Tibetan
་གཅོད་ཅིང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་ཐོས་པ་ཙམ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་སེལ་ཞིང་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལམ་གྱིས་ཡིད་ཆེས་པ་ནི། རྟོགས་པ་རྣམ་བཞིའི་དོན་དེ་ཉིད་ཤེས་ཤིང་རིག་པ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལམ་སྟེ། དེའང་མཚན་ཉིད་ཐེག་པར་རྒྱུ་སྔོན་དུ་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཕྱིས་ནམ་ཞིག་ན་འབྱུང་བའི་དུས་ལ་ལྟོས་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་གྱི། ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོས་རང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ཤིང་ཡིད་ཆེས་པའོ། ༈ །ཤན་འབྱེད་ལས། མ་ཧཱ་ཡོ་གས་དཀོར་བདུན་ངོ་བོ་ཉིད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཁས་ལེན་པ་ནི། རྫོགས་ཆེན་གྱི་གཞི་སྣང་མ་ཤར་བའི་ཡེ་ཐོག་མའི་གཞི་བཞག་ལུགས་ལྟར་མིན་ཏེ། གཞི་སྣང་ཤར་ཟིན་གྱི་དུས་འདིར། རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཇི་ལྟ་བའི་དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་། དེའི་ངང་ལས་སྣང་བའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་དག་པ་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་གཞི་དེ། གློ་བུར་དྲི་མ་བྲལ་སྟོབས་ཀྱིས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་དུས་ནའང་། སྔར་གྱི་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལས་ལྷག་པའི་འབྲས་བུ་མེད་པའི་གནས་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །སྣང་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། རང་བཞིན་རྣམ་དག་གཞི་དང་། གློ་བུར་བྲལ་དག་གི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དབྱིངས་འབྲས་བུར་འདོད་པས་ཁྱད་མེད་པ་མིན་ཡང་། ལ་ཟློའི་ཚེ་གནས་ཚུལ་ལྟར་གཏན་ལ་འབེབས་དགོས་ཀྱི། དེ་མ་ཕེབས་ན་འཁོར་བ་ཉིད་མྱང་འདས་སུ་མི་རྟོགས་སོ། །ཤན་འབྱེད་པའི་ཚེ་སྣང་ཚུལ་ལྟར་ཡིན་ཡང་། དེས་གནས་ལུགས་ལ་འཁོར་འདས་མཉམ་ཉིད་ཡིན་པའང་མི་ཁེགས་ཏེ། གནས་ཚུལ་ལ་མ་དག་པ་མེད་པས་སོ། །ཞེས་གསུངས། ༈ ངོ་བོ་ཉིད་ཡེ་མེད་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་སྣང་ཞེ་ན། མིང་ཙམ་གྱིས་བཞག་པས་ན་ཡི་གེའི་རྣམ་འཕྲུལ་ཙམ་མོ། །ཡི་གེ་དེའང་གནས་སྣང་མི་མཐུན་པའི་འཁྲུལ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བསླད་པ་གཏན་མ་ཞུགས་ན། དེས་གང་བཏགས་དང་ཅིར་སྤྲུལ་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྣང་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་འདས་པའི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་སྣང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་པས། སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་གདོད་མའི་སྡོད་ཚུལ་ལ་གསུངས་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཁོ་ནར་གནས་ཏེ། གསུང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་བྱ་བ་ཕྱིན་ལོག་གི་བསླད་པ་དང་བྲལ་བའི་དག་པའི་ཡི་གེ། དག་པ་རབ་འབྱམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་དང་བྱེད་ལས་ཅན་དེ་ལས་བྱེད་པས་སོ། །སྣང་ཚུལ་སེམས་རང་སྣང་གི་ཡི་གེ་ལ་འཕྲུལ་བའི་མིང་ཚིག་མཐའ་མེད་སྲིད
Chinese
断除，以智慧现量证悟，遣除并断除对仅是听闻等的执着。如是，以道生起信心的，即是了知四种证悟之义，且了知觉性即是瑜伽士之道。然此非如名相乘中，先修习因，而后观待未来何时生起之果——成佛，而是当下即以智慧力，自己现量证悟而生起信心的。再者，《辨别论》中说：嘛哈瑜伽承许七宝自性任运成就，并非如大圆满基显未现之原始基位安立之方式，而是于基显已现之时，从自性平等之法界未动摇之法性，以及其性中显现之所有诸法，安立为自性清净之大清净之基。此基，于远离骤然垢染之力之二净具足之时，亦是安立为先前之大清净平等，于此显现之外，无有更超胜之果之状态而安立的。若就显现方式而言，虽有自性清净之基与远离骤然垢染之差别，而认为法界为果，并非无有差别，然于遮遣之时，必须如实安立，若未如是安立，则无法了知轮回即是涅槃。辨别之时，虽是就显现方式而言，然其亦不遮止就实相而言，轮回涅槃平等，因就实相而言，无有不净故。如是说。又，若自性本来不存在，则一切法如何显现？以唯是名言安立故，仅是文字之幻化而已。然若文字亦未曾丝毫掺杂与处所显现不合之颠倒错乱之过患，则其所诠释与所变化之所有显现，亦皆是超离颠倒显现之极其清净之显现，故一切显现有情，皆安住于原始之安住方式，唯是语秘密咒之幻化。语秘密咒之文字，即是远离颠倒错乱之过患之清净文字，乃是清净浩瀚之幻化与作用者，由此而生。显现方式，心之自显文字，有幻化之名句无量存在
