Tibetan
པ་ཞེས་བྱའོ། །སྦྱོར་ལམ་ངེས་འབྱེད་ཆ་བཞིའི་སྐབས་སུ་དྲོད་རྩེ་གཉིས་ལ་དབང་པོ་ལྔ་བསྒོམ་པ་ནི། དད་པའི་དབང་པོས་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྷག་པར་མོས་ཤིང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོས་གཡེལ་བ་མེད་པར་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རང་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་འབད་པར་བྱའོ། །དྲན་པའི་དབང་པོས་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོས་ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག །ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོས་ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པས་གནས་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་བ་རང་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་དེ་ཉམས་སུ་ལེན་ནོ། །བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་སུ་གོང་གི་དབང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱང་རང་རང་གི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བར་ཉམས་སུ་ལེན་ཏེ། དེ་ཡང་མ་དད་པ་དང་། ལེ་ལོ་དང་། བརྗེད་ངེས་དང་། རྣམ་གཡེང་དང་། ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་བར་ཆད་ཀྱིས་གཏན་ནས་བརྫི་མི་ནུས་པའི་དད་བརྩོན་དྲན་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤེས་རབ་དང་ལྔ་པོ་དེ་དག་སྟོབས་སུ་གྱུར་པའོ། །མཐོང་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ནི། དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི། གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། སྔར་ཡང་ཡང་གོམས་པའི་དྲན་པ་དེ་ལས་བདེན་དོན་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་སྐྱེ་ཞིང་དེས་སྔར་མ་ཤེས་ཤིང་མ་རྒྱལ་བ་ལས་རྒྱལ་བར་བྱེད་པས་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི། རང་བཞིན་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ་བདེན་དོན་མཐོང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པ་གླང་པོ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཅོད་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་སྟེ། རང་གི་རྟོགས་བྱའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བའམ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་རྟ་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་ལྟར་གང་འདོད་དུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའོ། །དགའ་བ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ་བདེན་དོན་མཐོང་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་བའི་དགའ་བས་ལུས་སེམས་རྒྱས་པར་ཁྱབ་པ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་འོད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་བ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི། ཤིན་སྦྱངས་སོགས་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཡང་ཤིན་སྦྱངས་ནི་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ་ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་བའི་བདེ་བས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བཙུན་མོ་རིན་པོ་ཆེས་རེག་པའི་བདེ་བ་སྟེར་བ་ལྟ་བུའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི། ཉོན་མོངས་མེད་པའི་གཞི་ཡི་ཡན་ལག་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་བསམ་པའི་དོན་ཀུན་འབྱོར་པ་འབྱུང་བས་ཁྱིམ་བདག་རིན་པོ་ཆེ་ལས་ནོར་ཅི་འདོད་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི། ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ངོ་བོ་སྟེ་ཆགས་སྡང་སོགས་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་དེ་ལས། དུས་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་འཕགས་པའི་གནས་པ་ལ་གནས་པར་བྱེད་པས་བློན་པོ་རིན་པོ་ཆེས་དཔུང་གི་ཚོགས་འགྲོ་བ་དང་གནས་པ་དང་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ན་བཏང་སྙོམས་ཞེས་པ་ནི། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་རྣམས་ལ་གཡས་ནས་ཙན་དན་གྱི་ལྡེ་གུ་བྱུག་པ་དང་གཡོན་ནས་སྟེ་འུའི་ཤ་བཅད་ན་གཉིས་ལ་ཆགས་སྡང་མེད་ཅིང་མཉམ་པའོ། །སྒོམ་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ནི། མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་མཐོང་བས་ན་གནས་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ། དེའི་མཐུས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུད་ལ་མི་སྐྱེ་ཞིང་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཤུགས་ཀྱིས་དགེ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ། སེམས་དགེ་བ་ལས་ངག་དང་ལུས་ཀྱི་མི་དགེ་བ་མི་འབྱུང་ཞིང་སྨྲས་ཚད་འགྲོ་ལ་ཕན་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ངགབྱ་བ་བྱེད་པ་གང་བྱས་ཀྱང་གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ལོག་པའི་འཚོ་བ་ལྔས་མ་བསླད་པ་རྟག་པར་ཆོག་ཤེས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ལོག་འཚོ་ལྔ་ནི། ཁ་གསག །ཚུལ་འཆོས། གཞོག་སློང་། རྙེད་ཚོལ། ཐོབ་འཇལ་ཏེ་ལྔ་པོ་སྤངས་བར་བྱས་སོ། །གཞན་དོན་དུ་སྐྱོ་ངལ་མེད་པ་གཡེལ་བ་སྤངས་ནས་བརྩོན་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་བརྩོན་འགྲུས། རྟག་ཏུ་དྲན་པའི་རྒྱུན་སྐྱོང་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ། བསམ་གཏན་བཞི་ལ་སོགས་པར་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དོ། ། ༈ སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་ལ་སྤྲོས་པ་གང་ཡང་མེད་པས། དེ་ལ་གསར་དུ་རྟོགས་མ་རྟོགས་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མེད་དོ། །སེམས་ལ་ནི་རྟོགས་མ་རྟོགས་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལམ་གྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡེ་ནས་གནས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་རྟོགས་བྱེད་ནི་བློ་སྟེ། ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཉན་པ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མ
Chinese
称之为“巴”。在加行道四决择分的时候，修习暖位和顶位二者之五根，即以信根特别信乐见道的智慧；以精进根不散乱地努力修习在自相续中生起见道智慧的方法；以念根守护不失坏增上戒学；以定根安住于增上定学；以慧根以增上慧学在自相续中生起实相的见解而修习。在忍位和世第一法位二者的时候，也修习上面的五根，使其远离各自的障碍，也就是不被不信、懈怠、忘失、散乱和非理作意的障碍所能摧毁的信、精进、念、定、慧这五者，成为力量。在见道的时候，菩提的七个支分是：正念菩提支是处的支分，从先前反复串习的念中生起现量见到真谛，由此胜过先前未知和未胜的，如同轮宝。正妙观察菩提支是自性的支分，见到真谛的智慧的自性摧毁一切相，如同象宝，能断除不顺品。正精进菩提支是出离的支分，对于自己所证悟的现观决定出离或修习，如同马宝，能随心所欲地前往。正喜菩提支是利益的支分，见到真谛的法的显现增长的喜乐遍布身心，如同摩尼宝珠的光芒遍布。正轻安菩提支，轻安等三者是无烦恼的支分，也就是轻安是无烦恼的处所，以身心轻安的安乐使其堪能，成为无烦恼的心之所住，譬如王妃宝
English
It is called "Pa." In the context of the four decisive parts of the path of application, the five faculties are cultivated in the two stages of heat and peak. With the faculty of faith, one particularly admires the wisdom of the path of seeing. With the faculty of diligence, one strives without distraction to cultivate the method of generating the wisdom of the path of seeing in one's own mindstream. With the faculty of mindfulness, one protects and does not lose the training of higher morality. With the faculty of concentration, one abides in the training of higher concentration. With the faculty of wisdom, one cultivates the view of reality in one's own mindstream through the training of higher wisdom and puts it into practice. In the context of the two, forbearance and the highest mundane dharma, the above five faculties are also cultivated in such a way that they are free from their respective obscurations. That is, the five—faith, diligence, mindfulness, concentration, and wisdom—which cannot be completely crushed by the obstacles of disbelief, laziness, forgetfulness, distraction, and unwise attention, become strengths. In the path of seeing, the seven branches of enlightenment are: Right mindfulness, the branch of enlightenment, is the branch of place. From the mindfulness that has been repeatedly practiced before, the direct perception of truth arises, and by this, one overcomes what was previously unknown and unconquered, like a precious wheel. Right discrimination of dharma, the branch of enlightenment, is the branch of nature. The nature of the wisdom that sees the truth destroys all signs, like a precious elephant, cutting off unfavorable factors. Right effort, the branch of enlightenment, is the branch of definite emergence. It definitely emerges or applies to the realization of one's own object of realization, like a supreme horse jewel, making it possible to go wherever one desires. Right joy, the branch of enlightenment, is the branch of benefit. The joy of the increasing appearance of the dharma of seeing the truth pervades body and mind, like the light of a precious jewel pervading. Right pliancy, the branch of enlightenment, the three, pliancy, etc., are the branches of non-affliction. That is, pliancy is the place of non-affliction. By the bliss of the pliancy of body and mind, it is made workable, becoming the abode of the non-afflicted mind, like a queen jewel.
