Tibetan
ཕྱིར། དེས་ན་གཉིས་སུ་མ་གཟིགས་པ་དེ་མ་ལུས་པར་མཁྱེན་པ་ཡིན་གྱི་རེ་རེ་ནས་མཁྱེན་པར་བགྲང་དུ་མེད་དོ། །རོང་ཟོམ་པ་སོགས་ཇི་ལྟའི་གནས་ལུགས་དབང་བཙན་དུ་བྱས་ནས་སྟོབས་བཅུ་སོགས་གཞན་སྣང་དུ་བཞེད་པ་སོགས་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་རེའི་གཞལ་ཚུལ་ལས་དོན་ལ་མི་འགལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ནོར་བུ་ཡོངས་སུ་དག་ཚེ་རྟོག་པ་མེད་བཞིན་དགོས་འདོད་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་རལ་གྲི་དང་མེ་ལོང་ལ་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་གཅོད་པ་དང་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་དག་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཡང་། དེ་ལྟར་སྣང་བ་རང་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་ལ་ལྟོས་དགོས་ཀྱི། རང་ཁོ་ན་ལ་གཅོད་སྣང་དགོས་འདོད་རྩོལ་བའི་ནུས་པ་མངོན་གྱུར་བཞག་མི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །༡གཞི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་འོད་གསལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དེ་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་གནས་ལུགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡེ་ནས་དག་ཅིང་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་པ་ལས་གསར་དུ་སྐྱེད་འདོན་དུ་མེད་དེ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད། སྣང་ལུགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། གཞི་དེ་ཉིད་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་དེས་ལམ་རྐྱེན་གྱིས་ཟིན་ན་གྲོལ་གཞི་བྱས་ནས་གྲོལ་བ་ཡིན་པས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །༢སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་གཟིགས་པའི་ཆ་ནས་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་དང་། ཆོས་ཅན་མཐའ་དག་གཟིགས་པའི་ཆ་ནས་ཇི་སྙེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་ལྡོག་ཆས་བཏགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉག་གཅིག་ལས་ཐ་དད་དུ་མེད་དེ། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཆོས་ཅན་དང་། དེའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ནི་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུའང་ཁས་བླང་བྱ་མིན་པར། དགོངས་འགྲེལ་ལས། འདུ་བྱེད་ཁམས་དང་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་ནི། །གཅིག་དང་ཐ་དད་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་ཡང་གང་རྟོག་པ། །དེ་དག་ཚུལ་མིན་ལྟ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས། དེའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཐ་སྙད་དུ་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ་སེམས་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མི་རྟོགས་པ་དང་། ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པར་ཐ་དད་མིན་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་དུས་སེམ
Chinese
因此，不作二元对立观看，就是全部了知，而不是逐一计数了知。荣 सोम 巴（Rongzom Chokyi Zangpo）等，以如实之实相作为主导，而将十力等视为其他显现等，所有智者都应了解，这只是从某一角度的衡量，实际上并不矛盾。就像完全纯净的如意宝，无需分别念就能自然生出所需所欲，同样，宝剑和镜子虽然没有分别念，但其具有的断割和显现影像的功能，也是其自身本质的功德。然而，这样的显现需要依赖于自身之外的对境。就像不能认为仅凭自身就能显现断割、所需所欲和努力的功能一样。如是说。1、如果问：基（gzhi，base）之自性清净光明之法性是否为佛？答：是自性清净之佛，就自性实相而言，本来清净，功德圆满，无需新造或生出，因为是无为法，所以也称为佛。就显现而言，如果具有善根的众生以道之因缘来摄持此基，则以解脱之基而获得解脱，因此称为具有二种清净之佛。如是说。2、二障及其习气完全清净的究竟智慧，是佛的特征。就智慧观照法性而言，称为如所有智；就智慧观照一切法而言，称为如量智，虽然以反体来命名，但其体性是唯一的遍知智，没有差别。因为是观照二谛无别的究竟实相之智慧。因此，八识聚是法，其自性法性之智慧二者，不应承认为一或异。如《解深密经》云：“行相界与胜义自性，是一异性相离之自性，若于一异作分别，彼等即是邪分别。”因此，名言上二者不是一体，因为仅了知心并不能了知心的法性智慧，以及因为是法和法性等。胜义上不是他体，因为心的自性是智慧，因此了知智慧时心
English
Therefore, not seeing in duality is to know everything, not to count and know one by one. Rongzompa and others, taking the suchness of reality as dominant, and considering the ten powers as other appearances, all scholars should understand that this is only a measure from one angle, and in fact there is no contradiction. Just like a completely pure wish-fulfilling jewel, without conceptualization, it can naturally produce what is needed and desired, similarly, although the sword and the mirror have no conceptualization, their functions of cutting and reflecting images are also the merits of their own essence. However, such appearances need to rely on objects other than themselves. Just as it is impossible to think that one can manifest the functions of cutting, wanting, and striving only by oneself. So it is said. 1. If asked: Is the nature of the base, the