Tibetan
ད་པ་ནི་སྲས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོ་ལས་རླབས་ལྟར་བདེ་ཆེན་གཅིག་ཉིད་དུ་མའི་རོལ་པར་ཤར་བ་ལ་ཁྱད་མེད་པས། སྐྱེ་བ་རྒྱུའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱི་སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་པ་ནི་སྣང་སྲིད་ཡེ་སངས་རྒྱས་པ་ལྟ་བུའི་ལུང་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་ཅན་ལ་ལམ་གྱི་སྟོབས་ལས་དེ་ལྟར་བསླུ་མེད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཨ་ཏི་ཡོ་ག་པས་ནི་སེམས་ཀློང་མན་ངག་གི་རྒྱུད་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་སེམས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་མཚན་ཐམས་ཅད་ཀ་ནས་དག་ཅིང་། རང་བཞིན་གསལ་བ་ཁྱབ་བརྡལ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་འགག་ལས་འདས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ། དེ་ལྟར་ཀ་དག་དང་ལྷུན་གྲུབ་དབྱེར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེའི་རྩལ་ལས་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་འཆར་བས་ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་བཞུགས་པ་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ངོས་ཟིན་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དེའི་རྩལ་དུ་ཤར་ཞིང་དོན་གྱི་ངོ་བོ་དེ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྣང་ཚུལ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་སྣང་ཡང་རུང་། སེམས་ཅན་གྱི་ལས་དང་ཉོན་མོང་པར་སྣང་ཡང་རུང་། དེ་གཉིས་ཀ་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་འཁོར་འདས་མིང་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཅན་གྱི་ངོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་རང་གྲོལ་བ་ལས། གནས་སྣང་འབྱེད་པ་དང་། དག་དང་མ་དག་ཅེས་རིས་སུ་ཆད་པ་མེད་པས་ན། ཐ་མལ་གྱི་སྣང་བ་འདི་རྣམས་མདོག་མ་བརྗེས། སྤུ་མ་བསྒྱུར་བར་སངས་རྒྱས་སུ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་ཀུན་བཟང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་ཉིད་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་གཞན་ཞིག་ཏུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པར་འདོད་དོ། །འདི་ནི་རིག་པ་རང་སྣང་གི་བློ་ཅན་གྱི་ངོར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ལས་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པའི་སྐྱེལ་སོ་ཡིན་ནོ། །ལམ་རྒྱུད་ནི། མ་ཧཱ་ཡོ་ག་པས་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་སོགས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྩལ་རྫོགས་པ་ན་མཚན་བཅས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་དང་དེས་དྲངས་པའི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཨ་ནུ་ཡོ་ག་པས་ནི་ཞུ་བདེ་འགྱུར་མེད་བསྒྲུབ་པའི་མཚན་བཅས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་ལ་གཙོ་བོར་ལམ་དུ་
Chinese
再者，名为“大乐菩提心坛城”的王子，因为一切法都安住于大乐的自性中，犹如海浪般，大乐唯一显现为多样的游舞，毫无差别。视众生皆为自性成佛，如生起次第的佛等，如同“显有皆为原始成佛”之语。瑜伽士通过道的加持力，对此坚信不疑。阿底瑜伽士则依赖心部诀窍的续部，观自身的自性，即自生智慧的体性空性，从根本上清净一切相。自性光明，广大遍布，超越生灭，自然成就。如此，原始清净和任运成就无别的法性，从其力量中显现轮回和涅槃的一切，安住于大悲周遍的自性中，这便是诸佛智慧身的究竟。当认识到这一点时，一切显现都成为它的力量的显现，并且与意义的本体无二无别。因此，无论显现为佛的色身和智慧，还是显现为众生的业和烦恼，二者本体皆从一开始就清净为超越轮回和涅槃、无名的大智慧。在如此智慧者的境界中，一切法从一开始就清净且自解脱，因此，没有必要区分处所和显现，也没有清净与不清净的分别。所以，这些庸常的显现，不改变颜色，不改变性质，就安住于成佛的状态，正如显现的那样，从一开始就清净，是普贤大乐的境界。认为除此之外还有其他的清净，是丝毫不存在的。这在具有觉性自显之心的智者面前，因法性的力量而显现，因此是所有道之见解的归宿。道的次第是：嘛哈瑜伽士主要修持生起次第的瑜伽，如大空性等。当禅定的力量圆满时，便会进入有相的圆满次第，并由此进入大圆满。阿努瑜伽士则主要将修持融乐无变的有相圆满次第作为道。
English
Furthermore, the prince called "Great Bliss Bodhicitta Mandala," because all dharmas abide in the nature of great bliss, like waves from the ocean, great bliss alone manifests as the play of multiplicity without any difference. Regarding all sentient beings as naturally enlightened, such as the Buddhas of the generation stage, is like the saying, "All appearances are primordially enlightened." Yogis, through the power of the path, have unwavering faith in this. Ati yogis, relying on the tantras of the heart essence instructions, contemplate their own nature of mind, the essence of self-arisen wisdom, emptiness, purifying all signs from the very beginning. Its nature is luminous, vast and all-pervading, beyond arising and ceasing, spontaneously accomplished. Thus, the