English
It severs, and through wisdom, directly realizing, it dispels and severs attachment to merely hearing, etc. Thus, the confidence arising from the path is that of knowing the meaning of the four realizations, and understanding that awareness itself is the path of the yogi. This is not like in the characteristic vehicle, where one first cultivates the cause and then waits for the time when the result—becoming a Buddha—will occur in the future. Instead, it is through the power of wisdom that one directly realizes and gains confidence in the present moment. Furthermore, in the "Differentiation," it is said: Maha Yoga asserts that the seven treasures are inherently accomplished, not in the way the original ground is established before the manifestation of the ground appearance in Dzogchen. Rather, at this time when the ground appearance has already manifested, the basis is established as the great purity of self-nature, where all phenomena that appear from the dharmata, which is unmoved from the realm of equality of self-nature, are inherently pure. This basis, even at the time when the two purities of being free from sudden defilements are complete, is established as the great purity and equality of before. It is established in a state where there is no result superior to this manifestation. If considered in terms of appearance, although there is a difference between the basis of self-nature purity and the purity of being free from sudden defilements, and the realm is considered the result, it is not without difference. However, at the time of negation, it must be established as it is. If it is not established in this way, one will not realize samsara as nirvana. Although differentiation is in terms of appearance, it does not negate that, in terms of reality, samsara and nirvana are equal, because in terms of reality, there is no impurity. Thus it is said. Moreover, if self-nature does not exist at all, how do all phenomena appear? Because they are established by mere names, they are only illusions of letters. However, if the letters themselves are not mixed with the fault of inverted confusion that is incompatible with the appearance of the place, then all the appearances of what they signify and what they transform are only extremely pure appearances that transcend inverted appearances. Therefore, all appearances and existences abide in the original way of abiding, remaining only as the illusion of speech secret mantra. The letters of speech secret mantra are pure letters, free from the fault of inverted confusion, and are the illusion and function of vast purity, arising from this. In terms of appearance, the letters of the mind's self-appearance have endless names and words of illusion.