self-nature pure and luminous dharmata, the Buddha? Answer: It is the self-nature pure Buddha, in terms of the self-nature reality, it is originally pure and the merits are complete, there is no need to create or produce it newly, because it is unconditioned, so it is also called Buddha. In terms of appearance, if sentient beings with good roots take this base with the cause of the path, then they will be liberated by the base of liberation, so it is called the Buddha with two kinds of purity. So it is said. 2. The ultimate wisdom that completely purifies the two obscurations and their habits is the characteristic of the Buddha. In terms of wisdom contemplating the dharmata, it is called the wisdom of knowing as it is; in terms of wisdom contemplating all dharmas, it is called the wisdom of knowing as many as there are, although it is named by antonyms, its essence is the only omniscient wisdom, there is no difference. Because it is the wisdom of contemplating the ultimate reality of the indivisibility of the two truths. Therefore, the eight aggregates of consciousness are dharmas, and the wisdom of their self-nature dharmata should not be acknowledged as one or different. As the *Sandhinirmocana Sutra* says: "The realm of phenomena and the nature of ultimate meaning are natures that are separate from being one or different. Those who conceptualize one or different are engaged in wrong views." Therefore, nominally, the two are not one, because merely knowing the mind does not mean knowing the wisdom of the dharmata of the mind, and because they are dharma and dharmata, etc. Ultimately, they are not other, because the nature of the mind is wisdom, so when wisdom is realized, the mind
Tibetan
ས་ཀྱང་དེ་ལས་ཐ་དད་དུ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡེ་ཤེས་རྟོགས་ཚེ་སེམས་རང་གྲོལ་དུ་འཆར་བ་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་ནའོ། ༈ །སྤྱིར་ངག་ཙམ་ལ་ཡོད་པའི་དགོས་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཞི་ནི། རྟོགས་ལྡན་གྱི་ངག་དེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་ནི་དེའི་བརྗོད་བྱ། ངག་དེ་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་དགོས་པ། རྟོགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་ནི་ཉིང་དགོས། དགོས་པ་ངག་ལས་བྱུང་བ་ནི་འབྲེལ་བའོ། །དཔེར་ན་བུམ་པ་ནི་བརྗོད་བྱ། བུམ་པ་འོན་ཅིག་གི་སྒྲ་ལས་དེ་ཐོས་པ་ནི་དགོས་པ། དེ་ལས་ཆུ་བླངས་ཏེ་བྱ་བ་བྱེད་པ་ནི་ཉིང་དགོས། དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་པ་ནི་འབྲེལ་པ་སྟེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་དོན་ལུས་ལ་ཡོད་པའི་དགོས་འགྲེལ་ཡན་ལག་བཞི་ནི། རྒྱུད་འདིའི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ནི་བརྗོད་བྱ། དེའི་མཚོན་པ་མིང་ཚིག་ཡི་གེར་སྣང་བའི་གཞུང་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ནི་རྗོད་བྱེད། རྗོད་བྱེད་ཚིག་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ནས་བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་རྒྱུད་རྟོགས་པ་ནི་དགོས་པ། རྟོགས་པ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླངས་པས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་འགྲུབ་པ་ནི་ཉིང་དགོས། འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུད་དོན་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་ཤིང་། རྟོགས་པའང་རྗོད་བྱེད་དང་བརྗོད་བྱ་ལ་བརྟེན་པའམ་ལྟོས་པ་ནི་འབྲེལ་བའོ། །ཚུལ་འདི་ཉིད་མན་ངག་ལྟ་ཕྲེང་དུ་གསུངས་ཏེ། གཞི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུད་བརྗོད་བྱ། རྐྱེན་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་དགོས་པ། རྒྱུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་འབྲེལ་བ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དབྱེ་ན་གསུམ་ལས། གཞི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དུ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་དོན་བརྗོད་བྱ། དེ་སྟོན་པའི་ཚིག་གླེང་གཞི་དང་གླེང་བསླང་བ་ལྟ་བུ་ནི་རྗོད་བྱེད། དེ་ཉིད་སྟོན་པས་གསུངས་པ་བཞིན་འཁོར་གྱིས་རྟོགས་པ་དགོས་པ། དེ་ཉིད་གདུལ་བྱ་འདུལ་བྱེད་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་འགྲུབ་པ་ཉིང་དགོས། དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་པ་ནི་འབྲེལ་བའོ། །ལམ་དབང་མནོས་ཏེ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཡན་ལག་དང་བཅས་པའི་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འབྲེལ་ནི་བརྗོད་བྱ། དེ་སྟོན་པའི་ཚིག་ཡི་གེ་སྤྲིན་གྱི་ཚོགས་བསྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུད་དོན་དངོས་རྣམས་རྗོད་བྱེད། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣལ་འབྱོར་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་དགོས་པ། རྟོགས་པ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླངས་པས་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་ནི་ཉིང་དགོས། དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་ཅིང་། ཁྱད་པར་དུ། དཀྱིལ་འཁོར་གཟུང་མ་དང་འབྲེལ
