Tibetan
་པས། ལུང་དང་མན་ངག་གི་ཚིག་ཙམ་ལ་བརྟེན་པའང་མ་ཡིན་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་བམ་རང་གི་རིག་པས་བློའི་གཏིང་དུ་ཡིད་ཆེས་པས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའོ། །ཞེས་འདིས་ནི་ལུང་གི་དོན་སྤྱི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཤེས་པར་འགྱུར་ལ། མན་ངག་གིས་ལུང་གི་དགོངས་པ་གཞན་དུ་འདྲེན་པ་གཅོད་ཅིང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་ཐོས་པ་ཙམ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་སེལ་ཞིང་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལམ་གྱིས་ཡིད་ཆེས་པ་ནི། རྟོགས་པ་རྣམ་བཞིའི་དོན་དེ་ཉིད་ཤེས་ཤིང་རིག་པ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་བའི་ལམ་སྟེ། དེའང་མཚན་ཉིད་ཐེག་པར་རྒྱུ་སྔོན་དུ་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་ནམ་ཞིག་ན་འབྱུང་བའི་དུས་ལ་ལྟོས་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་གྱི། ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོས་རང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ཤིང་ཡིད་ཆེས་པའོ། །ཞེས་དང་། རིན་པོ་ཆེས། ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷ་སྐུ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པའི་ས་བོན་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་ལ་གནས་པ་ལ་གཏུག་ནས་ལེའུ་བཞི་པར་རྒྱས་བཤད་མཛད། ཕུང་སོགས་ཅིར་སྣང་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པའི་ས་བོན་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སམ་སེམས་ཀྱི་གཉུག་མའི་ཁམས་ཏེ། འདིར་འོད་གསལ་གྱི་བསམ་མི་ཁྱབ་བམ་མི་རྟོགས་པའམ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་བཞུགས་ཚུལ་གྱི་ཆའོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཡིད་སྐྱོབ་པའི་མནྡྲ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་སྟེ། ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ལྷ་སྔགས་ཕྱག་རྒྱ་སོགས་མང་པོར་བརྟགས་ནས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དོན་བྱེད་པར་གསུངས་པ་ལྟ་བུ། དེ་གློ་བུར་བའི་སྤྲོས་པས་སྟོང་བའམ་དག་པ་ཡིན་ཅིང་། གང་སྣང་ཐམས་ཅད་དེའི་ངང་ལས་མཆེད་པ་ནི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀ་ནས་དག་པའི་མཆེད་བཞིའི་ས་བོན་མཐར་ཐུག་ནས་དག་པ་དང་གདོད་ནས་དག་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དབྱིངས་དེ་ནི་ས་བོན་གྱི་སྔགས་དེ་ལ། དེའི་རྣམ་འགྱུར་རང་སྣང་རིས་མེད་སྔགས་ཀྱིས་མིག་བསྒྱུར་བའི་རང་སྣང་གི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མཆེད་ན་ནི་ལྷའི་སྐུ་སྟེ་ཨོས་མཚོན། དེ་ལྟར་དབྱིངས་དང་དེ་ཉིད་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་ཐམས་ཅད་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་རང་ལུགས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ཏུའམ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་སྐུ་གསུང་ངམ་ལྷ་སྔགས་ཀྱི་ཡོ་ལང་ཁོ་ན་གནས་པ་དེ་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཐུགས་ནི་འོད་གསལ་རང་གི་མཁྱེན་ཆའམ་རིག༵་པའི༵་ཆ༵་སྟེ། དེས་རྟོགས་ཚུལ་ཡང་དབྱིངས་དང་ཡུལ་སྣང་གཉིས་ཆར་རིག་ཆ་ཉིད་ལས་མི་གཞན་པར་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་རྟོགས་བྱ་གཉིས་ཀ་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཀློང་དུ་རྫོགས་པ་ཨ་ཨོ་གཉིས་ཆར་ༀ་ལ་རྫོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ༀ་གྱི་དོན་ནི། གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་སེམས་ལ་ལྟོས། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་རིག༵་པ༵་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཞེས་པ་དང་གཅིག་རེད། རྟོགས་དུས་སྣང་རིག་དབྱིངས་གསུམ་ཁྱབ་བརྡལ་དུ་འདྲེས་ནས་མཐའ་དབུས་མེད་པའི་འོད་གསལ་དུ་འགྱུར་བར་མ་ཟད་དབྱིངས་མ་རྟོགས་རང་སྣང་སྣོད་བཅུད་རྒྱུད་གསུམ་རང་རྒྱུད་པར་ཞེན་པའི་དུས་ཉིད་ནས་ཤེས་པས་གར་ཁྱབ་རིག་པའི་བདག་ཉིད་གཅིག་གི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱབ་ཅིང་རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བཟང་ངན་དུ་མི་འགྱུར་བར་མཐའ་དང་དབུས་མེད་པ་སྟེ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ། རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་གདལ་བ་སྟེ། སེམས་རང་སྣང་རྣམས་སེམས་རང་སྣང་དང་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་མིན་ཡང་། མཐར་གཏུག་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་སྣང་ཡིན་དགོས། རང་སྣང་ཞེས་པའི་སྐོར་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་སྣང་ཡུལ་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་སྔ་མ་རང་ལ་སྦྱར་ན་འགྲིགས་ཆེ། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས་སྣང་བ་འདི་རྣམས་བག་ཆགས་སྨིན་པའི་སྣང་ཆར་བཤད་པའང་དེ་ལྟར་དགོས། སྣང་ཡུལ་དག་མ་དག་གམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་མིན་སྣང་བ་དག་མིན་གྱིས་ཕྱེ་བ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཡང་ལོག་རྣམ་བཞག་དང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་གནས་སྣང་མི་མཐུན་པའི་སྟེང་ནས་བཤད་ལུགས་ལྟ་བུ་སྟེ་ཞར་བྱུང་ངོ་། །རང་སྣང་ཐམས་ཅད་དག་པའི་ལྷའི་རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ལུགས་ནི། དག་པའི་དུས་སུ་རྣམ་སྣང་དུ་འོང་རྒྱུ་དེ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་ཚེ་ཐ་མལ་བའི་གཟུགས་ཕུང་དུ་འཆར་བ་སོགས་སོ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལ་རྟོགས་པ་བཞིས་ཡིད་ཆེས་ཚུལ་ཡང་གཙོ་བོར་འདི་དང་རྒྱུ་གཅིག་པ་གཉིས་སུ་སྣང་། རྒྱུ་གཅིག་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་གོང་དུ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་དང་གཅིག་རེད། དོན་དམ་འོད་གསལ་གྱི་དབྱིངས་ལ་འཇིག་འདས་ཀྱི་མཚན་མའམ་སྤྲོས་པ་གཉིས་ཆར་མི་དམིགས། ཀུན་རྫོབ་རང་སྣང་གི་ངོར་དེ་གཉིས་སོ་སོའི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་སུ་ཤར་བའི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་མཉམ། དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་དུ་མཉམ་པ་རྣམས་རེད་པས་འདིས་མཉམ་པ་དང་། ཡིག་འབྲུའི་དག་པར་རྟོགས་པ་བསྟན་འདྲ། འདིའི་སྟོང་མཉམ་སྣང་མཉམ་གཉིས་ཆར་དབུ་མ་ལྟར་མི་འཇོག་པར་བླ་མེད་ལུགས་ཁོ་ན་ལྟར་འཆད་པ་འདི་གཙང་ཊཱིཀ་ན་གསལ། མཉམ་ལུགས་སྔ་མ་གཉིས་ཐུན་མོང་བ་དང་། ཕྱི་མ་གཅིག་ཐུན་མིན་དུ་རོང་འགྲེལ་གཉིས་ན་སྣང་བ་ནི་སྲིད་ཞི་གཉིས་བདེ
Chinese
因此，并非仅仅依赖经文和口诀的字句，而是通过各自辨别的智慧或自身的觉性，在内心深处确信而现量证悟。这表明能够毫不颠倒地了解经文的总体意义，口诀能断除将经文的意旨引向歧途，智慧现量证悟能消除并断除仅仅执着于听闻等等。如此通过道而确信，即是了知四种证悟的意义，并且觉性本身就是瑜伽士的道。这不像在名相乘中，需要等待以因预先成就的果——佛陀在何时显现，而是当下就能以智慧的力量，自己现量证悟并确信。如是说。 仁波切说：生起一切圆满清净本尊身之种子，乃是密咒之文字，追溯一切佛皆安住于名言，于第四品中广说。生起蕴等一切显现之种子，乃是法界或自性心之界，此处乃光明之不可思议或不可证悟或无戏论之安住方式之一部分。彼即是救护心意之一切真言之究竟，如于金刚手灌顶中，对法界作本尊、咒语、手印等诸多观察后，说能成办成就之义。彼为空性或清净，远离突发之戏论，且一切所显皆从此中生起，乃一切显现从本来清净之四种生起之种子，究竟清净与原始清净。因此，法界即是种子之咒语，若彼之变现，自显无别，如咒语眩目之自显幻化般生起，则为本尊身，以“ཨོ”表示。如是，法界与彼之显现，一切显现为种种显现，皆为无上密咒之自性，于不共之自性清净坛城中，或自性清净之身语，或本尊咒语之摇篮中安住，能证悟彼之意乃光明自性之觉知分或觉性分，以彼证悟之方式亦为法界与所显境二者皆不异于觉知分而显现并证悟。
