Tibetan
ང་བྱེད་ལས་ཅན་དེ་ལ་བྱེད་པས་སོ། །སྣང་ཚུལ་སེམས་རང་སྣང་གི་ཡི་གེ་ལ་འཁྲུལ་བའི་མིང་ཚིག་མཐའ་མེད་སྲིད་ཀྱང་གནས་ཚུལ་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་གི་མིང་ཚིག་ལ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་སྤྲིན་མིན་པ་མེད་པའོ། །འདི་ལེའུ་བཞི་པ་དང་། ཡིག་འབྲུའི་གཏན་ཚིགས་སྐབས་མཁོ་མིན་དཔྱོད། ཅེས་རིན་པོ་ཆེས་གསུངས། ཞལ་རྒྱུན་དུ། ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ་གྱིས་གཏན་ཚིགས་དེས་རང་སྣང་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་མངོན་སུམ་མཐོང་སྟེ། ལམ་གྱི་སྐབས་རྒྱ་ཆེ་བ་སངས་རྒྱས་གཟུགས་སྐུའི་དངོས་རྒྱུ་དང་། འབྲས་བུའི་སྐབས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་འདི་ངོ་འཕྲོད་པ་ལ་ལྟོས། གྲོལ་ལམ་ཅིག་ཆར་བའི་ཐད་ན། སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་སྣང་བའི་དག་པའི་ཆོས་ཀུན་མ་ལུས་གསུང་ༀ་ཡིག་རོལ་བར་མཚོན་ནས་རྟོགས། འདི་ལ་དཔེར་བརྗོད། སེམས་ཉིད་ཆོས་ཅན། གཤིས་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་ཏེ། ༀ་བཞིན་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ཡི་གེ་ཨ་ཨུ་མ་གསུམ་གྱིས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་མཚོན་ལ། དེའང་ཨ་ཡིག་གིས་ནི་དབྱིངས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་མཚོན་ལ། ཀླད་གོར་གྱིས་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ཤེས་འབྲལ་མི་སྲིད་ཅེས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཚོན་ལ། ཨུ་ཡིག་གིས་ནི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྣང་ཆ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་མཚོན་ནོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གཏན་ཚིག་ཐད། འདིར་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཚུལ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ནི། ལམ་དུས་སྐུ་ཐུགས་ཟུང་འབྲེལ་དུ་སློབ་པ་དང་། མཐར་ཐུག་སྐུ་ཐུགས་ཟུང་འཇུག་གི་དངོས་རྒྱུ་འདི་ཡིན་པས་འདི་ལ་སྒྱུ་ལུས་སྒྲུབ་ཚུལ་ལྟ་བུ་མེད་པར་རང་ལུགས་ཀྱི་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་སྐུ་འདི་ཉིད་ངོ་འཕྲོད་པ་གལ་ཆེ་གསུངས། ཞལ་རྒྱུན་དུ། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་རྟོགས་བྱེད་ཉིད་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་བློ་བྲལ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་འདི་ལམ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་མཐར་ཐུག་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་བསྟན་པའོ། །ཞེས་གསུངས། འདི་སྐོར་རྒྱས་པ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་འགྲེལ་བ་བཀའ་དྲིན་འཁོར་དུ་མེད་པ་རྗེ་བཙུན་བླ་མ་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༈ རིན་པོ་ཆེས། གཡོ༵་མེད༵་ཀྱི༵་དགོངས༵་པ༵་ཤར༵་བ༵་ན༵། དེ་འདྲའི་རྣལ་འབྱོར་བ་དེའི་བློ་ངོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་དུ་སངས་རྒྱས་པ་དེ་གདོད༵་གཞོན༵་ནུ༵་མའི༵་༴སོགས། དབུ་མའི་སྐབས་སུ་སྟོང་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་གཉིས་གཅིག་གྲོགས་སུ་གཅིག་སོང་བ་བཞིན་དུ། འདིར་དབྱིངས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་ཅིར་ཡང་སྣང་བ་དང་། ཅིར་ཡང་སྣང་བའི་གནད་ཀྱིས་དབྱི
Chinese
我以能作者而作。现象是心之自显现的文字，可能有无尽的名称和词语，但实相是智慧自显现的名称和词语，没有不是密咒文字之云的。这是第四章，关于文字的理证是否需要进行辨析。这是仁波切所说。口头传承中说，以文字之理证，能现量见到自显清净之坛城。在道之阶段，广大的是佛之色身的真实材料，在果之阶段，要看清这最终之色身。在解脱道顿超方面，于身语意中所显现的一切清净之法，都以语ༀ་（藏文：ༀ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）字来示现而证悟。对此举例说明：心性，是法，是自性清净之坛城，如ༀ་（藏文：ༀ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）字一般。如此，字母阿、乌、玛三者代表身语意三金刚。其中，阿字代表空性一无所有，头顶的圆圈代表空性与智慧不可分离的智慧，乌字代表智慧中本自具足显现。关于加持的理证方面，在此，现量证悟二谛无别的道理，是道时修学身意双运，最终身意双运的真实材料即是此，因此，不像修幻身那样，重要的是要认识自宗的幻化网之身。口头传承中说，证悟二谛无别，即是光明之智慧，是无分别之智慧，这表明了各道各自的自证智慧和最终诸佛之意无分别之智慧。如是说。关于这方面的详细内容，请从理证的解释，无与伦比的恩师所著中了解。 ༈ 仁波切说：无有动摇之意生起时，如是的瑜伽士的心中，一切法无别成佛，即是本初童女等。如中观之时，空性和缘起二者互为助伴一般，此处以空性一无所有的要点，而显现一切，以显现一切的要点，而空
English