Chinese
而且因为地也未被认为与它不同，以及证悟智慧时，心自然解脱显现等等的缘故。 общей сложности. 通常，仅仅在言语上存在的四种必要关联的组成部分是：具有证悟者的言语所要表达的意义是它的所说之义；从那个言语中所要证悟的是必要；从证悟中成就果实是究竟必要；必要从言语中产生是关联。例如，瓶子是所说之义；从“瓶子”这个词的声音中听到它是必要；从中取水并做事是究竟必要；这些互相依赖是关联，因为没有它就不会产生。经部意义上存在的四种必要解释的组成部分是：此经部的基础、道、果三种是所说之义；它的象征，显现为名、词、字母的经文二十二品是能说之义；依靠能说之义的词句经部，证悟所说之义的意义经部是必要；如证悟般修持，成就暂时和究竟的意义是究竟必要；成就果实本身依赖于证悟经部意义，并且证悟也依赖于能说之义和所说之义，或者说是依赖是关联。这种方式在《窍诀观鬘》中说过：基础自性的经部是所说之义；因缘进入的特征是必要；了知因的特征是关联；由那二者显现的是果的特征，是必要的必要。如此说过。如果分类，有三种：基础，在三坛城中本来成佛的意义是所说之义；指示它的词语，如开场白和发起讨论是能说之义；如它所示，导师所说的那样，眷属证悟是必要；它本身，所化和能化依赖于其他而成就意义是究竟必要；那些互相依赖是关联。道路，接受灌顶后，生圆次第具有组成部分的方便智慧双运是所说之义；指示它的词语，如文字、云聚的修持等等，经部意义的真实是能说之义；依靠它，瑜伽士证悟一切法为方便智慧双运是必要；如证悟般修持，成就果实是究竟必要；那些互相依赖，特别是，与坛城所取相关。
English
Moreover, because the earth is not considered different from it, and because the mind naturally appears liberated when wisdom is realized, and so on. In general, the four components of necessity and connection that exist merely in speech are: the meaning to be shown by the speech of the realized one is its object of expression; what is to be realized from that speech is the need; the accomplishment of the result from realization is the ultimate need; the need arising from speech is the connection. For example, a vase is the object of expression; hearing it from the sound of the word "vase" is the need; taking water from it and doing things is the ultimate need; these depend on each other is the connection, because without it, it will not arise. The four components of necessity and explanation that exist in the meaning of the tantra are: the ground, path, and fruit of this tantra are the object of expression; its symbols, the twenty-two chapters of the scripture appearing as names, words, and letters, are the means of expression; relying on the words of the expressive tantra, realizing the meaning of the expressive tantra is the need; practicing as realized, accomplishing the temporary and ultimate meaning is the ultimate need; the accomplishment of the result itself depends on the realization of the meaning of the tantra, and realization also depends on the expressive and the expressed, or dependence is the connection. This method is taught in the Garland of Views of Instructions: the tantra of the ground nature is the object of expression; the characteristic of the entry of conditions is the need; the characteristic of knowing the cause is the connection; what is manifested by those two is the characteristic of the fruit, which is the need of the need. It is said so. If divided, there are three: the ground, the meaning of being enlightened from the beginning in the three mandalas is the object of expression; the words that indicate it, such as the introduction and the initiation of the discussion, are the means of expression; as it is shown, the retinue realizes as the teacher said is the need; it itself, the trainees and the trainers depend on others to accomplish the meaning is the ultimate need; those depend on each other is the connection. The path, after receiving empowerment, the union of skillful means and wisdom with the complete stages of generation and completion is the object of expression; the words that indicate it, such as the practice of letters and clouds, etc., the reality of the meaning of the tantra are the means of expression; relying on it, the yogi realizes all dharmas as the union of skillful means and wisdom is the need; practicing as realized, accomplishing the result is the ultimate need; those depend on each other, especially, related to the mandala that is to be grasped.