "This trunk of the poisonous tree should be uprooted and thrown far away." Similarly, although one is liberated from samsara by realizing the many aggregates and moments, the Theravada vehicle, which holds the momentary mind that grasps the object as truly existent, is a means of abandoning afflictions. Again, some subjects say, "There is no need to uproot the poisonous tree. Pour boiling alkaline water on the cut, and it will not grow again." Similarly, although one realizes that what is grasped has no self-nature, the Pratyekabuddha vehicle, which holds the momentary awareness that grasps as truly existent, is a means of stopping afflictions. Again, among those subjects, a doctor says, "It is foolish to uproot the poisonous tree and cut down the trunk. This is a rare source of medicinal oil." Thus, by preparing medicine from the poisonous tree, it can cure diseases and become the best of flavors. Realizing the two selflessnesses in the ultimate sense and attaining liberation is the means of training afflictions and conceptual thoughts into Dharmata in the Bodhisattva vehicle. Again, of the subjects
Tibetan
ནང་ནས་སྔགས་མཁན་ཞིག་བྱུང་ནས་དུག་ཤིང་འདུལ་བ་ལ་སྨན་གྱི་འདུལ་སྦྱོང་འདི་ཙམ་བྱེད་ཅི་ཞིག་དགོས་ཟེར་ནས། སྔགས་བཏབ་པ་ཙམ་གྱིས་སྔར་གྱི་སྨན་མར་ལས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞིག་བྱུང་ལ། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་སྒོ་ནས། ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་རྟོག་ལྷའི་རང་བཞིན་དུ་དབང་བསྒྱུར་བས་དགེ་སྡིག་གི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མི་གོས་པ་ཀྲི་ཡོག་སྡེ་གསུམ་གྱི་ཐེག་པ་ལ། ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་ལྷ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒྱུར་བའི་ཐབས་སོ། །ཡང་རྨ་བྱ་ཞིག་བྱུང་ནས་དུག་ཤིང་གི་སྡོང་པོ་མཐོང་བས། ཤིན་ཏུ་དགའ་ཞིང་ཟོས་པས་ལང་ཚོ་རྒྱས་ཤིང་སྤུ་སྡུག་མདངས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ལ། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་སྤྱད་ཀྱང་མི་འཆིང་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ལྔར་གསལ་བས་ན་གོས་པར་མི་འགྱུར་བ་སྔགས་ནང་པ་གཉིས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དབང་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་སོ། །དེ་ལྟར་ལྡུམ་རའི་ས་གཞི་དེ་ལ་དུག་སྐྱེས་པ། བཅད་པ། སྨན་གྱིས་སྦྱངས་པ། སྔགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བ། རྨ་བྱས་ཟོས་པ་སོགས་གང་ལའང་དགའ་མི་དགའི་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དུག་མ་སྐྱེས་ཀྱང་དགག་སྒྲུབ་མེད་པ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་བ་ལ་ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུས་གོས་སུ་མེད་པ་ལ་ཨ་ཏི་རང་ལུགས་ཀྱི་ཐེག་པ་སྟེ། སྤང་གཉེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པ་ནི་སྟོན་པ་དྲུག་པའི་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པའི་མཐར་ཐུག་གོ ། ༈ བྱང་སེམས་རྣམས་སྐྱེ་བ་བཞེས་པའི་རྒྱུ་བཞི་ནི། མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཕལ་ཆེར་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་སྟེ། དེ་དག་སེམས་ལ་དབང་མ་ཐོབ་པས་གང་དུ་བསམ་ཤིང་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེར་གདོན་མི་ཟ་བར་སྐྱེ་ངེས་པ་མེད་ལ། རེ་འགའ་སྨོན་པ་ལྟར་སྐྱེ་བའང་ཡོད་མོད་ཀྱི། གཙོ་ཆེར་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཚོགས་བསགས་པའི་ལས་ཀྱིས་བདག་གཞན་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་པའི་གནས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་། ས་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ལྷ་མི་བྱོལ་སོང་ཡི་དྭགས་དམྱལ་བའི་གནས་གང་དང་གང་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་དེར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་བཞིན་སྐྱེ་སྟེ། ལོ་ཉེས་ཆེན་པོ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་ཉ་དང་གླང་ཆེན་སོགས་ཀྱི་ལུས་བླངས་ནས་རང་གི་ཤས་སེམས་ཅན་ཚིམ་པར་བྱེད། ནད་ཀྱི་བསྐལ་པ་བར་མ་སོགས་ཀྱི་ཚེ་ནད་སེལ་བའི་སེམས་ཅན་དང་རིགས་སྔགས་གྲུབ་པ་དང་། སྨན་པ་ཆེན་པོའི་ལུས་བླངས་ནས་ནད་སྣ་ཚོགས་ཞི་བར་བྱེད།