I act as the agent of action. Phenomena are the letters of mind's self-appearance, and there may be endless names and words, but the reality is that the names and words of wisdom's self-appearance are never without the clouds of secret mantra letters. This is the fourth chapter, and whether or not the logic of letters needs to be analyzed. This is what Rinpoche said. In the oral tradition, it is said that through the logic of letters, one can directly see the mandala of pure self-appearance. In the stage of the path, the vast is the actual material of the Buddha's form body, and in the stage of fruition, one must recognize this ultimate form body. Regarding the sudden transcendence of the path of liberation, all the pure dharmas that appear as body, speech, and mind are represented and realized by the speech ༀ་ (Tibetan: ༀ, Sanskrit Devanagari: ॐ, Sanskrit Romanization: oṃ, Literal Chinese Meaning: Om). An example of this is: Mind-essence, is dharma, is the mandala of self-nature purity, like the letter ༀ་ (Tibetan: ༀ, Sanskrit Devanagari: ॐ, Sanskrit Romanization: oṃ, Literal Chinese Meaning: Om). Thus, the three letters A, U, and Ma represent the three vajras of body, speech, and mind. Among them, the letter A represents emptiness, nothing at all, the circle on top represents the wisdom that emptiness and wisdom are inseparable, and the letter U represents the spontaneous presence of appearance in wisdom. Regarding the logic of empowerment, here, directly realizing the inseparability of the two truths is the actual material for learning the union of body and mind at the time of the path, and ultimately the union of body and mind, so it is important to recognize the illusory net body of one's own tradition, rather than practicing the illusory body like that. In the oral tradition, it is said that realizing the inseparability of the two truths is the wisdom of luminosity, is the wisdom beyond mind, which shows the self-aware wisdom of each path and the non-conceptual wisdom of the ultimate Buddha's mind. Thus it is said. For more details on this, please refer to the explanation of logic, written by the incomparable kind teacher. ༈ Rinpoche said: When the unwavering thought arises, in the mind of such a yogi, all dharmas are inseparably enlightened, that is, primordial young maiden, etc. Just as in the time of Madhyamaka, emptiness and dependent arising are mutually supportive, here, with the key point of emptiness, nothing at all, everything appears, and with the key point of everything appearing, empti
Tibetan
ངས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་གནད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཆེས་ཤིན་ཏུ་འཐད་གསུངས། སྣོད་བཅུད་རྒྱུད་གསུམ་ཞེས་པའི་ཐད། རྒྱུད་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ནི། གྲུབ་མཐའ་མཛོད་ལས། དེའང་ཀུན་གཞི་ནི་རྟོག་མེད་དྭངས་མ་ཕྱེད་པ་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་གསལ་བ་ཙམ་རིས་སུ་མ་ཆད་པར་གནས་པའི་ཆ་ཞེས་དང་། ཡང་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ཆགས་སྡང་ནི་ཡིད་ཤེས་དང་ཉོན་ཡིད་ཅེས་དང་། དྭངས་མ་ཕྱེད་པའི་རྟོག་མེད་ཀུན་གཞི། ཅུང་ཟད་གསལ་དྭངས་ཙམ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས། གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཡུལ་ལྔ་རགས་པ་དང་དབང་ཤེས་སོ་སོ་ལ་སྣང་བ་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ། ངོ་བོ་མི་རྟོག་པའི་ཆ་ནས་ཀུན་གཞི། རིག་ཙམ་གསལ་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཏེ། ཤེས་པ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པས་ཕྱེ་བ་ཡིན་པ་འདྲ་ལ། ཡང་གསུང་རྒྱུན་ལ། ཀུན་གཞི་འཐིབ་ཤིང་དྭངས་མ་ཕྱེ་བ། དེ་ལས་ཅུང་དྭངས་བ་སྒོ་ལྔ་མ་མཆེད་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཤེས་པ་རྨོངས་པ་ལ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཟེར་བ་འདྲ་བ་ཞིག་ཀྱང་ཐོས་པ་འདྲ་ཡང་། སྔ་མ་ཉིད་ལེགས་པ་ཡིན་ནམ་དཔྱད། །འདི་དག་གནས་གྱུར་ཡེ་ཤེས་ལྔར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། གྲུབ་མཐའ་མཛོད་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་རྟེན་སྐུ་བརྟེན་པ་ཡེ་ཤེས་འཆད་སྐབས་ལ། མ་དག་པའི་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་རྟེན་ཀུན་གཞི་དང་བཅས་པ་ལོག་པས་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་བ་ལ། ཀུན་གཞི་དག་པས་ཆོས་དབྱིངས། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དག་པས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས། ཡིད་དག་པས་མཉམ་པ་ཉིད། ཉོན་ཡིད་དག་པས་སོ་སོར་རྟོག་པ། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་དག་ནས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། སྐུ་གསུམ་ལ་འཇུག་པའི་མདོ་ལས། ཀུན་གཞི་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་སོ། །འདི་དག་གནས་འགྱུར་ཞེས་པའང་སྣང་ཚུལ་གྱི་མ་དག་པའི་ཆ་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་བ་ལ་གོ་བ་ལས་ཉོན་མོངས་རང་མཚན་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་དེ་ཡེ་ཤེས་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྤང་བྱར་བཤད་པའང་སྣང་ཚུལ་ལ་དགོངས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལྔ་པོ་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས་ད་གསར་དུ་སྒྲུབ་དགོ