dharmata, in which primordial purity and spontaneous accomplishment are inseparable, from whose power all of samsara and nirvana arise, abides in the nature of all-pervading compassion, and that itself is the ultimate wisdom body of all Buddhas. When that is recognized, all appearances manifest as its power, and because they are non-dual with the essence of meaning, whether they appear as the body and wisdom of a Buddha, or as the karma and afflictions of sentient beings, both are, in essence, primordially pure as great wisdom beyond samsara and nirvana, beyond name. In the realm of such wisdom holders, all dharmas are primordially pure and self-liberated, therefore, there is no need to distinguish places and appearances, and there is no separation of pure and impure. Therefore, these ordinary appearances, without changing color, without changing nature, abide in the state of Buddhahood, just as they appear, primordially pure, the very state of Samantabhadra, great bliss. To think that there is another purity apart from that is to think that there is even a particle of impurity, which is not the case. This, in the presence of the wise who have self-appearing awareness, is manifestly established by the power of dharmata, and therefore is the final destination of the view of all paths. The sequence of the path is: Maha yogis mainly practice the yoga of the generation stage, such as great emptiness. When the power of samadhi is perfected, they will enter the completion stage with signs, and from that, enter the Great Perfection. Anu yogis mainly take the completion stage with signs, which accomplishes melting bliss and immutability, as the path.
Tibetan
བྱེད་ཅིང་། སྔགས་ཙམ་བརྗོད་པས་ལྷ་ཡི་འཁོར་ལོ་རྫོགས་པའི་བསྐྱེད་རིམ་དང་ཞུ་བདེ་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ལྷ་སྐུ་དང་། རླུང་སེམས་ཙམ་ལས་གྲུབ་པའི་སྒྱུ་མའི་སྐུ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྣང་ཆ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་དོན་ཐུན་མོང་མིན་པ་དང་། བདེ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་དོན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་ལེན་པའང་ཡིན་ནོ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་པས་ནི། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩལ་སྣང་ལྷའི་འཁོར་ལོ་ཡེ་ནས་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་མ་བསྒྱུར་ཀྱང་ཆོག་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་དང་མཚན་བཅས་ཐབས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའི་ལྷ་སྐུ་ལ་ཆེད་དུ་མི་རྩོལ་ཡང་། གལ་ཏེ་ལྷའི་རྣམ་པར་བསྒྱུར་འདོད་ན་ཡང་སྐད་ཅིག་དྲན་རྫོགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཆུ་ལས་ཉ་ལྡང་བ་ལྟར་རིག་པའི་རྩལ་དེ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ནི་ཡེ་ནས་དམ་ཡེ་དབྱེར་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ལྷ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །མཚན་བཅས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་རླུང་བཅིང་བའི་རིམ་པ་སོགས་ལའང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ལྟོས་ཏེ། བསྐྱེད་རྫོགས་དེ་དག་འདིར་འཇུག་པའི་ལམ་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་དབང་འབྱོར་བའི་ཚེ་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རྩོལ་བ་མེད་པར་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་རྩའི་ལམ་ནས་རིག་གདངས་རྩོལ་མེད་དུ་ཤར་བའི་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཉམས་ལེན་སོགས་ནི་རྡོ་རྗེའི་ལུས་ལ་བརྟེན་པའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ཀྱང་། མ་དག་ལས་རླུང་གི་བྱེད་པ་བཅིང་བ་སོགས་རྩོལ་བས་དྲངས་པའི་ལམ་འོག་མ་དང་མི་འདྲ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཡེ་ནས་གནས་པའི་རང་གདངས་རྩོལ་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་འདིར་ཐུག་པས་འདི་ནི་ཀུན་གྱི་བླ་མ་དམ་པའོ། །འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ནི། རྣམ་གྲངས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཀྱང་དོན་འདྲ་སྟེ་མཐར་ཐུག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་དུ་དབྱེ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་གི་གཞུང་གསུམ་གྱིས་གཞི་གཏན་ལ་འབེབ་པའི་ལྟ་བ་དང་། ལམ་རྒྱུད་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ནི། ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་དེའི་དབང་གིས་སྤྱོད་པ་ལའང་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཕྱིའི་རྫས་དང་ཡོ་བྱད་སོགས་ཀྱི་རྩོལ་བ་མང་པོ་བརྟེན་པ་ནི་མ་ཧཱ་ཡོ་ག་པ་ཡིན་ལ། ཕྱིའི་བྱ་བ་གཙོ་བོར་མི་བྱེད་པར་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ནང་གི་ཐབས་ཟབ་མོ་ལ་འབད་པས། ཞིང་སྔགས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་འདུ་བ་ཐོབ་པའི་ཉེ་རྒྱུའི་སྤྱོད་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ཨ་ནུ་ཡོ་ག་པ་ཡིན་ཅིང་། ཕྱི་དང་ནང་གི་
Chinese
并且，仅仅念诵真言，就通过圆满生起次第的本尊轮和乐空双运的本尊身，以及仅仅由风心所成的幻身等，来修持显现分生起次第的独特意义，以及通过安乐方便所引导的意义上的俱生大圆满。大圆满行者，对于明觉智慧的游舞显现本尊轮本来就是，不改变形态也可以，即使不特意费力修持通过三摩地生起和有相方便所成就的本尊身，如果想要转变为本尊的形态，也如从水中跃出的鱼儿一般，在刹那间忆念圆满，明觉的游舞自然显现为本来就是本初清净、任运成就的本尊。有相的圆满次第也不依赖于束缚气脉等次第，因为生起次第和圆满次第是进入此处的道路，当自在获得果位智慧之时，无需生起和圆满的勤作，自然成就其果。从智慧的光明脉道中，明点自发显现的顿超修法等，是依靠金刚身的特殊方便，但与不清净业力所致的束缚气脉等勤作所引导的下部道不同，因为大智慧是本来就存在的自性光明，无需勤作。因此，所有道的终点都汇集于此，所以这是所有道的至上导师。果续，虽然以各种名相来宣说，但意义相同，最终都无别于证得一切相智的智慧身。如是，以经、律、论三藏奠定基础的见解，以及分别宣说道续，是由于修持道的方式不同，在行持上也有所不同，依赖许多外在物质和用具等勤作的是摩诃瑜伽行者，不以主要进行外在行为，而是以无戏论的方式努力于内在甚深方便，与明妃、真言、俱生瑜伽母等一同集会，获得近取因的行持是阿努瑜伽行者，外在和内在的
English
And, just by reciting mantras, one practices the unique meaning of the manifestation phase of the generation stage through the complete mandala of deities, the deity body of union of bliss and emptiness, and the illusory body formed solely from wind and mind, as well as the spontaneously arisen Great Perfection of meaning guided by the means of bliss. For the Great Perfection practitioner, the play of awareness and wisdom, the manifestation of the deity mandala, is already the case, and it is permissible not to transform the form. Even if one does not deliberately exert effort to cultivate the deity body generated through samadhi and the means of signs, if one wishes to transform into the form of a deity, it is like a fish leaping from the water, in an instant of recollection and completion, the play of awareness naturally manifests as the deity that is primordially pure, spontaneously accomplished, and inseparable from commitment and primordiality. The completion stage with signs does not rely even slightly on the stages of binding the winds, etc., because the generation and completion stages are the path to enter here, and when one gains mastery over the wisdom of the result, there is no effort of generation and completion, and its result is spontaneously accomplished. The practice of Tögal, where the radiance of awareness spontaneously arises from the path of the wisdom light channels, etc., is a special means based on the vajra body, but it is different from the lower paths guided by the effort of binding the winds, etc., caused by impure karma, because great wisdom is the self-radiance that is primordially present, without effort. Therefore, the end of all paths converges here, so this is the supreme guru of all. The Resultant Tantra, although taught with various names, has the same meaning, and ultimately is inseparable from the wisdom body of omniscience. Thus, the view that establishes the foundation with the three canons of sutra, vinaya, and shastra, and the separate explanation of the path tantras, is because the way of practicing the path is different, and there are also differences in conduct. Relying on many external substances and implements, etc., is the practice of the Mahāyoga practitioner. Not primarily engaging in external activities, but striving for the profound inner means in a non-elaborate manner, gathering together with consorts, mantras, and spontaneously arisen yoginis, obtaining the practice of the proximate cause is the practice of the Anuyoga practitioner, external and internal.