Tibetan
མ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྟོགས་འགྲུབ་པ་ནི། །བསྙེན་པའི་དམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ཆོས་སྙིང་རྗེ་མན་ཆད་དོ། །ཕྱག་རྒྱ་གསལ་བ་ཉེ་བསྙེན་པ། །དེ་ཕྱིར་གཅིག་དང་སྤྲོས་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ཉིད་ནི་བར་ཆད་མེད། །དུས་ཀྱི་ཚོགས་མཐའ་སྒྲུབ་ཆེན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཟླ་བ་གཅིག་ལ་སྒྲུབ་པ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་པས་ཟླ་བ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཙམ་བྱེད་པ་ལ་ཆ་བརྩི་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འདིར་ཟླ་བ་གཅིག་ལྟ་བུ་ལ་དཔེར་བྱས་ཏེ་བརྩི་ན། དེ་ལས། ཟླ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཞལ་ཉེ་བསྙེན་པ། །ལྷ་གསལ་འཕྲོ་འདུས་སྣང་དུ་རུང་། །བཅོ་ལྔ་མར་ཕྱེད་སྒྲུབ་པ་སྟེ། །འཕྲོ་འདུ་བསྣོལ་མས་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཞག་གྲངས་ཚང་ནས་རྟགས་བྱུང་ན། །དངོས་གྲུབ་བཟླས་ཀྱང་སྒྲུབ་ཆེན་པོ། །ཞེས་པས་ཆ་རྐྱེན་རྣམས་ཚོགས་ནས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་མ་ཐག་པ་ནི་བསྙེན་པ། ཞུགས་ནས་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཡན་ཆད་ནི་ཉེ་བསྙེན། ཐ་མའི་ཞག་གཅིག་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱེད་མན་ཆད་ནི་སྒྲུབ་པ། ནུབ་ཐ་མ་ལ་དངོས་གྲུབ་ལེན་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱང་ལས། རིམ་པ་ཤོམ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། །བསྙེན་པ་ཞེས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན། །གསང་སྒོར་ཞུགས་ནས་བྱིན་ལྡན་པ། །ཉེ་བའི་བསྙེན་པ་ཞེས་སུ་བརྗོད། །གང་ཡང་བར་ཆད་མི་གཡེལ་བར། །དམ་པའི་གཞུང་གཉིས་འཛིན་པ་ན། །སྒྲུབ་པ་ཞེས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན། །རྣལ་འབྱོར་སྲོད་ཀྱི་རྩལ་འཆང་བ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དེ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡུམ་བཙལ་ཏེ་ཆས་སུ་ཞུགས་པ་ནི་བསྙེན་པ། དེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཉེ་བསྙེན། རོལ་ནས་དབབ་བཟུང་གི་དགོངས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ། ཉི་ཟླ་རྡོ་རྗེའི་ལྕེས་ལེན་ཏེ་ལྡོག་བཀྲམ་གྱི་དགོངས་པ་ནི་སྒྲུབ་ཆེན་ཏེ་ལག་ལེན་སྦྱོར་མཆོད་བཞིན་ནོ། །དེའང་ལམ་རིམ་ལས། གསུམ་པ་མཆོད་པའི་སྐབས་བཞིན་ཤེས། །ཞེས་སོ། །སྤངས་ནས་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཕྱུག་རྩ་སོགས་ཐད། གསུང་རྒྱུན་ལས། སྤང་ཞེས་པ་མཚན་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་སྤང་བ་དང་། ཡང་ན་དགུག་པ་དང་བསྡམས་པ་མི་ཤེས་པ་སྤང་བའོ། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་སྐྱིལ་ཀྲུང་སྟེ་དེ་ལ་གསུམ། ལུས་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་ཡབ་ཡུམ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའོ། །རྩ་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ནི། ཡུམ་གྱི་དབུ་མའི་མར་སྣ་ཡབ་ཀྱི་དབུ་མར་དྲངས་ཏེ་སད་པར་བྱས་པའོ། །རླུང་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ནི། ཡུམ་གྱི་དབུ་མའི་རླུང་ཡབ་ཀྱི་དབུ་མར་དྲངས་བ་དང་། ཁམས་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ནི། ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་འདྲེས་པའོ། །རིན་པོ་ཆེས། ཐལ་རྒྱུད་ལས། སྤངས་ནས་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཕྱུག་བཅས། །དགུག་དང་བསྡམ་པ་མ་ཤེས་ན། །ཞེས་ཐབས་ལམ་འོག་སྒོའི་སྐབས་རྩ་འཆིང་བ་གལ་ཆེ་གསུངས་པ་འདི་འབོར་མི་ཉན། ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །འདི་ལ་དང་འདིས་རྟོག་པ་ཞེས་པ་ནི། རྣམ་རྟོག་འདིའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའམ་རྟོག་པ་དེས་གཞལ་བའི་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་འདི་ལ་དང་། རྣམ་རྟོག་འདིས་རྟོག་པར་བྱེད་པས་ན་འདིས་རྟོག་པ་ཞེས་སོ། །སྔ་མ་ཡུལ་ལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་མིང་གིས་བཏགས་པའོ། །རྟོགས་པ་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བ་ནི་རྣམ་བྱང་གི་དབང་པོ་ལྔའམ་ནང་ནས་གཙོ་བོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་འཇུག་པ་ཆེས་མྱུར་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་བར་གཞན་གྱིས་མ་ཆོད་པར་ཡུན་ཤིན་ཏུ་ཐུང་བ་ལ་རྟོགས་གོམ་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་ལ་ཅིག༵་ཆར༵་བ༵་ཞེས༵་བརྗོད༵་པ་ཡིན་གྱི་དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྔ་ཕྱིའི་རིམ་པ་མེད་པ་མིན་ཏེ། འགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་བཞིན་ནོ། །སྦྱང་རྣོ་རང་རྣོ་སོགས་ཞལ་ལུང་ན་གསལ་བས་མ་བྲིས། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྣ་རྩེ་ཙམ་ཞེས་པ་རྟགས་སྒྲུབ་སོགས་རྒྱས་པར་བཀོད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྦྱོར་བ་གཅིག་བཀོད་པ་ཙམ་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ལ་གོ་དགོས་གསུངས། འདིར་ཐུན་མིན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་ནས་འཇོག་ཞེས་པའི་ཐད། ཟིན་བྲིས་ལས། སྔར་གཞི་རྒྱུད་སྐབས་ལུགས་འདིར་སེམས༵་དག༵་གི་གནད༵་གསང༵་རྡོ་༵རྗེའི་ཡེ༵་ཤེས་འདི་༵ཁོ༵་ན༵་བྱང་༵ཆུབ་༵ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེ༵ས་ཀྱི༵་སྙིང༵་པོར་བཞེད༵་ནས༵་བྱང་ཆུབ༵་སེམས༵་ཞེས༵་བྱ༵་གསུངས་པ་དེའོ། །སྙིང་པོ་ཞེས་པ་དེ་དངོས་ལ་བྱེད་ཀྱི་ས་བོན་ལྟ་བུ་ལ་གོ་རྒྱུ་མིན་གསུངས། ཡང་ཞལ་རྒྱུན་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པར་རྟོགས་པའི་རང་ལུགས་ཐུན་མིན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་དང་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་བརྩེ་བའི་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་དུ་བཞུགས་པས། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་རྐྱེན་ཕྲ་མོས་བསྐུལ་བའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་ཀུན་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འགོད་པར་འདོད་པའི་སྒོ་ནས་འཁྲུལ་རྟོག་གློ་བུར་བ་བསལ་ནས་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཆེད་དུ་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་རང་ཤུགས་ལ་འོང་བ་ནི་ཐུན་མོང་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་ཚང་བར་གསུངས་སོ། །གསུང་རྒྱུན་ལས། འདིར་ཐུན་མིན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་པ། སྣང་ཆ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རྟོགས་པའོ། །ཞེས་གསུངས། མ་དག་པའི་ཞེན་སྣང་གཏན་ལ་ཕབ་པས་ཆོས་ཉིད་གཏན་ལ་ཕེབས་པར་འགྱུར་བའི་སྐབས། སྒྱུ་འཕྲུལ་འདི
Chinese
复次，菩提心证悟成就者，乃是亲近之殊胜者。心法慈悲等皆是。手印明晰乃近亲近。是故一与戏论也。修持即无有间断。时之聚末乃大修持。如是。 第二者，一月之间修持未圆满，故于六月等，无论如何行持，皆是计算分量。然于此处，若以一月为例而计算，则于彼中，半月半月乃近亲近。明晰本尊，融摄光明可显现。十五日减半乃修持。以光明融摄交替而修持。时日数量圆满后，若生起验相。则念诵成就亦是大修持。如是，以诸条件聚合而趋入修持之初，乃是亲近。入已，半月以上乃近亲近。除最后一日外之半月以下乃修持。最后之夜取成就乃大修持。如修持次第中云：次第圆满且相联故，名为亲近。入于秘密处后具加持，名为近亲近。无论何者，无有间断不散乱，执持殊胜之二理，名为修持。瑜伽士于黄昏时分持勇猛，彼乃名为大修持。如是。 第三者，寻觅明妃而入于法器乃亲近。彼加持乃近亲近。嬉戏后，取下持有之意乃修持。以日月金刚舌取之，乃回遮散布之意乃大修持，如实修供养一般。彼亦如道次第中云：第三如供养之时知。如是。 舍弃后，于金刚界富饶脉等处。口传中云：舍弃者，乃舍弃执相之分别念。或是不知迎请与禁锢之舍弃。金刚者，乃跏趺坐，彼有三。身金刚跏趺坐，乃令父母双运。脉金刚跏趺坐者，乃将明妃中脉之滴引至父之脉中，令其苏醒。风金刚跏趺坐者，乃将明妃中脉之风引至父之脉中。界金刚跏趺坐者，乃明点红白交融。宝中云：续部中云：舍弃后金刚。