Chinese
就像给予接触的快乐一样。正定是菩提的支分，是无烦恼之基的支分，即不生烦恼，心住一境。由此，一切所愿之事皆得成就，犹如从如意宝珠中获得一切所需之物。正舍是菩提的支分，是无烦恼的自性，即远离贪嗔等之自性。由此，能随所欲安住于圣者之境，犹如如意大臣能使军队集合、行进、驻扎和返回。或者说，正舍是指，对于某些菩萨，从右边涂抹旃檀香膏，从左边切割牛的肉，对两者都没有贪嗔，而是平等。在修道时，八圣道分是：在见道时，以无分别智现见，因此正确地证悟实相之见，是正见。依靠它的力量，一切烦恼都不在相续中产生，一切分别念都自然而然地成为善，是正思。从善心中，口和身的恶行不产生，所说的一切都利益众生，是正语。所作所为，无论做什么都变成利他，是正业。不被五种邪命所染污，总是知足，是正命。五种邪命是：谄媚、伪装、诈骗、追求利养、以所得衡量，这五种都要断除。为了利益他人而不感到疲倦，断除散乱而精进，是正精进。恒常保持正念，是正念。安住于四禅等，进入各种禅定，是正定，这就是八圣道分。 ༈ 心之法性，自生之智慧，自性光明，无有任何戏论。因此，对于它，没有新证悟或未证悟等二法之名言。心有证悟和未证悟两种。因此，心之法性，是道所证之本来存在的真如。证悟它的是智慧，即闻思修之智慧。那是听闻等的分别念。
English
It is like giving the pleasure of touch. Right concentration is a branch of enlightenment, it is a branch of the basis of non-affliction, that is, it does not generate afflictions, and the mind abides in one-pointedness. From this, all desired things are accomplished, just like obtaining whatever one wants from a wish-fulfilling jewel. Right equanimity is a branch of enlightenment, it is the nature of non-affliction, that is, the nature of being free from attachment, aversion, etc. From this, one can abide in the state of the noble ones as one wishes, just like a wish-fulfilling minister can make the army assemble, go, stay, and return. Or, equanimity means that for some Bodhisattvas, if sandalwood paste is applied from the right side and the flesh of a cow is cut from the left side, there is no attachment or aversion to either, but equality. In the context of the path of meditation, the eightfold noble path is: In the path of seeing, seeing the non-conceptual wisdom manifest, therefore correctly realizing the view of reality is right view. By its power, all afflictions do not arise in the continuum, and all thoughts naturally become virtuous, which is right thought. From a virtuous mind, evil deeds of speech and body do not arise, and everything that is said benefits beings, which is right speech. Whatever actions are done, whatever is done becomes altruistic, which is right action. Not being defiled by the five wrong livelihoods, always being content is right livelihood. The five wrong livelihoods are: flattery, pretense, deception, seeking gain, and measuring what is obtained, these five should be abandoned. Not being tired for the sake of others, abandoning distraction and striving is right effort. Constantly maintaining the continuity of mindfulness is right mindfulness. Abiding in the four dhyanas, etc., and entering into various samadhis is right concentration, these are the eightfold noble path. ༈ The nature of mind, the self-born wisdom, the self-luminous nature, has no elaboration whatsoever. Therefore, for it, there is no term of two dharmas such as newly realized or not realized. Mind has two, realized and not realized. Therefore, the nature of mind is the Suchness that has always existed, which is to be realized by the path. What realizes it is wisdom, that is, the wisdom of hearing, thinking, and meditating. That is the conceptual thought of listening, etc.