Tibetan
ད་ནས་དག་པ་རབ་འབྱམས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་འདོད་དང་མི་འདོད་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་འདི་དག་བསལ་ཞིང་སྤངས་ཏེ་ཐག་རིང་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་བཙལ་མི་དགོས་པར། འདི་དག་དང་རང་བྱུང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཆོས་སྐུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་མཐོང་ནས། སྣང་སྲིད་འདི་ལྷུན་གྲུབ་གཞིར་བཞེངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཁས་བླངས་ན་ཤིན་ཏུ་ཅིའི་མི་འཐད་དེ་སོམ་ཞིག །ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་དབུ་མས་མིང་གིས་བསྟན་ཀྱང་དོན་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ་གཞོལ་བའི་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་འདི་ལ་དགོངས་ནས་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་མེད་གསུངས་པ་མ་གོ་ནས། མེད་དགག་གི་རྟོག་པ་ཡོད་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་ཙམ་ལས་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་མ་འཕགས་ཟེར་བ་ནི། གཞི་ལམ་འབྲས་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་བཞག་སོགས་སྔགས་ལ་སྐུར་བ་གདབ་པའི་ཕུང་ཁྲོལ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་ན་ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གནད་ཐུན་མིན་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་ཞིང་། ངན་རྟོག་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྩིག་པ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཆར་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་གདོན་མི་ཟའོ། །ཞེས་མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེའི་ལྕང་སྐྱའི་ལྟ་མགུར་འགྲེལ་བ་ལས་གསུངས། ༈ །དཔལ་སྤྲུལ་རིན་པོ་ཆེས། རང་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔ་ནི་རང་གི་ལུས་དང་། གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་ལུས། ཡུལ་ལྔ་ཕྱིའི་ལུས་ཏེ་ལུས་ལ་བདེན་ཞེན་སྤངས་པས་ལུས་རང་ངོས་ནས་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པ་ནི་ལུས་དྲན་པ་ཉེར་བཞགཡུལ་དང་དབང་པོ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ཕྱིན་དབང་ཡུལ་ཕྲད་པའི་རེག་པ་ཡང་བདེན་པར་མེད་ལ། དེ་མེད་པས་ཚོར་བ་ཡང་བདེན་པར་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེར་བཞགསེམས་དང་རིག་པའི་ལ་ཤན་དབྱེ་སྟེ་སེམས་རྟོག་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་རྫུན་པར་ཤེས་པ་ནི་སེམས་དྲན་པ་ཉེར་བཞགཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཕྱིར་དེའི་ཡུལ་བདེན་པར་ཡོད་མི་སྲིད་པས་སེམས་འཁྲུལ་སྣང་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་སྟེ་ལྟ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་རྗེན་པར་མཐོང་བའི་ངོ་བོར་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། །ངན་རྟོག་མི་དགེ་བའི་ཀུན་སློང་སྐྱེས་ཙམ་ནས་རང་བབ་དགོངས་པའི་ངོ་བོར་རང་གྲོལ་དུ་དག་པ་ནི་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་སྐྱེས་པ་རྒྱུན་གཅོད་པ། རྟོགས་པ་རང་གནས་ཀྱི་ངང་དང་མ་བྲལ་བས། ཆགས་སྡང་རང་མཚན་པ་སྐྱེ་མི་སྲིད་པ་ནི། མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་མི་བསྐྱེད་པ། རྟོགས་པ་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་རང་ངོ་སྤྲད་པས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཤིས་ལ་འདུན་པ་ཡིན་པས་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ། ངོ་འཕྲོད་པའི་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ཕྱིས་འབད་རྩོལ་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འཆར་ཞིང་དེའི་རྩལ་ངེས་འབྱུང་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འཆར་བ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་གོང་དུ་སྤེལ་བ་སྟེ། སྤང་བླང་རྟོག་པའི་འདོར་ལེན་རིག་ངོར་སྤངས་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞིའོ། །རྩོལ་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་གནས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཤིས་ལ་འདུན་པ་ཡིན་པས་འདུན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ། མི་བརྩོན་པའི་བརྩོན་པ་རང་བཞག་གི་ཡེ་ཤེས་ནི་བརྩོན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རང་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ནི་སེམས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ། ཟང་མ་ཐལ་