Tibetan
་ཀྱང་། གནས་ཚུལ་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་གི་མིང་ཚིག་ལ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་སྤྲིན་མིན་པ་མེད་པའོ། །འདི་ལེའུ་བཞི་པ་དང་། ཡིག་འབྲུའི་གཏན་ཚིགས་སྐབས་མཁོ་མིན་དཔྱོད། ༈ ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷ་སྐུ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་ས་བོན་ནི་གསུང་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་ལ་གནས་པ་ལ་གཏུག་ནས་ལེའུ་བཞི་པར་རྒྱས་བཤད་མཛད། ཕུང་སོགས་ཅིར་སྣང་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་ས་བོན་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སམ་སེམས་ཀྱི་གཉུག་མའི་ཁམས་ཏེ་འདིར་འོད་གསལ་གྱི་བསམ་མི་ཁྱབ་པ་མི་རྟོག་པའམ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་བཞུགས་ཚུལ་གྱི་ཆའོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཡིད་སྐྱོབ་པའི་མནྟྲ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ། ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་དུ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ལྷ་སྔགས་ཕྱག་རྒྱ་སོགས་མིང་མང་པོར་བརྟགས་ནས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དོན་བྱེད་པར་གསུངས་པ་ལྟ་བུ། དེ་གློ་བུར་བའི་སྤྲོས་པས་སྟོང་པའམ་དག་པ་ཡིན་ཅིང་། གང་སྣང་ཐམས་ཅད་ནི་དེའི་ངང་ལས་མཆེད་པ་ནི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀ་ནས་དག་པའམ་མཆེད་གཞིའི་ས་བོན་མཐར་ཐུག་ནས་དག་པ་དང་གདོད་ནས་དག་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དབྱིངས་དེ་ནི་ས་བོན་གྱི་སྔགས་ཏེ་ཨ། དེ་རྣམ་འགྱུར་རང་སྣང་རིས་མེད་སྔགས་ཀྱི་མིག་བསྒྱུར་བའི་རང་སྣང་གི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མཆེད་པ་ནི་ལྷའི་སྐུ་སྟེ་ཨོས་མཚོན། དེ་ལྟར་དབྱིངས་དང་། དེ་ཉིད་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་ཐམས་ཅད་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་རང་ལུགས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་སྐུ་གསུམ་ལྷ་སྔགས་ཀྱི་ཡོ་ལང་ཁོ་ནར་གནས་པ་དེ་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཐུགས་ནི་འོད་གསལ་རང་གི་མཁྱེན་ཆའམ་རིག་པའི་ཆ་སྟེ། དེས་རྟོགས་ཚུལ་ཡང་དབྱིངས་དང་ཡུལ་སྣང་གཉིས་ཆར་རིག་ཆ་ཉིད་ལས་མི་གཞན་པར་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་རྟོགས་བྱ་གཉིས་ཀ་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཀློང་དུ་རྫོགས་པ་ཨ་ཨོ་གཉིས་ཆར་ༀ་ལ་རྫོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ༀ་གྱི་དོན་ནི། གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་སེམས་ལ་ལྟོས། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་རིག་པ་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཞེས་པ་དང་གཅིག་རེད། རྟོགས་དུས་སྣང་རིག་དབྱིངས་གསུམ་ཁྱབ་བརྡལ་དུ་འདྲེས་ནས་མཐའ་དབུས་མེད་པའི་འོད་གསལ་དུ་འགྱུར་བར་མ་ཟད། དབྱིངས་མ་རྟོགས་པར་རང་སྣང་སྣོད་བཅུད་རྒྱུད་གསུམ་རང་རྒྱུད་པར་ཞེན་པའི་དུས་ཉིད་ནས་ཤེས་པས་གར་ཁྱབ་རིག་པའི་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱབ་ཅིང་། རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བཟང་ངན་དུ་མི་འགྱུར་བར་མཐའ་དང་དབུས་མེད་པ་སྟེ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་གདལ་བ་སྟེ། སེམས་རང་སྣང་རྣམ
Chinese
也是。实情是，自显现智慧的名词术语中，没有不包含密咒文字的。这是第四章，文字的论证部分，考察是否需要。 接下来，能生起所有完全清净的本尊身之种子是语咒的文字，所有佛都安住于仅仅是名号，追溯到第四章广说。 能生起显现为蕴等一切万法的种子是法界或心的本初界，此处是光明不可思议，无分别或无戏论的安住方式的部分。 那本身是一切救护意之真言的最终归宿，如金刚手灌顶时，法界被安立为本尊、咒语、手印等众多名称，而能成办成就之义。 它远离或清净于突发之戏论，所有显现都是从它的体性中生起，即一切显现从一开始就是清净的，或者从生起之基础的最终种子处就是清净的，以及本来就是清净的。 因此，法界是种子的咒语，即阿（ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）。 它如变幻、自显现、无别之咒语的幻化般生起，是本尊身，以奥（ཨོ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：o，汉语字面意思：奥）表示。 如此，法界和它显现为各种各样的显现，所有这些都是无上咒语的自性，不共的自性，完全清净的三身，仅仅安住于本尊咒语的摇篮中，能证悟它的心是光明自性的觉性或明分。 以此证悟的方式也是，法界和所境显现二者都显现为不是明分之外的其他，从而所证悟的二者都圆满于证悟者的界限中，如阿（ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）和奥（ཨོ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：o，汉语字面意思：奥）二者都圆满于嗡（ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）中一样。 嗡（ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）的意义是： 观待于离能取所取之心，一切显现都是自显现，智慧明觉非常奇妙。 这句话的意思是一样的。 证悟之时，显现、明觉、法界三者广泛混合，不仅变成无边无际的光明，而且在未证悟法界时，从执着于自显现器情有情三者为自体的时刻起，就以知的方式遍布，以明觉的自性一体的方式遍布，明觉的自性不变为好坏，无边无际，即深邃而广大，无有穷尽，没有偏颇地开展，心自显现诸。
