Tibetan
ན་མཉམ་རྫུན་མཉམ་ཙམ་ཐུན་མོང་ཐེག་པར་ཡང་བཞེད་ཀྱང་། དེ་གཉིས་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་འོད་གསལ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་མ་གྱུར་བར་གཅིག་པའམ་དབྱེར་མེད་པས་བཟང་ངན་མེད་པར་མཉམ་པ་འདི་བླ་མེད་ཀྱི་ཐུན་མིན་ཡིན་ཟེར་རམ་སྙམ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་དབྱེར་མེད་དེ། །ལྟ་བ་མཐོ་དམན་དེ་ཙམ་མོ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་རེད་དམ་བརྟག །དོན་དམ་མ་སྐྱེས་པ་ཨ་དང་། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཨོ་གཉིས་རིག་པ་འོད་གསལ་གཅིག་པུར་རྫོགས་པའི་ༀ་འདི་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ལྷག་པའི་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོ་ཟེར་རྒྱུ་དེ་ཡིན་པ་འདྲ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་རྟོགས་པའི་ཐད་དཔེ་ལ་ལར་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཞེས་སྣང་ཡང་། ཡེ་ནས་ཞེས་པ་མེད་པའི་དཔེ་དག་པར་སྣང་། དེའང་རྟོགས་པ་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཕུང་པོར་བྱིན་གྱི་རློབ་ནུས་པ་སྟེ། རྟོགས་པ་དེ་དག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་རྟོགས་བྱའི་དོན་དེ་དག་མངོན་དུ་གྱུར་འོང་བའོ། །དེའང་རྟོགས་པ་གཉིས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་དག་པའི་ལམ་ཐ་མལ་བའི་སྣང་ཞེན་གློ་བུར་བ་གཉིས་ཀ་ནུབ་ནས་གཞི་དུས་སུ་གཟུགས་ཚོར་སོགས་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་བར་འོང་རྒྱུ་དེ་རྣམ་སྣང་རིན་འབྱུང་སོགས་ཀྱི་སྣང་ཞེན་དུ་གོ་འཕོ་བ་སྐྱེ་ཤི་བར་དོ་སྐུ་གསུམ་དུ་སྒྱུར་ཞིང་རློབས་པ་ལྟ་བུ། དེའང་རས་དཀར་པོ་ལྟ་བུ་ནི་ཕུང་སོགས་རང་བཞིན་རྣམ་དག །དམར་པོ་ནི་གློ་བུར་རྣམ་དག་གམ་རྟོགས་པ་མངོན་གྱུར། བཙོད་ནི་རྟོགས་པ་གཉིས་རེད། རས་ནག་པོ་སོགས་ལ་ཚོས་ཁ་ཆེན་པོ་གཞན་དུ་སྒྱུར་མི་བཏུབ། དཀར་པོ་ཁོ་ན་གང་འདོད་དུ་བཏུབ། དེ་བཞིན་ཏུ་གང་སྣང་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་རིས་མེད་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷར་བསྒྱུར་ནུས་པ་སྣ་ཚོགས་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་རེད། དེའང་སྣང་བ་ཡིན་ཚད་མཐར་གཏུག་ན་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་ཁོ་ནར་ངེས་པ་ལ་ཐུག །ལར་སྐྱེ་འཆི་བར་དོའང་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་ཟིན་ན་སྐུ་གསུམ་དུ་འོང་ཞེས་པ་ཙམ་གྱིས་འདིའི་ལུགས་ཀྱི་ལྷར་སྒྲུབ་ལ་དྲན་པ་རྙེད་དཀའ། དེའི་ཁ་བསྐོར་ཕྱོགས་བསྒྱུར་ནས་གདོད་ནས་སྐུ་གསུམ་དངོས་སུ་འོང་རྒྱུ་དེ་འཁྲུལ་རྒྱུས་རྙོག་ནས་ཐ་མལ་བའི་སྐྱེ་ཤི་བར་དོར་འཆར་ཞེས་པའི་སྟེང་ནས་འགྲོ་དགོས། འདིར་སྒྱུ་མ་ངལ་གསོའི་ལེའུ་དང་པོར་མ་དག་གཞན་དབང་ནུབ་སྟེ་དག་པའི་གཞན་དབང་འོང་ཚུལ་གསུངས་པའང་དྲན་པར་བྱ། དེ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པ་གསུམ་པོའང་ཐོས་བསམ་རྐྱང་བའི་གོ་ཡུལ་ཙམ་གྱིས་ནི་གོང་དུ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལ་རྟོགས་པ་བཞིའི་ལམ་གྱིས་ཡིད་ཆེས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཡིད་ཆེས་མཚན་ཉི
Chinese
虽然也有人认为，平等和虚假平等只是共同乘，但那二者在二谛中并未超出光明之外，而是一体或无别，因此无好无坏的平等，是否可以称为无上的不共之法呢？我认为，在世俗谛中也是无别的，只是见解有高低之分而已。像这样，可以这样理解吗？究竟谛中无生的是阿（ཨ，A，无生），世俗谛中如幻的是哦（ཨོ，O，如幻），二者圆满于觉性光明一体的嗡（ༀ，Oṃ，圆满），这似乎就是指二谛无别之上的殊胜法身。关于加持的理解，有些版本中出现“本来加持成佛”，但没有“本来”的版本似乎更正确。那是因为前两个证悟能够加持蕴，凭借那些证悟的力量，所证悟的意义会显现。而且，凭借那两个证悟的力量，不净的、寻常的显现执着和突发的显现执着都会消失，在基础位时，色受等寻常的显现将会转变为毗卢遮那佛、宝生佛等的显现执着，如同将生、死、中阴转化为三身并加持一般。例如，白色的布如同蕴等自性清净，红色如同突发清净或证悟显现，蓝色如同两个证悟。黑色的布等无法转变为其他鲜艳的颜色，只有白色可以随意改变。同样，一切显现都是自显现无偏颇的关键，因此能够转变为完全清净的本尊，如同如意宝珠一般。也就是说，任何显现最终都会归结为智慧自显现。一般来说，仅仅说生、死、中阴如果被巧妙地掌握，就会转化为三身，这样很难在此法中忆起本尊的修法。需要转换思路，从本来就是三身，因为被错觉所扰，才显现为寻常的生、死、中阴的角度出发。在此，《幻化休息》第一品中也提到了不净的他力消失，清净的他力显现的方式，也应该记住。像那样的三种证悟，仅仅通过闻思的理解，是无法达到的，正如前面在关于大圆满的教法中，所说的通过四种证悟之路而产生信心的信心之相。
