Tibetan
ཡང་ཆོས་ཉིད་ལྟ་བའི་ལྟ་བས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་དབབ། ཆོས་ཅན་ལྟ་བའི་ལྟ་བས་སྣང་སྲིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དག་པ་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་དབབ། རང་རིག་ལྟ་བའི་ལྟ་བས་དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་མཚན་ཉིད་བསམ་བརྗོད་དང་བྲལ་བར་མངོན་སུམ་རང་ཐོག་ཏུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་གྲུབ་མཐའི་གནད་གསང་བ་བླ་ན་མེད་པའོ། །གཞན་ཡང་ཁ་ཅིག་གིས། གསང་སྔགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ནི་ལྟ་བ་དབུ་མ་ལས་ཐབས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཙམ་དུ་འདོད་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དབུ་མ་དང་སྔགས་གཉིས་དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་དང་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་མཉམ་པར་ལྟ་བ་མཐུན་ན་ཡང་དེ་ཙམ་གྱིས་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལྟ་བ་ནི་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་སྣོད་བཅུད་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་འབེབས་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ལྟ་བའི་ངོས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་བྲལ་དམིགས་བསམ་བརྗོད་འདས་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཆ་ནས་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་ལྟ་བའི་ངོས་ནས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དག་པ་ལྷ་ཡི་འཁོར་ལོར་མདོ་ནས་བཤད་པ་མེད་ཅིང་སྔགས་བླ་མེད་ནས་བསྟན་པས་ཁྱད་པར་དུ་འབྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོས་ནས་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་མདོ་ལས་འཕགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་གཞི་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པ་ཙམ་དུ་འདྲ་ཡང་། འདིར་དོན་དམ་དཀོར་བདུན་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ལ་འདོད་པས་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཅག་གི་རྒྱུ་རྒྱུད་དེ་རིག་པ་འགྱུར་མེད་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བྱེད་པར་འདུག་པས། དེ་འདྲ་དེ་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་ཟབ་མོ་རྣམས་དང་། དེའི་དགོངས་འགྲེལ་རྒྱུད་བླ་མ་སོགས་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བས་རྟོགས་བྱའི་ཡུལ་ལ་ཁྱད་མེད་དམ་ཞེ་ན། རིག་པ་འགྱུར་མེད་ལ་རྒྱུ་རྒྱུད་བྱེད་པ་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ནས་གསུངས་པ་དང་འདྲ་བ་བདེན་མོད་ཀྱི། ད་དུང་དེས་སྔགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་ཕེབས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་འདིར་རྒྱུ་རྒྱུད་དུ་འཇོག་པའི་ཚེ་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྲས་བཅས་བཞེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྡོ་རྗེ་མེ་ལོང་ལས། ལུས་ཅན་སྙིང་ལ་གང་གནས་པ། །རང་བྱུང་ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས་གཟུགས། །མི་ཤིགས་ཐིག་ལེ་བདེ་ཆེན་པོ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཀུན་ཁྱབ་པ། །མི་གནས་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་ཡིན། །ཞེས་དང་། དུས་འཁོར་ལས། དེས་ན་གཙོ་བོས་གང་ཞིག་འཕོ་མེད་ལྷན་སྐྱེས་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་དག་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་བསྟན། །ཞེས་གསུངས། དེ་ཡང་གཉིས་སྣང་འཁོར་བའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ཐག་ཁྲའི་སྦྲུལ་ལྟར་མེད་སྣང་གློ་བུར་བ་དང་། དེའི་སྣང་གཞི་གནས་ལུགས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས། རྟོག་ཚོགས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དག་པ་ལས་གསུངས་པ། ཕུང་སོགས་སྣང་གཞི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྩལ་གཉུགས་མ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་ཞེས་སམ། ཡང་ན་ས་ཆུ་གཉིས། མེ་རླུང་གཉིས། མཁའ་སེམས་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་རྣམས་རིམ་པར་ཡེ་ནས་སྐུ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོར་གཞན་གྱིས་མ་བཙལ་བར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་། ཁམས་ལྔའི་དྭངས་མ་ཡེ་ཇི་བཞིན་རིགས་ལྔ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་རིགས་དྲུག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་དག་པས་ལྷའི་བདག་ཉིད་དུ་བཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་གསུངས། ། ༈ གསར་མས་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀ་ལྟ་བས་ནི་མི་འབྱེད་དེ། ཤེས་རབ་ནི་འཕགས་བཞི་བསྐྱེད་པའི་མ་ཡིན་ལ། དེས་ན་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀ་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འབྱེད་དགོས་ལ། ཐབས་དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ནས་རྒྱུ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་ལ། སྔགས་ནས་ད་ལྟ་མ་དག་པའི་གཟུང་རྣམ་འདི་དག་དག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ད་ལྟ་ནས་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གནས་འོག་མིན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་ཞིང་ཁམས། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པ། ལོངས་སྤྱོད་གསལ་ཞིང་དག་པའི་འོད་ཟེར། དགྱེས་དགུར་སྤྱོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད། ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་གདན་ཁྲི། མཛད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ལྟར་འབྲས་བུ་ཡོངས་དག་བཞིའི་སྒོ་ནས་ལམ་དུ་བྱེད་པས་ཁྱད་པར་འཕགས་སོ་ཞེས་ཟེར། རང་ལུགས་ལ། ཐབས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བཞིན་དུ་ལྟ་བས་ཀྱང་འཕགས་ཏེ། ལྟ་བ་ནི་གཏན་ལ་འབེབ་བྱེད་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོས་ནས་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་ཀུན་རྫོབ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་བལྟ་བ་སོགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་འཕགས་སོ། ཞེས་གསུངས། མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེས། སྣང་བ་རང་ག་མ་འདི་རང་བཞིན་སྟོང་ཆེན་གྱི་དབྱིངས་སུ་སྡོམ་ཐུབ་མ་ཐུབ་ཀྱི་བློ་ཁྱད་ལས། སྣང་སྲིད་འདི་གདོ
Chinese
再者，以法性见的见解，确立轮涅一切法自性大平等。以有法见的见解，确立显有世间一切法为身与智慧的自性大清净。以自明见之见解，将彼二者无别、体性离思离言，于现量自证中确立，从而知晓一切法本即是佛的自性，此乃金刚顶乘之宗义极密无上之要诀。此外，有些人认为，密宗的宗义仅是见解上比中观殊胜的方便而已，此说不合理。中观与密宗二者，在胜义上无有戏论，在世俗上仅是如幻，若见解上平等则相同，然仅凭此并不能确立密宗的见解。因为密宗不共的见解，必须确立真谛无别，外器内情清净大平等。其中，从法性见的角度而言，一切法在无有戏论、离意离念离言的大平等中得以确立，就此而言，显宗与密宗的见解并无差别。然而，从有法世俗见的角度而言，蕴、界、处清净为天众坛城，此在显宗中未曾宣说，而是由无上密宗所开示，因此存在差别。如是，由于在世俗的层面上，密宗的见解胜于显宗，因此，其显现之基——空性，虽然在无有戏论的层面上是相同的。但在此，胜义自性任运成就的具足一切殊胜相的空性被认为是不同的，因此差别极大。如果你们的因续是将觉性转变为不变的如来藏，那么，这种说法也出现在最后法轮的甚深了义经中，以及对其的解释，如《宝性论》等，那么所证的对境没有差别吗？将不变的觉性作为因续，这与最后法轮中所说相似，这确实没错。然而，仅凭此仍然无法确立密宗不共的见解。因为，在将如来藏作为无上续的因续安立之时，将其作为俱生、不变的大乐自性，这是诸佛菩萨所认可的密宗的特点。金刚
English
Furthermore, with the view of the nature of reality, establish all phenomena of samsara and nirvana as the great equality of self-nature. With the view of the nature of phenomena, establish all phenomena of appearance and existence as the great purity of the self-nature of body and wisdom. With the view of self-awareness, establish those two as inseparable, their characteristics beyond thought and expression, in direct self-realization, and thereby know that all phenomena are inherently the nature of enlightenment. This is the supreme secret essence of the Vajra Peak school of thought. Moreover, some people think that the doctrine of Secret Mantra is only a particularly superior method compared to the view of Madhyamaka. This is not reasonable. Although Madhyamaka and Mantra are the same in that they both view ultimate reality as free from elaboration and conventional reality as merely illusory, that alone does not establish the view of Mantra. Because the unique view of Mantra must establish the great equality of pure vessels and contents, inseparable from truth. That is, from the perspective of the view of the nature of reality, all phenomena are established as the great transcendence of non-elaboration, non-objectification, non-thought, and non-expression. In this respect, there is no difference between the views of Sutra and Tantra. However, from the perspective of the view of conventional phenomena, the aggregates, elements, and sense bases being pure as the mandala of deities is not taught in Sutra, but is taught in Anuttara Tantra, thus distinguishing them. Thus, because the view of Mantra surpasses Sutra on the conventional level, the basis of appearance, emptiness, is also similar in that it is merely free from elaboration. But here, the emptiness that is spontaneously