English
Furthermore, the one who has realized and accomplished the Bodhicitta is the excellent one to be approached. The mind, Dharma, compassion, etc., are all included. Clear Mudra is the near approach. Therefore, it is one and with elaboration. Practice itself is without interruption. The end of the gathering of times is the great practice. Thus it is. Secondly, since the practice is not completed in one month, the calculation is based on how much is done in six months or so. However, if we calculate here by taking one month as an example, then within that, half a month and half a month is the near approach. Clear deity, the merging of light can appear. Fifteen days halved is the practice. Practice with alternating merging of light. After the number of days is complete, if signs arise, then reciting the accomplishment is also a great practice. Thus, when all conditions are gathered and one enters into practice, it is the approach. Having entered, more than half a month is the near approach. Less than half a month excluding the last day is the practice. Taking the accomplishment on the last night is the great practice. As it is said in the order of practice: Because the order is complete and connected, it is called approach. Having entered the secret place and being blessed, it is called near approach. Whatever it may be, without interruption or distraction, holding the two excellent principles, it is called practice. The yogi who holds the vigor at dusk, that is called the great practice. Thus it is. Thirdly, seeking a consort and entering into the Dharma vessel is the approach. Blessing that is the near approach. After playing, the intention of taking down and holding is the practice. Taking it with the sun and moon Vajra tongue, the intention of averting and scattering is the great practice, like offering in actual practice. That is also as it is said in the stages of the path: The third is to be known as the time of offering. Thus it is. After abandoning, in the rich veins of the Vajra realm, etc. It is said in the oral tradition: Abandoning means abandoning the conceptual thoughts of clinging to signs. Or abandoning the ignorance of inviting and binding. Vajra means the lotus posture, which has three aspects. Body Vajra lotus posture means uniting the parents. Vein Vajra lotus posture means drawing the essence of the consort's central channel to the father's central channel and awakening it. Wind Vajra lotus posture means drawing the wind of the consort's central channel to the father's central channel. Element Vajra lotus posture means the mingling of red and white drops. In the Jewel it is said: In the Tantra it is said: After abandoning, Vajra.