English
Therefore, it is not merely relying on the words of scriptures and instructions, but through the wisdom of individual discernment or one's own awareness, to realize manifestly with conviction deep in one's heart. This indicates that one can understand the general meaning of the scriptures without distortion, instructions can cut off the diversion of the scriptural intent to other paths, and manifest realization through wisdom can eliminate and cut off attachment to mere hearing and so on. Thus, believing through the path is to know the meaning of the four realizations, and awareness itself is the path of the yogi. This is not like in the characteristic vehicle, where one waits for the time when the fruit of the Buddha, which is achieved by the cause in advance, will appear, but one realizes and believes manifestly by oneself through the power of wisdom right now. It is said. Rinpoche said: The seed that generates all perfectly pure deity bodies is the letters of the secret mantra. All Buddhas reside only in name, which is explained in detail in the fourth chapter. The seed that generates all phenomena such as aggregates is the realm of Dharma or the innate realm of mind. Here, it is a part of the way of abiding that is inconceivable, incomprehensible, or free from elaboration of luminosity. That itself is the ultimate of all mantras that protect the mind. For example, in the Vajrapani empowerment, after examining the realm of Dharma with many deities, mantras, mudras, etc., it is said that it accomplishes the meaning of accomplishment. That is emptiness or purity, free from sudden elaboration, and all that appears arises from that state, which is the seed of the four kinds of arising of all phenomena from the beginning of purity, ultimate purity, and primordial purity. Therefore, that realm is the mantra of the seed. If its transformation, self-appearance without distinction, arises like the illusion of self-appearance that dazzles the eyes with mantras, then it is the deity's body, represented by "ཨོ" (Oṃ). Thus, the realm and its appearance, all appearances as various phenomena, are all the nature of the unsurpassable mantra, in the unique mandala of self-nature purity, or the body and speech of self-nature purity, or only the cradle of deity mantras resides. The mind that realizes that is the knowing part or the awareness part of luminosity itself. The way it realizes is also that both the realm and the perceived objects manifest and realize as not different from the awareness part.