English
Also. The reality is that in the nouns and terms of self-appearing wisdom, there is nothing that does not contain the letters of secret mantra. This is the fourth chapter, the section on the logic of letters, examining whether it is needed. Next, the seed that generates all perfectly pure deity bodies is the letters of speech mantra. All Buddhas abide in mere names, tracing back to the detailed explanation in the fourth chapter. The seed that generates all phenomena that appear as aggregates, etc., is the Dharmadhatu or the innate realm of mind. Here, it is a part of the way of abiding of clear light, which is inconceivable, non-conceptual, or free from elaboration. That itself is the ultimate refuge of all mantras that protect the mind, such as during the empowerment of Vajrapani, the Dharmadhatu is established as many names such as deity, mantra, mudra, etc., and it is said to accomplish the meaning of accomplishment. It is empty or pure of adventitious elaborations, and all appearances arise from its essence, which means that all appearances are pure from the beginning, or pure from the ultimate seed of the basis of arising, and pure from the beginning. Therefore, the Dharmadhatu is the seed mantra, namely A (ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A). It arises like a transformation, a self-appearance, an illusion of an undifferentiated mantra, and is the deity body, represented by O (ཨོ, Devanagari: ओ, Romanized Sanskrit: o, Literal Chinese meaning: O). Thus, the Dharmadhatu and all the various appearances that arise from it are the very nature of the supreme mantra, the uncommon nature, the completely pure three bodies, abiding solely in the cradle of deity mantra. The mind that realizes it is the knowing aspect or the aspect of awareness of clear light itself. The way of realizing it is also that both the Dharmadhatu and the objective appearance manifest as nothing other than the aspect of awareness itself, so that both the objects to be realized are perfected in the realm of the realizers, just as both A (ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A) and O (ཨོ, Devanagari: ओ, Romanized Sanskrit: o, Literal Chinese meaning: O) are perfected in Om (ༀ, Devanagari: ओ, Romanized Sanskrit: oṃ, Literal Chinese meaning: Om). The meaning of Om (ༀ, Devanagari: ओ, Romanized Sanskrit: oṃ, Literal Chinese meaning: Om) is: Look to the mind that is free from grasping and being grasped, all appearances are self-appearances, wisdom and awareness are very wonderful. This is the same as that. At the time of realization, appearance, awareness, and Dharmadhatu are extensively mixed and not only become boundless clear light, but also when the Dharmadhatu is not realized, from the moment of clinging to self-appearance, vessel, essence, and the three continuums as one's own, it pervades in the manner of knowing, pervading in the manner of the oneness of the nature of awareness, and the nature of awareness does not change into good or bad, it is boundless, that is, deep and vast, without end, spreading without partiality, mind self-appearance, all.