Tibetan
ང་བདག་གི་དང་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་ལ་སོགས་པར་ཀུན་བརྟགས་པས་སྟོང་པ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་ཙམ་མེད་པར་སྐུར་བ་གདབ་ཏུ་མི་རུང་བ་འདི་ནི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འདོད་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང་སྒོ་བསྟུན་ན། ཕུང་པོ་ལྔའི་ཚོགས་པ་འདིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། བདག་དང་བདག་གིས་སྟོང་པར་མ་ཟད་ཀྱི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པས་ཀྱང་སྟོང་པ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རང་རིག་པ་ཙམ་མེད་པར་སྐུར་བ་གདབ་ཏུ་མི་རུང་སྟེ་གང་གིས་ཀྱང་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་། གང་ལའང་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་འདི་ནི། དེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དབུ་མ་དང་སྒོ་བསྟུན་ན། ཕུང་པོའི་ཚོགས་འདིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་བརྟགས་པས་ཀྱང་སྟོང་སྟེ། སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཞི་བ་འདི་ནི་དེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འདོད་པའོ། །དེ་ལྟར་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་བདག་དང་ཕུང་པོ་རྣམ་རིག་གི་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པ་གཟུང་འཛིན་མེད་ཅིང་མི་གཡོ་བར་རབ་ཏུ་འོད་གསལ་བ་ཉིད་དུ་རང་རིག་པས་གསལ་བར་རྗེས་སུ་མྱོང་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ལ་བློ་བཞག་ནས། རིག་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ལྷར་བསྒོམ་པ་སྟེ། དང་པོ་སྟོང་པའི་ལྷ་ནི་བདག་དང་ལྷའི་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་དབྱེར་མེད་པའི་ངེས་ཤེས་སམ་ང་རྒྱལ་དུ་བྱ་བ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དེའི་ངང་ལས་ལྷ་གང་ཡིན་གྱི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་སྒྲ་གདངས་ཙམ་ནམ་མཁའ་ལས་གྲགས་པར་བསམ་པ་སྒྲའི་ལྷའོ། །གདངས་དེ་ལས་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ནམ་མཁར་སྣང་བ་ཡི་གེའི་ལྷའོ། །དེ་ནས་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་སྐུ་མངོན་དུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་གྱུར་པའི་སྟེང་དུ་ལྷའི་ངོ་བོ་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ནམ་མཁར་གནས་པ་དེ་དག་འདུས་ཏེ་དག་པའི་དངུལ་ཆུ་གསེར་གྱི་ཕྱེ་མར་ཞེན་པ་ལྟར་འདྲེས་པ་ལས། བདག་དང་ལྷ་གཉིས་སུ་མེད་པ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ལས་འོད་འཕྲོས། འཕགས་པ་མཆོད། སེམས་ཅན་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྦྱངས། ཚུར་འདུས་པས་ལྷག་པའི་ལྷ་ཡི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་གསལ་ཞིང་དེ་ཉིད་དུ་ང་རྒྱལ་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ལྷའོ། །དེ་ནས་མཚན་མ་སྤྱི་གཙུག་སོགས་སུ་ལྷ་གང་ཡིན་པའི་རིགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་པས་བརྟེན་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་ལྷའོ། །དེ་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་ལྷ་དེའི་སྐུ་དང་ཡན་ལག་གི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་ནས་ཀྱང་གསལ་བཏབ་ལ། དེའི་མཚན་མ་ལ་སེམས་བཟུང་ཞིང་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བརྟག་ཅིང་རྒྱུན་དུ་ཞེན་པ་ནི་མཚན་མའི་ལྷའོ། །དེ་ནས་བདག་དང་ལྷ་ཐ་དད་མེད་པར་བྱས་ཏེ་སྲོག་རྩོལ་བསྡམ་ནས་བསྒོམས་པའི་མཐར་རྩོལ་བ་མེད་ཅིང་རྟོག་མེད་ངང་གིས་གསལ་བ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་ནང་གི་སྒོམ་པ་དང་། ཕྱི་ཡི་བྱ་བ་ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་བྱེད་ཚུལ་ནི། ཁྲུས་གསུམ་བྱེད་པ་གོས་གསུམ་བརྗེ་བར་གསུངས་པ་ནི། ཕྱི་ཡི་ཁྲུས་ཡན་ལག་ལྔ་ཁྲུས། ནང་གི་ཁྲུས་རྩ་རླུང་དག་པར་བྱེད་པ། གསང་བའི་ཁྲུས་མཚན་རྟོག་དག་པར་བྱེད་པའོ། །ཕྱིའི་གོས་གསར་བ་གྱོན་པ། ནང་གི་གོས་སྡོམ་པ་བསྲུང་བ། གསང་བའི་གོས་ལྷ་བསྒོམ་པའོ། །གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ནི། དེ་ལྟར་བརྩོན་པས་གནས་སྐབས་སུ་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་དང་སྐལ་པ་མཉམ་པའི་རིག་འཛིན་གྱི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཐུན་མོང་གི་གྲུབ་པ་ཅི་རིགས་དང་། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་རྣམས་འགྲུབ་པའོ། །སྤྱོད་རྒྱུད་ཀྱི་སྐབས་སུ། གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྷའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