Chinese
二者皆于了悟之界中圆满，阿和喔二者皆于嗡(藏文: ༀ，梵文天城体: ॐ，梵文罗马拟音: oṃ，汉语字面意思: 嗡)中圆满，如是。嗡(藏文: ༀ，梵文天城体: ॐ，梵文罗马拟音: oṃ，汉语字面意思: 嗡)的意义是：观待离能取所取之心，一切显现皆为自显现，智慧觉性甚奇妙，与此相同。证悟之时，显现、觉性、法界三者交融遍布，转变为无边无际的光明，不仅如此，未证悟法界时，从执着自显现、器情有情、相续三者为自相续之时起，便知觉性以周遍何处、觉性之自性一的方式周遍，觉性自身之体性不转变为好坏，无边无际，深邃而广大，无有广狭偏颇而开展，心之自显现等，虽非心之自显现与智慧自显现二者区分开来的智慧自显现，但归根结底必须是智慧之自显现。所有关于自显现的方面，若将显现和显现境二者区分开来的前者施于自身则更为妥当。全知者大士将这些显现说为业习成熟之显现也应如此。显现境清净与否或颠倒与否，由显现是否清净来区分，如破斥论者的反正四句论和世俗谛安立显现不一致之上的说法等，顺便提及。一切自显现皆为清净本尊之自性或体性的方式是：清净之时将要成为遍照尊，若被无明之业习所染污，则显现为平凡的色身等。大圆满之理中，以四种证悟生起信心的道理，主要也是这和因相同二者显现。因相同中，一切法，与上文所说之世间和超世间一切法相同。胜义光明之界中，世间超世间的相或戏论二者皆不可得。于世俗自显现之面上，二者各自之作用于能起作用显现之缘起中平等。二者无别平等者是，因此这与平等，文字的清净证悟相似。此处的空平等、显现平等二者皆不按中观宗那样安立，而是完全按照无上宗的方式来讲解，这在《净解》中很清楚。前两种平等方式是共同的，后一种在《荣解》二者中，显现是寂灭二者安乐
English
Both are perfected in the space of realization, and both A and O are perfected in Om (Tibetan: ༀ, Devanagari: ॐ, IAST: oṃ, literal meaning: Om), like that. The meaning of Om (Tibetan: ༀ, Devanagari: ॐ, IAST: oṃ, literal meaning: Om) is: Look to the mind free from grasping and clinging. All appearances are self-appearances. Wisdom and awareness are wonderful. It is the same as that. At the time of realization, appearance, awareness, and space are mixed and spread, and transformed into endless light. Moreover, when space is not realized, from the time of clinging to self-appearance, vessel and contents, and the three continuums as one's own continuum, it is known that awareness pervades in the manner of one nature of awareness pervading everywhere. The nature of awareness itself does not change into good or bad, and it is without beginning or end, deep and vast. It is spread without limitation or bias. Although the self-appearances of the mind are not the self-appearances of wisdom, which are separated from the self-appearances of the mind and the self-appearances of wisdom, ultimately they must be the self-appearances of wisdom. In all matters of self-appearance, it is more appropriate to apply the former, which is separated from appearance and the object of appearance, to oneself. The great omniscient one said that these appearances are the appearances of the ripening of habits, and it should be so. Whether the object of appearance is pure or impure, or whether it is inverted or not, is distinguished by whether the appearance is pure or not, such as the fourfold negation of the consequentialists and the way of explaining the inconsistency of the conventional truth and the abiding appearance, etc., which are mentioned incidentally. The way in which all self-appearances are the nature or essence of pure deities is: In the time of purity, that which will become Vairochana, when defiled by the habits of ignorance, appears as an ordinary physical body, etc. In the doctrine of Dzogchen, the way of generating confidence with the four realizations is mainly that these two appear to be the same cause. In the same cause, all dharmas are the same as all the dharmas of the world and beyond the world mentioned above. In the realm of ultimate luminosity, neither the characteristics nor the elaborations of the world and beyond the world are perceived. On the face of conventional self-appearance, the functions of the two appear equally in the interdependence of being able to function. Those who are equal without difference are, therefore, this is similar to equality and the pure realization of letters. Here, both emptiness equality and appearance equality are not established as in the Madhyamaka school, but are explained entirely according to the Anuttara school, which is clear in the "Pure Commentary". The first two ways of equality are common, and the last one is uncommon in both the "Rong Commentary", where appearance is the bliss of existence and peace.