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རིག་པའི་དྭངས་ཆ་དཔྱོད་བྱེད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་དཔྱོད་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྟེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ནི་མི་སྒོམ་པའི་སྒོམ་པ་མཉམ་བཞག་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཤིས་གནས་ལུགས་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པའི་གཤིས་ལ་གཅིག་ཏུ་མོས་པ་ནི་དད་པའི་དབང་པོ། དེའི་ཕྱིར་བློ་བྱས་བཅོས་མའི་བྱ་རྩོལ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་བློ་བྲལ་རྟོགས་པའི་ཁོར་ཡུག་ལ་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ། འདིའི་སྐབས་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། སྒོམ་པས་དྲན་སྣང་ཡེ་ཤེས་མ་ཡེང་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར། དྲན་སྣང་ཡེ་ཤེས་སུ་སངས་པས་དྲན་བྱ་དང་དྲན་བྱེད་ཐ་དད་པ་མེད་དེ་དྲན་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་མཚན་མའི་རྣམ་རྟོག་རང་གྲོལ་དུ་དག་ནས་སྤྲོས་བྲལ་རྗེན་པའི་རིག་ངོར་གནས་པ་ནི་དབང་པོ་ཕྱི་མ་གསུམ་སྟེ། རང་བབས་ཀྱི་དྲན་པ་ནི་དྲན་པའི་དབང་པོ། དེ་ཚེ་ཆོས་ཉིད་འོད་གསལ་ལས་མི་གཡོ་བའི་དགོངས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ། ཟང་ཐལ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་དགོངས་པའི་རྩལ་སྣང་དང་བཅས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ། །འདིར་བསྒོམས་བྱུང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩལ་རྒྱས་པ་ནི་དྲོད་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩེ་མོ་ཨ་ཏིའི་དགོངས་དོན་རྟོགས་པ་ནི་རྩེ་མོ་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་སྦྱོར་ལམ་སྔ་མ་གཉིས་པོའང་རིག་ངོར་ཤུགས་ཀྱིས་རྫོགས་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་མོས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་དད་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས། བྱ་བ་ངན་ཞེན་དང་སྙོམ་ལས་སྒྲིབ་པའི་ལེ་ལོ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས། ཉམས་ལེན་བརྗེད་འབྱམས་སུ་ཤོར་བའི་བརྗེད་ངས་ནི་དྲན་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས། ཞི་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྒྲིབ་པའི་གཉིད་རྨུགས་རྒོད་འགྱོད་ལ་སོགས་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་ཆ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས། ལྷག་མཐོང་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡང་དག་པའི་གནས་ལུགས་ལ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཡིད་མི་ཆེས་པའི་ཐེ་ཚོམ་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལོག་ལྟ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཏེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟོག་པ་དེ་དག་རིག་པ་མ་བཅོས་པའི་ཆོས་སྐུ་རང་ངོ་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་ཐུག་ཕྲད་ཅེར་གྲོལ་དུ་དག་པ་ནི། སྔར་གྱི་རྣམ་བྱང་བསྐྱེད་པའི་དབང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་བརྫི་བས་སྟོབས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་སྟོབས་ལྔའོ། །དེ་ཡང་གྲོལ་ལུགས་ཀྱི་གདེངས་མེད་ན། ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་དེ་དག་མགོ་མནན་པས་འཕྲལ་དུ་མི་སྐྱེ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་རྐྱེན་དང་འཕྲད་ཚེ་རྟོག་པའི་དུག་རོ་ལྡང་ཞིང་། དེ་ཚེ་གྲོལ་ལུགས་ཀྱི་གདེངས་མེད་པས་ཐ་མལ་པ་དང་ཁྱད་མེད་ལ་རྗེས་དཔག་གི་དཔྱོད་པས་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་དཔྱད་ཀྱང་དེས་རྟོག་པ་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་མི་ནུས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་མི་བྱེད། རང་གྲོལ་གྱི་གནད་ཤེས་ན་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་རྟོག་ཅི་ཙམ་སྐྱེས་ཀྱང་རྟོག་པའི་རྩལ་སྦྱོང་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་གནད་ཀྱང་འདིར་འདུ་ལ། ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྟོབས་སུ་འགྱུར་བ་ཡང་རང་གྲོལ་གྱི་གནད་ལ་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཆོས་སྐུའི་གཤིས་ལ་མི་སྐྲག་པ་ནི་བཟོད་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ནི་ཆོས་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། སྦྱོར་ལམ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱང་རང་གྲོལ་དགོངས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་འདུ་བ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། ཀློང་གྱུར་དུས་ན་ཡེངས་མེད་ཡེངས་མཁན་མེད། །བརྟན་པ་མཐར་ཕྱིན་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་ངེས། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡེང་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤར་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་ཚེ་རྩོལ་བྱུང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་དྲན་པ་དང་བྲལ་ཏེ་རྩོལ་མེད་རང་ཤར་གྱི་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལགམཉམ་བཞག་ཏུ་ཤེས་རབ་རང་བྱུང་གི་སྒྲོན་མ་ཀ་དག་དངོས་མཚན་སྤངས་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བའི་རང་ངོ་ལ་གནས་ཤིང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བསྒོམས་བྱུང་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་རྩལ་འབར་ཏེ། ཆོས་ཅན་ཇི་སྙེད་པའི་རྣམ་གྲངས་མཁྱེན་པའི་བསྒོམས་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་རབ་རྣམ་འབྱེད་ཡང་དག་བྱང་
Chinese
从现在起，清净广大之轮中，顺与不顺都会出现。这些显现应该消除和舍弃，不必从遥远的地方寻找空性，而是要见到这些显现与自生俱生的法身般若波罗蜜多。如果承认这显现世间是任运成就、自然形成的坛城，那又有什么不合理呢？仔细想想！像这样的道理，虽然中观用名称来表示，但实际上是趋入真俗二谛无别的实相，是伟大的中观。因此，如果不能理解佛经和密法的观点没有差别，而只是认为无遮的分别念只是有执的对治，就说密法的观点并不殊胜，这就是对基、道、果、续部的分类等密法进行诽谤的巨大罪过。如果这样理解，就会对究竟的、无与伦比的大圆满要诀生起定解，所有恶念和怀疑的堡垒都会立即摧毁，这是毫无疑问的。这是米庞仁波切在《降曲观修之歌释》中所说。顶礼！华智仁波切说：自己的五根是自己的身体，他人的五根是内外之身，五境是外身，因此，舍弃对身体的实执，认识到身体并非自生，这就是身念住。既然境和根不是真实存在的，那么根境相触的触觉也不是真实存在的。没有了触觉，感觉也不可能真实存在，这就是受念住。区分心和觉性，认识到心的分别念是虚假的显现，这就是心念住。由于有境的智慧是虚假的，所以它的境也不可能真实存在，因此，认识到心识虚假显现的境，即一切法都没有自性，这就是法念住。因此，见解融入了般若自性、离戏、赤裸的本体之中。恶念和不善的动机一生起，就在自性本觉的本体中自然解脱，这就是断绝不善之方生起之流。由于证悟与自性安住的状态不分离，因此贪嗔等自相不可能产生，这就是未生之不善法不令生起。由于证悟将实相的意义与自性相认，因此如实了知
English
From now on, both agreeable and disagreeable things will arise in the wheel of pure and vast expanse. These appearances should be eliminated and abandoned, and there is no need to seek emptiness from afar. Instead, one should see the dharmakaya prajnaparamita, which is coemergent with these appearances. If one acknowledges this phenomenal world as a spontaneously accomplished, naturally formed mandala, then what could be unreasonable about that? Think about it! Although such a principle is indicated by name in Madhyamaka, it actually inclines towards the reality of the inseparability of the two truths, and is the great Madhyamaka. Therefore, if one does not understand that the views of sutra and tantra are without difference, and merely thinks that the negation of conceptualization is only an antidote to clinging to existence, and then says that the view of tantra is not superior, this is a great transgression of slandering the tantra, such as the classification of the ground, path, fruit, and continuum. If one sees it in this way, one will generate certainty in the definitive, ultimate, and unique key points of the Great Perfection, and all the fortresses of evil thoughts and doubts will be destroyed at once, without a doubt. This is what Mipham Rinpoche said in the commentary on "The Song of View of Changkya." Homage! Paltrul Rinpoche said: One's own five senses are one's own body, the five senses of others are the inner and outer bodies, and the five objects are the outer body. Therefore, by abandoning the clinging to the reality of the body, realizing that the body is not self-existent is the mindfulness of the body. Since the objects and senses are not truly existent, the touch of the senses meeting the objects is also not truly existent. Without that touch, feelings cannot be truly apprehended, which is the mindfulness of feelings. Differentiating between mind and awareness, knowing that the appearances of the mind's conceptualizations are false is the mindfulness of the mind. Since the object-possessing mind is false, its objects cannot be truly existent. Therefore, knowing that all phenomena that have become the objects of the mind's false appearances are without self-nature is the mindfulness of phenomena. Thus, the view is integrated into the essence of prajna, the nature of freedom from elaboration, and nakedly seeing the essence. As soon as evil thoughts and unwholesome motivations arise, they are self-liberated into the essence of self-abiding awareness, which is cutting off the stream of arising unwholesome factors. Since realization is not separated from the state of self-abiding, it is impossible for attachment, aversion, and other characteristics to arise, which is not allowing unarisen unwholesome dharmas to arise. Since realization recognizes the meaning of reality as one's own nature, one knows as it is
Chinese
趋向于善法自性之意乐，即生起未生之法。一旦现证，无需后来的努力，自然而然地显现，其力量，出离心和慈悲等所有道之功德自然而然地显现，即增长已生之善法。舍弃取舍分别的取舍，在明觉面前舍弃的行为，是四种真实舍弃。安住于无勤之状态，即趋向于法性之意乐，是欲神足。不勤奋的勤奋，自住之智慧，是精进神足。远离一切分别的自住之禅定，是心神足。本来清净之智慧，明觉之清澈，是辨别智慧之自性，是观神足。四神足即是不修之修，圆满于等持证悟之智慧自性中。唯一信解自性安住之法身意，是信根。因此，远离造作虚假的作为，精勤于离念证悟之境界，是精进根。此时，全知大士云：以修持不令觉受智慧散乱。如是说，觉受于智慧中清净，能忆和所忆无有差别，忆念于智慧之自性中，相之分别念于自解脱中清净，安住于离戏赤裸之明觉面前，是后三根。自现之忆念是念根。彼时，不为法性光明所动摇之意，是定根。本来清净明觉之智慧，自生之意之力量和显现，是慧根。此处，修生智慧之力量增长，是获得暖相之智慧。通达一切乘之顶端，无上瑜伽之意，是顶相增长之智慧，前二加行道亦于明觉面前自然圆满。不信解真实法性，是信之相违品。执着恶行和懈怠所障蔽之懒惰，是精进之相违品。修行忘失散乱之忘失，是
English
Aspiring to the nature of virtue is to generate what has not been generated. Once realized, it arises spontaneously without later effort, and its power, renunciation, compassion, and all the qualities of the path arise spontaneously, which is to increase the virtue that has already arisen. Abandoning the grasping and rejecting of discriminating thoughts, the practice of abandoning in the face of awareness is the four genuine abandonments. Remaining in a state of effortlessness is to aspire to the nature of reality, which is the foot of aspiration. The effort of non-effort, the self-abiding wisdom, is the foot of diligence. The self-abiding meditation that is free from all thoughts is the foot of mind. The naturally pure wisdom, the clarity of awareness, the nature of discriminating wisdom, is the foot of investigation. The four feet of miraculous power are the meditation of non-meditation, perfected in the nature of the wisdom of equanimity and realization. To be single-mindedly devoted to the nature of the Dharmakaya's intention, which is the nature of reality, is the faculty of faith. Therefore, to be diligent in the environment of realization free from all artificial actions and fabrications is the faculty of diligence. At this time, the great omniscient one said: "Do not let the memory of appearances and wisdom be distracted by meditation." As it is said, when memory is purified into wisdom, there is no difference between what is remembered and the one who remembers. Memory is purified into the nature of wisdom, and the discriminating thoughts of characteristics are purified into self-liberation. Remaining in the face of naked awareness, free from elaboration, is the latter three faculties. Self-arising memory is the faculty of mindfulness. At that time, the intention that does not waver from the luminosity of reality is the faculty of samadhi. The naturally clear wisdom of awareness, the power and appearance of the self-arising intention, is the faculty of wisdom. Here, the increase of the power of wisdom arising from meditation is the wisdom of obtaining the warmth sign. Realizing the meaning of Ati, the pinnacle of all vehicles, is the wisdom of the increasing appearance of the peak, and the former two paths of union are also naturally perfected in the face of awareness. Not believing in the true nature of reality is the opposite of faith. Laziness, which is obscured by attachment to evil deeds and idleness, is the opposite of diligence. Forgetfulness that has lost practice in distraction is