English
Although some also consider equality and false equality to be merely common vehicles, these two, in the two truths, do not go beyond luminosity, but are one or inseparable. Therefore, is this equality without good or bad said to be the unique, unsurpassed Dharma? I think that even in the relative truth, they are inseparable; it's just that views have high and low distinctions. Like that, can it be understood like that? In the ultimate truth, unborn is A (ཨ, A, unborn), in the relative truth, illusory is O (ཨོ, Oṃ, illusory), and this Oṃ (ༀ, Oṃ, complete) which completes the unity of awareness and luminosity, seems to refer to the great Dharmakāya that surpasses the inseparability of the two truths. Regarding the understanding of blessing, some versions appear as "originally blessed into Buddhahood," but the version without "originally" seems more correct. That is because the first two realizations can bless the aggregates; by the power of those realizations, the meaning to be realized will manifest. Moreover, by the power of those two realizations, both the impure, ordinary appearance clinging and the sudden appearance clinging will disappear. In the ground state, the ordinary appearances of form, feeling, etc., will be transformed into the appearance clinging of Vairochana, Ratnasambhava, etc., like transforming birth, death, and bardo into the three bodies and blessing them. For example, white cloth is like the self-nature purity of the aggregates, etc., red is like sudden purity or the manifestation of realization, and blue is like two realizations. Black cloth, etc., cannot be transformed into other bright colors; only white can be changed at will. Similarly, the key is that all appearances are impartial self-appearances, so they can be transformed into completely pure deities, like wish-fulfilling jewels. That is to say, any appearance ultimately leads to the certainty of wisdom self-appearance. In general, merely saying that birth, death, and bardo, if skillfully grasped, will transform into the three bodies, it is difficult to recall the practice of the deity in this system. It is necessary to shift the perspective and proceed from the point that it is originally the three bodies, but because it is disturbed by delusion, it appears as ordinary birth, death, and bardo. Here, in the first chapter of "Illusion's Rest," it is also mentioned how the impure other-power disappears and the pure other-power appears, which should also be remembered. Such three realizations cannot be attained merely through the understanding of listening and thinking, just as it was said earlier in the teachings on Dzogchen that faith is produced through the path of four realizations.