Chinese
我说，什么都不是，在要点之界中什么都不是，这是非常合理的。关于“器、情、身三者”方面。八识的体系是：在《宗义宝藏论》中说，阿赖耶是无分别、不清不浊、无记的。阿赖耶识是仅仅明亮，不间断地存在的方面。还有，思虑、分别、贪嗔是意识和烦恼意。不清不浊的无分别阿赖耶，稍微明亮清澈的阿赖耶识。色声等五种粗大的对境和各自的根识所显现的是五门识。这样说。从本体不分别的方面说是阿赖耶，从仅仅觉知、仅仅明亮的方面说是阿赖耶识。似乎是一个识通过不同侧面来区分的。还有口头传承说，阿赖耶是昏暗且不清不浊的，从那稍微清澈，五根未生起时的蒙昧识叫做阿赖耶识。虽然也听到过类似的说法，但还是觉得前者更好，需要思考。这些转化为五种智慧的方式是：在《宗义宝藏论》中讲大乘道之果，所依之身所依智慧时说，不净时的八识，包括所依阿赖耶在内，转变而显现为智慧。阿赖耶清净则为法界，阿赖耶识清净则为如镜智，意清净则为平等性智，烦恼意清净则为妙观察智，五门识清净则为成所作智。在《入三身经》中说：阿赖耶融入界中是法界，阿赖耶识融入界中是如镜智，意识融入界中是平等性智，烦恼意融入界中是妙观察智，五门识融入界中是成所作智。这样说。这些被称为转化的意思是，理解为显现的，不净的方面显现为智慧，而不是烦恼自性转化为智慧，因为这与智慧非常矛盾。说要断除也是从显现的角度说的。五种智慧是任运自成、非造作的自性功德，所以不需要现在重新修证。
English
I said that it is very reasonable that nothing is, and nothing is in the realm of the essential point. Regarding the aspect of "vessel, content, and lineage," the system of the eight consciousnesses is: In the Treasury of Tenets, it says that the ālaya is non-conceptual, neither clear nor turbid, and unindicated. The ālaya-vijñāna is merely bright, the aspect that exists without interruption. Also, thinking, discrimination, attachment, and aversion are the mind-consciousness and afflicted mind. The non-conceptual ālaya that is neither clear nor turbid, the slightly bright and clear ālaya-vijñāna. The five coarse objects such as form and sound, and the appearance to each of the sense faculties are the five sense consciousnesses. Thus it is said. From the aspect of the essence being non-conceptual, it is called ālaya; from the aspect of merely knowing and merely being bright, it is called ālaya-vijñāna. It seems that one consciousness is distinguished by different aspects. Also, oral tradition says that the ālaya is dim and neither clear nor turbid, and the consciousness that is slightly clearer than that, when the five senses have not arisen, is called ālaya-vijñāna. Although I have heard similar statements, I still think the former is better and needs to be considered. The way these are transformed into the five wisdoms is: In the Treasury of Tenets, when explaining the result of the Great Vehicle path, the wisdom that relies on the support of the body, it says that the eight consciousnesses in the impure state, including the ālaya that is the basis, are transformed and appear as wisdom. When the ālaya is purified, it is the dharmadhātu; when the ālaya-vijñāna is purified, it is like mirror-like wisdom; when the mind is purified, it is the wisdom of equality; when the afflicted mind is purified, it is discriminating wisdom; and when the five sense consciousnesses are purified, it is accomplishing wisdom. In the Sutra Entering the Three Bodies, it says: The ālaya dissolving into the realm is the dharmadhātu; the ālaya-vijñāna dissolving into the realm is like mirror-like wisdom; the mind-consciousness dissolving into the realm is the wisdom of equality; the afflicted mind dissolving into the realm is discriminating wisdom; and the five sense consciousnesses dissolving into the realm is accomplishing wisdom. Thus it is said. The meaning of these being called transformation is to understand that the impure aspect of appearance manifests as wisdom, rather than the self-nature of affliction transforming into wisdom, because this is very contradictory to wisdom. Saying that it should be abandoned is also from the perspective of appearance. The five wisdoms are the qualities of the spontaneously present, uncreated nature, so there is no need to newly cultivate them now.