་བསྒོམ་ཞིང་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་དང་ལྡན་པར་བསྒོམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད། བཟླས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི། དང་པོ་ནི་བདག་དམ་ཚིག་པར་བསྐྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲངས་ནས་སྨིན་ཐད་བཞུགས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་བདག་མདུན་གྱི་ཐུགས་ཀ་ན་ཟླ་བ་དང་ཡིག་འབྲུ་བཀླག་སྔགས་བཀོད་པའོ། །བཞི་པ་ནི་དབུགས་དང་སྤྲད་དེ་ཕར་འགྲོས་ཐུགས་དམ་བསྐུལ། ཚུར་བྱུང་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བའི་དམིགས་པ་དང་བཅས་སྐྱོན་བཅུ་སྤངས་ལ་བཟླས་པའོ། །མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། ཕུང་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པ་འཇུག་པའི་སེམས། དེ་མི་རྟོག་པའི་ངོ་བོར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་གནས་པའི་སེམས། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ལྡང་བའི་སེམས་ཏེ། དེ་ལྟར་འཇུག་གནས་ལྡང་གསུམ་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པའོ། །གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ནི། ཐུན་མོང་རྫས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་གསུམ་ཡིན་ལ། རྫས་ནི་རལ་གྲི་མིག་སྨན་ལ་སོགས་པ་བླངས་ནས་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པས། རྫས་དེ་འབར་བ་དང་ལག་ཏུ་བླངས་བས་རིག་འཛིན་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་ན
Chinese
我认为，将我、我的、常、断等执着为空性，不能否认五蕴、十二处、十八界的法，这就是我的真如。若与瑜伽行派相合，此五蕴聚合的真如，不仅空我与我所，也空声闻的能取与所取分别，不能否认唯有自证的自心与心所，此不为任何所取，也不执着于任何，这就是其真如。若与中观相合，此蕴聚的真如，也空瑜伽行派所执着的无分别智为胜义谛，一切戏论之相完全寂灭，这就是其真如。如是，我的真如是超越我与蕴、识的戏论，无能取所取且不动的，以自证智明了通达的极明亮之体性。于如是之义专注后，明咒的真如即是观想为本尊。首先，空性之神是于法界中无分别的我与本尊之真如无别的定解或慢心，是无显现之等持。于彼定中，思维本尊之咒语字句音声从虚空中发出，是为声之神。从彼音声中，咒语字句之形相显现于虚空，是为字之神。之后，为了圆满现证形相之神身，于我之真如转为月轮之上的本尊体性，咒语字句安住于虚空，彼等聚集混合如纯净水银与黄金粉末相融，从我与本尊无二无别的自性中放光，供养圣众，清净有情之业障，收摄光芒，使本尊之身相更加明晰，并于此生起慢心，是为形相之神。之后，于顶髻等处以本尊所属之部的印玺加持，使其稳固并加持，是为手印之神。之后，于此
English
I consider that emptiness is free from clinging to "I," "mine," permanence, cessation, etc., and that one should not deny the mere existence of the dharmas of the aggregates, elements, and sense bases. This is what I consider to be the suchness of self. In accordance with the Yogacara school, the suchness of this collection of five aggregates is not only empty of self and what belongs to self, but also empty of the apprehended and apprehender as conceived by the Hearers. One should not deny that there is only self-awareness of mind and mental factors, which is not apprehended by anything and does not apprehend anything. This is what is considered to be its suchness. In accordance with the Madhyamaka school, the suchness of this collection of aggregates is also empty of the non-conceptual wisdom that the Yogacarins conceive as ultimately existent. This is the complete pacification of all characteristics of elaboration, which is what is considered to be its suchness. Thus, the suchness of self is the experience of self-awareness, which is beyond the elaborations of self, aggregates, and consciousness, free from apprehended and apprehender, unmoving, and utterly clear and luminous. Having placed the mind on such a meaning, the suchness of mantra is to meditate on the deity. First, the deity of emptiness is the certainty or pride of the non-duality of self and the suchness of the deity, which is non-conceptual and undifferentiated in the dharmadhatu, and is the samadhi without appearance. From that state, one contemplates the mere sound of the syllables of the mantra of whatever deity as resounding from the sky, which is the deity of sound. From that sound, the form of the syllables of the mantra appears in the sky, which is the deity of letters. Then, in order to perfect the manifestation of the deity of form, the essence of self transforms into the form of a lunar mandala, and the syllables of the mantra, which are the essence of the deity, remain in the sky. These gather together and mix like pure mercury clinging to gold dust. From the nature of the inseparability of self and deity, light radiates, offering to the noble ones, purifying the obscurations of sentient beings, and gathering back, clarifying whatever form of the deity remains, and generating pride in that, which is the deity of form. Then, one relies on and blesses the marks on the crown of the head, etc., with the mudras of the family of whatever deity, which is the deity of mudras. Then, on that