Chinese
且于法界富饶等。若不谙摄集与系缚，如是于方便下门时，莫忘系缚脉要紧。如是说。又，此与以此分别者，谓此分别之境，或分别所衡量之蕴、界、处为“此于”，以分别能分别故名“以此分别”。前者以境，以有境之名而名之。证悟极迅速者，谓五现观之根，或内中主要之智慧之入门极迅速之故，于三相之间，未经他人间断，于极短时间内，令证悟达于究竟，名曰“一次”，非谓彼相续之三相无先后次第，如无碍之轮也。调柔、自调柔等，于口诀中明故不书。仅略示理路者，谓不待广陈因立等，仅陈述一比量，即能现证，须如是理解。此处安立不共之世俗发心，亦从见之方面安立之方面。于笔记中云：昔于基续时，此派谓心乐之要密金刚之智慧，即是大菩提之智慧之精华，故名菩提心。精华者，谓就实事而说，非如种子而理解。又于口传中，证悟诸法本自成佛之自性，不共之发心与等持智慧光明，即安住于慈悲之自性中。故于后得时，由微细之缘所催动，欲令一切众生如实显现之安立于佛地，由遣除错乱分别之门，自生我为利有情故当成佛之念，即是圆满共同发心。于口传中云：此处所谓不共之世俗发心者，谓证悟显现为身与智慧之坛城也。如是说。以确定不净之执著显现，即成确定法性之时，幻化此。
English
Furthermore, with the richness of the Dharmadhatu, etc. If one does not know how to gather and bind, then in the context of the lower gate of skillful means, one must not forget that binding the channels is crucial. Thus it is said. Moreover, "this with" and "to discern with this" means that the aggregates, elements, and sense bases that are the object of this discernment, or that are measured by discernment, are called "this with," and because discernment discerns, it is called "to discern with this." The former is named after the object, with the name of the subject. The extremely rapid realization is that the five faculties of manifest realization, or the entry of wisdom, which is the main one among them, is extremely rapid, so that between the three characteristics, without being interrupted by others, in a very short time, the realization is brought to completion, which is called "at once," not that the three characteristics of that continuum have no order of precedence, like an unobstructed wheel. Taming, self-taming, etc., are clear in the oral instructions, so they are not written. To show only a glimpse of the reasoning means that without relying on the extensive presentation of reasons, proofs, etc., just by presenting one syllogism, one can realize directly, and one must understand it in this way. Here, the uncommon conventional mind of enlightenment is also established from the aspect of the view. In the notes it says: In the past, in the context of the base continuum, this school considers the essential secret vajra wisdom of the mind of bliss to be the essence of the wisdom of great enlightenment, hence it is called the mind of enlightenment. Essence means that it is spoken of in terms of reality, not to be understood as a seed. Also, in the oral tradition, the self-nature of realizing that all phenomena are primordially enlightened, the uncommon mind of enlightenment and the equanimous wisdom luminosity, abides in the nature of loving compassion. Therefore, in the subsequent attainment, motivated by subtle conditions, wanting to establish all beings on the ground of Buddhahood where they manifest as they are, by eliminating the door of mistaken conceptions, the thought that spontaneously arises, "I will attain Buddhahood for the sake of sentient beings," is the complete common mind of enlightenment. In the oral tradition it is said: Here, the so-called uncommon conventional mind of enlightenment is the realization that appearances are the mandala of body and wisdom. Thus it is said. By determining the appearance of impure clinging, when the nature of reality is determined, this illusion.