Tibetan
། གཟུང་མ་དབང་དང་འབྲེལ། དབང་སྒྲུབ་པ་དང་འབྲེལ། སྒྲུབ་པ་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་བ་ནི་འབྲེལ་བའོ། །འབྲས་བུ་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དུ་སངས་རྒྱས་ནས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་བརྗོད་བྱ། དེ་སྟོན་པའི་ཚིག་གླེང་གཞི་གླེང་བསླང་བ་ལྟ་བུ་ནི་རྗོད་བྱེད། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྤྲུལ་པ་འཕྲོ་བ་ནི་དགོས་པ། དེ་ལས་འགྲོ་བའི་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པ་ནི་ཉིང་དགོས། དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་དུ་བྱུང་བ་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པའོ། ༈ །དེ་ཡང་སྒྲར་སྣང་རུང་ཙམ་སྟོན་པ་རིགས་དྲུག་པའི་ཀློང་ན་རང་གསལ་བ་ཉིད། རྒྱལ་བ་རིགས་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་མཛད་པ་བཞིན། གསང་བདག་ལ་སོགས་པ་གཞན་སྣང་དུ་སྟོན་པའི་སྟོན་པས་སྒྲར་གྲགས་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་ལ་སྣང་བར་མཛད་པ་སྟེ། བློ་གྲོས་ཐབས་ལྡན་ལ་སོགས་པས་བརྡར་གྱུར་པའི་ཡི་གེའི་ཚོགས་སུ་བྱས་ནས་རིམ་པར་བརྒྱུད་དེ། ད་ལྟར་ཡང་ཡི་གེའི་ཕྱི་མོ་བརྡར་གྱུར་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པ་སོགས་ལས་འཆད་པ་པོའི་བློ་ལ་བརྗོད་བྱའི་དོན་མཚོན་པའི་སྒྲ་སྤྱི་སྣང་ནས་སྒྲར་གྲགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཤད་པས་ཉན་པ་པོའི་བློ་ལའང་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་གི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡི་གེ་འཁོར་ལོའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྨད་དུ་བྱུང་བའོ། །ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཡི་གེས་དོན་སྟོན་པ་ནི། ཡི་གེ་འཇུག་པའི་གནས་བརྒྱད་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་དང་། སྐད་དང་། མིང་དང་། མཚན་མ་དང་། བརྡ་དང་། ཐ་སྙད་དང་། ཚིག་དང་། དོན་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་སྒྲ་ནི་སྤྱིར་ཟིན་མ་ཟིན་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡོད་ཀྱང་། འདིར་ཟིན་པའི་སྒྲ་སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་ཅིང་ལུང་སྟོན་པའོ། །སྐད་ནི་ལེགས་སྦྱར་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་སོ་སོའི་སྐད་དེ། སྤྱིར་ཡུལ་དབུས་ལས་མཐའ་འཁོབ་པའི་སྐད་རྣམས་ཟུར་ཆག་ཏུ་བསྡུ་བར་གསུངས་པ་སོགས་ཡོད་ཀྱང་། བྱེ་བྲག་བོད་ཀྱི་སྐད་ནི། སྒྲ་དག་སྐད་སྙན་སཾ་སྐྲྀ་ཏ་དང་མཚུངས། །ཞེས་མཁས་པས་བསྔགས་པར་མཛད་པའོ། །མིང་ནི། ཆོས་མངོན་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཡི་གེ་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དང་། བརྡ་སྤྲོད་པའི་ལུགས་ལ། རྣམ་དབྱེའི་མཐའ་ཅན་ནི་ཚིག་གོ །རྣམ་དབྱེ་མེད་པ་ནི་མིང་ངོ་ཞེས་འབྱུང་ཡང་། བོད་སྐད་ལ་དེ་འདྲ་མི་འབྱུང་གཤིས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་སྟོན་པའི་སྒྲ་སྟེ་ཀ་བ་བུམ་པ་སོགས་དངོས་མིང་བླ་དྭགས་སོ། །མཚན་མ་ནི། མིང་དེས་དོན་དེ་མཚོན་པར་བྱེད་ཅིང་སྣང་བར་ནུས་པའི་ཆ་སྟེ། བུམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པས་ལྟོ་ལྡིར་གྱི་རྣམ་པ་མཚོན་ནུས་པ་ལྟ་བུའོ། །བརྡ་ནི་མིང་དང་མིང་ཅན་འབྲེལ་བར་བྱེད་པ། སྒྲ་དང་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ། དཔེར་མེ་ཞེས་བརྗོད་དུས་དེ་གཉིས་ཀའི་བློ་ལ་ཚ་འབར་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་དོན་སྤྱི་འཆར་ཞིང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