accomplished as the essence of the seven treasures of ultimate reality, endowed with all supreme aspects, is considered different, so the difference is very great. If your causal continuum is transforming awareness into unchanging Suchness, then such a statement also appears in the profound definitive Sutras of the final turning of the wheel, and in its commentaries, such as the Uttaratantra, etc., so is there no difference in the object to be realized? It is true that transforming unchanging awareness into a causal continuum is similar to what is said in the final turning of the wheel. However, that still does not establish the unique view of Mantra. Because, when establishing Suchness as the causal continuum of this unsurpassed Tantra, it is made into the nature of coemergent, unchanging great bliss, which is the characteristic of Mantra that the Tathagatas and their heirs accept. Vajra
Chinese
《ེ་མེ་ལོང་》中说：有情众生心中所住者，乃是自生无漏之智慧身，不坏明点大乐，如虚空般周遍一切，是不住之法身自性。又《时轮金刚》中说：因此，主尊所说之不迁变俱生身之乐，乃是密咒乘中所诠释。而且，这些二取显现的轮回之法，如绳上的蛇一般，是无有实义的虚妄显现，而其显现之基础，乃是实相之要点。从清净的觉悟众相为本尊坛城中说：蕴等等显现之基础，乃是如来藏之本性，即极细微之智慧脉，智慧之气，智慧之界，或者说地水二者，火风二者，空识二者双运，依次本来就是三身三金刚之体性，无需从他处寻觅而自然成就。五大之精华本来就清净为五部佛，智慧界清净为第六部之自性，因此安住于天尊之自性中。 新派认为，显宗和密宗二者不能以见解来区分，因为般若并非产生四圣谛之母。因此，显宗和密宗二者必须以方便来区分。而方便，从名相乘开始，以六度作为因来修持。密宗则将现在这些不清净的所取之相，清净为佛陀的处所、身、受用和事业，从现在开始就作为道用。也就是，处所是密严刹土，身是受用圆满报身，以相好庄严，受用是光明清净的光芒，随心所欲的受用，殊胜的宝座，事业如佛陀的事业一般，以四种圆满清净的果位作为道用，因此非常殊胜。 自宗认为，如同以方便而殊胜一样，以见解也殊胜，因为见解必须从确定对境的角度来安立。以观待胜义大乐和世俗身智等而殊胜。 米旁仁波切说：显现的这些自生之相，能否摄持于自性大空性的界中，取决于智慧的差别。这些显有
English
In the Kalacakra it says, 'Therefore, the joy of the immutable, coemergent body, which is the Lord, is taught in the Mantrayana.' Moreover, these dualistic appearances of samsaric dharmas are like a snake on a rope, appearing but without substance, and the key point is that the basis of their appearance is suchness. From the purification of the assembly of thoughts into the mandala of body and wisdom, it is said: The basis of appearance, such as the aggregates, is the innate potential of suchness, namely, the extremely subtle wisdom-channels, the wisdom-winds, and the wisdom-elements, or the union of earth and water, fire and wind, space and mind. These are naturally accomplished as the essence of the three kayas and three vajras from the very beginning, without having to be sought from elsewhere. The essence of the five elements is naturally pure as the five families, and the wisdom-element is pure as the nature of the sixth family, so it abides in the nature of the deities. The New Schools do not differentiate between Sutra and Tantra in terms of view, because prajna is not the mother of generating the four noble truths. Therefore, both Sutra and Tantra must be differentiated by means of skillful means. In this skillful means, from the Characteristic Vehicle, the six paramitas are practiced as the cause. In Tantra, these impure appearances of grasping are purified into the place, body, enjoyment, and activity of the Buddha from now on, and are used as the path. That is, the place is the Akaniṣṭha Ghanavyūha pure land, the body is the enjoyment-body adorned with marks and signs, the enjoyment is the clear and pure rays of light, the enjoyment of using as one pleases, the particularly excellent throne, and the activity is like the activity of the Buddha. Because the four completely pure fruits are used as the path, it is particularly excellent. Our own tradition says that just as it is excellent by means of skillful means, it is also excellent by view, because the view must be established from the perspective of determining the object. It is excellent by viewing the ultimate great bliss and the conventional body and wisdom, and so on. Mipham Rinpoche said: Whether or not these self-arisen appearances can be gathered into the realm of the great emptiness of self-nature depends on the difference in intelligence. These appearances