Chinese
就像那样，将本尊的身体和每个肢体部分都清晰地观想出来，专注于其相，并思索“这个和这个一样”，持续执着，这就是有相本尊。之后，将自己与本尊观为无二无别，通过收摄生命之气来修习，最终达到无勤作、无分别念而自然显现的状态，即安住于等持。像这样，内在的修习和外在的行为，如沐浴和清洁的方式是：据说进行三次沐浴，更换三次衣服。外在的沐浴是五支沐浴，内在的沐浴是净化脉和气，秘密的沐浴是净化相和分别念。外在的衣服是穿新衣服，内在的衣服是守护戒律，秘密的衣服是观修本尊。成就的果实是：像这样精进，暂时可以获得与欲界和色界天神同等的持明者之身等各种共同成就，最终可以成就究竟的果实。在行续的章节中，进入两种续部的乘的人的见解是，在胜义谛中没有生灭，但在世俗谛中观修本尊的形象之身，并且观修此身具有四种相的等持，即自我的如是性、本尊的如是性、等持的如是性、念诵的如是性四种。第一种是将自己生起为誓言尊。第二种是迎请智慧尊，安住在眉间。第三种是观想自己和前方本尊的心间有月亮和文字咒语。第四种是与气息结合，向外呼气时，策励本尊的誓言，向内吸气时，赐予成就，带着这样的意念，去除十种过失进行念诵。无相瑜伽是：通过对蕴等一切法进行分析，证悟无生，生起进入的意乐。此意乐显现为不分别的自性，安住的意乐。像这样，对于未证悟者，以大悲心随之引导，生起出离的意乐。像这样，以进入、安住、出离三种方式来区分，修习胜义菩提心。成就的果实是：共同成就是物质、身体、受用三种。物质是取剑、眼药等，通过念诵，物质燃烧，或者拿在手中，就能成就持明者等。
English
Like that, clearly visualize the deity's body and each limb, focus on its signs, and contemplate "this is like this," continuously clinging to it, this is the deity with signs. Then, visualize yourself and the deity as inseparable, and practice by restraining the life force, finally reaching a state of effortless, non-conceptual, and naturally clear appearance, which is abiding in samadhi. Like this, the inner practice and outer actions, such as bathing and cleaning, are: it is said to perform three baths and change clothes three times. The outer bath is the five-limb bath, the inner bath is purifying the channels and winds, and the secret bath is purifying signs and concepts. The outer clothing is wearing new clothes, the inner clothing is keeping vows, and the secret clothing is visualizing the deity. The fruit of accomplishment is: by striving like this, one can temporarily obtain various common accomplishments such as the body of a vidyadhara equal to the gods of the desire and form realms, and ultimately achieve the ultimate fruit. In the chapter on Action Tantra, the view of those who have entered the vehicle of both tantras is that in ultimate truth there is no birth or death, but in conventional truth, one visualizes the form body of the deity, and the samadhi of visualizing this body as having four aspects, namely the suchness of oneself, the suchness of the deity, the suchness of samadhi, and the suchness of recitation. The first is to generate oneself as the samaya being. The second is to invite the wisdom being and have it reside on the forehead. The third is to visualize a moon and seed syllables in the heart of oneself and the deity in front. The fourth is to combine with the breath, exhaling to inspire the samaya, and inhaling to receive siddhis, reciting while avoiding the ten faults with this intention. The yoga without signs is: by analyzing all phenomena such as the skandhas, realizing no-birth, the mind of entering arises. This mind manifests as the nature of non-discrimination, the mind of abiding. Like this, for those who have not realized, guiding them with great compassion, the mind of arising, of emerging, arises. Like this, distinguishing by the three ways of entering, abiding, and emerging, one meditates on the ultimate bodhicitta. The fruit of accomplishment is: the common accomplishments are the three: substance, body, and enjoyment. Substance is taking a sword, eye medicine, etc., and reciting mantras, the substance burns, or by taking it in hand, one can accomplish vidyadharas, etc.