་རང་མཚན་གྱི་ཡུལ་ལ་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པའོ། །ཐ་སྙད་ནི་དངོས་ལ་ཐ་སྙད་མེད་ལ། འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ནན་གྱིས་བཏགས་ཏེ། གདུང་འདེགས་ཀྱི་ཤིང་ལ་ཀ་བ་ཞེས་བཏགས་ནས་བསྟན་པ་ན། འདི་ཀ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་ནི་བཏགས་པའི་ཤེས་པ་དང་། དེ་སླར་ཀ་བ་ཞེས་སྒྲར་བརྗོད་པ་ནི་བརྗོད་པ། དེས་གདུང་འདེགས་སོགས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པར་བརྩམ་པ་ནི་འཇུག་པ་སྟེ། ཤེས་བརྗོད་འཇུག་གསུམ་ག་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་གཞི་བརྡ་ལས་ཐོབ་པའི་བློ་དེའོ། །ཚིག་ནི། ཆོས་མངོན་པའི་ལུགས་ཀྱིས་མིང་འདུས་ནས་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། འདུས་བྱས་མི་རྟག་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དོན་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་སྒྲ་སྐད་སོགས་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ལ་ཡི་གེའི་འཇུག་ཚུལ་ནི། སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་བློའི་དབང་གིས་ཏེ། བློ་དེ་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་། བརྡ་བྱེད་པའི་དུས་ན་ཤེས་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་དོན་ལ་དམིགས་པས་དོན་སྤྱིའི་ནུས་པ་སྐྱེད། སྒྲ་ལས་བྱུང་བས་སྒྲ་སྤྱིའི་རྣམ་པ་སྐྱེད། མཐུན་པར་སྣང་བ་དང་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པ་གཉིས་ཀྱི་ཞེན་པ་སྐྱེ་ཞིང་གཞན་ལ་གོ་བར་བྱེད་ནུས། མངོན་པར་ཞེན་པས་ནི་མིང་དང་མིང་ཅན་འབྲེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གདུང་འདེགས་ཀྱི་ཤིང་མཐོང་ན་འདིའི་མིང་ཅི་སྙམ་པ་དང་། ཀ་བ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཐོས་ན་འདི་གང་གི་མིང་ཡིན་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེ་ལ། དེའི་ཚེ་གཞན་གྱིས་བརྡ་སྤྲད་པ་ན་མིང་དང་མིང་ཅན་འབྲེལ་བའི་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ནས་ཕྱིས་དེ་དང་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་ལ་དེ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྐྱེ། དེ་ལས་སྒྲ་དོན་འདྲེས་རུང་གི་མངོན་ཞེན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་ལ། གང་ཟག་བསྟན་བཅོས་ལ་བློ་མ་བྱང་བ་རྣམས་ཡི་གེ་སྟོན་པའི་གཟུགས་ལ་ཡི་གེ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་དང་། སྒྲ་སྤྱིའི་རྣམ་པའང་ཡིག་གཟུགས་ལ་ཞེན་ཅིང་གླེགས་བམ་དུ་བྲིས་པ་ལ་བརྗོད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན། སྨྲ་བ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་བརྡ་ལ་བྱང་བ་དག་ལ་སྒྲ་དོན་འདྲེས་རུང་གི་ཤེས་པ་སྐྱེ་ཚུལ་ནི། སྨྲ་བ་པོས་སྒྲ་དེ་བརྗོད་པ་ན་སྔོན་བརྡ་བྱེད་པའི་དུས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ཡན་ལག་ལྔ་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་འདྲེས་པར་བྱས་པས་ཐ་སྙ
Chinese
关联所取与灌顶，灌顶关联修持，修持关联果，是为关联。果位在三坛城中成佛，身与智慧任运成就，是为所说。宣说此的词语，如开场白、引言等，是为能说。为利有情而化现，是为必要。由此成就利益众生二事，是为究竟必要。这些互相依存而生起，是为大悲智慧的关联成立。༈。 也就是说，仅仅显示能显现为声音者，在六道轮回中自然显现。如诸佛五部等融入心中一样。秘密主等示现为他显现的导师，通过声音显现的方式使他人显现，如具慧方便等将之变为符号的文字集合，依次传承。现在也以文字的范本成为符号的方式存在等等，由此，讲述者的心中，从普遍显现的能表达意义的声音，以声音显现的方式讲述，听者的心中也如此显现，是为如来语的奇妙，文字轮的奇妙，不可思议。从名言的角度来说，文字显示意义，依赖于文字进入的八个处所，即声音、语言、名称、相、符号、名言、词、义。其中，声音一般有领会与未领会等的区分。此处，领会的声音显示众生并作授记。语言是梵语等各个地方的语言。一般说来，中部地区以外边地的语言都归为方言等等，但特别的是藏语，声音纯正，语言优美，与梵语相似。被智者赞叹。名称是，按照俱舍的说法，是文字集合的自性。按照声明学的说法，有 विभक्ति结尾的是词，没有 विभक्ति的是名称。但是，藏语中没有这种情况，仅仅显示事物本质的声音，如柱子、瓶子等事物名称，以及上加字等。相是，名称能够表示并显现该事物的方面。例如，说瓶子时，能表示鼓腹的形状。