Tibetan
ད་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་གྱི་རྟོགས་པ་དེ་གསུམ་གྱི་དོན་ཐོས་ཤིང་བསམ་ནས་འདི་ཅིག་ཆར་བ་རེད་པས་རྟོགས་པ་མྱུར་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མེ་དང་སྤྲ་བ་ཕྲད་པ་ལྟར་སྣང་སེམས་རང་རྒྱུད་པར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་རང་ཞིག་སྟེ་རིག་པ་ཡུལ་མེད་རང་གསལ་དུ་བུད་པའི་སྟེང་ནས་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་བཞུགས་ཚུལ་ལ་མྱོང་སྟོབས་ཀྱིས་གཏིང་སླེབ་པ་ལས་ཡིད་ཆེས་རྙེད་པ་ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་དུས། ལྟ་བའི་ལག་རྗེས་འཇོག་ཐུབ་པ་རེད་པས་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལམ་དངོས་ལ་སླེབས་པའོ། །འདི་ནི་མངོན་སུམ་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ཞེས་པའི་རྟོགས་པར་འཇོགས་པ་ལ་རྟོགས་པ་སྔ་མ་གསུམ་པོའི་ཁྱད་པར་འདི་ལྟ་བུ་དགོས་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕྱེ་ནས་བསྟན་པའོ། །རོང་ཟོམ་པས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་དུས་ཡིན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དུས་ན་མིན་གསུངས་པ་དང་། གཡུང་གིས་སྔ་མ་སྔ་མའི་རྒྱུན་གྱིས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་བསྟན་ཡོད་སྣང་ཤར་བ་དཔྱོད་ཅེས་དང་། ཡང་རྒྱུ་གཅིག་པའི་སྐབས་མ་དག་པ་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ལྟར་ན་རི་རྭ་ལྟ་བུ་དང་། དག་པའང་སྣང་ཙམ་ལས་མེད་པ་ཡིན་པས་དབྱིངས་ངོར་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་གོ་དགོས། རྒྱུ་གཅིག་གི་གཏན་ཚིགས་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུད་འདིའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱའི་དོན་དམ་དཀོར་བདུན་གྱི་བདག་ཉིད་དབྱིངས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ཏེ་གཉིས་ཆོས་སྤྲོས་མཚན་གྱིས་དབེན་པར་རྟོགས་པ་དང་། དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་དང་། མ་དག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་གཟིགས་པས། དབྱིངས་ཡེ་འབྲས་བུ་དོན་དམ་དངོས་སུ་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རྒྱུད་འདིའི་དབང་དུ་བཏང་ནས་ཟབ་མོའི་ལམ་དང་མཐར་ཐུག་ཆོས་སྐུ་ཐམས་ཅད་འདི་ངོ་འཕྲོད་པ་ཁོ་ནས་འོང་གསུངས། ཡིག་འབྲུའི་གཏན་ཚིགས་སྐབས། ངོ་བོ་ཉིད་ཡེ་མེད་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་སྣང་ཞེ་ན། མིང་ཙམ་གྱིས་བཞག་པས་ན་ཡི་གེའི་རྣམ་འཕྲུལ་ཙམ་མོ། །ཡི་གེ་དེའང་གནས་སྣང་མི་མཐུན་པའི་འཁྲུལ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་བསླད་ནས་གཏན་མ་ཞུགས་ན་དེས་གང་བཏགས་དང་ཅིར་སྤྲུལ་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྣང་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་འདས་པའི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་སྣང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་པས་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་གདོད་མའི་སྡོད་ཚུལ་ལ་གསུངས། གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཁོ་ནར་གནས་ཏེ་གསུང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་བྱ་བ་ཕྱིན་ལོག་གིས་བསླད་པ་དང་བྲལ་བའི་དག་པའི་ཡི་གེ་དག་པ་རབ་འབྱམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ད
Chinese