Chinese
其中一位咒师出来说，为了调伏毒树，何必做这么多的药物调伏呢？仅仅通过念诵咒语，就产生了比之前的药油还要殊胜的效果。同样地，通过咒语、手印和三摩地的神变，将烦恼和分别念转化为天性的方式，使善恶业的果报无法沾染，此为克里亚瑜伽三部的乘，是将烦恼和分别念转化为天和智慧的方法。又如孔雀见到毒树的树干，非常高兴地吃下去，结果变得青春焕发，羽毛美丽而有光泽。同样地，即使享用烦恼也不会被束缚，并且五种智慧显现，因此不会被沾染，此为内咒二续的乘，是调伏烦恼的方法。就像在花园的土地上，毒草生长、被砍伐、被药物调伏、被咒语转化、被孔雀吃掉等等，无论哪种情况，都没有喜欢或不喜欢的分别念，即使没有长出毒草，也没有扬弃或取舍。同样地，法界自性清净，自生智慧自然显现，不会被业和业果所沾染，此为阿底自宗的乘，是超越取舍之词的，是第六导师之意的究竟。 菩提萨埵们受生的四个原因：处于胜解行地的菩萨的转世，大多由业力所生。因为他们尚未获得对心的控制，所以不一定能如愿转生到他们所想和祈祷的地方。虽然有时也会如愿转生，但主要是通过积累福德资粮的业力，转生到能够利益自己和他人的地方。而进入初地和二地的菩萨们，则能随著愿力的力量，在天、人、傍生、饿鬼、地狱等任何地方利益众生，并如他们所祈祷的那样转生。例如，在发生大饥荒时，他们会转生为鱼和大象等，用自己的肉使众生满足。在疾病的中劫等时期，他们会转生为能治愈疾病的众生、成就持明者和大医生，从而平息各种疾病。
English
Thereupon, a mantra practitioner emerged, questioning the necessity of such extensive medicinal taming for subduing a poisonous tree. Merely through the recitation of mantras, something superior even to the previous medicinal oil arose. Similarly, through the miraculous power of mantras, mudras, and samadhi, by transforming afflictions and conceptual thoughts into the nature of deities, the fruits of virtuous and non-virtuous actions do not adhere. This is the vehicle of the three sections of Kriya Yoga, the method of transforming afflictions and conceptual thoughts into deities and wisdom. Furthermore, when a peacock encounters the trunk of a poisonous tree, it rejoices greatly and consumes it, resulting in flourishing youth and beautiful, radiant feathers. Likewise, even when engaging with afflictions, one is not bound, and because the five wisdoms are clear, one is not tainted. This is the vehicle of the two Inner Tantras, the method of subduing afflictions. Just as in the garden's soil, whether poison grows, is cut, is tamed with medicine, is transformed by mantras, or is eaten by peacocks, there is no concept of liking or disliking, and even if poison does not grow, there is no rejection or acceptance. Similarly, the nature of the Dharmadhatu is naturally pure, and self-originated wisdom arises spontaneously, unblemished by actions and their results. This is the vehicle of Ati's own system, transcending the terminology of abandonment and adoption, the ultimate realization of the Sixth Teacher's intention. The four causes for Bodhisattvas taking rebirth: The rebirths of Bodhisattvas abiding on the ground of adhimukti-carya (practice through aspiration) mostly arise from the cause of karma. Because they have not gained control over their minds, they are not necessarily born where they think and pray to be. Although sometimes they are born according to their wishes, they are mainly born in places where the karma of accumulating merit will benefit themselves and others. Bodhisattvas who have entered the first and second bhumis are born according to their prayers, wherever they benefit sentient beings in the realms of gods, humans, animals, pretas, or hells. For example, in times of great famine, they take the bodies of fish and elephants to satisfy sentient beings with their flesh. In times of intermediate kalpas of disease, they take the bodies of beings who can cure diseases, accomplished vidyadharas, and great doctors to pacify various diseases.