English
That is, the connection of the apprehended with empowerment, the connection of empowerment with practice, and the connection of practice with the fruit, is the connection. The fruit, having become enlightened in the three mandalas, and spontaneously accomplishing the body and wisdom, is the object to be expressed. The words that show this, such as the introduction and the beginning, are the expresser. Emanating manifestations for the sake of sentient beings is the need. Accomplishing the two benefits of beings from that is the ultimate need. These arising in dependence on each other is the establishment of the connection of compassion and wisdom. ༈. Moreover, merely showing what can appear as sound is self-illuminating in the expanse of the six realms. Just as the Victorious Ones of the five families and others are made to enter into the heart. The teacher who shows the Secret Lord and others as appearing to others, makes them appear to others through the door of appearing as sound. Like the wise and skillful and others, having made it into a collection of symbolic letters, transmitted it in sequence. Even now, the original form of the letters exists as a symbolic form, etc. From this, in the mind of the speaker, the sound that expresses the meaning of the object to be expressed, from the general appearance, is spoken in the manner of appearing as sound, and it appears in the same way in the mind of the listener. This is the miraculousness of the speech of the Thus-Gone One, the miraculousness of the wheel of letters, wonderful! From the point of view of terminology, letters show meaning by relying on the eight places where letters enter, namely: sound, language, name, sign, symbol, term, word, and meaning. Among these, sound generally has distinctions such as understood and not understood. Here, the understood sound shows sentient beings and prophesies. Language is the language of each place, such as Sanskrit. In general, it is said that the languages of the border regions outside the central region are all dialects, etc. But in particular, the Tibetan language, the sound is pure, the language is beautiful, and it is similar to Sanskrit. It is praised by the wise. Name is, according to the Abhidharma system, the nature of the collection of letters. According to the grammatical system, a word is what has a case ending, and a name is what does not have a case ending. However, such a thing does not occur in Tibetan, the sound that merely shows the essence of the thing, such as the names of things like pillar and vase, and the superior letters, etc. A sign is the aspect by which the name signifies and is able to manifest that thing. For example, saying "vase" signifies the shape of a bulging belly.