因此，对于不会完结的证悟，听闻并思考这三者的意义后，就像火与火花相遇一样，自生消解执着于显现和心为自体的虚构，从觉性中生起无境自明的状态，凭借体验的力量深入了解清净平等大性的安住方式，从而获得确信并生起如信仰般的信心。当达到这种状态时，就能留下见地的足迹，从而真正到达了知性的道路。这是现量证悟，被安立为对大圆满之道的信心，为了说明前三种证悟的差别，而特别进行了区分和阐释。荣 सोम 巴 (Rongzompa) 说，这是各自进行辨别的阶段，而不是瑜伽的阶段。雍 (Yung) 说，前前者的延续，显现出后后者被指示出来，要进行辨别。此外，在原因相同的情况下，如果不清净，那么智慧的安住方式就像山羊角一样；即使清净，也只是显现而已，因此必须理解为在法界本性中什么也没有成立。依靠同一原因的论证，为了此续部的可调伏者，证悟了七圣财的自性，即法界，从而证悟了远离二元、戏论和相状。并且，证悟了智慧的自性，看到了超越一切不清净的极其清净的自性。因此，法界是原始果位，真正证悟了究竟的意义。而且，如果以此续部为准绳，那么所有甚深之道和究竟法身都只能通过认识它才能获得。在文字论证方面，如果本体根本不存在，那么一切法又如何显现呢？因为只是以名称来安立，所以只是文字的幻化而已。如果这些文字没有被与处所和显现不一致的颠倒错乱所玷污，并且没有完全融入，那么它所诠释的一切以及所幻化的一切显现，都只是超越了颠倒显现方式的极其清净的显现，因此一切显现和存在都被称为原始的安住方式。安住于秘密真言的幻化之中，远离了被颠倒错乱所玷污的语秘密真言的文字，清净的文字是清净无边的幻化
English
Therefore, regarding the realization that will not end, having heard and contemplated the meaning of these three, just as fire meets a spark, the fabrication of clinging to appearances and mind as self is self-liberated, and from the state of awareness arises a state of objectless self-illumination. Through the power of experience, one deeply understands the way of abiding in the great purity and equality, thereby gaining certainty and generating faith-like confidence. When this state is reached, one can leave the footprints of view, thus truly arriving at the path of knowledge. This is direct realization, established as faith in the Great Perfection path. In order to explain the difference between the previous three realizations, a special distinction and explanation are made. Rongzompa said that this is the stage of individual discernment, not the stage of yoga. Yung said that the continuation of the former, the former, reveals that the latter, the latter, is indicated, and that it should be discerned. Furthermore, in the case of the same cause, if it is not pure, then the way of abiding of wisdom is like a goat's horn; even if it is pure, it is only an appearance, so it must be understood that nothing is established in the nature of reality. Relying on the reasoning of the same cause, for the sake of the trainees of this tantra, one realizes the nature of the seven noble riches, which is the nature of reality, thereby realizing the separation from duality, elaboration, and characteristics. Moreover, one realizes the nature of wisdom and sees the extremely pure nature that transcends all impurities. Therefore, the nature of reality is the original fruit, and the ultimate meaning is truly realized. Moreover, if this tantra is taken as the standard, then all profound paths and ultimate Dharmakaya can only be obtained by recognizing it. Regarding the textual reasoning, if the essence does not exist at all, then how do all phenomena appear? Because it is only established by name, it is only an illusion of letters. If these letters have not been defiled by the inverted confusion that is inconsistent with the place and appearance, and have not been completely integrated, then all that it explains and all the appearances that it conjures are only extremely pure appearances that transcend the inverted way of appearing, so all appearances and existence are called the original way of abiding. Abiding in the illusion of secret mantra, the letters of speech secret mantra, which are free from being defiled by inverted confusion, are the pure and boundless illusions of purity.