Chinese
譬如说时间一样。约定俗成是指名称和有名称的事物相互关联，具有声音和意义的普遍特征。例如，当说“火”这个词时，两者心中都会浮现出具有热和燃烧特征的普遍意义，并由此对具有自相的境产生取舍。术语是指事物本身没有术语，为了进行取舍而特意安立。比如，将支撑房梁的木头称为柱子并进行指示时，产生“这是柱子”的想法是安立的认知；之后再次用声音说出“柱子”是言说；由此开始进行支撑房梁等行为是行动。因此，产生知、说、行这三者的基础，就是从约定俗成中获得的认知。词是指，按照俱舍宗的观点，多个名称组合起来表达意义的差别，比如“诸行无常”。意义是指诸法如其所是的存在方式。因此，声音、语言等这八者运用文字的方式是，通过声音和意义混合执着的认知来实现。而这种认知的产生，在进行约定俗成时，必须具备五种不同于其他认知的特征。也就是，因为专注于意义，所以产生普遍意义的力量；因为来源于声音，所以产生普遍声音的形象；产生对相似显现和共同称谓这两者的执着，并且能够让他人理解；因为显现执着，所以能够将名称和有名称的事物联系起来。比如，当看到支撑房梁的木头时，会想“这叫什么名字呢？”；当听到“柱子”这个声音时，会想“这是什么的名字呢？”。这时，当别人告知约定俗成时，就会产生名称和有名称的事物相关联的认知。当它变得明显时，之后就会对与之相似的事物产生显现执着。由此，就能理解声音和意义可以混合的显现执着。对于那些不熟悉论典的人来说，会将显示文字的形状执着为文字本身，并且也会执着于文字的形象，并将写在书本上的文字作为表达的对象。对于精通约定俗成的说话者和听者来说，产生声音和意义可以混合的认知的方式是，说话者在说出这个声音时，会如实地混合先前约定俗成时的五种特征，因此
English
Like time, for example. Convention refers to the connection between a name and the object it names, possessing the general characteristics of sound and meaning. For instance, when the word "fire" is spoken, both minds conjure up the general meaning of heat and burning, and based on that, acceptance and rejection occur in relation to objects with their own characteristics. Terminology refers to the fact that objects themselves do not have terminology, and it is deliberately established for the purpose of acceptance and rejection. For example, when a piece of wood supporting a beam is called a pillar and pointed out, the thought "This is a pillar" is an established cognition; then, saying "pillar" again as a sound is speech; and from this, starting to perform actions such as supporting the beam is action. Therefore, the basis for the arising of knowing, speaking, and acting is the cognition obtained from convention. A sentence, according to the Abhidharma tradition, is the combination of names expressing a distinction in meaning, such as "All conditioned things are impermanent." Meaning refers to the way things exist as they are. Therefore, the way these eight—sound, language, etc.—employ letters is through the power of a mind that grasps sound and meaning together. And for that mind to arise, it must possess five characteristics that distinguish it from other cognitions at the time of convention. That is, because it focuses on meaning, it generates the power of general meaning; because it originates from sound, it generates the image of general sound; it generates attachment to both similar appearances and common designations, and it is able to make others understand; because of manifest attachment, it is able to connect names and the objects they name. For example, when seeing a piece of wood supporting a beam, one thinks, "What is this called?" When hearing the sound "pillar," one thinks, "What is this the name of?" At that time, when someone informs of the convention, a cognition connecting the name and the object named arises. When it becomes manifest, later, manifest attachment arises to things that resemble it. From this, one can understand the manifest attachment that allows sound and meaning to be mixed. For those who are not familiar with treatises, they grasp the form that shows letters as the letters themselves, and they also cling to the image of sound and treat what is written in books as the object of expression. For speakers and listeners who are proficient in convention, the way in which the cognition that allows sound and meaning to be mixed arises is that when the speaker utters that sound, they properly mix the five characteristics of the previous time of convention, therefore